tamamen gelecek kaygısından oluşan eğitim hayatları, çevresinde gördükleri olumsuzluktan dolayı hiçbir heveslerinin kalmaması, ekonomik sorunlardan dolayı kendi ülkelerinde bile seyahat edememek, yeni dünya da her şeyin sosyal medya da yaşanıyor oluşu ve insan bağlarının çöküşü ve en önemlisi dünyanın sonuna doğmak başlı başına bir derttir. 80 ve 90 çocukları çok özeniyorum be.

kendisine çok çeşitli alkol teklifleri yapılmış. valla elimde, kendi ayaklarımınan ezdiğim şarabım var sadece. soldaki hayaller, sağdaki gerçekler. hangisini dilerse artık. *

bir de tüm "izm"lere karşı denmiş kendisi için. bu yüzden kendisini alkolizm'e davet etmeyi uygun buldum.

not: biri yüzüme profil fotoğrafımı yapıştırsa keşke. telefondan beceremedim.

yazar ahalisinin dert serme mekanı.

diyecekler ki kafa sözlük için öneriler başlığına yaz. hayır efendim, buraya yazacağım. neden biliyor musun sevgili moderasyon? çünkü her şeyi, her entryi, her başlığı kafanıza göre taşımanızdan sıkıldım. eğer o işin cılkı çıkmamış olsa emin olun kafa sözlük için öneriler başlığına yazardım. dine karşı din.

rahatsız olmaya başladım. bakın, küfürsüz yazmayı artık hemen hemen herkes kabullendi ve onayladı. dahası zaten bunu kabul etmeyenin burada ne işi var? fakat benim ve benim gibi düşünenlerin takıldığı nokta argo ve hafif bel altı muhabbetlere adeta 35 yaşında çılgın bakireler gibi yaklaşmanız. arkadaşım ben buraya bir şeyler öğrenmek,okumak için geldiğim gibi biraz da makara yapmaya geliyorum. hatta ve hatta kız ayarlayacağım ulan. sana ne?

genelde düşük kültür ve medeniyet seviyesine sahip kişilerdir. kullandıkları kelimelerin kalitesinin ses düzeyiyle ayarlanabileceğini sanırlar.

kar yağmasıdır.

tüm sözlük yazarlarına aileleri ve sevdikleriyle birlikte mutlu, huzurlu, sağlıklı, nice bayramlar geçirmelerini diliyorum.

yıllarca eğitimini aldığım ve artık hocalığını yapabildiğim çok sabır gerektiren enstrüman. eğitim sürecinde hele çok nankör azıcık bıraksan bir bakarsın gerilemişsin bile. niye bir türlü hatasız çalamıyorum diye başında sinirden ağladığım olurdu. aylarca çalıştıktan sonra o parçayı ilk kez kusursuz çaldığımda yaşadığım zevki de başka hiç birşey vermezdi.
insanı bambaşka gelişten bir alet. özellikle sol elini pek iyi kullanamayan ben, yeni başladığımda sanki ellerimi yeni keşfediyor gibiydim. el-göz-ayak koordinasyonunu müthiş geliştirir. beyni dinç tutmak için birebirdir. çıkan melodiler bir yandan ruhunuzu da doyurur.
piyano eğitimine başlarken öncelikle elektronik piyano alınması tavsiye edilir. hem fiyatı daha uygun olduğu için hem pek bir bakıma ihtiyacı yok.
ilerleyen safhalarda akustiğe geçiş yapılabilir. akustik piyano alırken de 2.el alınması tavsiye olunur. çıkan seslerin kullanıldıkça daha iyi olduğu söylenir. tabi bu noktada çok dikkatli olunmalıdır. piyano teknisyenine inceletmeden almayın.

anlaşılmamak
anlaşılmamak iyidir
insanı kendine yöneltir
insanı ilme yöneltir
insana şiir yazdırır
en önemlisi insanı rabbine yöneltir
seni anlayamayanlardan uzaklaştırır
yeni insanlar sokar hayatına.

en çaresiz kaldığın andır. bir şey yapamazsın, bir şey söyleyemezsin, niyesi de yoktur bunun sevilmemişsin işte.

bisiklet. hiç bisikletim olmadığı için bugün bile bisikleti doğru düzgün süremiyorum. dümdüz gidiyorum ama dönemiyorum, bisikletten inip bisikleti döndürüyorum saçma sapan. dönmesem sonsuzluğa doğru dümdüz gidiyorum yani. şunu yaşamama değer miydi? sanmam.
bisiklet yerine scooter almışlardı bana, ilk sürüşümde tepetaklak yuvarlanmıştım. verdiğim mesajı kimse anlamamış...

binlerce kilometre öteden bile görülen ve hissedilen gerçek.

twitter üzerinden kendilerine edilen hakaretler karşısında öyle bir korkmuşlar ki filistin'e bile sığınan olmuş koka kola stoklarını yanlarında götürerek. fakat buraya kadar titremişler sadece.

onları asıl tir tir titreten şey ise t ile başlayan halkın ve devletin tepkisi olmuş. lut gölü'ne saklananlar mı dersiniz intihar edenler mi dersiniz ağlama duvarına tırmanmaya çalışanlar mı dersiniz korkudan kafayı yemiş durumdalar.

yapmayın dostlar. türkiye diye ülke var bir de oraya bakın derim, kendi vatandaşına insan muamelesi yapmayan hani. ben öyle duydum yani, inanmıyorum tabii ki.

sona sakladığınız kişinin, siz diğerleri ile vedalaşırken buruk bir şekilde sizi beklemesi, sizin de sevilen kişiye giden yolda veda ettiğiniz insanlara minimum düzeyde zaman ayırmanızla olagelen durumdur.

sona yaklaştıkça duyulan heyecandan ötürü vücut daha fazla dopamin salgılamaya devam eder. böylelikle vücut ısınız artar, mutlu olmaya evrilirsiniz. bu arada da siz vedalaşırken göz ucuyla sürekli onu süzmeye devam edersiniz.

çok bir şey kalmamıştır artık. işte birazdan sarılacağınızı bilmenin heyecanı ve ayrılığın burukluğu iç içedir o an. uzun bir zaman kavuşmamak üzere son kavuşmanızı yapıyor olacaksınız belki de. bu yüzden en çok ve en uzun ona sarılacaksınız.

bu günlük hayatımızda da böyle değil midir zaten? mesela  tatlılar hep sona saklanır. ya da en çok tatilin bitmesine ramak kalan günlerde en çok eğlenilir. en güzel şarkılar konserin sonuna saklanır. bu yüzden sonlar güzeldir. ama yine de herkesle ayrılırken bir miktar üzülürsünüz. belki de hiç üzülmezsiniz ama o en sevdiğinizle vedalaşmak hep çok zordur. vedalar zaten zor, veda edilmek istenmeyenle veda daha da zor. belki fazla mana aranmamalı sevilen kişiyi sona saklamanın altında. belki de sadece onla vedanın zor olmasından dolayı sona saklanmıştır.

aman neyse ne. tespite puanım 10/10. hem en son sarılınca kokusu da üzerinde kalır o insanın. bu konuda orhan pamuk'un masumiyet müzesi kitabında da benzer bir tespit var:

“füsun kolonyayı dökerken kemal'i sona saklamıştı. insan vedalarda en sevdiğini sona saklar.”

sonra kullanmak amacıyla (yer silmek, çiçek sulamak vs. için) kovaya akıtarak boşa gitmesini engellediğim sudur.

"elalem değil elli âlem de konuşsa, ben kendimden eminsem, el alkışlar, âlem izler."
diye bir söz okumuştum. biraz atarlı giderli bir söz*. ama çok doğru gelmişti. boş verin elalem ne derse desin onların tek işi boş konuşmak zaten. siz kendinizden emin olun gerisi önemli değil.

mutsuz insanların mutsuz hissetmelerine olanak sağlayan insanlar mutlu oluyorlar genelde.

pitbull konseri biletini seçip, satıp bir sürü tabak mantı almak. en iyisi.

şehir hayatının, apartmanda yaşama kültürünün gereklerinden biridir. bir çok kişi aynı çatı altında ortak yaşar. apartmana ait çatı, asansör, temizlik hizmeti, tesisat vb. ortak kullanılır. apartmanda yaşıyorsanız baştan bunu kabul etmişsiniz demektir. anlaşılmamasını çok saçma buluyorum.
en üst katta oturuyorsam ve apartman sakinleri çatı için para vermiyorsa, kendi üstümü yaptırır asma kilidi takarım, kimseye çatıda adım attırmam. giriş katlar asansöre katılmıyorsa ben de ana giderlere ilgili masraflara katılmam hatta sorun çıkması için uğraşırım. bana ne benim evimi mi lağım basacak. demem o ki bencilliğin sonu yok.
apartmanda yaşama kültürü paylaşma temeline dayanır. her davranışınızda komşunuz da hesap etmek zorundasınız.
bazı insansılar bunu anlamayıp hala apartman dairesine ahır muamelesi yapıyor.
6 katlı bir apartmanda 3. katta oturup sportif olduklarından dolayı asansörü kullanmadıklarını iddia eden aile bozulan asansörün tamirine katılmadı. asansör yapıldı ancak 3. katta durmayacak şekilde ayarlandı. yüzsüz, terbiyesiz insanlar 4. kata çıkıp bir kat inmeye başladılar. yani demem o ki apartman hayatının en kötü yanı komşularınızın insansı olmasıdır. temel mantık ve empatiden yoksun olmasıdır.

belki de işsiz kalacakları garanti olduğu için böyle bi kaygı sahibi değillerdir. zaten daha üniversiteye adım atmadan önce işsiz kalacaklarını göze alarak okuyorlar, bi ihtimal iş bulabilirsem ya da kendime yatırım yapmış olurum şansımı deniyim diyerek atılıyorlar hayata. siz emin olduğunuz bi durum hakkında yine de kaygı duyar mıydınız? bi de böyle düşünün isterseniz.

romantizmin öncülerinden bir kalıp.
aynı zamanda bir mit.

15-16 yaşlarında buna ciddi ciddi inanıyordum. ne zaman ikilemde kalsam seviyor sevmiyor yaparak tek tek koparıyordum papatyanın yaptıklarını.
tesadüf mü bilmem ama hep doğru çıkıyordu.