kapı kolu. genelde salaş şeyler giyiniyorum ve girerken çıkarken kıyafetlerim kapı koluna takılıyor sürekli.

yeni konseptiyle yayın yapmaya başladığından beri her programına katılmış olmam hasebiyle bir cenk sapığı gibi görünüyor olsam da inanın özelden "gel!!!!1!1.1!" şeklinde darlamalarına maruz kalıyorum her hafta dostlarım. yoksa hiç sevmem kendisini aslında. #833154

11 yıldır falan tanışırız, bir şekilde hep sıkıcıdır yani bizim muhabbetimiz. neden bilmiyorum. o da beni pek sevmez. yani belllki biraz. ama hayat işte. bir noktada kesiştiriyor yollarımızı hep. değişik. çeşitli turunculuklar.

bu haftaya da konuk bulamamış. zaten artık yazmıyor da pek, popülaritesi düştü, çok normal. gel ulan dedi, e iyi madem dedim. konu falan getirmemi istedi. bir şeyler... eski arkadaş işte. kırılmıyor. neticede yemişliğimiz, içmişliğimiz var birlikte, hiç sevişmesek de.

ben olsam dinlemem yayını. siz de başlayınca sıkılacaksınız bir noktada zaten, uyarmadı demeyin sonra.

hadi arrivederci!**

yoo kim diyor furkan'ı kıskandım.


hah acaba kendimi çizsem nasıl çizerim dedim ortaya bu çıktı. hahah.

bunu buraya atmaya utanmadın mı? vallahi utanmadım. herkesin yeteneği kendine kadar. kalem tutabiliyor olmuş olmamla gurur duyuyorum ben de. bu da bana yetiyor.

şaka yaptım yetmiyor. ama olsun. yetiyor gibi davranmak havalı. çıkartın kağıdı kalemi çizili yapıcağğğmm.. (olmadı püfff.)

edit: #1020344 domestic hıyar
hayat işte tam olarak bu dostum. her zaman gotik mimari çizdirmez sana hah.

maç kuyruğu.arkadan gelen yüklennn sesi tribünlerdeki coşkuyu görmeden hissetmek turnike girişindeki köfteciden gelen koku.tarifi eşsiz bi haz.

a.b.d'nin afganistan'a saldırısında, el kaide militanı diye tutukladıkları insanları, yargısız, mahkemesiz tuttuğu guantanamo üssü, küba'dadır.
yüzyıl önce a.b.d - ispanyol savaşı sırasında amerikalılar aldıkları bu bölgeyi küba'ya bırakmamışlar ve üs kurmuşlar.

“türk halkı tarihinde ne zaman halk olarak ayaklanmıştır ki?” sorusunu da akla getiren bir başlıktır.

normalde sevmediğim ama annemin bir yerden (kesin yemek programıdır) öğrendiği tarifle yaptığı şeklini bayılarak yediğim kızartma çeşidi.

tarife gelecek olursam; ince dilimlenmiş kabakları, kaynamış suya atıyoruz (ocağın altı yanıyor olacak) ve biraz karıştırıp çok bekletmeden (kabaklar kendini salmadan biraz yumuşayınca) alıyoruz. süzdükten sonra soğuk sudan geçirip pişme süresini durmasını sağlayıp iyice soğuması için bir köşede beklemeye bırakıyoruz. soğuyan kabak dilimlerini un ve su ile hazırladığımız bulamaça iyice buladıktan kızgın yağa atıp kızarınca alıyoruz. üzerine sos olarak ise, sarımsaklı yoğurt ve dereotunu karıştırıp ister üstüne dökerek ister banarak tüketiyoruz.


çıtır çıtır çok güzel oluyor ve undan dolayı da kabak yediğiniz pek anlaşılmıyor. sıcak ya da soğuk tüketmek mümkün. ikisi de ayrı güzel. sadece sıcakken çıtır, soğuyunca yumuşak oluyor. damak zevkinize göre artık.

kabak çiçeğini de (bilmeyenler için her kabağın çiçeği yenmiyor bu arada, dolma yapılan çiçekten yapılabilir) benzer şekilde kızartıp (bu sefer haşlamadan) aynı sosla tüketiyoruz. o da çok güzel oluyor. ikisi de kahvaltıda, yemek yanında garnitür ya da rakı mezesi olarak tüketmek mümkün.

son olarak zahmetli gibi gözükse de aslında çok kolay. anlatırken ve okurken öyle görünüyor sadece. kabak sevmeyenlere kesinlikle tavsiye ederim.

en önemli günlerde havanın kapalı olması.

gerçi biz yine iyiyiz. çok eskiden açık havada yapılıyordu bu işler. gece eksi bilmem kaç derecelerde dona dona çalışıyordu insanlar. şimdi bilgisayar başında ve sıcak ortamda yapılıyor her şey. o zamanlar en büyük sorun buydu.

güvercin, tavuk,hindi ve kaz gibi bilimum kümes hayvanlarında genel olarak kümes temizliğine bağlı olarak görülebilen bir tür dış parazit. kümesin çok basık olması, metrekare başına düşen canlı sayısı'nın fazlalığı bu soruna yol açar.

tavuk besleyenler bilirler, yaz günleri tavuklar kendini toprağa çok fazla buluyorsa mutlaka kanat biri mevcuttur.

önlem olarak kümesin tamamen temizlenmesi, önce ilaçlanıp ardından dip bucak yanmamış kireç atılması çok önemlidir.

gerekli önlemler alınmadığı takdirde tavuklarda hızlı biçimde zayıflama ve yumurta verimliliğinde düşüş stres,kavgacı tutum ve yamyamlık görülebilir.

tavuklarda ki bitleri nasıl giderebiliriz peki birde ona değinelim; hemen olup bitecek birşey değil öncelikle yaz aylarını beklememiz gerekiyor. öyle üstlerinden yapılan bir iki fıs ilaçla bitecek bir illet değil. sıcak suya hazırlanan ilaçlardan alıp bir tavuğun girebileceğinden büyük bir kuvet oluşturmamız gerekiyor. ardından ilaç hazırlanıp her bir tavuk bu solüsyonun içine kanatları açık olacak şekilde sokuluyor. işlemi 15 gün sonra tekrarlıyoruz ve bitlerin yumurtalarıda ölmüş oluyor.

edit; bu arada yazmayı unuttuğum birşey var, korkmayın kanatlılarda ki bitler insanlara geçmiyor.

evli olunca sınıf atladıklarını zannedip, bekarlara ikinci sınıf insan muamelesi yapmaları, ve sanki "amaan boşver hiç evlenme en iyisini sen yapıyosun valla çok akıllısın" filan diyince, lütfetmiş gibi akıllarınca onore ediyorlar, sanki kendilerine özeniliyormuş, bekarlar hep evlenmediği için üzülüyormuş gibi davranıyorlar..

halbuki herkesin gündemi farklı, öncelikleri farklı, siz kimsinizki bekar insanlara acıyorsunuz.. ben size acıyorum, büyük bir çoğunluğunuz, değer görmedikleri, saygı görmedikleri, sevilmedikleri halde, sahtekarca sürdürüyorlar ilişkilerini.. eşleriyle konuşamıyorlar bile, yaşadıkları mutsuzluğun farkına varacak vakitleri bile yok..

bazen neyi özlediğini bile bilmeden duyduğun histir.

fransa'nın afrika ülkelerine uyguladığı özel ve sömürgeci politikayı anlatan ifade. aynı zamanda bir refused şarkısı.

"just another word for genocide"

yüksek lisans, doktora gibi programlarda mezuniyet için ders ve tez dönemi sonrası, ancak dürüst ve nitelikli bir tez varsa ortada yapılması gereken savunmadır. bir zahmet böyle bir teziniz yoksa jüri karşısına çıkmayın, uzatın okulu öyle yazın ya da bırakın. intihalli tezle hoca olanlardan zaten bıkkınlık geldi bir de siz yapmayın.

terinizi akıtıp, yanınızda peçete ve gitmeden önce koltuk altlarına bol dedorant sıkmanız gereken savunmadır. bir yandan ikram derdi olan bir savunma olduğunu hatırlatırım.

umarım fotoğrafını çekerken görmez:
eyvah gördü şimdi de telefonu almaya çalışıyor:
fotoğrafını kafa sözlüğe attığımı görünce onayladı:

*

bugün çeyrek asrı biraz aştın diyorlar bana artık, amma ki yaşadın bir kelebeğe göre. oysa bana yaşamanın böyle ağrılı böyle sancılı böyle daima insanın boğazını düğümleyen bir yumruya dönüşeceği söylenseydi en başta, o ilk yarışı kazanmamak için takılacak bir tümsek yaratırdım kendime.
nankörlük ediyorsun güldüğün vakitlere, seni seven insanların sevgisine de. ailene de nankörlük ediyorsun, koynunda binbir güzellik yaşadığın o anların büyüsüne de. hepsini hepsini diyebilirsiniz bana. bu yazdıkların iki kahkaha arasından dökülen samimiyetsiz satırlardır, böyle de pislik bir adamsın, bunu da diyebilirsiniz.
hayatı sapa bir yokuşu acıyla tırmanmak diye niteliyorsam da size hak vermiyor değilim. güldüm, sevdim, sevildim, telefona elimi her uzatışımda, ucunda beni samimiyetle bekleyen birileri oldu. kahvemi yalnız içmek istemedimse bir yaren beni kucakladı, çay sohbeti çektiyse canım sofrasını açan nice dostlar da buldum. hepsine hepsine eyvallah, hepsine minnettarım.
ama işte hayat tüm bunlara rağmen insanın kalbini yorabilir, hırpalayabilir. insan bazı gece yarıları sarsılarak uyanabilir bunlara rağmen. insan bazı geceyarıları duvarları yumruklayabilir. insan bazı geceyarılarına sığmayarak kendini serin bir pencerenin kanatlarına bırakmak arzusu duyabilir. tüm bunları size anlatabilmeyi nasıl dilerdim. ancak siz beni bir kez anlayasınız diye bu tüm güzelliklerden vazgeçmemi dilerdiniz. siz bu tüm güzelliklere rağmen kalbimi daima bir yarayla tanımladığım için bana nankör bana iki yüzlü bana budala deyiniz.
her şeye rağmen iyi yaşadın uzatma diyorsunuz, duyuyorum. peki her şeye rağmen yaşamak, buna dair bir fikriniz var mı?
neyse kabul, illaki yaşadım, çalmadım ne kelebeklerin ne kuşların ömründen. illaki yaşadım evet, ancak her şeye rağmen. illaki anlayacaksınız, o gün kitapların arasından çıkararak toprağıma bir kelebek bırakınız.

ertelemeyin. asla. gerekiyorsa uykudan, yemekten her şeyden ödün verin ama planlanınızdan şaşmayın. harcamalarınızı olabildiğince kısın; nasıl oluyor anlamıyorum ama tez yazmak gider hanenizi bir anda ikiye üçe beşe katlamaya başlıyor. tez yazımına başlamadan önce pahallı bulduğunuz kitaplar bir anda ucuz gelmeye başlıyor ama geliriniz değişmiyor. gider hanesinin artmasında temel neden bu olabilir. bol bol okuyun; ben okuduğum kitabın dipnotlarından kitaplar bulup, o kitaplarında dipnotlarından kitaplar bularak başladım, hâlâ sonunu getiremedim çünkü sonu yok (makalelerden bahsetmiyorum bile). en önemlisi tezinizi gizlemeyin. her önünüze gelene okutun demiyorum ama güvendiğiniz insanlara okutun ve ısrarla eleştirmelerini isteyin. ben bu noktada bir aynı alandan ama farklı daldan bir arkadaşıma, bir aynı temelden ama farklı alandan bir arkadaşıma, bir de olaydan tamamen bağımsız bir arkadaşıma okutuyorum. böylelikle alandan bir insanın da alanla ilgisi olmayan bir insanın da konuyu anlayabilmesini sağlamaya çalışıyorum. tez yazan herkese şans, başarı ve sabır diliyorum.