kuzey amerika'da yaşayan, siouan dili konuşan, missouri nehrine ve missouri eyaletine ismini veren bir kızılderili kabilesidir.
eskiden büyük göller civarında yaşarken algonkin dili konuşan kabilelerin saldırısıyla büyük kayıplar verdiler ve büyük ovalara kaçtılar. geldikleri bölgede beyazlarla ticaret yaparken hastalık kaptılar ve sayıları iyice düştü.
bu yüzden otoe, kansa, osage gibi kabilelerle birlikte yaşamaya başladılar. bugün hâla oklahoma'daki rezervasyonlarda beraber yaşıyorlar.

birinci sınıftayken şiir okuma yarışmasına katılıp birinci olmam sebebiyle bana verilmiş hediye çekiyle almış bulunduğum kocaman peluş hello kitty.

eskiden insanlardan kaçmak için gittiğim yer

şu anda karanlıkta küçük bir telefon ekranına yakından bakarak yaptığım eylem.

diğer diplomalardan farkı yok aöf'nin...
aöf'den bir kaç diplomaya sahibim ..
sıkıldıkça diploma alıyorum...
bilseydim hiç örgün okumazdım. örgün okumak gerçekten hayatımda yaptığım en büyük aptallık. hem masraflı, hem zaman kaybı.
yılda 4 kere girdiğim bir sınavla 3 senede bile mezun olabiliyorum aöf'den...
keşki arkeoloji olsa da okusam.
uzaktan eğitime bile razıyım ama maalesef yok.
üzgünüm.

bence pandemi döneminin başından beri çabalayan bir profesör için böyle bir karikatürün yapılması büyük saygısızlık.

nicke bakıp tanım oylamak kabul edilebilir bir şey değildir.
fakat okuduğumuz ve takip etmeye değer bulduğumuz, üslubunu çok sevdiğimiz ya da denk geldikçe tanımlarını oyladığımız yazarlara karşı her zaman objektif olamıyoruz. yani bir gazate yazarı muamelesi yapamıyoruz.
kafa olarak kendimize çok yakın hissettiğimiz yazarlara yapıyoruz bunu belki daha çok.
zannediyorum ki bu çoğumuzda var. ve bunun yadırganacak bir tarafı yok bana göre.
tabii tam bu noktada ben gayet de objektif oylarım diyenlere de saygım sonsuz.
şahsen ben bazı yazarlara karşı objektif olamıyorum.
tabii ne yazarlarsa beğenirim anlamı da çıkmasın buradan. ölçü önemli.

yaşadığım yerde elektrik genelde kesik olduğu için yapacak başka bir aktivite bulamayıp radyonun başında beklediğim yayın. ^^

keyifli yayınlar anacığım.

2019 yapımı petr kotlár isimli çok yetenekli bir çekya'lı çocuk oyuncunun başrol olduğu siyah-beyaz bir ikinci dünya savaşı filmi.

bir kült roman uyarlaması. filmle aynı adı taşıyan romanın yazarı jerzy kosiński. hikaye müthiş etkileyici. ancak film maalesef yönetmene kurban gitmiş, potansiyelini gerçekleştirememiş, muazzam olabilecekken kafa karışıklığına kurban giderek 2 yıl sonra adını kimsenin hatırlamayacağı bir iş olabilmiş.

ya bak çok sinirleniyorum ben böyle şeylere.
arkadaşım deli mi bu insanlar, manyak mı, yazık günah değil mi ya...

elinde muhteşem bir hikaye var. senaryon özene bezene yazılmış. anlatım dilin oturmuş. bölüm bölüm gidiyosun, yakışmış. harikulade oyuncuların var. muh-te-şem-ler. ama sen saçma sapan -yetmez- abuk sabuk, zorlama sahneler yaratmazsan ölecekmişsin hastalığına yakalanmış gibi izleyiciyi filmin içinden itmeye yemin etmişsin sanki... deli misin arkadaşım. salak mısın? ne gerek var!

ne oldu 3 küçük açı değişimi ile, joska'nın elini mükemmel şekle getirip o release sahnesini çektin de! "parmaklarını uzat, avcunu çökert, dur, tamam!" bir de zoom alayım, dur 3 derece sağdan. hah oldu.
olmadı ya olmadı. oooeeh dedirttin saçma insan. neden ya neden? sinek sahnesi... ahırdaki keçi sahnesi... ya hiç gösterme ya da detay aramayacağımız kısalıkta çek, bir görelim kaybolsun da, "hıhm oldu, tamam" demeyelim gözlerimizi devirerek. deli bu adamlar!

güzelim hikaye çöp olmuş. yazık günah ya. potansiyelin gerçekleşememesi kadar sinir olduğum az şey var. gıcık. sinir oldum.

ama artık yani kim giydi yine benim gömleğimi?

aslına bakılırsa yalnızca insana mahsus olmayan özellik.*

insan kadar olmasa da orka gibi bazı türlerde de, öğrendiklerini (avlanma stratejileri, potansiyel avların konumları vb.) geliştirerek bunları yavrularına aktarma/öğretme özelliği bulunmakta.*
ve yanlış bilmiyorsam, orkaların bu özelliği onları dünyada insandan sonraki en yaygın ikinci memeli türü yapmakta. dünyanın pek çok bölgesinde bulunmalarına ek olarak, her bir topluluğun kendine has avlanma stratejileri ve buna bağlı davranış biçimleri mevcut.

küçük bir not: orkalar katil balina olarak bilinmelerine karşın aslında bir yunus türüdür.*

iğne koluma zaplanmadan inanmayacağımdır. bizi bu hale siz getirdiniz sorry!

bilemezdi üç tekerlekli bisikletin karanlığa takla atacağını.

pamela-ayrılamayız biz.

barış manço’nun beni en çok ürküten parçasıydı.

uyumaktır. o yağmurun sesini dinlerken uyumak çok güzel bir durumdur.


tanım : yağmur yağdığında yapılabilecek en iyi şeyleri paylaştığımız başlıktır.

peki tamam anladım; siteden zaten çıktığımız yoktu, iyice demir atılacak, turuncu her şeye belli. uçuşa geçtik, durduramıyoruz efendim.

evlat acısı.

ulu önderi kesinlikle tenzih ederim. (o yıllarda gerçekten türk milletinin öyle olduğuna ben de inanıyorum). gelelim bugüne,türk milleti zeki değil,şark kurnazı ve çakaldır.sana 5 liraya sattıgi malı,turiste 50 liraya satmaya kalkar.taksiye binersin,yolu bilmediğini anlarsa,en uzun yoldan götürür.kiralık ev bulursun,o pek te hazzetmediği suriyeli 200 lira fazla ödesin,evi vatandaşına değil,o yabancıya kiralar. -yanlış anlaşılmasın,bu ırkçılik değil.menfaat meselesini vurgulamak icin- işletmesinde sigorta pirimi ödememek için,yerli değil,kaçak işçi calıştirır.anne yada babası ölür.gidip bildirimde bulunmaz ,emekli maaşını bir süre daha çekmek için.kaçak elektrik,daha fazla kar etmek için gıdalara katilan materyallerden bahsetmeye gerek bile yok sanırım. ve daha böyle yüzlerce örnek...

"ne çıkar yanımda olmasan,
kalbim senden ibaret değil mi?
uzaktan sevmek zor demişsin,
etme sevdam!..
görmeden sevmek ibadet değil mi?"
cemal süreya'nın bu dizeleri yok mu... ne zaman uzaklık özlemi içimi burksa aklıma gelir bir kez daha. içime bir ferahlık getirir, yaz gününde güneş tepedeyken içilen o soğuk su gibi.