stefan zweig gibi yazarların kitaplarını 2 tl gibi fiyatla satılan. güzel basıma sahip dünya klasiklerinin en fazla 5 tl'ye satıldığı muhteşem olaydır. aralarında muhteşem kitaplar olmakla beraber kütüphanemi doldurmama yardımcı oluyor. bir kitapa 25 bin tl vermek istemeyen arkadaşlar içinde nutuk 6 tl ye gelmiş. önerilir.

durumunuz yerindeyse tabiki kitapevlerinden alabilirsiniz. ama fiyatları görüyoruz. sırf kağıt kalitesi diye 2 tl lik kitaba 12 tl vermek bana makul gelmiyor. a 101 e güvenebiliyorum kalite konusunda.

insana tahammül etmeyi öğreten durumlardan birisidir.

belirsizlik.

(bkz: sene 1956)

iyi niyetimin suistimal edilmesi.özür dilense de affetmem.

sonuna kadar katıldigim cumledir. bugun isterseniz bir hanenin icine girip bir insana bakin, isterseniz cerceveyi buyutun insana degil devletlere bakin, sahip oldugu ekonomik ve sosyal refahi sadece emek verip calisarak elde ettigini gorursunuz. bunun baska bir yolu var midir ben bilmiyorum. kolaya kacan, yan gelip yatan, hazir olani tuketen elbet bir gun birilerinin himayesi ve baskisinin altina girmeye mahkumdur. calismak gerek evet, uretmek gerek, prangalardan kurtulmak icin gece gunduz cabalamak gerek. ekmegin aslanin agzinda oldugu bir donemde yasiyoruz, kariyer sahibi olmak bile yetmiyorken, bir seyler icin emek verilmesin de ne yapilsin?

düşünmeli insan, yaşatacağı duyguyu önce kendi hissedebilmeli. eğer vicdan süzgecinden geçiyorsa ondan sonra ilerlemeli.

sadakatsizi, sadakatsiz bulsun! *

havalar da amma sıcak, di mi?

ne güzel bir çiçektir.tomurcuklanır öylece olgunlaşmayı bekler içeride güzelim çiçekleri.
yapraklarının kokusu sizi bambaşka yerlere götürür.
hep ilgi bekler:sararan yapraklarını koparın sulamayı da unutmayın.
bir fotoğraf da benden olsun
.

sanırım şu hayattaki en büyük eksikliğim.
babamın yanında rahat olamam, rahatça konuşamam , iki lafı bir araya getiremem, korkarim çünkü ondan. hep bir mesafe vardır aramizda.baba kız ilişkimiz yoktur. yine de saygı da kusur etmem.

çok da severim babamı. ama galiba aramızdaki bu ilişki onun da babasından böyle gormesinden kaynaklı.
sevilmemiş, sevgi nedir tatmamış. bu yüzden evlat sevgisi nedir bilmez, nasıl sevgi gösterilir bilmez.

özellikle kız çocuğu iseniz baba sevgisini tatmazsaniz eğer, ömür boyunca bu boşluğu dolduramazsiniz. baba sevgisi bambaşka bir şey çünkü.
her evladınızı sevin ve sevginizi özellikle evlatlarınıza göstermekten/ hissettirmekten çekinmeyin. aksi halde sevgisiz büyüyen bir nesil yetiştirirsiniz. sevgisiz büyüyen bir neslin sevgisiz tohumlarını atarsınız dünyaya.

adamın profil resmi koymasıyla şok olduğum durum. lucifer mahsun kırmızıgül'ün üvey kardeşinden olma yeğeni imiş meğer sözlük. bir saaaarı saarı nı alırız şeytooo!

buraya ceketli sakallı hizliresim koymakla düşmez luciiii ay em sori.(bkz: lol)

bu arada bazlama yanak iltifatı mest etti, bir sene ankara'da yaşadım bazlama tost var yaa insanın ömrünü uzatan tek hamurdan yiyecektir tartışmaya kapalı.

devletin memuru olan bir imamın cemaate karşı vermiş olduğu fetva.
buradan
pantolandan adamın bağladığı yere sinirlerim zıpladı.
ulan giyene değilde öyle bakan ve bunları düşünenlerin hali ne olacak?
hele senin milyonlarca insanın hakkına girmen caiz midir?

"hırsızın hiç mi kabahati yok" gibi bir cümleye sahip olduğumuzu hesaba katarsak, mağduru suçlamanin kökü bizde çok eskiye gider. sokakta dayak yiyen çocuğu bir de anne babanın dövmesinden başlarız, "o saate orada ne işi varmış" a kadar gideriz.

yani bu biraz da suçun olaganlastiginin isaretidir. suç zaten oradadır. o halde, mağdur bunu bile bile önlem almadığı için kabahatlidir.
haliyle mağduru sucluyorsak eğer şunu deriz. "bizim mahalle zaten hırsızdır. sen kapını kilitlemekle mesulsun". ya da deriz ki kadına "bizim erkeğimiz, tacizcidir, tecavüzcüdür. buna yapacağımız bir şey yok. sen mini etek giymemekle sorumlusun."

bu sakat mantığın altında ya suçluyu korumaya çalışmak vardır ya da suç karşısında çaresizlik. ıki durumda da bitmis bir toplumsal ahlaka işaret eder.

böyle bir dünyaya kim çocuk getirmek ister ki? evlilik ayrı çocuk apayrı bir sorumluluk. ve bozulan toplumda en doğru karar olabilir. insanlar çocuk yapıyor ama ebeveyn olamıyor artık

gökyüzüne daha yakın olamamı sağlayacak kadar yüksek bir uçurum ve aşağısı da deniz olsa kendimi özgürlüğe çok ama çok yakın hissederim.

1886 - 1927 yılları arasında yaşamış, çerkes asıllı türk ressam. samsunda doğmuş, istanbulda yaşamını yitirmiştir.
türk resminde çallı kuşağı olarak da adlandırılan 1914 kuşağı ressamlarından bence en değerli olanlarından biridir.
okul zamanlarında aldığı resim dersleri harici, özel olarak resim üzerine bir eğitimi olmamasına rağmen resimde kendini geliştirmek için anatomi ve kimya derslerine katılmıştır.
fransızca üzerine iyi bir eğitim almıştır ve öğretmeni iskender ferit tüm hayatını değiştirecek bir olayda onu cesaretlendirmiştir: henüz 20'li yaşlarının başındayken amatör zamanlarında yaptığı pipolu otoportresini müze müdürü osman hamdi'ye göstermesi. osman hamdi tabloyu görünce ressamın yeteneğinin hemen farkına varmış ve bundan sonra yapacağı resimleri ona göstermesini istemiştir.
1909 yılında devlet himayesinde resim üzerine eğitim alması için fransa'ya gönderilir.
1912'de istanbul'a geri döndüğünde istanbul sultanisi şimdiki adıyla istanbul erkek lisesi'nde resim öğretmenliği yapmaya başlar. birçok sergide yer alır ve hatrı sayılır ressamlar arasında anılır.
lifij, avrupada gördüğü izlenimciliği kendine has bir üslupla romantizm ve sembolizmle karıştırarak harika eserler verir.



pipolu otoportre


balkonda 3 genç kadın


karagün

5. sınıfa giden kuzenim de aynı şeyi düşünüyor.

"evrendeki en büyük gösteri sen aklını keşfettiğin an başlar."
sigmund freud

bu grubu bana tanıtan arkadaşıma sonsuz şükranlarımı iletiyorum. ha gayret güzelim.