empati, benim zevkle icra ettiğim bir sanattır. 3 ayda, gerçek hayatı ve kıymetli vaktimi bir kenara koyup 6000 tanım yapabilseydim eğer, nasıl hissederdim acaba? bir şeyler hissedebilmek için önce bi açıp ne yazdığıma bakardım sanırım. eğer ne yazdığına dönüp bakacak olursam o kadar şeyi yazmaya devam edemezdim herhalde, insanoğlu nedense kronometreleri, sayaçları, orda yazan artı puanları çok seviyor.

yüksek rakamlara erişmek için, like veya takipçi için insanların her türlü saçmalığı yapabiliyor olması, her bedeli ödeyebilecek olması açıkçası beni ürkütüyor. rakamları kutsayan ve geri kalan her şeyden taviz veren insan, artık özgüvenini ve sentetik egosunu borçlu olduğu sayaçlara bakıp, günaşırı ejakülasyon krizleri geçirmeye başlıyor olmalı.

nitelik artık kimsenin umrunda değil, just for fun mottosuyla motive olan güruhların ceremesini, hiç birimiz çekmek zorunda değiliz. herkes özgürdür ve istediğini yapabilir kaidesine sımsıkı sarılan horozların saygı beklentisine karşılık. bende saygı bekliyorum. siz nicelik ve eğlence peşinde koşarken, bende nitelik ve ciddiyet için savaşıyorum. sizinkinin aksine benim vaktim değerli ve vakti değerli olan tek yazarda ben değilim. bilgi kirliliğinden ve niteliksiz içeriklerden rahatsız olan tek kişi ben değilim. aynı havayı soluyorsak atmosferi kirletmenin özgürlükle açıklanabilir bir yanı yok.

kimse bana emekten, sözlüğün gelişimine olan katkıdan bahsetmesin lütfen. eğer burayı ağzına kadar çöp içerikle dolduranları dokunulmaz ilan edeceksek, bunun yerine saat başı tanım şirinleyen bir bot kodlamamız mevcut durumdan daha kayda değer olacaktır.

son haftalarda en az 40 bin deprem meydana gelmiş. çivisi çıkan dünyanın bize mesajı.

1974 yılında kıbrıs barış harekatından fotoğraflar.

yerine göre doğru, yerine göre yanlış olan eylemdir.
cahile karşı susmak en iyi cevapken, haksızlığa karşı susmak kötü sonuçlar doğurur.

friends tayfasının oy butonuna çökmesini istediğim başlıktır.

ezik olduğumu öğrendiğim başlıktır.

hem kızıyorsun bazı insanlara, hemde duyduğun cevap sinir bozucu..
"ben birşeyler yaptım ama.. bak şunu şunu yaptım, şuranın şusuyum, buranın busuyum, sen ne yaptın?.." diyor
evet kazanıyorlar doğru.. ama hep hile ile, haketmeden, yalan söyleyerek, ve bu durum o insanlar için utanılacak birşey değil, yalan söylemek, kandırmak onu rahatsız eden, uykularını kaçıran birşey değil, bencil insanlar bunlar.. kendileri dışında kimsenin acısına, kaybına, hakkına, haksızlığına karşı hiçbirşey hissetmezler, sadece "aldıklarına" bakarlar, onun hesabıyla meşguldürler.. sen istediğin kadar anlat, karşılığı bir duygu yok o insanda.. kurumsal hayatta da çok araştırmıştım bunu, şirketler de "bencil" insanları tercih ediyorlarmış, çünkü sadece kendini ve çıkarlarını düşünen insan, çalıştığı şirkette de sadece kendi şirketini düşünüyor, onun çıkarlarını koruyor..
işte bu yüzden hep o gıcık, yüzsüz tipler müdür oluyor..
şu anki iktidara bakın, bakınız "abartıyorlar.." zira "kötüler kazanıyor"a en büyük örnek olabilirler, rt dünya nın en yüksek maaş alan bir iki cumhurbaşkanından biri, en zengin 8 siyasetçisinden biri.. üstelik varlıkla parayla ilgili eskiden iddia ettiği şeyleri söylemiyorum bile..
artık bu işlerin tersine döneceğini düşünüyorum ve inanıyorum
çünkü başta ticaret olmak üzere dünyada birçok sistem değişmek zorunda şu an, büyük şirketler fabrikalarca üretip satıp tonla para kazanamıycak artık, hakettiğini alamadığını düşünen birçok insan, bireysel olarak yaratabileceği kaynaklar için uğraşıyor, hayatını nasıl sürdürebileceğinin yollarını arıyor, birçok insan da, iş başa düştüğü için hayatta kalmanın birçok yolunu bulmak zorunda kalıyor, bu bir itirazdır aslında, kabul etmemektir, yani kendine güvenip, inanıp, dayatılan şeylere, kötü olduğunu bile bile kabul etmeye, itiraz edenler çoğaldıkça, azalarak biteceklerini düşünüyorum ben, bunu denemiş bir insan olarak, özgürlük paha biçilmez birşey bence, isterseniz genel müdür olun, asla tam yetki verilmiyor hiçbir şirkette, potansiyelinizi kullanamıyorsunuz, tamda türkiye gibi, istediğinizi söyleyemiyorsunuz, yapamıyorsunuz, ben değişeceğine inanıyorum, bütün kalbimle..
sözlükler iyiki var..

tanımları yazarlara değil içeriklere bakarak beğendiğim için pek de umrumda olmayan durumdur.

uykunun en tatlı yerinde küfredercesine çalmaya başlayan alarmın sesi.

cape town(yasama), pretoria(yürütme), bloemfontein(yargı) - güney afrika

üç tane oldu ama yapacak bir şey yok, adamların üç tane başkenti var.

ilk maddeden dolayı öleceğim kesin olan rehber. *
kalanlara bol şanslar diliyorum.

bulunduğun yerin düşündüğün şey ile uyuşmaması durumu. her nereyi düşlüyorsan, oraya aitsin.

1500 karmaya hallettiğim sorundur. para var huzur var.

bir magazin programında cereyan olan hadisedir. hatta sosyal medyadan ulaşan bir izleyic, celal şengör'ün doktorluğunun alınması için sağlık bakanlığına çağrıda bulunmuştur.

ben en çok genç yaşta ölen şairlere üzülüyorum. yazılacak şiirleri, romanları kalmıştır geriye.
muzaffer tayyip, arkadaş zekai, rüştü onur, orhan veli ve niceleri.

call of duty serisinin gelmiş geçmiş en iyi ikinci karakteri. mason, bir askerdir ardından ajan olur ve ruslarla vietnamlılara karşı savaşmaya başlar. bir görevde, fidel castro'yu öldürürler, uçakla kaçarlarken, düşmanlar uçağa falan ateş eder, mason arkadaşlarının başarılı bir şekilde gidebilmesi için kendini feda eder yani uçaktan iner ve düşmanlara karşı savaşır. aslında castro ölmemiştir, öldürdükleri dublördür. hemen mason'ın arkasından vurup bayıltırlar. castro, "yeni arkadaşlıklarının bir hediyesi" olarak, mason'ı, dragovich denen tüm çirkefliklerin liderine verir. dragovich'inde sağ kolu olan kravchenko adında biri vardır ve bir de stainer var, bu stainer alman ama dragovich ve kravchenko rus. castro'yu biliyorsunuz zaten, adam sadece oyun karakteri değil sonuçta.

sonra bunu, vorkuta denen böyle iğrenç bir yere, işkence için getirirler. burda mason'ı uyuturlar ve programlarlar yani beynini yıkarlar. mason artık sayılar görmeye başlar, her yerde sayılar ve rakamlar söyleyen birinin sesini falan duyar. bu sayılar da, koordinatlardır. aslında bu dragovich manyağı, nova 6 adı verilen bir aletle, tüm amerika'yı kölesi yapmaya ya da öldürmeye çalışıyordur, her yerde adamları vardır, ve bu mason'ın gördüğü bu sayılar da, bu adamların koordinatları. yani böylelikle mason'ın beynini yıkamışlar ve mason, böylelikle bu çakalın kölesi oluvermiştir. tabii mason bundan habersizdir, o sayıların ne anlama geldiğini bilmez ve vorkuta denen cehennemde, kendisi gibi diğer mahkumlarla birlikte işkence görür ve 1 yıl kadar burda kalır.

bu sürede, call of duty world at war'dan da tanıdığımız, viktor reznov devreye girer. reznov'un kankası, yine call of duty world at war'dan tanıdığımız dimitri petrenko, nova 6 ile dragovich, kravchenko ve stainer tarafından öldürülmüştür. rus milliyetçisi olan reznov, rusların artık çirkefleştiğini anlar ve intikam hissiyle dolup taşar. o yıllardır vorkuta cehennemindedir. mason'ın beyninin yıkanıldığından haberi vardır, bu yüzden mason'a hep dragovich, kravchenko ve stainer üçlüsünü öldürmesini söyler, ona biz kardeşiz şöyleyiz böyleyiz der, böylelikle reznov'un emirleri, mason'ın kafasına kazınır. mason da bu sürede, reznov ile kankadır, candır, ciğerdir falan sanar tabii. reznov aslında cesur biri ama giden gençliğinin intikamı ve kankası dimitri reisin intikamı için mason'ı kullanır. ardından kaçış planı yaparlar ve mason'ın kaçıp intikamını alması uğrunda kendini feda eder, yakalanır ve infaz edilir.

mason reznov'un öldüğünden habersizdir. 5 yıl sonra yani 1968 yılında, gene reznov ile karşılaşır. aslında bu kişi reznov değil ama mason'ın beyni yıkandığı için halüsinasyon görüyordur. arkadaşları falan da mason delirdi falan bundan habersizler yani, mason da reznov yaşıyor yanı başında falan sanıyor da yanında biri yok aslında, reznov kafasının içinde bir hayal. asıl reznov, 5 yıl önce ölmüş gitmiş. işte mason reznov ile görevler falan yapıyor, intikam için çalışıyor falan. kravchenko ölür. geriye stainer ve dragovich kalır.

mason stainer'i öldürür ama mason, bu adamı reznov öldürdü zanneder. arkadaşları aslında reznov reisin 5 yıl önce öldüğünü öğrenir ve mason'a anlatırlar. mason bazı şeyleri hatırlamasıyla birlikte arkadaşlarının doğru söylediğini farkeder. en sonunda dragovich'i de öldürür.

bir görevde mason, başkan kennedy ile buluşuyor ve onu öldürdüğünü hayal ediyordur. bunun sebebi mason hem de başkan kennedy'yi öldürmek için programlanmıştır. son görevde mason, dragovich çakalını döverken şöyle der, benim, başkanımı öldürmem için çalıştın! dragovich gülümser ve şöyle der, çalıştım mı?

oyun bittikten sonra bir video karşımıza çıkar, kennedy, halkla buluşuyordur ve aralarında mason da vardır, işte o video:



yani kennedy'yi 1963 yılında öldüren, mason'ın ta kendisidir. dikkat çekici bir diğer husus, kennedy'nin gerçek katiliyle, oyundaki katili olan mason, aynı askeri birliktendirler..

mason'ın zannettiği:



gerçekte olan:

vakti zamanında hiç tanımadığım ve sırf susuyorum diye dayak yediğim için başkası ile asansöre bindiğimde yüreğim bin beş yüz atıyor.

durumu olan okuyabilir #647791.

her türlü böcek. aslında korkmak yerine tiksinmek daha doğru bir kelime olur sanırım. hele çok küçük oldukları zaman iyicene huylanıyorum. sanki üstümde ve ağzıma, kulağıma, burnuma giricek gibi. beni efsane geriyolar. bir de odamdaysa ve birden gözden kaybolmuşsa akşama kadar kendimi yerim.*

2008 yılında samsun kurupelit sahilinde esasından bir boğulma tehlikesi yaşadığım deniz. sonradan adının çeken (rip) akıntısı olduğunu ve her yıl onlarca can aldığını öğrendiğim bir akıntı türü, beni sanki sihirli bir elmiş gibi tutup hızlıca açığa doğru sürükledi. ben ne yaparsam yapayım kıyıya ilerleyemedim. sanki bir bataklıkta çırpındıkça batıyormuşsun gibi bir durum oldu. o sırada dev dalgalardan dolayı başımı çıkaramadığım için nefes alamaz oldum. derken, kıyıya paralel yüzmeye başlayınca akıntıdan kurtuldum. tabii bunların hepsi bir kaç saniye içerisinde oldu. maruz kaldığım akıntıyı merak edenleriniz için:

herkesin hayatına üstüne vazife olmamasına rağmen burnunu sokmak. sürekli bir eleştirme, akıl verme, doğru yolu gösterme çabası.