st. petersburg'dan moskova'ya giden bir trene biner.
köfte ekmek yedim der.
içindeki sanat aşkını öldürdükleri için adamı kemerle döver.
sebepsiz yere varoluşsal sancılar çeker.
şiddet pornosu diye "kurtlar vadisi ıııığğğrak" filmini eleştirir.

esasında entel görünmeye çalışıp da entel olmayan tipleri ağır bir şekilde hicveden en iyi (bkz: deep turkish web) karakteridir.

yakın zamanda okuyup bir yükten kurtulduğumu düşündüren kitaptır.
bilişsel bir yük. herhangi bir sohbet labirentinde oğuz atay ve tutunamayanlar'ı karşıma çıktığında "okudun mu", " ondan etkikenmişsin sanki", " muhakkak okumalısın", "kendini bulacaksın" gibi dialogların ağırlığını göğüslemek zorunda kalmaktan usanmıştım. nihayetinde okudum. bencilliğe övgü'nün ( şimdi kitabın yılmaz savunucuları nasıl bir bencillik diye üşüşürler, maddi bir bencillikten bahsetmiyorum, "herkes beni sevsin, herkes beni anlasın bencilliği". öyle bir herkes ki bu, hakkın rahmetine kavuşmuş yazarlar düşünürler ve daha sonra gelecekler de dahil buna). işte bu bencil takıntı karakterlerin "disconnectus erectus" sıfatıyla kendilerini ödüllendirmelerine kadar götürüyor.
olmayacak korkuları, kaygıları kendilerine dert edinmiş ve bunu matah bir şeymiş gibi zaman zaman şiirle, destanla, kurmaca öykülerle donatmış yazar. okuduktan sonra kimsenin ne selim'i,ne turgut'u, ne günseli'yi ne de başka bir karakteri anladığını sanmıyorum. tam bir "kral çıplak" illüzyonu var. entelektüel birikimine b.k sürdürmek istemeyen bir deli kuyuya " hepimiz bir tutunamayanız, kitap bizi bize anlatıyor" demiş ve ardından gelen herkes benzer kaygılarla birbirine çok yakın cümleler kurarak aynı söylemi telaffuz etmiş. tutunamayanlarıbirhaltbellemişgillerden olmaya lüzum yok. kitabın bana göre güzel yanı, okuyanı birşeyler öğrenmek bilmek dürtüsüyle coşturması. adı geçen yazarları merak ettiriyor, onları tanımak okumak isteği uyandırıyor.
ayrıca eklemek zorundayım, oğuz atay'ın bazı bölümlerde hayata, insana dair enfes tanımları/tespitleri var. şöyle ki;
" "
tutunamayanlar s.403

düşünmesek de o bunu okuyor.
işine gelmezse içeri atıyor.

yeni bir yazar keşfettiğimde yaptığım şeydir genelde de beğendiklerimi oylarım. bunu yaparken karşılık beklemiyorum sadece farklı düşünceler okumak güzel geliyor.

nişaburlu şair, bilim insanı.

ömer hayyam'ı genel olarak rubaileriyle tanısak da aslında kendisi önemli bilim insanları arasındadır.

bilindiği kadarıyla 158 tane rubaisi vardır. rubailer genel olarak ömer hayyam'ın eğlence düşkünü olmasından ötürü eğlence, zevk, aşk konularındadır.

günümüzde kullanılmasa da celali takvimi de ömer hayyam'ın eseridir.

eğlenceli bir cinayet kurgusu olan filmdir. klişe polisiye, cinayet filmlerini tiye almakla birlikte bu türün karşıtı olan bendenizi bile hizaya getirmiştir.

spoiler vermek istemiyorum. yalnızca, ünlü bir yazarın ölümünden sonra miras derdine düşen parazit bir aileden bahsetmekte beis görmüyorum.

konu bakımından ivan ilyiç'in ölümü (kitap) kitabını andırıyor tabii mizahı öğeleri pek daha fazla. sırf eleştiri değil.

izleyiniz.

türkiye’nin nietzsche’si, türk edebiyatının önemli düşünürlerinden oruç aruoba;

“kendin olmayı yeniden öğrenmen gerek. yıllar yılı unuttun onu yalnızca. bunu da ‘koşullara’, ‘hayatın akışına’, ‘sorumluluklarına’ falan bağlamaya da kalkışma, bahane bulmaya çalışma. sendin; sendeki asıl senin anlamını, önemini, değerini gözardı eden - korkaklıkla işin kolayına kaçan... o işte şimdi hesabını soruyor o sahici senin, senden:

‘ne yaptın sen, sana!”

diyor ‘hani’ kitabında…

içinde muhakkak kendinizi bulacağınız bu incecik kitap; bana kalırsa oruç aruoba ile tanışmak için de en uygun kitaptır.

‘bulabilirsiniz’ demiyorum bakın, burası önemli:

bulacaksınız!

kimi ne kadar sevdiyseniz,
kimden ne kadar kaçtıysanız,
kimlere acı verip,
kimlerden acı çektiyseniz;
hepsini bu incecik kitabın içinde oruç aruoba’nın ağzından, elinden, dilinden...
bulacaksınız!

mesela müthiş bir soru bulacaksınız:

‘’benden habersiz beni nasıl yazabiliyor?’’

bulacaksınız!

hayatın anlamının aşktan ibaret olmadığını bulacaksınız…

neye ihtiyacınız varsa mesela, onu bulacaksınız…

okumayan bir çoğunuz bu kitabı okuduktan sonra ona kutsal kitap muamelesi bile yapacaktır… (deistler lütfen alınmasın.)

kitabın ismi diyorum eyyyyy romalılar!
kitabın ismi, kitabın içi aslında!
hayatımı sorguluyorum diyor, sorguladım!
hayatınızı sorgulayın diyor, sorgulatıyor...
hepsini bu incecik, innnncecik kitapla yapıyor oruç aruoba…

hararetle, hayretle, heyecanla, şiddetle, mutlaka ama mutlaka okumayan herkese tavsiye ediyorum.

bu kitabı okumak da yetmez...

sevdiklerinize, tanıdıklarınıza, akrabalarınıza hediye ederek okutun da...

tanımadığınız, sevmediğiniz, hatta hayatınızın bir yerine küçücük de olsa muhakkak dokunmuş herkesin, ulaşabileceği yerlerde muhafaza ediniz...

kırk cümle kuruyorsun, agzını açmadan vazgeçiyorsun. incinme değil bu, insana olan inancını yitirme...
şükrü erbaş

rahmetli büyükannem attığı her adımda besmele çekerdi. yaşlılarımız hala öyle. çok tatlı*

din/ inanç dışında aslında psikolojik olarak rahatlatıcı ve motive edici. zihne “bugün çok güzel olacak, evet başaracağız biz!” etkisi veriyor.

sürekli olarak eve giriş çıkış saatlerimizi ve nereye gidip nereden geldiğimizi takip etmesi. kadının başka işi gücü yok gün içindeki hareketlerimizin kaydını tutuyor. 'kocan gece üçte geldi, seni sabah bir yere giderken gördüm hayırdır inşallah' gibi hayatımız hakkında sürekli bildirim yapıyor. peki deyip geçiyorum.

yok ebenin örekesi durumu.
ccc dailymotion ccc.

hem insanların topraklarını işgal edip hem de "saldırı altındayız." diye mağdur edebiyatı yapan, çocuk katili terör devletinin attığı tweet.

yağı kuru öksürük ve bronşite, astım hastalarına iyi gelen bitki. rahmetli babannem her sabah aç karnına bir çay kaşığı içerdi tabi zorla banada içirirdi. o zamanlardan alışkanlık kalmış olmasından sebep aklıma geldikçe bende hâla içerim.

az önce robert ve boğaziçi işletme mezunu bir yarışmacı olduğunu gördüm. değişik kariyerler tabi.

bunun bile mafyası var, herkes istediğinde icradan bir şey alamaz ya icra memurları ile ortak veya tanıdık olman lazım, zaten değerli eşya,takı falan varsa çoktan bir akrabaya satılmış olur.

sonra bunlara laf söyleyince homofobik diyorlar bana. eşcinselliğin normal bir şey olduğunu savunup da her fırsatta bir farklılıkmış gibi bundan bahsedersen anormal olduğunu düşündüğün anlamına gelir.

zeytin ağaçları...

uluslararası kanallarda bilgisi geçtikten sonra bütün anchormanların delirdiği yayına az kaldı:

sevmek olur benim için çok sevmek.
nefret ettiğim ev işlerini yaptırabilecek kadar, bir dakikamı bile ayrı geçirmek istemeyecek kadar çok sevmek.

geçti bu kervanın yolcusu kalbimden, bir daha olur mu? sanmam!

gezegen insanı isimli yazar arkadaşımızın ukdesi.

bence modern insanın çok fazla sorunu vardır ancak bazıları vardır ki oldukça belirgindir.

örneğin (bkz: insanlardaki kolay para kazanma arzusu) örnek bir durumdur. çok hızlı kazanmak istiyoruz, sadece para alanında değil, her alanda.

güzel/yakışıklı görünme çabası da bu sorunlardan biridir bence. artık herkes tek tip olmaya başladı. estetik ameliyatları arttı. herkes aynı buruna, aynı çene yapısına, aynı renk gözlere, aynı tip yanaklara sahip olmaya başladı.


tanım: modern çağ insanının sorunlarını paylaştığımız başlıktır.


edit: sayın the dark knight'in kibar uyarısı üzerine:

(bkz: modern insanın en büyük problemi) .