zeki müren türkçe'mizi çok iyi kullanan ve bize örnek olan biriydi, sırf bu yüzden bile saygı duyabiliriz ona. sadece şarkı söylemekle kalmayan, yazdığı şarkı sözleriyle ve yorumuyla kalpleri kazanan gerçek sanatçıydı. neredeyse tüm şarkılarını bilirim, hiç bir zaman da onun hayatıyla ilgilenmedim. ölümünün üzerinden yıllar geçmiş bir insandan ne istenir anlamak zor?

biz olmayacağız ya böyle, illa ki birilerini kıyaslayacağız, yaşamını eleştireceğiz vb. insanlarla uğraşmaya devam edeceğiz...

ingiliz birlikleri karışısında köprüyü tek başına tutarak k....k ingilizlere geçit vermemek uğruna şehit düşen, giderken 40 sakson çomarını da yanında götüren büyük ve ünlü viking savaşçısı catsson:



*

en-el hak dediği için taşlanarak öldürülmüş mutasavvıf. rivayete göre halk taş atarken bir dostunun gül atması üzerine şunları söylemiştir:

"düşmanın attığı taş değil, dostun attığı gül yaralar bizi"

sağolsun duvarlar eşlik ediyor bana, dertleşiyoruz her gece.

(bkz: şaban oğlu şaban) gibi bir durum..
bana göre mantıklı bir eylem değil, hatta biraz saçma. böyle bir karışıklık yaratmaya hiç gerek yok diye düşünüyorum. ama yinede isteyen koyar, kişilerin kendi tercihi.

ismi memleketi olan hatay'ın altınözü ilçesinin karsu köyünden gelen sanatçıdır. insanların köylerinin ne güzel isimleri var yahu!

eylül’dü.
dalından kopan yaprakların
sararan yanlarına yazdım adını
sahte bir gülüşten ibarettin oysa.
ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
eylül’dü.
di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
adımlarımızın kısalığı bundandı
bundandı gözlerimin durgunluğu.
sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
ellerin kadar ıssız,
sen kadar zamansız molalar veriyordum
ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
eylül’dü.
izlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.
çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.
sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
en çok sesini aradım.
gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
gözlerini sildi zaman..
dedim ya… eylül’dü.
savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.

cemal süreyya

50 tl'dir. hep 50 tl'lik aldığımdan beni etkilemeyendir.
emeği geçen herkesin alnından öperim.

1991 yilinda sovyetler birligi'nin dagilmasiyla daglik karabag'in azerbaycan'a bagli ozerk bir bolge icerisinde olmasi gerek ermenistan gerek sovyet birligi icerisinde ciddi bir krize yol acmisti. cunku ermenistan'da o bolgede hak iddia etmekteydi. azerbaycan'in o donemdeki zayifligi, ermenistan'in da kendini cabuk toparlamasi ( bel altindan sovyetler'in destegini almasiyla) azerbaycan'a savas acti. ozellikle bu bolgeye saldirilarla ciddi bir baski olusturulmaya calisildi.aylarca suren baskilarla yollar kapatildi, bolgeye giris cikislar engellendi, elektrik, su dogal gaz kesildi. halk bu turk baskilarla korkutulmaya ve sindirilmeye calisildi. yani bilindigi uzere bir gunde olup biten bir katliam aslinda degildi. bolge halki aylarca suren bir iskenceye tabi tutulmustu. tarih 25 subat ( 1992) gecesinde sovyetlere bagli zirhli araclarla dort koldan ablukaya alip sehri darma duman ettiler. genc, yasli, cocuk, kadin demeden halkin bir bolumunu katlettiler. su anki resmi rakamlara gore 613 azeri vatandasi hayatini kaybetmis, 487'si agir yaralanmis ve yaklasik 150 vatandas da kayip olarak adlandirilmis. bugun itibariyle yaklasik 12 ulke ve amerika'nin 19 eyaleti tarafindan katliam-soykirim olarak taninmaktadir.


alinti icin kaynak

pollyannacılık da diyebiliriz.

bugün oturdum ölümü düşündüm
kirli, acı bir su gibi yürüdü içimde
dokunduğum, gördüğüm her şeye sindi
ürperdim, korktum ve biraz şaşırdım
bugün oturdum ölümü düşündüm
yağmur altında ya da karanlıkta
bir başıma kalmış gibi.
sevgilim böylesine alımlıyken
güz kuşlarının güneye doğru akıp gideceği yol
iyice belirmişken gökyüzünde
onarırken, sararken hayat
çocukların incinmiş gülüşlerini
artık her park yeri bir apartman inşaatı
her sokak bir otomobil nehriyse de.
bugün oturdum ölümü düşündüm
soğuk camlara dayayarak yüzümü
kuşağımın acısını, kefenlenen gençliğimizi
yaşayan ya da artık yaşamayan dostları
bugün oturdum ölümü düşündüm
örterek yüreğime kara bir tülü.
bugün oturdum ölümü düşündüm
kapkara bir gece penceremi dalarken
öleceğini bile bile karşı koymanın onurunu
yiğitliğin, özverinin, sevginin
arkadaşlarımın yüreklerinden çıkan özsuyunu.
bugün oturdum ölümü düşündüm
bir darağacında ya da yolda yürürken
bugün oturdum ölümü düşündüm
yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken *

manisa'da bulunan, unesco listesinde yer alan, özellikle son dönemlerde definecilerin göz diktiği lidya tümülüs mezarlık alanı ve dünyanın en büyük tümülüs alanı olarak kabul ediliyor. lidyalılara ait bölge aynı zamanda bir anıt değeri görüyor. bölgede 115 tümülüs bulunuyor.

umarım işinize yararlar.sizin bildiğiniz vakit kazandıran pratik siteler var ise bekliyorum :)
1. textkool(her türlü sembol bulunuyor) : textkool.com/en/symbols
2. yapay zeka destekli isim yaratıcısı ( işletmeniz veya fikirleriniz için yaratıcı isimler çıkartabiliyor) : www.namelix.com
3. fotoğraf arka planı gayet güzel temizleyen site : www.remove.bg
4. bir sitenin benzeri var mı onu bulan site : www.similarsites.com/

mrcp olarak kısaltılan görüntüleme yöntemidir.
ultrasonografi ile tanısında güçlük çekilen safra yolları patolojilerinin değerlendirilmesinde kullanılır.
eğer hem tanı aynı zamanda tedavi yapılmak isteniyorsa endoskopik retrograd kolanjiyo pankreatografi (ercp) yöntemi uygulanır.

aşağıdaki kesitin ilk 20 saniyesinde görülebilecek mükemmel ötesi bir zekânın ürünü olan tamir yöntemi.*

samimi olmayan saçma sapan bir veda türüdür. açıkçası bu tarz insanların işi gücü ucuz şovmenlik yapmaktır. bırakıyorsan bırak ne yapalım. hayatımda görmeyeceğim bir insana niye duyar kasayım.

maraba televole...

köprü altından akan sular var kanki. benim ruh halim altın kurundan daha hareketli. hah bu ara hep yükselişte heyheyt bee.

kedim iyi yani aslında emin değilim. bu ara kendini tavşan sanıyor galiba. evin içinde sürekli zıplıyor. adım atacak sanıyorsun bir bakmışsın zıp zıp... keyfi biraz daha iyi. işte oynuyor zıplıyor hep zıplıyor.
zıplıyor demiş miydim?
evet evet zıplıyor.

kendime bir motive buldum. son günlerde bu beni hayata bağlamaya ve düşüşe geçen psikolojimi ani bir sıçrayışla yükseltmeye başladı. aman maşallah de kem gözlülük yapma bak bozuşuruz hahaha.

sende bir karabatak havası aldım bu ara. bir görünüp bir kayboluyorsun neye öyle oldu acep? anlat hele ne oliyyy?

bu arada hastayım ay ben. yorma bu kadar beni. boğazlarım şiş şiş püfff. şimdilik gidiyorum ama şimdilik yine geleceğim. gelince ses et. 'naber, naptın, nasılsın, ee nerde kalmıştık? 'falan de olmadı' sen hayırdır kızım? 'de ben anlarım. özleştik yav oluyor böyle.

hadi ben kaçtım.
kendine cici bak.

bugün 1 eylül'ü görünce bir canım sıkıldı. off yine sonbahar.. ben neden sevmem bu mevsimi? lakin hava hiç oralı değil. ne kadar geç o kadar iyi. keşke hep yaz olsa.. off bu ne sıcak bunaldım denilmesinin bile bir güzelliği var. uçuş uçuş kıyafetler, şapkalar, gözlükler... her şey hafif..
bugün sonbahar hüznü çöktü üstüme diyemeyeceğim havalardan dolayı ama bir yağmur'a bakar o hüzün. hafif üşümeye başladığım tarihte başlar mızmızlanmam. ben üşümek istemem. onun üzerine bunu giyin,onun içine şunu giyin benim canımı sıkıyor. yaprak dökülmesi romantizmi de yapamam. şemsiyeni al yağmur yağabilir mevsimine hoş geldik. aman şal'ını da unutma! çok esiyor, başını koru sinüzit var. amann ne güzel karşılama...

kırmızı kapüşonlu kaşe kaban. babam söz vermesine rağmen almamıştı. aklıma geldikçe üzülürüm.