ne güzel oldu, ne hoş oldu. yardım yapanlara ve düşünenlere ne kadar teşekkür etsek az. nice böyle yardımlara!

son dönemde sadece kendim gibi duruyor.

kanıt:

yaşım kemale erdi, tek ayak çukura girdi gözler toprağa bakıyor ama hala korkarım karanlıktan.
kucuk yaşta bilinçsiz aile bireylerinin mahalle abilerinin anlattığı hikayelerden olsa gerek.

en acilinden etkili bir ağrı kesici.
başka türlü ağrı geçmiyor. bol suyla yüz yıkamakmış, göz kenarları ve şakakları ovmakmış bunlar çare etmiyor. çıldırtacak ve yerinde durutmayacak ağrı nöbetlerine dayanması zor.

güler yüzlü olan. karşımdaki güldüğü an bende gülerim.

bu ne lan, sabahın aynısı.

"empati kurmak" bunlardan birisidir.

gayet normaldir. fatih terim'in bile maaşlı eleman olarak adlandırılıdığı yerde ki haklıdır böyle adlandırılması gayet normaldir. o maaşlı elemandır. sen de sözlüğün gönüllü elemanısın. ayrıca ne amaçla yazdığını bilemem ama art niyetli olduğu kanısında da değilim.

cumhurbaşkanı örneği verilmiş ama sap ile saman karışmış orada biraz. cumhurbaşkanı bana kendi vatandaşım diyemez zira ben türkiye cumhuriyeti vatandaşıyım ve ben ya da benim gibi türkiye cumhuriyeti vatandaşları seçerek onu oraya getirdi.

ama patronum bana pek tabii işçim diyebilir. zira onun işletmesinde para karşılığı çalışıyorum. hiçbir zorunluluğum yok orada çalışmakla ilgili ve onun da beni çalıştırmakla ilgili.

ekleme: örnek verince kendimizi işçi gördüğümüzü düşünen tipler verdikleri örnekle yoldaş'ı da cumhurbaşkanı diye hayal edip diğer insanları yermek için kullandıkları kraldan çok kralcı olmuyorlar ellaam. * kimsenin işçisi de değilim savunucusu da. yoldaş'a da "şey" edecek bir durumum yok. ama sizdeki bu alınganlık hayret ettiriyor insana. takılmayın bu kadar ya hu.

babanın sarılıp öpmesi, başını okşaması bence nimettir. ben tadamasam da pek tadanları gözlerim dolu dolu kıskanmışımdır.

çoğu kişinin gerçekleştiremediği arzusunu gerçekleştirebilecek kadar parası var demek ki.

şu minvalde geçecek programdır. fena sürprizler bekliyor bizi *

daha kaybetmedim.

öldükten sonra sence ne olacak?

bakın hele genellemeler nelere de yol açıyor?. stigmatizasyonlar, insanları damgalamalar, aşırı hayaller, aşırı korkular, mesnetsiz ümitler daha nice hatalı ve çarpık süreçler,
bu arada bir insanı bilge yapan ana özelliğin genelleme tuzağından arınmak olduğunu biliyor muydunuz? çığır açan her buluş genel geçer inançları yere sermekten öteye ne yapmıştır? ama sonra kendini genelleyen buluşlar… ne de ironik değil mi? eh, demek insanoğlu bu genelleme virüsü ile dünyaya gelmekte.
herşeyi bilmek insanı bilge yapmadığı gibi, hiç bir şeyi bilmemek cahil de yapmaz.
tanım: genelleme cahilin cehaletinin farkında olmayışı, ve bilgenin cahil olduğunu bilememesinden kaynaklanır.

fenomenlige dogru yol almis, yazarin on numara montajidir. uc saatlik montaj bile olsaydi gozumu kirpmadan izlerdim, oyle orjinal bir sey olmus. tadi damagimda kalmistir, devami mumkunse gelmelidir...

beni de yazın dediğimdir.
iddialıyım ona göre.

kapalı alan korkusu olan insanların, yüksek gökdelenler nedeniyle zorluk yaşayabileceği şehir. filmlerde görülenin aksine; cafcaflı hayatı dışında; bir de evsizlerin hayatı vardır. her sokak arasında kartonlarda yatan insanları görebilirsiniz, eğer akşam sokaklara çıkarsanız; kolum boyundaki farelere rastgelebilirsiniz.

edit: o fareleri gördükten sonra, bir ara splinter usta gerçek olabilir mi acaba diye düşünmüştüm.

arkadaşlar bu konu hakkında şaka yapmamanızı rica ediyorum. gülüyorum günaha girmiş gibi oluyorum rica ederim bakın.