sen, ben, öteki, beriki. kısacası sözlüğün arkasındaki en büyük güç yazarlardır. hiçbirini ayırmadan ama, yazan, okuyan, oylayan, öneren vs. sözlük bir yerlere geldi ve bir yerlere gidecekse bunun en büyük etki eden ayağı yazarlar olacaktır.

yazar olmasa, yazmasa, paylaşmasa, siz en güzel tasarımlarla ya da muhteşem özelliklerle ne yapabilirsiniz? kısacası kendinizi sözlükte "çalışan" olarak görmeyin. hepiniz bu işletmenin ortağısınız, patron yarısısınız.

ayrıca başta yoldaş olmak üzere de bu fikirlerin yanlış olduğunu düşünen hiçbir yönetici, moderatör vs. olduğunu da düşünmüyorum.

o yüzden işin maddi boyutunu kotaran bir yönetim kadrosu varken, bizler de yazar olarak elimizden geldiğince sözlüğün bir adım ileri gitmesine katkıda bulunmalıyız. sezar'ın hakkı sezar'a diyorsak, öyle çekip gitmek yok. başlıkları terk etmeyin. *

türkler yeni bir kavramla karşılaştıkları zaman ilk fantezileri hep çay içmek olmuştur, varsa bir zafer, o çay bardağıyla taçlanacak herşey, bu böyle.

japonlar gibi ingilizler gibi bir kültürü de yok bildiğim kadarıyla, bir saati bir ritüeli de yok bizde, non-stop içenler var, manasızca içenler var. kırmızı çizgisi çay olan birisi olarak söylüyorum, bir çok insan bayat çayı, iyi demlenmiş çay zannediyor.
bence çay vücut suyunu kaybettirdiği, tansiyonu düşürdüğü için, türklerin sevdiği şey çayın verdiği o rehavet,

o yüzden, uzaya da çıksak, başka bir yere de gitsek, ne zaman üç kuruşluk iş yapsak biraz hareket etsek, hemen çaya bağlanır herşey, çünkü o rehavete geri dönmek istiyoruz, bence tembeliz, seviyoruz ataleti, hatta bağımlıyız...

türk toplumunun en büyük ihtiyaç duyduğu mesleklerdendir.
zira birçok insanın ben dahil ihtiyaç duyduğu ancak kendilerinin bile farkında olmadığı,tolumun huzur ve mutluluk içinde hayat bulmasını sağlayan kişilerdir.
saygı duymuş olduğum mesleklerin başında gelir.

öncelikle kappa nedir?

(başka yerde yazdığımı alıntılayacağım)
--- alıntı ---
chat'te "kinaye yapıyorum, ironi yapıyorum" tümcelerini ifade eder.
--- alıntı ---

birtakım malum yazarların, birtakım malum entrylerini okuduktan sonra "ne olur ironi yapmış olsun" demekteyim. bu çok mühim bir sorundur! sorunun çözüme kavuşması için de böyle bir şey düşünmüş bulunuyorum.

şöyle güzel bir kappa butonu gelsin de kim gerçekte ne diyor öğrenelim. aksi takdirde engel listemdeki kişi sayısı katlanarak artacak! *
destek bekliyoruz efendim.

avaz avaz gözyaşı...

twitter da görmüştüm bir kadıköylü olarak çok hoşuma gitti :)

istanbul un başkenti kadıköydür

nasıl dersler bilirsin şarkısı.

2 senedir hacettepe üniversitesi, ingilizce öğretmenliği için uğraşıyorum. şimdilik hedefimi yazdım kazanınca da direkt üni ve bölümümü yazarım artık. hadi hayırlısı.

bilim insanları kadar saygı gösterilmediğine katılıyorum. ayrıca yaşlı olmaları ve bizim toplumumuzda yaşlılara saygı duyulması ile de ilişkisi olduğunu düşünüyorum.

izleyebilirler sorun yokta , hem izleyip hem hayır ya izlemiyorum iğrenç diyen hatunları anlamıyorum. bir keresinde "hayır , izlemiyorum." diyen bir kadının internet geçmişinde "(bkz: anal) , ameteur , turkish" ve hamsterli logolar görmüştüm.

insan hayatıdır maalesef. bir linç, bir küfür, bir bıçak darbesi, anlık gaflet, anlık sinir, cinnet: netice cinayet.
#falancaiçinadalet
ah ah ne zor.

öşür kelimesinin anlamı 'onda bir''dir.

öşür vergisi ise osmanlı döneminde müslüman halktan alınan 1/10 oranındaki toprak vergisidir.

bir diğer ismi ise (bkz: aşar vergisi)dir.

insanın kendisiyle olan muhabbetini geliştirmesi için bulunmaz bir nimettir.

"rhizanthella gardneri" olarak da bilinen bu bitki avustralya'nın batısında yetişiyor. adını ise çiçeklerini dahi yer altından açmasından alıyor. dünyada yaklaşık elli adet kaldığı düşünülüyor. süpürge çalılarının yoğun olduğu bir bölgede yetişen bu ilginç bitki süpürge çalısının köklerinde yaşayan bir mantar türüyle simbiyotik ilişki içindedir.

adam tatilde yahu.

(bkz: ne salak salak başlıklar bunlar ya)

insanın ruhuna seslenen filmdir.
şu replikle etkilemiştir beni:

bir hermann broch romanıdır.

bu hacimli kitap modern dünya edebiyatının en büyük ve en iyi örneklerinden biri sayılır. benim için de kesinlikle en iyi ilk on roman içerisindedir.

roman milattan önce 70 yılında galya’da doğan ve milattan sonra 19 yılında yaşlı bir adam olarak italyan brindisinde ölen vergilius dünyanın gelmiş geçmiş en büyük şairlerinden biri olan vergilius’un hikayesidir. bence başyapıtı olan aenis ile dünyadaki ölümsüzlüğünü garantilemiş olan ozan’ı dante de hocası sayar.

(bkz: ilahi komedya) da cehennemi ve araf’ı birlikte gezerler. cennete giremez vergilius bu kitapta ama belki gerçekte cennettedir. hermann broch’un kitabında ise vergilius’un son 18 saati anlatılır.

büyük şairin son 18 saatine ve ölümüne şahitlik ettiğimiz roman okunması çok zor ve yorucu olsa da sonunda insanın verdiği bütün emeklere değiyor.

kitabın çevirmenin iki gözüm ahmet cemal. kitabı bir çeviri şaheseri haline getirmek için tam kırk yıl uğraşmış usta çevirmen ve bence çeviri tarihine adını silinemeyecek şekilde de kazımıştır.

geniş bir zamanda ve odaklanarak okumanız gereken bu kitabı okurken yazarın ve çevirmenin kararlaştırdığı tempoya uymaya dikkat edin bence.

semer ve eyerleri bağlamada kullanılan kolanları üreten kişilere verilen isim. eski zamanlarda at arabaları ile ulaşım yaygın olduğu için bir nevi yedek parçacı olarak da görebiliriz. şehirler arası yolculuk ederken lastikçilere çok denk geliriz genelde yol boylarında dükkan açarlar. kolancılarda aynı mantıkla çalışan bir meslek dalıymış aynı zamanda.

görselin kaynağını hatırlayamıyorum şuan.
fotoğrafta, bob marley'in son zamanlarını görüyoruz. biliyoruz ki marley sıradışı bir adamdı. marley'in ayak tırnaklarından birisinde bir tür cilt kanseri olan melanom gelişir ve doktorlar eğer kesilmez ise öleceğini söyler. rastafari inancı gereği toprağa tek parça halinde girilmesi gerekir ve marley doktorun bu fikrini red eder. hastalığı ilerler, yıllardır kafasında taşıdığı rastalar marley'e artık ağır gelmektedir.
mayıs 1981'de, dr. joseph ıssels, daha fazla bir şey yapılamayacağını açıkladığında, zaten hastalıktan hırpalanmış olan bob marley, son günlerini ailesi ve arkadaşlarıyla geçirmek için jamaika'daki evine dönmeye karar verdi. miami'de bir hastaneye yatırılmak zorunda kaldığı için geziyi tamamlayamadı. almanya'dan ayrıldıktan 40 saatten kısa bir süre sonra, 11 mayıs 1981'de öğleden hemen önce öldü.
yanında duran siyahi hanımefendi ise marley'in zevcesi rita marley.
rita hanım, marley in hemen arkasından vefat etti lakin sebebini bilemiyorum.