18. yüzyılda, gezegenlerin güneş'e olan uzaklıklarını büyük bir yaklaşıklıkla hesaplamayı sağlayan yöntem.

ilk 2 tanesi hariç, diğerleri bir önceki sayının 2 katı olan bir sayı dizimiz var:

0, 3, 6, 12, 24, 48, 96, 192

bu sayıların hepsine 4 ekleniyor:

4, 7, 10, 16, 28, 52, 100, 196

sonra da hepsini 10'a bölüyoruz:

0,4 - 0,7 - 1 - 1,6 - 2,8 - 5,2 - 10 - 19,6

işte bu son sayılar, güneş sistemi'ndeki gezegenlerin, astronomi birimi (ab) cinsinden güneş'e olan uzaklıkları. yani:

merkür --> 0,4 ab
venüs --> 0,7 ab
dünya --> 1 ab
mars --> 1,6 ab
2,8'i aşağıda anlatacağım.
jüpiter --> 5,2 ab
satürn --> 10 ab
uranüs --> 19,6 ab

***

normalde güneş'e 2,8 ab uzaklıkta herhangi bir gezegen yok. ancak hemen hemen aynı uzaklıkta asteroit kuşağı var. bu kuşak belki de o bölgede bulunan bir gezegenin, uzun zaman önce parçalanıp parçalar halinde yörüngeye oturmuş olmasıyla oluşmuş olabilir.

bu hesaplamalar yapıldığında neptün henüz keşfedilmemişti. o nedenle liste uranüs ile bitiyor. zaten neptün'ün keşfi gösterdi ki, bu yasa neptün'den itibaren geçersiz hale geliyor. yani aslında genel geçer bir kesinlik kazanmış gerçek bir yasa değil aslında bu. ancak uzun zaman boyunca hesaplamalar için kolaylık sağladığı da biliniyor.

bedenin işlevini yerine getirdiği sürece onun ne kadar büyük bir düşman olabileceğini fark edemiyorsun, ama ona bir an için karşı koymaya kalkınca, yenildiğimi görüyorum.

tam da bu yüzden yeni bir şey alırsam paylaşmam. bozulur ya da kırılır.
yediğim yemeği paylaşmam, mideme oturur.
sevdiğim insanı paylaşmam, ayrılırız, aramız bozulur.
duble fakir oluyorum zannımca.

1) kronik burun tıkanıklığı
2) bel fıtığı
3) akp

her halta burnunu sokan yazarımsı. normalde nick altına kötü yorum girmek pek adetim değil ama kendisine dayanamadım. mümkünse kendi tanımları ve başlıkları ile alakadar olsun. gereksiz yere gelip kendi özel hayatında her ne yaşıyorsa artık insanlara salça olmaktan vazgeçsin.

edit: hazımsızın önde gideni bir arkadaş. ya ergen bunalımı geçiriyor, yada eldivenle dahi sevmemişler. yazık üzüldüm doğrusu.

görünce bile içimi sıkıntı basan kazak çeşidi.v yaka olmalı.bana yapılacak işkencelerden biri bunu giydirmektir.

kitap ve hediyeler.

bu fotoyu nette görüp kaydetmiştim. kimin bilmiyorum ama güzel bir çalışma olmuş.

aynı zamanda türkiye'nin en kalabalık coğrafi bölgesidir.

(bkz: aşık gibi sevmezsen kardeş gibi sev beni)?

bu sabah.
dün akşam uyku tutmayınca tiramisu yapmıştım onun tadına baktım. çoksel olmuş.

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.

ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
mesela turuncuya, ya da pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...

sen ki özgürlük kadar güzelsin, sevgi kadar özgür. o güzel başını uzat göklere, gül güneşlere gül..

hakkında tanım yapmamın imkansız olduğu, büyük yazar diyerek gücünü küçümsemenin ayıp olduğu ve kitaplarını övmenin beyhude bir çaba olduğu gerçeklerinin elimizi kolumuzu bağladığı übermensch’dir.



kurt vonnegut hakkında yazı yazarken yazdığınız her şeyin boş olduğunun bilincinde olmalısınız zira o yazılması gereken her şeyi yazmış, söylenmesi gereken her şeyi söylemiş, dünya üzerindeki görevini tamamlayıp edebiyat tanrıları arasındaki yerini almıştır.

kendisi ile aynı dünya üzerinde tam yirmi beş sene yaşamış olmanın verdiği muhteşem duygu ile eğer bir gün ölürsem ve eğer öteki dünya diye bir yer varsa nereye gideceğimi umursamayacağım.



kurt vonnegut okunur ve ona hayran olunur. paldır küldür yuvarlanmanıza neden olacak muhteşem bir hikaye de yazmıştır, sizi bir kedi beşiğinin içine hapsedip dünyayı sorgulamanıza neden olacak bir roman da. mezbaha no: 5’te dünyanın nasıl bir kesimevi haline gelebileceğini galapagos’ta ise nereye doğru evrildiğimizi anlatmıştır.

daha fazla hakkında konuşup hayranlığımın saçmalamama neden olmasına izin vermeyeceğim. çünkü bu üstinsan ile ilgili bir şeyler yazmaya her başladığımda kalemimden haddinden fazla coşkulu cümleler dökülüyor o yüzden kurt vonnegut ile ilgili son sözüm:



so it goes...

(bkz: black mirror)

insanların çoğunun bencil olduğu.