kafa sözlük gibi "butik" sözlüklerden keyif almanın iki farklı yolu vardır.
7/24 takılıp, herkes tarafından bilinen, tanınan bir yazar olarak alınan keyif vardır en başta ve ben, "müdavim" derim onlara.
kapıyı açıp içeri girdikleri an, herkesle bi selamlaşırlar... masaya oturdukları an, sipariş vermeden gelir içecekleri önlerine. diğer masalarla istedikleri gibi iletişim kurabilme lükslerinin yanında, mekan sahibiyle de sınırsızca şakalaşabilirler, maskot gibidirler adeta.
öyle ki, tanımadıkları biri mekana girdiğinde, istedikleri kadar manalı manalı bakabilirler...
mekan sahibi gibi ahkam kesip, ona buna salça bile olabilirler.

boş zamanlarının çoğunu bu mekanda geçirdiklerinden, yapacakları muhabbetler biraz sığ olabilir ve belki de tek eksikleri budur.
sürekli aynı şeyleri tekrarlayıp durduklarından, bir süre sonra kabak tadı vermeye başlayabilirler.

bu disiplinle mekandan keyif alanlar, hemen kendilerini gösterirler.

bir de diğerleri vardır.
onlar, öyle pek sık teşrif etmezler.
fakat istikrarlıdırlar, bir gün mutlaka gelirler.
geldikleri zaman da, mutlaka mekanı şenlendirirler.

müdavimler kadar ilgi görmeseler de, her defasında güzel para bırakırlar ve mekan sahibini mutlu ederler.
"serbest radikal" derim ben onlara, her zaman ilgi çekicidirler.

sözlükten uzak kaldıkları dönemde o kadar çok şey biriktirmişlerdir ki, anlatmak için en ufak bir sinyal yeterlidir onlar için.
bazen gelmez ama o sinyal hatta aksine, tüm farlarını kapatman istenir.
kapatırsın sen de, iki bira içer kalkarsın... belki başka sefere...

“ege bir türk gölü değildir. ege bir yunan gölü de değildir. ege zaten bir göl değildir!”

bir defaligina ölmek. ve insanların arkamdan verdiği tepkiyi görebilmek.

bu haytalar büyüyünceye kadar eylül-nisan arası salonda koltukta yattım. *

üstelik her gece bu pehlivan tarafından tepelendim. sürekli koltuk tepesine çıkıp üstüme atlıyordu. atladığı yer göçüyor öyle böyle hasar bırakmıyor.


şu da saçlarımı mıncıklıyor yalıyordu.

hiç de öyle keyfi falan yoktu. gitsin de gelmesin o günler. *

not: hala üstüme atlıyor, hala yalıyor mıncıklıyorlar ama nihayet odamdayım.

ural-altay dil ailesinin türk dilleri gibi altay koluna mensup olduğu birçok dil bilimci tarafından kabul edilen, ada ülkesi olan japonya'da konuşulduğu için rafine kalabilmiş, kadim dillerdendir. sondan eklemelidir. bu nedenle anadili türkçe olup öğrenmek isteyenler alfabe engelini aştıktan sonra çatır çatır öğrenir derler.

benzer kelimelerimize örnek de vereyim:

şaşı-şaşi
yaka-yoko
kara-kuro
yukarı-yuka
iyi-ii.

işçiler hakkında atıp tutacaklar, hak arayacaklar , pankart açacaklar, baĝıracaklar, konuşacaklar.
işçiden ve kapitalizmden dem vuracak ve bol sıfırlı hesap bakiyelerini kullanmak için bir starbuks a gidecekler.
günün sonunda o yürüyüşün bıraktığı çöpleri toplamak işçiye kalacak.
adını bile bilmediğimiz o işçiye.
hak arayan , ter döken, çalışan, hakkı yenilse de çalışmaktan başka çaresi olmayan herkesin günü kutlu olsun.

david burns (bkz: iyi hissetmek) mükemmeliyetçiliği:
”ulaşılabilir olanın ötesinde yüksek standartlara sahip olma, imkansız hedeflere ulaşabilme uğruna takıntılı ve sürekli bir şekilde çabalama, yalnızca üretkenlik ve kazanılan başarılar doğrultusunda kendine değer biçme” olarak tanımlıyor.

kendinden çok dışa yönelik mükemmeliyetçi tavır geliştiren kişi, esasen barındırdığı -inandığı- kusurları(!) ve özgüvensizliği örtme çabası, mükemmelin nasıl olacağına dair şüpheli ve çelişkili kavram kargaşaları içinde debelenecek tavrı ve bu tavrın altında da çeşitli travmaları barındırıyor olabilir.

yunan mitolojisinde adı geçen bir arkadaş. şimdi bu herif arkadhia'da yaşayan çoban tayfasının tapındığı keçiboynuzlu, keçi ayaklı bir herif olup hermes ve penelope'nin oğlu olduğu söylenmekte. mevzuya bak, oğlun olsun sonra keçi olsun.
ayrıca yunan dilinde "pan" tüm anlamındadır. panik sözcüğü de buradan gelir. abicim yolda gidiyorsun, karşıdan böyle keçi ayaklı ve keçi boynuzlu bir tuhaf adamı geliyor. herhalde panik olursun.

"bugünü, son günümmüş gibi yaşayacağım.
sahip olduğum her şey bugündür ve bu saatler şu anda sonsuzdur. güneşin doğuşunu idam cezası ertelenmiş bir mahkûm gibi sevinç çığlıklarıyla selamlayacağım."
- og mandino.

herkeste ve her yerde cyberpunk 2077 muhabbbeti dönerken burada böyle bir şeye rastlamamış olmak.

atmosferdeki hava yetişkin bir insana yakaşık 160 000 newtonluk bir kuvvet uygular. bu kuvvet 16 tonluk bir kütleye eşdeğerdir. vücuttaki kanın oluşturduğu sıvı basınç kuvveti, bu basınç kuvvetini dengeler.

uzayda hava olmadığından vücuttaki sıvı basıncını dengelemek amacıyla astronotlara özel giysiler giydirilir. giyside oksijenle doldurulan bir katman bulunur. bu katman hem yapay bir açık hava basıncı oluşturarak astronotların kan basıncını dengeler hemde astronotun nefes alabilmesini sağlar.

istanbul'da herhangi bir sahile gidip maske nedir unutarak bol bol deniz havası alabilmek;denize karşı oturup hayatı,bütün dertleri unutabilmek...

canım günlük, o kadar çok şey yazmak istiyorum ki ama üşeniyorum ya da artık anlatmaktan yoruldum. keşke biri gözlerimden anlasa benim içimdekileri, beynimdekileri. böyle biri hayatımda yok ne yazık ki. belki de dünyada böyle biri yok, varsa da tanışmadık. konuşmak istemiyorum artık, öylece bakmak istiyorum, denize, gökyüzüne, ormana, hayvanlara, insanlara. kaygısızca, olduğu gibi bakmak. niçin ağzımızın içinde dilimiz var ki? keşke olmasaydı da gözlerimizle konuşsaydık. gözlerimizle konuşsaydık belki duygularımızı direkt karşımızdaki anlardı ya da yalan dolan olmazdı. o zaman eminim daha az yorulurduk, daha fazla hissederdik. böyle bir şey olmasını istiyorum ama yok.

“erkekler sarhoşken, kadınlar aşıkken özler”

peki ya bir erkek hem sarhoş hem aşıksa?
(bkz: vay başıma)

sokağa çıkma yasağından muzdarip olan ve çoğunlukta olan grupta olduğum ankettir.

basketbolda bir kuraldır. bir oyuncu bu süre zarfında pas vermeli, şut atmalı ya da topu yere vurmalıdır. ayrıca top oyuna sokulduğu sırada topu oyuna sokacak oyuncu bu süre zarfında topu elinden çıkarmalıdır.

bahsi geçenler yapılmadığı takdirde 5 saniye kuralı ihlal edilmiş olur ve top karşı takıma geçer.

her konuda uzman(!) olduğumuzu düşünüyorum. uzman olmasak bile bir fikrimiz oluyor.

henüz yazar değil okuyucu ve beğenici olanlardır zannımca.kendilerini yazmak için hazırlıyor olabilirler.

kesinlikle soru sormaktan utanmaktır.

utanılıcak bir şey yok, sorunuz varsa sorun lütfen.


tanım: soru sorarken yapılan hataları paylaştığımız başlıktır.

hocalarımdan birini notumu sisteme girmediğini söylemek için aradığımda konuşma telefonu suratıma kapamasıyla sonlanmıştı. halbuki kabalık da etmemiştim, sadece onun istediği gibi konuşmamışım. arkadaşım aynı konuyu daha mahcup bir tavırla anlatıp rica edince sorunumuz çözüldü. o zaman sorun bendeymiş diye düşünmüştüm. sorun hocaların egolarını öğrenciler üzerinden tatmin etmek istemesi.