4 non blondes-what’s up

bu bana pek internette gezinmek gibi gelmedi.

ellerinize sağlık.

bazen boş işleri kafama oldukça takıyorum. gereksiz bir özelliktir.

istanbul: kiiim? ben mi?

bir esnaftan dökme çerez alıp, mis gibi havada özellikle akşam saatlerinde parkta bir gazeteye çitlemek. süt mısırı da( bardak mısır) hiç bir şeye değişmem...

her kapıyı açacak doğru bir anahtar vardır.

babam ne zaman çayı demleyip bir bardak çay alıp bilgisayarının başına otursa, çayı bitince çay kaşığını bardağın içerisine koyarken vurarak kaşıkla ses çıkartır. ben de kalkıp ona çay getiririm. pavlov görse gözleri dolar.

insan hayatında bazı dönemler vardır; olumsuz bir şey olur ona üzülürken bir bakmışsın başka bir olumsuzluk daha olmuş, tam onları sindirmeye çalışırken başka bir şey daha gelir başına ve her şeyin düzeleceğine olan inancın azalır. içinden bir ses 'hepsi geçecek' dese de o dönemi yaşarken hissettiğin duygular baki kalacaktır.

bir cismin 3 boyutlu görüntüsünü oluşturabilmek için ışığın özelliklerinden yararlanan teknoloji.

görüntü, cisimlerin yansıttığı ışığın beynimizde işlenmesiyle oluşur. bir fotoğraf çektiğimizde, söz konusu cismin anlık bir görüntüsünü elde ederiz. bu nedenle kendisi 3 boyutlu olan cisme ait bu görüntü bize 3 boyut algısı vermez. zira 2 adet gözümüzün görme açılarının birbirlerinden az da olsa farklı olmasıdır cisimleri 3 boyutlu olarak algılamamızı sağlayan özellik.

eğer aynı cismin 2 farklı gözümüzle göreceği açılardan 2 farklı fotoğrafını alır ve birleştirirseniz bu durum 3 boyut algısına biraz daha yakın şekilde işler. sinemalarda kullanılan 3 boyut gözlükleri benzer fiziksel gerçekler üzerinden şekillendirilir.

eğer cismin gerçekten 3 boyutlu şekilde karşımızda belirmesini istiyorsak bunu da ışıkla yapabiliriz. basitçe anlatmaya çalışayım.

bunun için bir lazer ışığını alıp 2'ye böleriz. bu 2 lazer demetinden birini, görüntüsünü almak istediğimiz cisim üzerine düşürürüz. lazer bir ışık demeti olduğundan, cisim üzerinden yansır. bu yansıma da bir ekran üzerine düşürülür. elimizdeki 2. lazer demetini ise aynı ekrana doğrudan düşürürüz. ekranda bir girişim deseni oluşur. bu iş için tasarlanmış özel bir kimyasal içeren film ve ekrandan geçirilen başka bir lazer ışığı aracılığıyla gerçek cismin 3 boyutlu görüntüsü elde edilmiş olur.


görselin kaynağı

günümüzde hareketli hologramlar çeşitli sektörlerde kullanılıyor.



***

hicligindansi ukdesidir.

başka şansı kalmayan insandır. sadece sevgi ile bazen hiçbir şey çözülmüyor. özellikle tek taraflı bir sevgi ile

ben de ilk inanmadım, "kendine gel cevap verme sakın" diye diye komik de bir cevap verdim hatta, gerçekmiş.
pek hoş hareketler bunlar, eksik olmayınız efenim *

yalnız 3 ayrı kişiden hoşgeldin mesajı alan arkadaşlarımız olduğunu gördüm, ben 1 kişiden aldım *

en iyi arkadaşınızı kaybettiğinizle kalırsınız..

keske herkes boyle nickalti acilisina nail olsa dedirten yazar. ***

çocukken daha mı mutluyduk yoksa eski günleri özlediğimiz için mi mutlu olduğumuzu düşünüyoruz bilemiyorum. sonuçta yıllar geçiyor ve her geçen yıl masumiyetimizi kaybediyoruz ama çocukken mutlu olduğumu düşündüğüm anlar tabii ki var.

mesela semt pazarı olduğu günün akşamı mutlaka balık pişerdi evde. sanki o balığın tadı bile başkaydı. az bulunan şeyler değerliydi ve değerini bilip mutlu olurduk. bizim çocukluğumuzda da sahip olamadığımız şeyler vardı ama arkadaşlarımızla sokaklara koştuğumuzda unuturduk. bir sürü oyuncağımız yoktu belki ama karton bebeklerimizi giydirir, elbiselerini tırnağımızla düzeltirdik.

biz çocukken mutluyduk galiba...

eveet, heyecanla beklediğim bir yayın daha. pilli bebek dinleyeceğimizi öğrendiğimde şarkılar eşliğinde anılar denizime açıldım ve lise zamanlarıma ulaştım*. okulumuzun müzik grubu özel günler/haftalar için etkinlikler düzenlerdi. platonik olduğum bireyi izlediğim ilk etkinlikti ve "haram geceler" parçasını çalıyordu. duygularımı açıklamayı çok düşünmüştüm. ben hala düşüncelerimin arasında gezinirken, benden önce başka bir birey gidip ona olan hislerinden bahsetmişti ve reddedilmişti. 1 hafta sonra, bu hikayenin kahramanı, başka bir hanımefendi ile çıkmaya başlamıştı * sonra bir süre ben de geceleri, günlüğüme, "haram geceler" parçası eşliğinde ağlamıştım. * *

not: bu anımı hatırlamama vesile olan sevgili imperactus, çok teşekkür ederim. *

aşıklar çıktı meydana gerim gerim
aman kalemleri sivriltin
dökülecek belki kan belki irin
halt etmiş yanımızda sporlardan eskrim.

bazen hayatta bir şeylerin elimizden alınması gerekir başka bir şeylere yer açılabilmesi için. bazen elimizden alınacak olan şey çok sevdiğimiz birisi, bazen elimizden alınacak bu şey çok sevdiğimiz bir eşyadır, ama mutlaka çok sevdiğimizdir. çok sevdiğimiz olmasa hatırlamayız bile bir süre sonra. elimizden alınan bu şey bizim kendimizi yıpratmamıza hatta harap etmemize neden olabilir ama bunun ne denli yanlış bir şey olduğunu hiçbir zaman göremeyiz. öyle bir an gelir ki her şeyimizi bağladığımız hatta yaşam felsefemiz haline getirdiğimiz bir şeyin elimizden belki sessiz sedasız belki de göz göre göre kayıp gittiği anları yaşarız. bu şeyin gidişini durdurabilmek için hiçbir şey yapamasak da yine de çabalarız, savaşırız hatta ve hatta çok fazla üzülürüz. peki neden hayatımızda, benliğimizde yeni bir şey için yer açıldığını düşünmeyiz? kaybettiklerimiz için üzülmek yerine bizim için verilecek olanı elimizden alınanın yerine koyulacak olanı düşünmeye başlamamız gerekiyor. eğer bir şeyi kaybettiysek onun bizim için hayırlı olmadığını ve hayırlısını isteyerek çabalamaya devam etmemiz gerektiğini görmemiz gerek. geçmişten gelen büyüklerimizden her zaman duyduğumuz öyle güzel başka bir cümle vardır ki o da şu şekilde; gidenin arkasından ağlanmaz. eğer bir gün siz de bir şeyinizin veya bir kimsenizin elinizden alındığını düşünürseniz bu gün bu satırları okuduğunuzu aklınıza getirin ve hüzünle dolan fikirlerinizi, düşüncelerinizi, kalbinizi yani bütün benliğinizi daha hayırlısının hayatınıza girmesi için yer açıldığını unutmayın.