cancağızımın elleri minik mi bilmiyorum ama o klavyesinde tık tık eden alüminyum yazan parmakları kesin minicikkk!

masa da masaymış ha
voca.ro/1j6X9jbGQmlv
edit:atılan seslere bakınca iyi medeni cesaret göstermişim diyorum. yazarların sesleri ne kadar güzel.

yaşam kalitesini ciddi anlamda düşüren psikolojik bir rahatsızlıktır. bildiğiniz üzere insan sosyal bir varlıktır. günlük hayatta öyle ya da böyle birçok insanla diyalog kurmak zorunda kalır. sosyal anksiyete sahibi insanlar diğer insanların rahatlıkla yaptığı insanlarla yüzyüze konuşma, telefonla konuşma gibi aktiviteleri kolayca yapamazlar. özellikle tanımadıkları insanların yanında veya bir grup insanın yanında inanılmaz rahatsız hisseder o ortamdan uzaklaşmak isterler. kendi düşüncelerini dümdüz ifade etmekte güçlük çeker konuşmak zorundaysa kafasında planlayıp onlarca filtreden geçirirler. bazen bu zorunlu diyaloglarda yüzleri kızarır veya konuşamadan kilitlenirler. bu sebeple arkadaş veya sevgili bulmakta güçlük çekerler. insanlar tarafından sıklıkla yanlış anlaşılırlar. kibirli soğuk yahut ezik görülebilirler. bugün aldıgım bir geri dönüşe göre benimle ilk tanıştığında ofisteki sevgili arkadaşlar yaşam enerjisi bitmiş bunun depresyonda mı nedir şeklinde bir ilk izlenim edinmişler. bu durum beni ziyadesiyle üzdü maalesef. hele bir sene kadar ağır antidepresan kullanıp yan etkilerle boğuşurken konuşkan ve samimi olduğum süreçlerden geçip ilacı bıraktıgımda da nispeten ortalama bir insan ayarı tutturduğumu düşünüyorken. kendim istemesem bile günlük hayata adapte olmak için defalarca ortamlara girmiş ve insanlarla random konuşmuşumdur, çabalıyorum çünkü. ama olmuyor kardeşim işte bu kadar yapabiliyorum ben de. ki zaten yapı olarak sevgi dolu, insancıl biri değilim, sosyal anksiyeteyle buluşunca ortamın awkward silence yaratıcısı oluveriyorum bir anda. maske de takıyorum hep, surat ifadem de değil problem. ama insanlar nasıl oluyorsa anlıyorlar*. normal insanlar gibi yaşamak için hayatımın sonuna kadar ilaç mı kullanacağım veya 7/24 sarhoş mu gezecegim diye düşünüyorum bazen ister istemez*. zor hacı ne diyelim.

metruk.

interin hiç ama hiç beğenmediğim yeni bir logoya geçmesi olayıdır. zaten inter birkaç yıl aralıklarla logosunu bozmayı kendine artık görev edinmiş gibi.

2007'ye kadar:

2021'e kadar :

yeni hali:

ikinci kez yazıyorum şayet ki bu kurallara aykırı ise öncelikle moderatörlerden özür dilerim.

bilimsel konuları geride bırakıp bence daddy'yi bi terletin, zor sorular sorun, misal daddy'nin en sıkıntılı anında uydurduğu bir yalan, birinin nickaltına yazmak istediği ama yazamadığı şeyler falan. cevaplarken terlesin bu adam oosdfmdsklmfdsl

(bkz: öfke kontrol bozukluğu)
psikologla içimdeki yanlışları düzeltip dogruya çevirirken ve sivri noktalarım törpülenirken bir yandan da psikiyatriste gidip ilaçlarla takviye ettim bu durumu. asla gocunmadım gocunmam. korkulacak,çekinecek bir şey değil hatta o kadar değil ki buzdolabından alıp biranı içmek kadar da basit bir şey. zaman zaman sinirlenir zaman zaman aglarsın tıpkı içtigindeki gibi. ertesi güne kötü hissettirmesi de yoktur. antidepresanlar, uyku ilaçları ve türlü yatıştırıcı sakinleştirici ilaçlarla yaşadım belli bir süre. arkadaşlarım oldu diyemem ama çok eşlik ettiler doğrusu. şimdi oldugum kişi çok mu doğru hayır kesinlikle değil ama olması gereken kesinlikle buydu. halim,tavrım değişti. bakış açık değişti. sabrım arttı.
dilerseniz böyle bu halinizle kalabilirsiniz. memnun musunuz? ben hiç zannetmiyorum.
yoldan geçen göz devirip baktığınız o mültecilerden farkınız yok biliyor musunuz? gözü dönmüş,cani ve düşüncesiz,hiçbir şey açıklanıp anlatılamayan reddetmiş bir insan olmayın olur mu ? siz çok güzel bir potansiyelsiniz. insanlıgın iyi yanlarını ortaya çıkarmak bir antidepresandan daha zordur. bunu denemeye var mısınız ?

iyi niyet.

hey teenage mutant ninja turtle! biraz fazla sürmedi mi nereye gittin dediğim yazardır. sözlük dedikoduları, haberleri ondan sorulurdu. tanımları da çok değerliydi. kuvvetli kalemini de al gel kaplumbağa!

bensiz de dönüyormuş...

''sevgi neydi? sevgi iyilikti, dostluktu, sevgi emekti.''

selvi boylum al yazmalım

buram buram birlik ve beraberlik cagrisi kokan aciklamalar...bu sozluk bizim, evet hepimizin! hepimiz burada puzzle parcalari gibiyiz, sozlukte puzzle in bir butunu. ortaya cikacak olan sekil bizim butunlugumuze bagli. modundan, yazarina kadar elele versekte guzel bir parca olsak mesela? bence harika olur, bence muhtesem olur, bence bizden on numara olur...

ah'lar ağacını dinliyordum, tekrar. dinliyorum. hangisini yazacaksın ki azizim, sözlük yazarlarının şahı da olsan...

"ne çok dikenin vardı tanrım, ne çok isterdim, sana sarılamazdım. ve şöyle derdim o zaman: ah!"
öyle sevmek istemişti işte didem madak, tanrı'dan--- yarattıklarına; sevmeyi, sevilmeyi öyle istemişti.

"ya siz, nasıl bilirdiniz çocukluğunuzu ey cemaat? nasıldı, öldürdüğünüz birinin cenaze namazını kılmak?"
onca masumiyetine rağmen, daha açığı var mı? onca masumiyetine rağmen bilirdi çocukluğunu öldürdüğünü; masumiyetini.

"vasiyetimdir, en güçlülerinden seçilsin beni taşıyacak olanlar. ahtım olsun, yükleri ağırlaşsın diye iyice, tabutumun içinde tepineceğim."
ve kesinlikle, keskin bir kesinlik ile, bilirdi; öleceğini...

"hayatıma hayat diyemem artık, sarı yazgım her sonbahar onu biraz daha fazla ömür yaptı. maviye de yeşile de dili dönmez ömrümün artık."
hayatına ise hayat diyemezdi elbet. artık. hayat hafif kalırdı çünkü bir ömüre. hayat hafif kalırdı bu ömüre. maviyi de yeşili de siz bilin artık. dili dönmez, çünkü, sözcüklerimin artık.

dahası var... dahası var sözlük, daha açığı var mı?

yok öyle birşey.. onu sana kim öğrettiyse hemen unutuyosun..
bunu sana öğretenler hasbelkader birşeylere sahip olmuş insanlar.. senin zaten hiçbirşey vermeden sahip olduğun şeyleri buda senin payına düşen, zaten senin hakkın bu diye vermeyen insanlar.. bir düşün.. önce ailenden başla.. sana verdikleri imkan konfor vs.. herneyse.. hakkın olduğunu hissettirerekmi verdiler yoksa borçluluk hissi uyandırarakmı.. yani bugün ailesine borçlu hissetmeyen varmı.. okuttuk ettik büyüttük laflarını duymayan varmı.. bunlar zaten bizim hakkımız.. karşılıksız hakkını veren.. "değer" veren anne babalarımız olmadığı için oluşuyor bu düşünceler.. bizede değer vermiyorlar, yaptığımız hiçbir işe de.. takdir bile etmiyorlar.. dolayısıyla kendimizide değersiz zannederek büyüyoruz, yaptığımız işinde emeğimizinde değersiz olduğunu zannediyoruz.. bunu aşıp ilerleyemediğimiz için kendini iterek yaşamaya çalışan, geçmişte yaşatılan o değersizlik hissini "haketmediğini" anlayıp çözemeyen o kadar çok insan varki.. senden çok şey olur arkadaşım.. sana 0 sıfır muamelesi yapanlar "haksız" sen "hak"lısın, +1 sin.. 1 kişi, bir insan, bir beden, bir ruhsun.. varsın.. önce bir ben ben varım ya de.. ben burdayım de.. benim konuşmaya fikrimi söylemeye, ürettiğim birşeyin bedelini istemeye, her ne olursa olsun, konuştuğumun dinlenmesine, yaşamaya, rahatsız edilmemeye.. kısaca herşeye "hakkım var" de..
bugün türkiyenin yarısı olan o mal sürüsü, zaten hakkı olan herşeyi rt nin hediyesi zannettiği için, zaten hakettiği hiçbirşeyi almadan vermek zorunda olduğunu zannettiği için ak partiye oy veriyor.. rt herşeyi kendine hak görüyor.. ve alıyor.. kimsede demiyorki abi hiçbirşey vermiyosun ama alıyosun, ne iş.. ne hakla..? demiyor..
çünkü kendisinin birşeylere hakkı olduğunu bilmiyorki.. neye hakkı var.. hiçbirşey almadan niye veriyorum kardeşim diyebilecek matematiği olan bir allahın kulu yok..
o diğer %50 de bunun farkında olarakmı veriyor onuda zannetmiyorum ama, senden çok şey olur arkadaşım.. yeterki "hakkın" olduğunu anla, denemekde hakkın.. başarılı yada başarısız olmakda hakkın.. sen varsın, göster kendini.. çık ortaya...

piton ve anakonda.

güüünaaydııın sözlük..
ben bugünü kendi adıma temizlik günü ilan ediyorum. bayrama iki kala geç kalmış sayılmam herhalde. annem usulü dip köşe, cam kapı girişiciiim eve. bana çok kolay gelsin, size de hayırlı işler kolaylıklar diliyorum efenim.

içimizdeki safiye'ye selam olsun

(bkz: kaşığı alabilirsiniz çayı şekersiz içiyorum)

bu yaşıma kadar hep serçe parmak diye bildiğim parmaktı. fakat işaret parmağıymış.

rahatsız müthiş fotoğraf arşivi ve kendine has tarzı ile sözlüğün bir rengi olmuşken bir de ukdeleri şahane oluyor, çok güzel konular belirlemiş maşallah, her renkten var.