unvan neydi, unvan emekti..

benimdir. çünkü kendimi seviyorum. saçımdaki beyazları, yüzümdeki lekeleri, burnumu her şeyi seviyorum. insanların kendisini sevmeyi öğrenmesi çok zaman alıyor. bunu başarabilince kapı girişine bile kocaman portrenizi koymak istiyorsunuz .
ekleme: hani şu aranıyordur, ateşli bir gece istiyordur cart curt tarzı tanım girenler var ya ; sizin ben kafanızı duvarlara sürte sürte kıvılcım çıkarayım, olmayan beyninize kadar yansın. canına yandığımın özgüvenine bak sen. görsün beğensin diye fotoğraf bırakıyoruz sanmış. yerim ya hayal dünyanı.

çok sevdiğim her zaman idolüm olan biriydi. rahmetli subaydı, o üniformayı giydi mi daha da gözümde büyürdü. disiplinliydi ama ergenliğimde hiç bir konuda ısrar etmezdi, sadece fikrini söylerdi.

kendisi babasını hiç görmemiş, dedem denen .......... babam doğmadan terk etmiş onları. ben hiç babamı görmedim derdi. o yüzden iki çocuğuna da çok iyi babalık yaptı rahmetli. her zaman derim keşke ben kendi çocuğuma onun bana yaptığı babalığın yarısını yapabilsem.

babası ile sorunlu olanları görüp, buradan da okuyunca inanın içim cızzz ediyor, üzülüyorum, kendisi aklıma geliyor ve bu yaşımda bile daha çok özlüyorum onu, keşke son zamanlarında olduğu gibi sadece köşesinde sessizce otursa.

babalar ile ilişkinizde bence en önemli evre çocukluk ve ergenliğinizde ki ilişkinin kalitesi, eğer o zamanlar ilişki sağlam bir temele oturmamışsa maalesef bir daha hiç düzelmiyor.

umarım babası ile sorun yaşayanlar kendi çocukları ile daha iyi ilişki kuruyorlardır. et tırnaktan ayrılmaz gençler, annenizin babanızın kıymetini iyi bilin.

akademik olarak üzerinde oldukça az durulan ahlak ve etik konularında çalışmıştır kendileri. malesef genel tartışmalardan bile bihaber olduğumuz için-akademi bile bihaber- kuçuradi'nin bize 'yeni bi şeyler' söylediğini zannediyoruz. halbuki bahsettiği ahlak ve etik, 2. dünya savaşı sonrası batı'da konuşulanlardan farksızdır. kuçuradi'nin gündeminden düşmeyen 'rasyonel ve öğretilebilir' etik anlayışı çoktan dünyanın gündeminden düştü. literatür bilenler, literatür bilmeyenlere her zaman yeni bir şey söylerler tabi.

tabi ki ''gündemden düşen bi konuyu tekrar gündeme getirmek'' tenkit edilebilecek bi durum değildir. ancak bunu bilmeyen okuyucu tenkit edilebilir. eğitim ve öğretimin konusu olarak 'etik' ise başlı başına bi meseledir.

estağfurullah, ne rahatsızlığı canım?

ılk zamanlar sürekli mesaj atan birisini engellemiştim. meğer kendisi moderetörmüş ve onlar engellemezmiş. engelleme girişimi olarak kaldı, başka kimseyi engellemedim.

var, ümit besen.



değiştirin len şu kaseti

farsça kökenli bir kelimedir.
yanmış, karışık, perişan gibi mânâlara geldiği gibi aşık, şeydâ, meftun gibi mânâlara da gelir.

resimag.com/p1/69501edc9a26.jpeg

mestâne gözleri ile gözüm bulaydı hâb
şûrîde gîsûsu ile teşvîş olmasa
kadı burhâneddin

dâima şûrîde-i ihtiras birkaç serserinin âlet-i âmâli olarak lâyenkatı kanlı iğtişaşlar çıkaran arnavutlar…
cenap şahâbeddin

hâlî değildir bülbülün gülşende her şeb nağmesi
elbette ol şûrîdenin başında vardır bir hevâ
(?)

"saçmalama, yazma" dedi bir dost ve o şimdi uyudu ve kulaklıkta streotipa* var, dönüyor, dönüyor, durmadan dönüyor.

yazacağım tabii ki ama o adam anlatsın, ben olamadım.

gündüz, 10 dakikalık bir yola gideceğim ama yürümek azap. dolmuş, el, durdu. arka en sol, güneş, sıcak.

3. dakikada sanırım dizimin üstüne kırmızı siyah bir arkadaş yerleşti, kırmızı ışıkta beklerken fotoğrafını çektim, öyle huysuz ki, yerinde duramayan bişi ama benden de ayrılmıyor, sevdi beni ya da bir mesaj, o an bilmiyorum.

uçar diye bekliyorum uçmuyor, dokunsam ölecek ufacık. ineceğim yere gelmek üzereyim, gözüm onda ama artık ne yaparsa yapsın dedim, boşverdim. hep öyle yapmaz mıyım zaten?

inilecek yer, devlet grisi binalar.
içimden "sen arabada kal, gez işte, ne güzel" dedim, zor bela çıktım arabadan.
üstümü düzelteyim diyorum, orada.
sol omuzumda bana bakıyor.

güldüm, "nasıl istersen?" dedim, kulağıma yaklaşmasını beklemeden, yoluma yürüdüm. bilmiyordum ki ya o / ya da / akrabası olan aynı elbiseyi giymiş başka bir böcek yine karşıma çıkacak ileriki saatlerde?

biri birgün bişi demişti benim için, "bir kere yolunuz kesiştiğinde kopamıyorsunuz.". doğru yalan bilemiyorum, onun yalancısıyım.

/ beni bir kadının hikayesinde yaşatan arkadaşım,teşekkür ederim
sahi, sen ne diyecektin bana? /

kendisine yalçın çakır'ın programındaki muhsin bey gibi "piyanist ne olur geri dön" demek istediğim kişidir. umarım verdiği ara uzun süreli olmaz, zira o ve yazdıkları olmadan bir şeyler eksik kalıyor burada.

sıkılmak, her şeyden ve herkesten çabuk bıkmak.

savaştan kaçıp da gelip burda denizlerde nargilelerle fink atan benim ülkemin kadınına kızına sarkıntılık yapan kazık kadar insanları ben ülkemde istemiyorum. benim askerim savaşırken onlar gelip benim ülkemde rahatça yaşam süremezler.

kimse kusura bakmasın ama ben çok gülüyorum bunu yapanlara. çevremde de bol bol mevcut.

viyana filarmoni orkestrası’nın 1940 yılından beri geleneksel hale getirdiği konserlerin 2021 yılına özgü olanıdır. 13.15’te canlı yayınla trt 2’de yayınlanacaktır.
kaynak

dünya tarihinde bu kadar cahil insanın bir arada olduğu içinde bulunduğumuz bu çağın adı bilgi ve enformasyon çağı.

bu da şaka değil ama beni güldürüyor mesela.

yemek tariflerinde geçen kulak memesi kıvamında olayı. kulak memesinin kıvamı kimin aklına geldi hep merak etmişimdir.

şayet ben okumadan asla oylamam. hızlı okuyorum. üstelik birinin tanımlarımı beğendikten sonra benim onunkileri beğenmem de teşekkür ederim anlamına geliyor. karşılıklı yapıyor anlayışı değil. hoşuma gitmezse ya mesaj atarak teşekkür ederim ya da beğenilecek bir tane bile içeriği varsa beğenirim...

italya'nın puglia bölgesi’nde yer alan alberobella kasabası bildiğimiz italyan kasabaları gibi deniz kıyısında olmayıp otantik bir havaya sahiptir. küçük, beyaz ve koniye benzeyen trulli evleriyle ünlüdür ve bir masal kasabasını andırır. evlerin konik şekillerde olması bizdeki harran evlerine benzetilir.
1797'de napoli kralı ıv. ferdinand bu kasabaya “kraliyet şehri” unvanı vermiş. kasaba 1996’da unesco tarafından dünya mirası listesine girmiş.
şimdi trulli evleri hakkında birkaç bilgi verelim;
evlerin duvarları beyaz ve gri renklerle harmanlanmış olup taşların arasında harç bulunmamaktadır.
duvarların harçsız yapılmasının nedeni de bir rivayete dayanıyor. rivayet şöyle ki; dönemin hükümdarı kendisinden izinsiz yerleşim yeri kurmayı yasakladığı için halkı yüksek vergiye tabi tutuyor ve halk da yüksek vergiyi ödemek yerine harçsız duvarlara sahip evini yıkıyor. ortada sadece dört duvar kalınca da vergiyi ödemekten kurtuluyor.*
tabi böyle kalmamış, gel zaman git zaman evler sağlamlaştırılmış ve günümüze kadar uzanmış.
evlerin çatılarında yer alan farklı sembollere bakarak evlerin içerisinde yaşayan insanların mesleklerini anlaşılabiliyor. örneğin büyücü, din adamı gibi insanların evlerinin sembolleri birbirinden farklı oluyor.
kendi halinde tatlı bir kasaba olan alberobello kasabası şimdilerde turistlere ev sahibi yapmaktadır.




görsel ve bilgi kaynağı: alberobello alberobelloo

sabah
güzelce sade suyla yıkama
nemlendirici krem/güneş kremi sürme
gece
makyaj temizleyici jel ile yıkama
micellar su ile temizleme
gece kremi+göz kremi sürme
her duşta
lif
vücut nemlendirici krem
ayak bakım kremi
ayda bir
pedikür
hamam-kese
yüz maskesi

cildim kuru, gün içinde elimi her yıkadığımda el kremi de sürüyorum*.
lisede bir kaç yıl dove kullandım ama bence cildin ışıltısını alıp matlaştırıyor.

romeo ve juliet.