tarihi bu olsaydı şu olsaydı ile konuşulmaz demişti ilber ortaylı.

benim çok az takipçim var. kim olduklarını bilmesem de mutluyum. az olsun seni anlayan olsun dediğim başlıktır.

edit: aylar sonra belirtmek isterim ki takipçilerim birazcık arttı. ancak hâlâ aynı fikirdeyim.

günün anlam ve önemine binaen bırakmak istediğim sanat eseri: mustafa kemal'in ilk portresi- ressam avusturyalı wilhelm victor krausz.

bu portre, 1916'da, anafartalar'da yapılmıştır. bilindiği gibi ı. dünya savaşı'nda almanlar, avusturyalılar, bulgarlar müttefiklerimiz idi, ve çanakkale cephesinde iki ressam bulunuyordu. bunlardan biri avusturyalı krausz'dı ve diğeri ünlü türk ressamı hayri çizel'dir.

ruşen eşref ünaydın'dan (eski milletvekili ve atatürk'ün genel sekreterliğini de yapmış olan merhum büyükelçimiz) öğrenildiğine göre ressam krausz, atatürk'ün fizik görünümünü oldukça ilginç bulmuş, kendisinden izin alarak cephede körüklü fotoğraf makinesiyle fotoğrafını çekmiş ve kendisini o dönemin serpuşlarından (başlıklarından) olan enveriyesi ile portrelemiştir.

üzücü haber. başta müzisyenler ve tiyatro çalışanları olmak üzere kültür sanat emekçileri çok zor durumda. intihar vakaları, enstrümanlarını satmak zorunda olanlar. özel tiyatrolar desen çoğu iflas etti.

sosyal güvencesiz freelance çalışan kültür sanat emekçilere acilen destek olunmalı.

çarpılırsınız yapmayın.*

öğrenmeye hevesli olduğum ama 1 senede bir arpa boyu yol katedemediğim müzik aleti. bir şeyler çalıyorum ama yeterince öğrenemedim gibi. tembel olduğum gerçeğini solak olmam bahanesiyle gizliyorum.

21oz'u keşfetmemizi sağlayan yayın.

muhtemelen katılamayacağım, bunun için yayın yapacak olan ve de gönlümde yeri olan yazarımız zippodan çıkan çınn sesi'ne özürlerimi sunuyorum. eğlenceli bir yayın olacağından hiç şüphem yok. başarılar dilerim, sesinize zeval gelmesin. *

severek yaptığım, kitapla haşır neşir olduğum, kitapla iletişime geçtiğimi hissettiren eylem. okuduğum kitapların olay örgüsünü bir süre sonra unutmaya başladığımı fark edince ben de bu yola başvurdum. çünkü, “tüm kitaplar eşittir ama bazıları daha eşittir” ve tekrar okunmayı hak ederler. bu yüzden de kitaplarımı evimde, kendi kütüphanemde bulundurduğum sürece açıp tekrar tekrar okuyup, her seferinde farklı hisler alabiliyorum kitabımdan.

ayrıca atatürk de sık sık yaparmış. anıtkabir müze bölümünde bu şekilde çalıştığı, üzerine işaretler koyduğu kitaplarının örnekleri de sergilenmektedir. gözlerimle görme şerefine nail olduğum için kendimi şanslı da sayarım.

atatürk’ün kitaplarına yaptığı eklemelere gelirsek; yeniçağ gazetesinin “kerrar esat atalay’la zaman tüneli” başlıklı köşesine bakalım:

- alıntı —

atatürk’ün okuduğu kitaplarda dikkatini çeken cümleler altına özel işaretler koyardı. şimdi bu işaretlerin anlamını açıklayalım:
"xx": önemli.
"xxx": çok önemli.
"müh.": mühim.
"ç. müh.": çok mühim.
"d.": dikkat.
"?": belirtilen fikri kabul etmiyor, ya da şüpheli görüyor.
cümlelerin altını bazen kırmızı, bazen da mavi kalemle çizmiştir. kırmızı kalemle çizdikleri fikri kuvvetli bulduğu ve kendisinin de katıldığı mavi kalemle çizdikleri ise o fikri beğenmediği anlamına gelir.

- alıntı —

0.7den 0.5e geçmek bir büyümek hissi verir. bu kontrolü zor olan kalemi kullanıcam şimdi ve ona aynı zamanda diğerlerine kontrolün bende olduğunu göstericem demektir. ayrıca sınıfta en zor bulunan uçtur. muhakkak kalemle beraber ucu da almak gerekir.

yeni olduğum için artılarını veya eksilerini bilmediğim durum.
not: yeni üye oldum, kadın değil.*

güneşe kurşun sıkan kişi topluluğu.
pamuk.
çukurova üniversitesinin yeşilliği.
kebabı.

üniversite sınavına gireceğim sene bütün kitapları elime almıştım yarısı yerde yarısı elimde zafer çığlıkları atmıştım,sonuç ne oldu ,o sene kazanamadım bir sonrakine oldu.demem o ki biraz sakin...uyuyarak girdiğiniz senede sabah akşam yatmayacaksınız. geçen sene maskeyle girmedik mesela.

kimseye tc kimlik numaranızı vermeyin.

türkçeye pek çok yayınevi çeviri yapmış olsa da en başarılısı kuşkusuz onur yayınları'nın 1986 basımıdır. çeviri kaan somer'e ait. bulunması neredeyse imkansız olan eseri malum ortamlarda buldum, mutluyum.

bir amme hizmeti olarak link

okuyunuz, okutunuz:

evden ziyade lise sınıfı gibi görüyorum. çok çalışkan öğrenciler, tembeller, haylazlar, sürekli espri yapanlar, etliye sütlüye karışmayıp, kendi halinde takılanlar ve kavgacıların olduğu klasik bir lise sınıfı. öğretmenlerimiz de var, müdürümüz de hatta müdür yardimcımız da var. ve artık nicklere baya baya aşina olduğumuz için garip bir kaynaşma, bununla birlikte sahiplenme var.
alt sınıflar bile var.

oysa benim ruhumda savaş var, durmadan ölüyor içimdeki insanlar.

bizimkiler.

açılın uzun ilişki ve uzun ilişki sonrası dağılma uzmanı geldi .
yapmayın annem yapmayın hiçbir şey yapmayın.
paşalar gibi yalnız kalın .
çünkü uzun süre yalnız değildiniz, sizi en çok korkutan şey şuan yalnızlık. şuan yalnızlığı kucaklamazsanız , gelecek ilişki sanslarınıza da kendinize de haksızlık edersiniz.
yıllarca bir başkasına yönelttiğiniz tüm sevginizi , çok zor ama bir süre kendinize yönlendirmeye çalışın . çok zor, bir insanın kendisini sevmesi çok zor ama şöyle düşünün yıllarca bir başka insanı her şeyden çok sevecek kadar sevgi vardı içinizde, sizin içinizde vardı. bunu kendinize yönlendirmemeniz için bir sebep yok.


neyse ben gidip biraz ağlayayım .

benim karakterimi anlar mısınız bilmem ama bütün açtığım başlıklar ve tanımlar benim hayatımdan alıntıdır. ya sevdiğim spor, ya ilgilendiğim dans , dinlediğim müzikler , izlediğim diziler- filmler ve etkileşime girdiğim kişilerle ilgilidir. yani kısaca benle ilgili olmayan ya da bilmeğim şeylerle ilgili uydurma alıntılar yapmam.

düdüt: dikkat dağınıklığım olduğu için fazla kitap okuyamıyorum. bu yüzden son zamanlarda bunla ilgili pek bir şey paylaşamadım.

sırf bir gün sokakta röportaja denk gelirim de telefonunu çıkar diyen bir dayıyla karşılaşırız diye eski antenli telefonlardan almak istiyorum. çıkarıp kafasına vurmak için.