sözlükte izine sık rastlanmamakla birlikte, genelde saldırgan, kendilerinden emin ve derdini küfürsüz anlatamayan güruh.

veya cesur yeni dünya isimli kitap, aldous huxley'nin yevgeni zamyatin'in biz adlı kitabından esinlenip yazdığı, 1930 yılında yayımlanan distopya tarzı kitaptır.

bununla birlikte bu kitabın george orwell'a 1984'ü yazmasında ilham kaynağı olduğu bilinir

"insanın sevmekten başka seçeneği yoktur; çünkü, eğer sevmezse, seçeneklerinin yalnızlıkta, yıkımda ve umutsuzlukta olduğunu görür."
31.03.1996 * pazar günü çok sevdiğim yazar leo buscaglia'nın "sevgi" adlı kitabının ilk sayfasına tarih ve imza atarak bu sözü yazmışım. bugün elime geçen bu kitapla ufak bir nostalji yaptım.

hava durumuyla ilgili meteoroloji'den yapılan son tahminlere göre akdeniz'in batısı, ege ve trakya'da sağanak yağış etkili olacak. yağışların özellikle çanakkale, balıkesir, izmir ve aydın'da kuvvetli olması beklenirken; vatandaşların sel ve su baskınına karşı dikkatli olması istendi. haber linki

and dağları bölgesinin ortasında bulunan bir latin amerika ülkesi.
venezuela, panama, ekvador, peru, brezilya ile kara sınırı, pasifik okyanusu ve karayipler'e açılan deniz sınırına sahip. güçlü bir petrol, kömür, kahve üreticisi. ancak ispanyol sömürgeciliği burada siyasi sorunlar, toprak sorunları, sınıf sorunları gibi miras bıraktı.

herhalde ortaokul 1 den beri dergi okuyucusuyum, kadıköylü olup dergi sevmemek imkansız diye düşünüyorum, nezih kitabevine girip, bütün paramı bırakacak kadar, eve zor taşıyacak kadar çok dergi aldığım olmuştur, okumayı da çok seviyorum ama, görsel işlere tasarıma hep meraklı olduğum için, moda, mimarlık, mutfak banyo, dekorasyon, inşaat ve istanbulla ilgili bütün dergileri çok severdim, uzun süredir almıyorum çünkü bir hevesle alıyorsunuz, resmen yarısı reklam, ve içerikleri çok az artık, üstelik internetten her türlü görsele anında ulaşılıyor da ama yinede arada alıyorum hala, eskiden haftalık dergiler vardı,
tempo, aktüel, istanbul life, onları çok severdim, tabiiki bizim kuşakta (70-80 arası doğanlar) cosmopolitan, marie claire okumamış, abone olmamış o testleri yapmamış yoktur...

nezih kitap evine girer girmez banko aldığım dergiler, maison franches, house beautiful, boyutu ve kağıt kalitesi çok iyi olan elle decor her zaman konuları ve fotoğraflarıyla öne geçer, trend setter diye çok güzel bir dergi vardı, hala varmı bilmiyorum, artık bu dekorasyon dergileri bana yetmediği için banyo mutfak, inşaatla ilgili sektörel dergileri de alıyorum bazen, birde start up girişimcilik le ilgili yeni çıkan dergilerde çok güzel, eskiden herşeyin olduğu gibi dergilerde çok pahalı değilmiş, 8-10 tane alabiliyorduk, şimdi 2-3 tane alıyorsunuz 100 lira oluyor zaten, ama yine de, telefondan bilgisayardan görmekten, çok daha güzel dergide görmek, birde o dergileri alıp, eve gelip ambalajını açıp bakmak okumak çok keyiflidir, birçok şeyin 2. elini alırım, kullanırım, ama dergiyi öyle matbaa kokusuyla ilk sahibi olarak açıp okumayı çok seviyorum, sanırım bu da benim şımarıklığım, başka da bir lüksüm kalmamış zaten, şimdi düşündümde :)

yahu eleştirenler de zannedersen tonyukuk anasını satim. herif kafa sözlük'ten mevlana'ya sallıyo ahaha. başlıkları gören moğolların şu an elleri ayakları titriyo zor zaptediyoruz beyler yapmayın..

bir elin parmak sayısı yazar hariç hepsinden mi hoşlanmam? tam o noktadayım. herkes birbirine sallama derdinde. nesiniz siz, çocuk mu?

ikiyüzlü insanlar diyeceğim ama eminim çok daha fazladır.

*

sanırım göklere bir kere çıkmış, ve çok sevmiş olacak ki bir daha yere inmemiş uçak. yakıtı bitmeyen uçak yapmış adamlar yahu bizde tebrik edeceğimize eleştiriyoruz tüh bize.

çocukken saçları kıvırcıkmış bu yüzden kıvırcık lakabı takılmış öyle de kalmış. tabii saçlar dökülünce algılanamıyor haliyle.

sabah anne öpücüğü ile güne başlamak, biriyle aynı kitabı daha önce okumuş olup üstüne tartışmak, senin için önemli olan bir nesnenin başkası içinde önemli olması, akşam kafanı yatağa koyduğunda şükür edecek bir şeylerinin olması, yaptığın yemeğin beğenilmesi...

çocukları varsa sürekli çocuklarını övmeleri; anladık aq hepinizin çocuğu bir dahi, bir tony stark...

dinime küfredene bak alüminyum!

herkese selamlar, kucak dolusu sevgiler.

sevgili robotik kodlama lavabosu ile birlikte, sizlere bu akşam patti smith'in ilk albümü horses'a gidiş süreci ve bu güzel albümün kapak fotoğrafını çekmiş, patti'nin o dönemlerde en büyük destekçilerinden biri olan ruh arkadaşı robert mapplethorpe'tan bahsedeceğiz. tabi bunu yaparken de aralarda sizlere horses albümünden şarkılar çalacağız...

saat 22:00'da uygun olursanız ve bizi dinlerseniz minicik çocuklar gibi mutlu olacağız! sağlıcakla kalın!

hah unutmadan! biz konuşurken, çok hoş bir jarmusch filminin soundtracki de bizlere eşlik edecek... ipucu: tütünün var mı?

sen de bir ışık gördüm artık gözüm üstünde diyen yazardır.

yıllar sonra ögrendim ki; anlaşılmak için bağırıp çağırmana gerek yokmuş. sesini duymak isteyene bir fısıltın yeter.
farid farjad

sesinizi duyacak ruhlar bulun dostlar. inaniyorum o zaman mutlu olacaksınız.

birden çok kralın olduğu yerde, şeytanın sözü geçer...*

kilolu olmam sebebiyle pek tercihim yok maalesef kot pantolon alanında.

ben istanbul maltepe camii'nin arka sokaklarındaki kıyafetçi bir abladan alıyorum kot pantolon ve eşofman gibi ihtiyaçlarımı.

kafa sözlük yazarlarının aklının başka yerde olması nedeniyle başlarına gelen dalgınlık hikayelerinden oluşan başlık.

ben bir seferinde elimdeki çöple epeyce bir yol katetmiştim. çöpü elimde bildiğin çanta gibi taşımışım. * ohoo nerelere gittik. ne yokuşlar aştık. yaya geçidinde bekledik. sonra kırmızıda durduk. bekledik ki yeşil sırası bize gelsin. en son otobüse binmeye ramak kalmıştı ve o gerçekle yüzleşmiştim. çöpü nereye sokacağımı bilemedim o an. * aniden karşıma çıkan konteynırı görünce koşa koşa gittim. yıllardır görmediğin aşkını görsen o denli sevinmezsin. zaten elimde çöple onu da görmeyeyim yani. bazen otobüse çöple binsem ne olurdu diye düşünüp gülmekten kendimi alamıyorum. *