çağa ayak uydurmasını bilen başarılı girişim.

cesitli varyasyonlari bulunan soz obegi.

caresizce dert anlatmaya calisirken; karsidakinin mese palamudundan farksiz oldugu isik huzmesi gibi dusunce akla, hemen onun adi gelir.*

salmislik, bi’ bosvermislik hali; hakliyken haksiz konuma dusmek bonusellasi, sahip cikalim dede*ye.

semsiyeye dikkat.*

söze ne hacet? (bkz: 40)

üşenen yazar olabilir.

bu başlıkları açan insanlar "bunlar hep amerikanın oyunları" diyerek tüm sırrı sadece kendisi çözmüş gibi davranan her olayı buna bağlayan, sürekli komplo teorisi kuran ruh hastası dayılarla aynı kişiler mi diye merak ediyorum doğrusu. aynen tek zeki sensin zaten, biz bugüne kadar çözemedik bu sırrı. teşekkür ederiz bu üstün zekanla bizleri de aydınlattığın için. lütfen bidaha kullanma.

küçük yaşlarda umutsuzluğa düşmeyi öğrendikleri için şanssız bir nesil fakat bilinçli olup kendilerini iyi yetiştirebilirlerse geleceğin umudu olma ihtimalleri de yok değil.

cevaplar daha efsane. ölmüşlerinizin canına değsin yazmış ya biri. *

edit: ermolettin twitter'a kaydoluyor an itibariyle.

sean penn kitabıdır.

bu kitaba tanım yazmak için oturduğum zaman önce sean penn’le ilgili bir şeyler yazmam gerektiğini anladım hemen. bir bibliyofil olmanın yanı sıra bir sinefil olmakla duyduğum gurur bunu zorunlu kılıyordu ve ben de bu zorunluluğa uyuyorum ve sean penn ile başlıyorum yazıma.

sean penn’ i bir oyuncu olarak izlediğim iki film benim için unutulmazdır. bir tanesi harvey milk karakterini canlandırdığı ve oscar aldığı “milk” isimli film diğeri de. “ ı am sam” filmindeki rolüdür ki bu filmde geçen bir düşme sahnesi eğer bu dalda oscar verilseydi “en iyi düşme oscarı”nı alabilirdi. hala tüylerim diken diken olur hatırlayınca.

yönetmen olarak ise “ mistik nehir” ve “ yabana doğru” filmleri ile büyülemişti beni.

bob honey romanında ise bir kiralık katil karakteri sunmuş bize. her işin adamı bob. ortadoğu’yu karıştırmaktan manasız cinayetler işlemeye kadar her işe koşan. tam bir amerikalı!

okuyun mutlaka...

(bkz: zülfü livaneli) tarafından 2008 yılında yazılmış, bitene kadar elimden düşmeyen kitaptır. düzensiz, acımasız, kötü dünyadan kopmak isteyen insanların bir adada, uzakta kurdukları dünyayı ve gelişimi anlatan bir kitap. fazla sade bir dil anlatımı var keşke biraz daha edebi bir anlatımı olsaydı

--! spoiler !--

doğanın mükemmel uyumunun içinde kötülükten uzakta, uyum içinde yaşayan insanların, satılığa çıkarılan bir evi yaşlanan başkan'ın alması ile değişen hayatlarını anlatan roman.ada sakinlerinin uzaktan izledikleri, manzarasına hayran kaldıkları martılarla bile düşman olmasını hatta öldürmeye yeltenmesini ve bu düşünceye karşı olanları anarşist diyebilecek kadar değişebileceğini, cennet olarak tasvir edilebilecek yerin insan eliyle nasıl bozulduğunu mükemmel bir dille anlatmış zülfü livaneli. bu ada sakinleri ile bize ütopik bir dünyanın nasıl distopyaya dönüşebileceğini ve bunun ne kadar kolay olabileceğini anlatmış yazar.

"gündelik yaşamımız içinde küçük boyun eğişlerimizden oluşan küçük günahların hikayesi bu"



--! spoiler !--

okudukça içinde günümüzden ve geçmişten kesitler bulanan bir roman.

saçımı evde boyuyorum,
benim saçım girdap gibi, omuz hizamda kestim ama yinede, 2 haftada bir normal bir saçın 4 katı malzeme anca yetiyor, yıkandıktan sonra da, sakin olması için, bilumum krem ve yağları avuç avuç, yine bir girdap edasıyla yuttuğundan, evde boyamak için bile zengin olmak gerekiyor, bence beni fakirleştiren, saçım :)

resmen bakmakla yükümlü olduğum bir nüfus, okuttuğum bir çocuk kadar masrafı var,

kuaföre gidince de, saçımı boyatıcam diyorum mesela, bu fiyatlar sizin için geçerli değil diyorlar, sana x2, zaten x2 den de fazla masraf olduğundan, benim açık sözlü kuaförüm "senden para kazanmıyoruz biliyorsun değilmi" diye de belirtiyor sağolsun, yani benim bu konuda, evde yada ucuz bir kuaförde bile, fakir olma lüksüm yok :(

üstelik bu kadar masrafa, açıp savuramıyorumda, o kadar malzemeyi araba lastiğine sürseniz ipek gibi olur, benimki sağolsun plastik taklidi yapıyor,

sadece, içinde ne varsa, o aşırı pahalı olan kerastes le yıkayınca güzel yüzünü gösteriyor, saçım da benim gibi müşkülpesent galiba.

http://sketchtoy.com/69887439

istanbul / kadıköy'de bir caddenin adıdır. cadde üzerinde kâzım karabekir müzesi bulunmaktadır.

bir de benim gibi cenazeden haberiniz olmayıp iyi bayramlar demek için aradıysanız afallarsınız,başsağlığı vermek daha da zor olur.

sağlıklı bir kan akışı olduğunun göstergesi olan durum.şükredin halinize sjsjsjsj

haram olsun.

linç girişimine soyunmuş insanların kanun, mahkeme, hakim, savcı, karar, cezaevi gibi kelimelerden haberi yok herhalde. kadın bir istismara maruz kalmışsa bunu yapan elbette cezasız kalmamalı. ancak bunun yolu sosyal medya değil.

kendini de unutsaydın, arkadaşın camdan atlasa sen de mi atlayacaksın, komik bir şey varsa söyleyin biz de gülelim tarzı klişe sözlerdir.

berat’ın görevi bırakmasıyla başa gelen boş koltuk doları 40 kuruş indirmiştir. başlıktaki mucizevi olayın meydana gelmesi ise memleketi en az 20 yıl öteye taşıyacaktır. adalet, üzerindeki korkuyu atar, ekonomi baskıdan kurtulur, basın kısmen özgürleşir, vatandaş konuşmaya başlar, akademi yeniden bilim yapmaya başlar, camiler propaganda yuvası olmaktan çıkar, dış mihrakların aslında en baştaki mihrak olduğu anlaşılır, batıyla ilişkiler normalleşir, atatürk ve idealleri yine ışık saçar, peşkeş çekilen hayati müesseseler yeniden yurttaşın malı olur, şehir hastaneleri yeniden kamuya aktarılır, casino prensibinde inşa edilen köprüler daha düşük ücretlere konu olur.. normalleşir, yeniden alevi, sağcı, solcu, hristiyan, muhafazakar komşularımıza sarılır düşman olmadığını anımsarız. 18 yıldır süren yıkım süreci sonrası yaratıcı dönem başlar. !! geçersiz url !! kısacası aydınlık, güneşli günler görürüz çocuklar, motorları maviliklere süreriz.

muhtemelen içimizde biriktirdigimiz şeylerin bir sonucu olarak bir anda patlak verir. o an için çözümünü bilmedigimizden bu sıkıntıyı farklı şeylere yorar ve daha çok canımızın sıkılmasına sebep oluruz.

yağmur sonrası toprak kokusu.