ülkemizde son bir kaç senedir var olan meslek grubudur. evet yanlış duymadınız*. başlığı açılmamış biz tanımlayalım o zaman.
diyanet işleri başkanlığına bağlı atama ile buraya dikkat kamu personeli yani memur diyeceğimiz kişilerdir. yaptıkları iş ise (bkz: burası çokomelli) yeni yapılan camiilerin kıble yönlerini doğru şekilde saptamaktır.
işin özü bu görevi pusula denilen naçizane icatda yapmakta*. diyanetin görevlendirdiği bu personeller her il de en az 1 tane olmak zorunda. yani işin özü seçecek meslek yok,iş yok diye ağlamayın diyor adını vermek istemediklerim..
din düşmanı değilim kendimde inanıyorum sadece bunun meslek olarak sıfatlandırılmasına dikkat çekmek istedim. fakat toplumca böyle uyutulduğumuz aşikar.

japonlara çinlilerden geçmiş bir el işi sanatıdır.japonca el topu anlamına gelir.goten mari olarak da bilinir.

çok eski dönemlerde eskimiş değerli iplikler, ( kimonolardan elde edilen ipek iplikler gibi) top şeklinde sarılıp çocuklara oyuncak yapmak amacıyla kullanılırmış.yalnız bunu yaparlarken o kadar muazzam desenler yapmışlar ki bunun bir sanata dönüşmesi kaçınılmaz olmuş.

bir gelenek olarak temarinin içine annenin çocuğuna yazdığı iyi dileklerin bulunduğu küçük kağıtlar konurmuş ve bunu anne çocuğa yılbaşında hediye olarak verirmiş.

temariler günümüzde bağlılığı,sadakatı ve güçlü arkadaşlık ilişkilerini simgeleyen değerli hediyeler haline gelmişler.


kaynak:

en.m.wikipedia.org/wiki/Tem...

temari yapımı süre :1.39 dk

hani seküler nerde? sabah sabah güldürmeyin ya!
sekülerim diyen radikaller,
sekülerim diyen muhafazakarlar,
neyi muhafaza ettiğini bilmeyen bağnazlar,
pardon da kimle kimi kıyaslayacağız biz?

bu ülkede muhafazakar olmayan özgür düşünebilen bir tane insan evladı var mı?
varsa da sesleri çıkmıyor...

dini hayatınızın dışına itince şıp diye özgür olmuyorsunuz.

özgür düşünemiyorsanız, potansiyel bir bağnazsınızdır.

bir kadın olarak genellikle insanlara iltifat etmekten çekinmem erkek olsa dahi lakin bir yerden sonra farklı yerlere çekilmeye başlanıyor.. oğlum manyak mısınız siz iltifat etsek aha bana aşık etmesek neden kadınlar erkeklere iltifat etmiyor. ay bir de demezler mi kadınlar her şeyi erkeklerden bekliyor onlar hiçbir şey yapmıyor. yapınca bir taraflarınız ayrı oynamazsa yapmaktan çekinmeyiz.

hatun , manita , koçum ve aslanım gibi manipüle edici laflar vs.

fransız yazar albert camus tarafından yazılan ve 1947’de yayınlanan bir romandır.
kitapta, cezayir’deki veba salgını ile ikinci dünya savaşında nazilerin fransa’yı işgali özdeşleştirilmiştir.
bununla birlikte insanların hayatla ölüm arasında kaldığı ince çizgi de tasvir edilmektedir.

aşık olunan kişiden nefret ederek geçer. kişiden kişiye değişir yollar ama bir şekilde etmek lazım. nefret etmek deyince tabi ki onun olduğu yerlerden kaçmak, adını anmamak, onunla yaptığını şeyleri yapmamak, onun her şeyine karşı çıkmak gibi çocukça, saman alevi gibi körükleyici bir nefret değil.

gün gelir ki "ben bunun nesine aşık oldum lan?" demeyi öğrenirsiniz ya da "benim aşık olduğum kişi bu değildi." lafını acınızı bastırmak için değil gerçek anlamda içinizden gelerek diyebilirsiniz.

bir şekilde ya siz değişirsiniz ya da o.
en rahatı uzun süre o kişinin yakınında olmakla olur zaten.
zamanla onun olduğu ortamlarda rahatsız olmamaya, onun söylediklerinden etkilenmemeye, onun için başka herhangi bir kimse için yapmayacağınız şeyleri yapmamaya başlarsınız.

bununla tabi ki ondan zamanında hoşlandığınız gerçeğini yok edemezsiniz ama bu onu unutamadınız anlamına asla gelmez.
yani önemli olan zamanında aşık olduğunuzu bilmeniz değil bunun sizi rahatsız edip etmediğidir.
ve bir gün gelir ki kendisine diyemeseniz de kendinize rahatlıkla diyebilirsiniz ki: "bence artık sen de herkes gibisin."

ben kendime 10 üzerinden 10 veriyorum. çiçekten huniyi de taktım başıma pek bir yakıştı. bayağı karizmatik gösteriyor. darısı sizin başınıza.

#875734
nolu tanımında şiir kitabımdan bahsetmiş yazar. sağolsun var olsun.
yalnız bir yanlışlık olmalı,
şairler, yazarlar, ressamlar genelde ölünce ünlü olur, bende bahseden yazar ölmüş.
reenkarnasyon olsa geri gelse.
kitabımdan şiir falan yazsa burda. *
şaka bir yana güzel tanımları var.
fuser geliyorsan gel gelmiyorsan hayde.

özellikle pazar gününü üşenerek geçirmek isteyenlere gelsin. *

tam 27 yıl önce rüyamda bir kızım olduğunu ve ismine ‘lidya’ koyduğumu görmüştüm. bu rüyadan sonra, hep bir gün gerçek olacağına inandım; bir kızım olacak ve ismi lidya olacaktı.

ama artık gerçeği kabullenme zamanı. insanlar plan yaparken tanrı gülermiş.

ama bugün duyduğum seslere çokça aşık oluyorum...
daha neler duyacağız derken daha da iyisi geliyor...

çocuğunuz olmadan çocuğunuz olmuş olur, hele dilleri dönmeye başladığında teyze, hala, amca, dayı diye size seslenmeleri sizi sizden alır. gel de sevme şimdi.

pençüse, severler güzeli gençüse.*

suan biri sarılsa ne iyi olurdu gercekten..

muhteşem bir ironiyle çok güzel ve açık şekilde anlatmış sevgili yazar. hatta öyle güzel anlatmış ki, bilgi tanımı görünüründe olmuş, bu da ayrı bir ironi tabi.

kendisine ilk cümleden son cümleye kadar katılıyorum. burada her zaman, herkesin hedef kitlesi farklı, her yazarın okuyucu kitlesi belli dedim. herkesin görüşüne saygılı olmakla birlikte, önceleri dozunda olan fotoğraf paylaşımları, instagramı da geçmiş durumda. yani buradaki yazar kitlesi kendini fotoğrafa indirgemiş olamaz sanırım? paylaşımlarının çoğunu fotoğraf olarak paylaşan birine yazar denilebilir mi , o da ayrı bir mevzu.

dün sadece bilgi tanımı yapan bir yazarın sayfasına girdim. gerçek bir emek var, zaman ayırmış yazmış. güzel de yazıyor ve okutuyor kendini. beğenilerine baktım 6-7 adet. sonra portakal sekmesine girdim; bir cümle yazılmış 20/30 adet, fotoğraf paylaşılmış o da keza öyle. yine paylaşılsın ama sanki biraz dozu kaçtı gibi? bu yazarı da geçtim, bazen uğraşıp araştırıp bilgi tanımı giriyorum . bu da merakımdan tabi. konu ilgimi çekiyor , araştırıyorum , başkalarının da ilgisini çeker diye yazıyorum. kısacık ve öylesine yazdığım bir tanım portakal sekmesine düşüyor. o zaman kendimi kötü hissediyorum, çünkü uzun uzun bilgi tanımı yapan yazarlara haksızlık ediyormuşum ve hak yiyormuşum gibi geliyor.

ben işin beğeni tarafında değilim. ama sırf beğeni için sözlüğü sözlüklükten çıkarmak kısmı bana dokunuyor. bu durum da en çok gerçekten emek sarf eden yazarları küstürecektir. gerçek yazarları yani. ben kendimi gerçek bir yazar olarak görmedim hiç, ben karalıyorum geçiyorum. ama gerçek yazarlar var ve okunacak yazılar yazıyorlar.

bilmem durum değişir mi? belki. en azından yazmış bulundum ben de. kendim de fotoğraf paylaşımlarını istisnai olarak beğenerek böyle destek oluyorum sayın ateist kaplumbağa ‘ya.

rezillik göstergesidir. süt lan bu süt.

her şey pahalı anlıyorum ama cidden tadı kaçıyor. süt yahu.
insanlar çoluğuna çocuğuna süt alırken zorlanacaklar resmen.
rezillik.

nietzsche mutlu yıllara!!!

mastor ukdesi.

herkesle iyi anlaşan o değişik tip olduğum için umuyorum kimse yanlış anlamaz. biliyorum mesela bazı yazarların birbirinden hoşlanmadığını ama ne yapabilirim ki? bu benim problemim değil. yani kankacıyım tamam ama bana bir yanlışını görmeden birine sırf biri istiyor diye tavır alamam.

kankalarım hoşlanmadığım yazarla kanka olursa küserim ama fjcjjv. yıkılırım. olm deli misiniz? bu kadar takmayın buraları. herkes keyfine baksın.

konuşacak anlatacak çok şeyi olan insandır. hele bir de tatlı dille, yavaş yavaş göz teması kurarak anlatıyorsa var yaaa.. *.