bir gün yine kızlarla erkekleri gömüyoruz. *

dünya üzerinde bekçi maaşı öğretmen maaşından yüksek olan ülkeler bulunmaktadır.

dayın yoksa pek işe yaramaz. çünkü bu ülke liyakatsizlikler ülkesidir.

zeki müren - gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar.
*

lisedeyken staj yapıyordum bir hastanede röntgen bölümünde. bir teyze geldi yanıma, "küpemi çıkarır mısın? " dedi. bilenler bilir röntgen çekilirken küpe kolye vs takılmaz. en az yarım saat küpeyi çıkartmaya çalıştım kulağından teyzenin, özür dileye dileye, canı da acıyordu çünkü belliydi. sonunda çıkarttım. "çok teşekkür ederim" dedi sonra klasik hastaneye gelen yaşlı teyzeler gibi başladı dua etmeye, seni oğlumla tanıştırayım, sen ne güzelsin öyle demeye. ama arada şey dedi bi "sana nazar etmişler ya bozcam ben allah koruyacak seni" bunu duyunca içimden "ne nazarı yav" diyorum. sonra işini bitirdi gitti teyze. staj yerinde de herkesin kendi dolabı var, dolapların da sadece bir tane anahtarı var. benim de çantam dolabımda, anahtarım cebimde. çıkış saati geldi açtım dolabımı çantamı aldım. çantamın içini bir açtım, avuç avuç kurşun çıktı içinden. (bkz: kurşun dökmek) yanımda arkadaşlarım da vardı çok şaşırdık hepimiz. hala nereden nasıl oldu bilmiyorum, anlam da veremiyorum. çıkan kurşunları da hastanenin çöpüne attım gitti.

kadının değil, insanın özünde vardır beğenilme arzusu. sen mağara adamı gibi mi dolaşıyorsun, hayır.

in the greenhouse - otto eerelman

weber’e göre rasyonelleşme aracılığı ile dünya büyülerinden arındırılmıştır. toplumsallaşmanın ürettiği değerler ile bireyin kendisi için belirlediği değerler arasında bir uyuşmazlık söz konusudur. rasyonel karar verme açısından üretilmiş toplumsallaşma, bireyin rasyonel olmayan doğasını, yani arzularını, sevgilerini, tutkularını baskı altına almaktadır.
weber, toplumsallaşmanın ürettiği değerleri geri dönüşü olmayan bir süreç olarak tanımlar ve buna “demir kafes” adını verir.
“şimdiye kadar insanlar tarafından ... ciddiye alınmış dünyanın büyüsünü yitirmiş olması, bu dünyaya yabancılaşmış" bireyin özgür ve özerk olduğu iddiası için handikaptır. nesnelleşmiş bir dünyada birey, her türlü anlamdan soyutlanmış bir değerler alanına, kendi iradesi ve kararı ile bir anlam atfetmek, aklın böldüğünü kendi iradesiyle bütün hâline getirmek durumundadır. birey için önceden belirlenmiş hiçbir anlam yoktur çünkü.
demir kafes 'in içinde bireyin özgürlüğü vardır.

orada duruyor işte, görüyor ve etrafından yürüyüp geçiyorum o ateşten kanatların. ayaklarımı kontrol edebiliyorum ama gözlerimi değil. orada ve ben görüyorum. ona bakmadığım anlarda da orada duruyor. çığ gibi büyüyor bakmadıkça! sessiz, telaşsız bekliyor beni. bir ağacın dallarını güne ve geceye serip meyveye durması gibi beklemesi.
insan aklıyla korkuyor ama kalbiyle değil! olduğum gibi olamamak öldürüyor beni. gerçek ve güzel bir yaşamın içinde değilim, o benim içimde.
farz edin ki yokum ben. rüyanıza geldim ve size oradan, bir rüyanın içinden fısıldıyorum bu satırları. uyandığınızda unutacağınız anlaşılmaz sözler ediyorum.

gerçek değilim, sizler kadar.

aynı duvarlardan yapılmış odalar. kırtasiye süsü verilmiş bürokratik bir ölümü kusuyorum!

gülüp geçebilir miyim halimize? çok isterdim bunu. içimdeki şaşkın çocuk görevini başarıyla yerine getiriyor doğrusu.
az zaman önceydi. o karede gülümsemiştim. iri bir yalnızlıkla kuşattım kendimi sonra. bunu başardım.

"iki insan ayrılırken şefkatli konuşan taraf aşık olmayan taraftır."
(bkz: marcel proust)

bu haberi yeni okudum,detaylıca farklı kaynaklardan da okumamın sebebi olayı daha iyi anlamak içindi.
sözlükte bu konu ile alakalı iki başlık buldum ama yazmak istediklerim hem o başlıklara uygun değil artı sözlük formatına aykırı yoksa kanun suç vs umrumda değil!

bazı tutuklu yargılamalar sanığı korumak için yapılır kısmen anlayabileceğimiz bir durum.
dışarda zarar verilir hayati tehlikesi vardır vs.

burda sayın melek ipek hanımefendi de ise bir akıl tutulması yaşanıyor kanun uygulayıcılar arasında.
bu kadının açıklamalarını okudukça kanım çekildi!
ki ben vahşeti yakinen yaşamış görmüş biriyim ama bir kere bile savaş sahasında olmayan birine el kaldırmamış aman dileyene teslim olana ekmeğimi bölmüş adamım.
bu kadının ve o çocukların yaşadığı vahşeti anlamakta zorlanıyorum.
o çocukların psikolojisi asla düzelmez bir yara halinde kalacaktır ömürleri boyunca.
kadın yıllarca resmen vahşet dolu bir hayat yaşamış keşke bu iş ona kalmadan aileden biri yapsaydı...
bu kadına devlet kendisini kocası olacak şey’den koruyamadığı için özür dilemesi gerekirken bir de müebbet hapis ile yargılıyor! akıl tutulması resmen.

demokratik bir ülkede bu kadına en azından bakın en azından nefsi müdafa uygulanır hastanede tedavi edilir ve psikolojik destek sağlanır yıllarca.
devlet devlet olsa bu kadına madalya verir!


m.ensonhaber.com/3-sayfa/an...

dert ortaklarım gitmiş gibi hissediyorum. sözlük için hayırlı uğurlu olsun dediğim güncellemedir.

beyindeki kimyasal süreçler sonucu ortaya çıkan bir hastalıktır. bir de bir filozofun dediği gibi doğanın kendi devamlılığını sürdürebilmesi için insanlar üzerinde kurduğu tuzaktır.

günbatımının en güzel olduğu yerlerden biri

ayrıca #nofilter

bir an uykulu gözlerle okumuşum ki ilk tanımı, aha dedim 20 bin harcanabilir karmaya elveda.

ama öyle değilmiş işin aslı.*

çocukluk döneminde ebeveynler tarafından gözlerinizin önüne ellerini koymalarıyla sonuçlanır.
yani bende öyle oluyordu...

“özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. kolay değildir. verilen bir armağan değil, yapılan bir seçimdir; bu seçim de zor bir seçim olabilir.”

(bkz: at ölür meydan kalır yiğit ölür şan kalır)