gücün kimde olduğunu tokat atarak, bağırıp çağırarak göstermek yerine kelimelerimizi dikkatle seçerek kullanmalıyız bence.

farklı yaş gruplarına göre farklı cümleler kurulmalı. benim öğretmenlerim mesela sınıfta çok ses olunca, konuştuğumuz ve dersi kaynattığımız süreyi molamızda telafi edicez dediklerinde, molamızdan dakika eksilmesin diye hemen kendimize gelirdik.

bunun gibi sakince güç gösterilebilir. yani çocuğa vurmak yerine, azarlamadan, sakince cezalar verilebilir bence.

günaydınnn sözlükkk.

iş yerinde iş yaparken aklıma geldin, yazayım dedim. herhangi birine kendimi açtıktan sonra karşı tarafa yansıtılan, hissettirilen büyüyü kaybettiğimi düşünüyorum. öyle ilginç, öyle standart, öyle tuhaf. bir büyü var mı onu da bilemiyorum. belki her şey olması gerektiği gibi. her şey sıradanlaşmaya mahkum. önemli olan; sıradanlaştırdıklarımızdan keyif almak. peki sizler sıradanlaştırdıklarınızdan ne kadar keyif alıyorsunuz, söyler misiniz?

sıradaki sıradanlaştıracağım kişi gelebilir. belki bir gün sıradanlaştıramadığım bir şey olur. herkese selam...
güzel ve sıradan olmayan bir gün geçirin.
ben iş başına.

aşık oldum. daha ne yapayım.

açılan başlıklardan belli olan durum. çok görmemek lazım.

senin hayalini kurmak, sonsuz bir sadakatle beklemeyi bilmektir. orda bir yerlerde çok güzel bir şey vardır. ama ulaşamıyorsundur ona. ulaşamamak, onu yaşayamayacağın anlamına gelmez ki. ona dokunamasan da, sarılamasan da o vardır. asla umutsuz bir bekleyiş değildir bu, bilakis insanı yaşama bağlayan, ona can veren, bitmek tükenmek bilmez hayaller kurduran bir bekleyiştir.
işte seni düşünmek böyle bir bekleyiştir.
seni düşlemek, en güzel rüyayı görmektir. uğruna günlerce haftalarca uyumayı göze alabilecek bir rüya gibisindir çünkü.
seni hayal etmek bir ruh meselesidir. ruhumun en güzel besinidir bu. seni beklemek, hani muğla’ nın bunaltıcı temmuz sıcağında bir serinlik beklemek gibidir. ruhumun, bedenimin en güzel serinliğisindir çünkü. seni düşünmek nazım’ ın şu satırlarını içime çekmem gibidir. “ yani tahir’i zühre sevmeseydi artık yahut hiç sevmeseydi,
tahir ne kaybederdi tahirliğinden.

umarım bu şekilde yeriştirilen çocuk kalmamıştır...

1977 yılından bir manolis aggelopoulos bestesi, ilk de o yorumlamıştır.
lakin nükhet duru ve giannis kotsiras'ın karşılıklı söyledikleri canlı bir kaydı da gayet hoştur.

trabzon köylerindeki rumca, onlardan kalmıştır. çok becerikli insanlar olduğunu söylerdi, babaannem. emofe(güzel) insanlarmış.

trabzonda şehir merkezinde onlardan kalan çok hoş yapılar, bu gün bile dimdik ayakta durmaktadır. 20.yüzyılda evlerde kullanılan kalorifer tesisatı, sifon tesisatı şimdi ki evlerde yok. atatürk trabzona geldiğinde bu evlerden birinde konaklamış sonrada ev ona hediye edilmiştir. atatürk köşkü adını alan yapı içlerinde en çok bilinendir.

(bkz: ben) 3 yaşımda kendi kendime öğrenerek dahil olduğum eylem. bir süre kimse inanmadığı için gittiğim her yerde gazete okutmuşlar, okulda da beni anlayamayan kötü bir öğretmene denk gelince okuldan nefret etmişim bir süre. şimdi ise kendimle ilgili verebileceğim, bana göre ilginç bir bilgi.

tüm evin projesini mimar çizdi de balkonu grafikere mi çizdirdiler diye düşündüren başlık. analıktan mı kardeşim balkon?tabi ki evin bir parçası.

parti kur oy verelim ezgi...

tanrı ve şeytanın bir iddiaya girdiğini hatırlarsınız insanın ruhu üzerine. tanrı kendi yarattığı insana kefildir, içindeki iyinin gücüne güvenir insanın. çünkü bizzat kendisi üflemiştir o iyiliği insanın ruhuna. şeytan ise içinde hala bir intikam duygusuyla yanıp tutuşurken hammaddesini çoğaltan bir kin ile insanın aklını başından alıp ruhunu ele geçirmek ister. ve bunu yapacağından da çok emindir. şeytana göre insan kötüdür ve zaaflarına yenilmesi an meselesidir.

hatırladınız bence. goethe’nin faust isimli başyapıtından bahsediyorum. işte başlıkta yazdığım o cümle bu kitabın en can alıcı cümlesi çünkü iddianın karar bağlanması içim bu cümleye ihtiyaç var.

tanrı ile bahis konusunda anlaşan insan iyilik timsali doktor faust ile de bir iddiaya girer faust’un ruhu üzerine. bu bahsi kazanması tanrı ile girdiği bahsi de kazanması anlamına gelecektir.

şeytan doktor faust’u bir seyahate çıkarır dünyanın her yerinde her zamanında. bütün dünyevi hazları tatmasını sağlar. ve eğer bu yolculuk esnasında dünyevi hazlara kanan faust “ dur ey zaman ne güzelsin” derse şeytan çifte bahsi kazanacaktır.

faust bu cümleyi kurar yolculuğun bir yerinde ama beklenilen yerde değil ve biz insanın içindeki iyiye inanmak isteriz.

bu cümlenin yazarı goethe ölmeden hemen önce “ ışık biraz daha ışık” demiştir. kendi yolculuğunun sonunda goethe’nin “ dur ey zaman ne güzelsin” diyeceği o yere ulaşmış olduğunu umuyorum gözleri karanlığa alışınca.

herkesin bu cümleyi kuracağı bir an gelir. bazen ummadığınız bir anda çıkan ve bir türlü gizemini çözemediğiniz bir insanla karşı karşıya gelince bu cümleyi kurarsınız ve siz bu cümleyi her sarf ettiğinizde şeytan bir kez daha mağlup olur.

çocuk işçiliğini güzelleyen saçma sapan bir başlık. çocukların yeri parktır, okuldur. koca koca insanların arası değil. kendi çocuğunuzu 13-14 yaşında verirsiniz denmiş yukarıda, yanlış. bir yanlışa tepki verirken diğer yanlışa göz yummak olmaz, tavsiyesi verilmez. çocukluk bir kere olur, hızlıca biter, tüm ömür o günleri mutlulukla hatırlayabilmek her insanın hakkı.

hayata olumlu yönden bakmanızı sağlar.

bunu da atmasam çatlardım

halk dilinde büyük tahta kaşığa verilen ad. türkmen geleneğini sürdüren yerlerde hâlâ etkinliğini sürdürür. tıpkı yüzmek, yıkanmak anlamına gelen "çimmek" fiili gibi suya atlama, düşme anında oluşan "çöm" yansıma sesinden türetilmiş olsa gerektir. zira tahta kaşık, ocaktaki aşa değince de aynı ses çıkar. ek olarak: "aş taşınca kepçeye paha olmaz" atasözünün ilk hâli "aş taşarsa çömçenin değeri kalmaz"dır. işte büyük türkçe.

türk rock tarihinin gelmiş geçmiş en iyi şarkısı olmaya aday bir erkin koray parçası.
--! spoiler !--

akrebin gözleri her an üstümde sanki
akrebin gözleri öyle yaman ki
öylece bakıyor hiç göz kırpmadan
bekliyor beni kımıldamadan
bekliyor beni kımıldamadan
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
hainlikle dolu boşalan bakışları
sanki bitmez bir kin nefret soluyor
yavaş yavaş yandan yaklaşışları
belli ki küçük bir fırsat kolluyor
belli ki küçük bir fırsat kolluyor
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep, akrep
akrep, akrep, akrep, akrep, aaa
sen oradasın, ben buradayım
sanma ki ben korkulardayım
bundan böyle ben kuşkulardayım
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri, zaman böyle geçerken
bekleme boşuna, bekleme beni
bir yerlerden gelip bir de giderken
varolmak, yokolmak ne farkeder ki?
varolmak, yokolmak ne farkeder ki?
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep
akrebin gözleri akrebin akrep

--! spoiler !--

sinirlendiginizde yanınızda size gülümseyip, iki eliyle yanaklarınızı avuçlarının içine alıp, sımsıkı sarılan ve size gülümseyen biri varsa -sizi sinirlendiren o bile olsa- pamuk gibi olabilir ve bir kaç dakika sonra da siz de gülmeye başlayabilirsiniz.

hiçbir şey önemli gelmez o an. sözcüklerin karşılayamadığı bir an'dır. yıkar geçersiniz duvarları ta ki bir daha ki engele kadar. *

günaydın sözlük.
güleceğiniz, güldüreceğiniz, keyif alacağınız bir gün olsun.

sadelikten yanayım