bana bilmediğim birşeyler söyleyebilen, dünya gündeminden, bilimden teknolojiden haberdar insan tipi..

ses tonlarından ruh hallerini hissedebilirim ayrıyeten bitmedi * frekanslarına da bazen girebiliyorum . *

siyasi taraflarını bilmem de benim aklımda yer eden bir anısı vardır.
yer: mimarlık fakültesi proje stüdyosu
proje: toplu konut
zaman: 1 sene önce
son demlerine gelmişim artık projenin bitmesine az kalmış. ben pencereleri vs yerleştirdim geldim hocamın yanına. konuştuk konuştuk sonra dedi ki 'bu pencereler açılmıyor mu?'. dedim 'hocam yok açılmasına gerek diye düşündüm boydan cam yapacam.' dedi 'o öyle olmaz. şimdi koskoca kanal kazacaklar kamyon kamyon kum taşıyacaklar. her yer toz duman olacak. şöyle şurdan açacaksın ordan çıkacak elinde bezle temizleyecek camları'
okulda hiç bir zaman siyasi konuşmadım. normalde de konuşulmasını sevmem. ama o an aklıma gelen 'gerçekten bu proje için bir bilene danışmışlar mı? siyaset yapmıyorum desemde siyasi kararlar bizi sonuna kadar etkiliyor.' oldu. alınan yanlış kararların bedelini ekolojimiz, gençlerimiz belkide çocuklarımız ödeyecek.
neyse çok konuşmaya gerek yok temizlenecek camlar vardı.

herhangi bir inanç.. farketmez tüm inançlar soyuttur.
kişinin inancı ne olursa olsun; inancıyla ve inancına bağlı ritüelleriyle alay etmek ahlaksızlık, edepsizlik ve şerefsizliktir.

evrensel ahlak ve görüşün dışında adi bir eylemdir.

altta biri hakaret ve sövmeyi "ifade özgürlüğü" olarak algılıyor.. yarın başka bir başlık altında kendi fikrini eleştirecek.
"türk'ten ateist olmaz.. olamaz" irtifa düşük.

ilave: müslümanın rabbi "onların ilahlarına sövmeyin" der.. işte islam ile fırdöndü ahlak arasındaki fark.

modern ve zamana uygun görünme baskısı bizi uyum göstermeye zorlar. belki de farkında olmadan sizi sarıp sarmalayan kurallardan kurtulmanın ve istediğiniz kararları verebileceğinizi fark etmenin zamanı gelmiştir. başkalarına benzer kıyafetler giyeriz, sevmesek de kahve içmeden duramayacağımızı düşünürüz, arkadaşlarımızın çalma listelerine benzer müzikler dinleriz.sadece başkaları bizimle ilgili iyi düşünsün diye.
deneyde katılımcılardan birinin bildirdiği bir husus var. herkesin bir şeyi söylemesi bize genellikle yanlış olabileceğimizi hissettiriyor. bu da kendimizden şüphe duymamıza neden oluyor ve hissettiğimiz baskıyı artırıyor.kendimize haklı olduğumuza inanacak kadar güvenmiyoruz.

o bir giriz. o sözlüğün tezer özlüsü gamlı prensesi. ama o herşeyden önce artık bir editör şak şak şak. tebrik ediyorum kız seni. bu vesileyle buradan yetkililere sesleniyorum ben de moderatör olmak istiyorum her saat buradayım. alın beni.

yıllık abone olduğum tek dergi, diğerlerini denk geldikçe alıyorum.

henüz hukuksal olarak netliği olmayan, ama gerçekleşebilecek durum.


sağlık bakanı fahrettin koca, "aşı zorunlu olmayacak. vatandaşımızı aşının etkisine ve güvenilirliğine ikna ederek aşılamak istiyoruz" açıklamasını yaptı. peki işverenler çalışanlarına corona virüs aşısı zorunluluğu getirebilir mi? işveren, çalışanı ‘corona virüs aşısını reddettiği’ gerekçesiyle işten çıkarabilir mi?
bazı hukukçulara göre işe alım ve devamda aşı zorunlu tutulabilir. aşıyı reddetmek 'geçerli' hatta 'haklı fesih' nedeni sayılarak, işten çıkarmaya kadar gidebilir. bazı hukukçulara göre ise pandemi halinde aşı zorunluluğuna ilişkin bir yasal düzenleme yok.


kaynak

ergenlik dönemi dediğimiz o delilik çağında yapılması oldukça normal olan eylem.

neden veya ne uğruna yapıldığı kimse tarafından bilinmez ancak birçok kişi ergenlik zamanlarında bunu yapmıştır. inkâr etmeyelim. benim kolumda dahi kuzenime özenerek koluma sapladığım camın 2 santimetre kadarlık bir izi bulunmakta. düşündükçe delirecek gibi oluyorum; bunu neden yaptım? bedenimle, kişiliğimle, kendimle alıp veremediğim neydi? hiçbir yanıt alamıyorum. sanırım o dönem ruh halimizdeki değişimler, anne-babaya karşı, çevreye karşı edindiğimiz hınç bu şekilde çıkıyordu dışarı.

ya da sadece özendiğimiz için yapıyorduk.

beklediğim yeni düzenleme.
izleyip geliyorum.

edit: gayet başarılı olmaya başladı bu yapımlar. yine yer yer kahkaha atıp, yazarları gördükçe gülümsediğim bir yapım.

cüce olmam ve öfkeli mizacım dışında sorun yok. * baltamı kuşanıp sol frame geliyorum. *

mavi gözlü gözlüklü bir nerd iken hayatı alt üst olmuştur. farkına vardığı şey ise hayatının altının üstünden daha iyi olduğudur.

adam artık ne kadar kötü durumdaysa dayanamamış intihar etmiş. yazık gerçekten yazık. bir taraftan bir araba parasına çanta alanlar bir taraftan parasızlıktan intihar edenler. dünya gerçekten de çok adaletsiz.

tam bak şurda görüyo musun? hah bak orda g harfi bak kocaman.

normal yani insancıl kafa yapısı ile düşünen insanlar için pek bir fark olacağını sanmıyorum.

ama tabi beyninin hastalıklı tarafı, sağlam tarafını geçmiş insanımsılar için aynısını söylemek zor.

onlara nefretlerini kusmak için fırsat çıkardı ne yazık ki.

gençliğin vermiş olduğu hezeyanla hata yapan kişilerdir.

imgyukle.com/i/YhtxFY bu siteye fotoğraf yüklenir. sonrasında altta yazan paylaşım kodları bölümüne girilir. iki paylaşım kodundan alttaki paylaşım kodu alınır. kopyalanan kod entry'e yapıştırılır. bu kadar.

yaygın kanının aksine sadece yetişkinlerin değil, küçük yaştaki bireylerin de yapmayı düşündükleri eylem. david burns'ün iyi hissetmek adlı kitabında şöyle bir kısım okudum:

"oldukça şok edici ve garip, ama intihar çok gençlerde de hiç de az değildir. filadelfiya'daki kasaba okullarından birindeki yedinci ve sekizinci sınıf öğrencileri arasında yapılan araştırmada, gençlerin 3'te 1'inin ağır depresyonda oldukları ve intiharı düşündükleri ortaya çıkmıştır. annesinden ayrı kalan bebeklerde bile sağlıklarının bozulması ve hatta kendilerini aç bırakarak ölmeleri şeklinde depresif belirtiler görülmüştür."

çoğu kişi çocukluğunda böyle duygular hissetmediği için bunu imkansız olarak nitelendirse de gerçek bu. ben de ergenliğimden beri depresyonla boğuşan biri olduğum için olabileceğine birinci elden tanığım. elbette her çocuk intiharı haberi gerçek değil, bu ülkede cinayeti örtbas etmek için bu numaralara başvuran iğrenç mahlukatlar bulunuyor. ama "çocuk bu, intihar edemez" yaklaşımı da yanlış, onu belirtmek istedim.

aha bunu alırım ben.
evet benimdir.