gerçek bilime, psikiyatri, psikoloji, fizik, matematik vs. önem verilmediği zamanlarda bunların yerine çıkan "sahte bilim" zırvalıklarıdır.

modern insanı inandırmak uğruna, kuantum fiziğini dahi kullanırlar.

ses yalıtımının yeterli olmadığı binalarda insanı canından bezdiren durumdur.

daha önce üst katta idik, problem olmuyordu, kendimiz de alt kat komşularımız için özen gösteriyorduk.

şimdi üst katımızda, bir afacan var, daha bir odaya yürüyerek gittiğini görmedim. anne babası da sürekli kavga halinde. bizim çocukların uyku vaktine denk gelmezse problem yok ama öbür türlü her seferinde uyarmak zorunda kalıyorum.

bir de üst kat çaprazda bir komşu var. özellikle 22.00-02.00 arası her türlü arabesk, türkü ve damar türkçe şarkıyı dinliyor, hem de ne dinlemek. komşu mahalleler artık eşlik ediyor esere.

umarım ev satma sebebimiz olmaz.

"abi ne varsa eskilerde var, retro adamım ben abi yaa." diyen doğal seçilime uğrayası insan modelidir.

iç tarafta bulunan cama nefesimizdeki su molekülleri çarpınca birden soğuyarak sıvılaşması ve camı bulanıklaştırması olayı.

ağlasam sesimi duyar mısınız,
mısralarımda;
dokunabilir misiniz,
gözyaşlarıma, ellerinizle?

bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
bu derde düşmeden önce.

bir yer var, biliyorum;
her şeyi söylemek mümkün;
epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
anlatamıyorum.

5.sınıfta her hafta bir şiir ezberletirdi öğretmenimiz, her hafta başka bir şair tabii. bir haftanın şairi de orhan veli'ydi ve bu benim onunla tanıştığım şiiriydi. seneler geçti, o yıl bir sürü şiir ezberledim, yıllar içinde de ezberlediklerim oldu ama hiçbiri hatırımda değil bu şiir haricinde. teşekkürler öğretmenim :)

ülkemizdeki normlarla alakalı bir durumdur. sadece kadınların değil erkeklerin de kullandığı benzer ifadeler vardır. bunlar abla, bacım ve yenge gibi ifadelerdir.

çok uzun zaman önce aldığım ama okumak için kendimi hazır hissetmediğim bir kitaptı. hem kalın sayfaları hem de rus edebiyatındaki karışık isimlerden korkuyordum. doğru zamanın olduğuna inandığım bir gün elime alıp, bırakamadan beş altı günde bitirdim. şu kadarını söylemem gerekir ki: etrafımda sevdiğim herkese kitabı okutma isteği yarattı bende.
kitabın baş kahramanı raskolnikov eski bir hukuk öğrencisidir. kitabı okurken raskolnikov’un iç dünyasına, bakış açısına, aile ilişkisine, toplumda kendisini gördüğü yere ve topluma bakış açısına, fakirliğine, aklına ve zekasına tanık oldum. kitapta öylesine müthiş detaylar, ayrıntılar ve betimlemeler var ki… tek kelimle ile ba-yıl-dım. raskolnikov'un yazmış olduğu bir makale var ve onu okuduğunuzda ciddi anlamda sosyal bilimlerin her alanından analiz yapılması gerektiğini, hatta yapıldığını görüyorsunuz. beni en çok meraklandıran ise freud’un roman üzerine yaptığı psikolojik tahlillerin neler olduğu ve onları okumaktı. zaten biraz bakınıp okumaya çalışınca bir o kadar bu analizlere hayran kaldım.. üstelik kitabı ikinci kez okuma isteği de uyandırdı bende.
kitapla ilgili bir de rivayet var: suç ve ceza yayımlandıktan sonra savcı dostoyevski hakkında dava açıyor ve gerekçe olarak diyor ki; “bir caninin ruhsal durumunu bu kadar gerçekçi ve ayrıntılı anlatan bir kişinin geçmişinde kesinlikle bir cinayet saklıdır.”

ismim buse. isminin anlami ne biliyor musun bakalim diye küçüklükten beri gelen öptü giden öptü. sonuç; bayramda seyranda kalabalik her ortamda bir anda yok olan, akrabalar tarafindan yabani bu yaaa diye anilan biri cikti ortaya.

genelde tercih ettiğim hediyedir kitaplar ama sadece bir kez kendi kitaplığımdan kitaplar hediye etmiştim birine zamanında.
kitaplığımdan ödünç bile vermem kimseye çok uzun zamandır.
beni çok etkileyen, sevdiğim ya da önemli olduğunu düşündüğüm cümlelerinin altını özenle çizdiğim kitapları bu sebeple çok özel ve güzel birer hediye olarak düşündüm.
kapaklarına kendi yazdığım şiirlerden birer mısra ve arasına kendi emeğimle yaptığım bir kitap ayracı...
nasip olmadı o kitapları tekrar kendi kitaplığımda görmek.
kaç yıl geçti aradan.
öyle acı macı kalmadı geride ama aklıma bazen o kitaplar gelir.
çöpe atmış olma ihtimali canımı sıkar hâlâ.

t: 1974 yılında, henüz 26 yaşındayken intihar eden britanyalı şarkıcı-söz yazarı-besteci.
kendine has bir stili var. böyle insanların başına gelen klasik senaryo: hayattayken fark edilmeyip öldükten sonra değere binmek. tarzı daha çok folk rock öğeleri barındırıyor.
yaklaşık 7-8 yıl önce denk gelmiştim. o gün bugündür sakinleştirici özelliğinden faydalanırım. ilk olarak been smoking too long parçasını dinlemiştim, tam dinlerken bir yandan da kimdir bu diye bakıyordum, bir baktım intihar etmiş. daha bir anlamlı oldu sözler:

eşcinsellerin ve diğer lgbti mensuplarının kendisine bir gıcığım yok yanlış anlaşılmasın, ama bilhassa lgbt topluluğunun her şeyin suyunu çıkarmada üstüne yok gerçekten. en son boğaziçi eylemlerinde de sıklıkla ve rahatlıkla görebildiğimiz üzere.

en başta rektörün atanmasına tepki olarak başladı eylemler, sonrası zaten malum. gidip lgbt bayraklarıyla olaya tamamen alakasız bir şekilde dahil oldular. ya arkadaşım yürüyün gidin, siz niye her şeye salça oluyorsunuz sanki. gayet haklı başlayan bir eyleme maydanoz olup, üstüne bir de muhafazakar kitleyi kışkırtıp adamları haksız durumuna düşürdünüz. basın gidin yahu size ne?

marketten geldim evimin kapısına dayanılmış, site güvenliği sınıfta kaldı.

lütfen çocuklarınıza şiddettin hiç bir zaman çözüm olmadığını, birey olmanın sorumluluklarını ve sevmenin gücünü öğretin.

kafa sözlük içerisindeki tanım / başlık oranlarına bakarsak çok başlık açarak sözlüğün büyümesine yardımcı olan yazarlardan biri.

açtığı başlıklar da eften püften değil, kısa tanım yapıp geçiyor çoğu zaman ama insanı meraka sürükleyip araştırmaya yönelten şeyler çoğu.

geçenlerde yazdığı bir şeye istinaden mesaj atıp "merak ettim, araştıracağım ben bunu" dediğim şeyin içinden daha çıkamadım. *

daim olsun.

neden ben kimseyle bir şey yapmak istemiyorum sorusunu sordurtuyor bu yapılmak istenenlerin her biri...
arkadaşlar ne çok şey yapasınız var sizin...
ben zaten 5 tane yazarı uzaktan tanıyorum. onlarla da bir şey yapabilecek kadar samimiyetim yok.
ben bütün sözlük yazarlarına şarkı okumak istiyorum. hadi böyle söyleyelim de bari adet yerini bulsun.

üff snane be slk.

herkese iyi bayrammeow.

inadına yaşamak lazım..
bir bipolar olarak.. belki de herkesten daha iyi anlıyorum seni..
güçlü olmak zorunda değiliz.. dilediğince yasa.. belimizin bukuldugu dilimizin tutulduğu -simdi ne yapicam- dediğin anda.. aklına bizler gelelim.. ve tekrar.. yeniden.. tutun hayata..
sevgilerle..

insanın kendinden kaçması, düşüncelerinden utanması, dış dünyaya görünen resminden sıkılması; bu büyümek miydi?


(bkz: ahraz) deniz gezgin