nicki ve birçok tanımı ile gülümseten yazar arkadaşımız, takipteyiz.

hıyar. kilosu 35 tl. olmuş. salatalarımın vazgeçilmeziydi.

kurucu başkanlığını üstlendiğim oluşum. yeterli sayıya ulaştığımızda kuşimato sokaktaki parkta piknikli zirve yapacağız.

yağmurlar ekerim göğün göğsünee..

türkiye cumhuriyetinin bir terör örgütüne petrol karşılığında silah sattığını kanıtlayan gazeteciye verilen ceza. dış politikanı şeriatçılara emanet edersen olacağı budur zaten.
ekleme: türkiye'nin terör örgütüne destek vermesini savunan arkadaşlar, aynı silahlarla musul'da bulunan konsolosluğumuzun basıldığını, fırat kalkanı harekatında askerlerimize karşı kullanıldığını, 22 aralık 2016 ışid'in 2 askerimizi şehit etmesi gibi olaylarda kullanıldığını bilmiyorlar galiba.

nasıl davranırsan eninde sonunda bulacağın odur, iyilik edersen iyilik, kötülük edersen kötülük anlamına gelen atasözü

"ampul, insanın tanrıya en net başkaldırısıdır" diyordu elektrik konulu bir belgeselde.
vücut zaten gereken ışığı gündüz alacağından akşam ekstradan kullandığımız elektrik ve elektronik araçlar hormonları ters düz ediyor bu yüzden ışık ne kadar az olursa bünye için o derece faydalı olacağından loş ışıkta kötünün iyisi olarak sınıflandırılabilir.

“ışık var. kitaplar var. ben varım. dünyam var.”

kalanlar sayfa 30

yaklaşık 3 bin* kelimesinin kürtçe ile ortak-benzer olduğu teorisi bulunan dil.

azıcık örnek:

spas-spasibo (teşekkür)

bra-brad (kardeş)

mişk-miş (fare)

"hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum."
orhan pamuk/ masumiyet müzesi

atarlarsa engelliyorum ayaklı gıybet makinelerini . gıybet ile beslendikleri için sizi de takip ederek konu çıkarıyorlar kendilerine.

aklımda birçok şeyi kodluyorum, birbiri ile alakası olmayan şeyleri bile aralarinda bağlantı kurarak aklımda uzun süreler tutabiliyorum. derslerden tutun da pazardaki elmanın fiyatına kadar zaman zaman yapıyorum bunu. çoğu zaman da işime yariyor ama nedense arkadaşlarim kurduğum bağlantılara pek anlam veremiyorlar.

kaynak
buz devri filmlerini yapan animasyon şirketi blue sky studios, şirketin kapandığı gün buz devri’ndeki sincap scrat'ın yıllarca peşinden koştuğu palamudu yediği veda videosunu yayınlamış.

(bkz: mahmut gazi yaşargil)

aşko.

okumazsiniz olur biter. aslında her yazarın bunu anlatma biçimi farklıdır. ne de olsa aynı isimle anılan duygular farklı ruhlarda ya da bedenlerde farklı şekillerde tezahür ediyor. bana göre orhan veli oldukça melankolik bir şairdir. ama dili.o kadar basit kullanır ki bunu itici bulmazsiniz. bir de üzerine o siirleri müşfik kenter okursa zaten ruhunuz parcalanir. ya da sait faik. bana göre inanılmaz ironik bir insandır. sabahattin ali dramı dibine vurmuştur. bakın bunlar hep bana göre. hepsini ayrı severim. ama hiçbiri gereksiz değil. sadece belki size göre değil.

60 yaşındaki bir insan annesini kaybettiğinde olaya metanetli bir şekilde yaklasabilirken 17 yaşındaki bir çocuk darma duman oluyor değil mi? ya da tam tersi.

özetle her duyguyu, her şeyi anlamlandırmak ve buna yönelik eleştiri getirmek zorunda değiliz. tercih etmeyebiliriz, hakkımız. komik bulabiliriz. ya da hüzünlü. ama işin özünde kimin ne yaşadığını nasıl yaşadığını bilemeyiz. çok komik bir şey var bunu anlatayım öyle gideyim.

benim bir kuzenim var. ikimiz aynı yastayiz. farklı hayatlarımız var. ben kendi hayatımı mental açıdan zor kabul ederdim. özellikle 21 yaşındayken filan. neyse o yastayken kuzenimle memlekette bir araya geldik. babamlar hadi mezarlığa gidelim dediler. beş dakika önce goygoy yaptığım kuzenimle mezarlığa gittik. aile mezarlığı. yan yana yatanlar; anneannem, dayim, yengem, dedem, hemen bir alt sırada kuzenimin kendisi 10 lu yaslardayken doğup bir kaç yıl içinde ölen kardeşi. dayım ve yengem kuzenimin annesi ve babası. dayım kuzenim ekmek almaya gitmek istemediği için ekmek almaya gittiğinde bayılıp başını kaldırım taşına çarptı diye vefat etti. yengem şeker hastası dayanamadı gitti. 4 kardeş her biri bir yere dağıldı. işte kuzenimde 21 yaşında mezarlarina su dokup dua ediyor.

evet o an dedim ki derdimi sikeyim, sonra kuzene baktım yine de benden daha sağlıklı görünüyor. dedim ki yine, herkesin olaylarla başa çıkma kapasitesi çok farklı. bazen tutar yazar şair olursunuz, bazen de sıradan bir insan. çok bu konulara kafa yormayın açıkçası. hayat sıradan.

insanın alt katında tatlıcı olunca, en tazesinden yenilebilen, en en en sevdiğim tatlı.
arada kek yapıyorum tabak bırakıyorum, künefe olarak geri dönüyor. yok böle bir takas

meksikalı ünlü yönetmen alejandro gonzalez inarritu 'nun ismini dünyaya duyurduğu 2000 yapımı filmidir. film, bir araba kazasının üç farklı ve birbirini tanımayan insanın yaşamına yaptığı etkiyi anlatıyor.

filmin hem senaryosu hem de kurgusu çok başarılı. film içinde 3 tane kısa film barındırıyor. ve hepside kalite olarak çok yukarılarda, her biri için ayrı bir film rahatlıkla çekilebilir. innaritu aslında bu tarz karmaşık senaryoları alıp anlamamızı oldukça kolaylaştırarak ve aynı zamanda akıcı anlatımı koruyacak şekilde filmlerini çeken bir yönetmen. bu film de bana kalırsa bu özelliğini gösterebildiği en başarılı filmi.

filmde sevgi kavramı üzerinde çok durulmuş. bence filmin aslında görmemizi istediği şey de bu. insanların hayatları ne kadar farklı olursa olsun aslında birçok şeyleri de ortaktır.

yaratılan karakterler de gerçekten tam oturmuş. herkesin ne istediği gayet net ve hepsini gerçek hayatla bağdaştırmak kolay. karakter çeşitliliği konusundan çok başarılı.

izlemesi gayet keyifli ve akıcı olan ve türünde pek örneği olmayan bir film olarak nitelendirebilirim.

mutfakta masanın üstünde yeşil yeşil bana bakan meyve çeşidi. para bulsam bu kadar sevinmem.* tuzla da ne iyi gider şimdi.