tamam arkadaşlar mizah şelalesine bandırıldık ve insanlar yıllarca beyinsiz yaşayabiliyor esprisini son yudumuna kadar içtik. artık yapmayın.

annenin kötü olduğu bir konu olmaz. anne her zaman elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışır. anneye öyle şeyler denmez.

tamamen katıldığım başlıktır. şuan yazarken bile sağdan soldan reklam fışkırıyor. gerçekten sinir bozucu.

ıtır, bundan daha korkak bir canlı görmedim.

benim benim benim. etrafta hafif melankolik bir hava, mis gibi yağmur kokusu, damlalar hafif hafif gökyüzünden dökülüyorlar. şöyle bir bitki çayı alırım yanıma oturur seyrederim dökülen damlaları, kokuyu içime çekerim, böyle havalarda uyumak da çok güzel oluyor. tabi bir de sokakta olan insanların ve hayvanların açısından bakarsak pek de hoş bir durum değil. keşke dünyanın daha iyi bir yer olması için daha çok uğraşsak.

bu aralar en sevdiğim tablo ophelia tablosu. ophelia ile kendimi müthiş özdeşleştirdiğim ve kimsenin onu anlamadığı kadar iyi anladığımı düşündüğüm için de olabilir. en azından katkısı vardır. neyse tablo john everett millais tarafından yapılmış. shakespeare’in hamlet oyunundaki ophelia karakterinin boğulmadan önceki halini resmetmiştir ki, tam da hayal edilen gibi olduğunu düşünüyorum.

türk mitolojisi'nde ırmak tanrısıdır. yayık han, 17 ırmağın kavuştuğu yerde yaşar ve ırmaklardan sorumludur. yayık han'ın kamçısı şimşek olup; ırmaklara ve rüzgarlara hükmeder. göğün üçüncü katında oturmaktadır. mitolojik bir varlık olarak kocaman bir ejderha görünümündedir.

sezen aksu'nun “yetinmeyi bilir misin, sana verdiği kadarıyla hayatın?” dedikten hemen sonra
“hoş, bilsen de bilmesen de yara bere içinde bu yollardan geçeceksin” dediği gibi..

ama kafamız nasıl güzel saat 23'te sözlük radyo'da yetinmeyi bilir misin konu başlığı ile sizinle yazın bu başlığa konuşalım sayın dinleyen...

anlatamadığım çok şey varken susmayı tercih ediyorum.
susmak bazen en büyük çığlıktır. kimse duyamaz sesini. ya da duymak isteyenler duyabilir. söylenecek çok şey var doğrudur. sadece gerçekten anlatasım yok bir çok şeyi.
ben bile anlamıyorum ki kendimi...

cama çizdiğim bir çizim bırakıyorum buraya

mahlasını istemsizce üzerime alındığım yazar.*
hoş gelmiş.

perde asmak
benim gibi boyunuz uzun değilse perde asarken bale yapabilirsiniz parmaklarınızın ucunda. kornişe mandalları geçirmek için tek ayak parmaklarının üzerinde, diğer ayak havada, kollar yukarda, geldi mi gözlerinizin önüne? gelmeyenler için hemen ekleyeyim.

üniversite yıllarımda abimin üstlendiği bir sorumluluktu. hem babamdan hem de abimden maddi destek almak o dönemlere göre gayet yeterli ve rahat öğrencilik geçirmemi sağlamıştı. sadece babamın, abimin bana olan maddi desteğinden haberi yoktu. kendi gönderdiği parayı uzun süre kullandığım ve tutumlu olduğumu düşündüğü için de gönderdiği paraya daha sık zam yapardı. bir süreliğine bu durum hoşuma gitse de, üçüncü sınıftayken bu yükün altında daha fazla kalamayıp söylemiştim. hiçbir şey demedi hatta yine zam yapmaya devam etmişti. sanırım dürüst olmaya karar verdiğim an o zamandı, ama bir şeyi hesap etmemiştim ki sadece ailemde kazanabiliyordum dürüst olduğumda. en güvenilir bankanın da aile olduğunu anlıyorsunuz, faizsiz çalışıyor... yıllar sonra kendi kardeşim olmadığı için çok sevdiğim ve kardeşim gibi olan öğrenci arkadaşlarımın da bankası oldum bir süre. sanırım onlar da bu destek hareketini kendi kardeşlerinde sürdürerek devam ettirdiler... imkanlar dahilinde güzel bir sorumluluktur kardeşe banka olabilmek, candır.

8 aydır burda olanları değil de 8 gündür burda olanları takip etmek ilginç olmalı.

"elimizi ayağımızı bağlayacak,bizi işimizden alıkoyacak tüm nostalji duygularını elimizin tersiyle itelim, demişti cipriano beklenmedik bir canlılıkla,değişimin yönü hep ileridir,bizim ona ayak uydurmaktan başka seçeneğimiz yoktur ve yolun kıyısında oturup bugünlerinden daha iyi olmayan bir geçmiş için gözyaşı dökenler, acınacak halde kalmaya mahkumdur." der jose saramago

değişmek zorundayız.

friedrich.
(bkz: tabi lan ne sandın)

erkek olmaları. suratlarında kıl çıkması. kaba ayı gibi cinsiz biz erkekler.

fırında tavuk, pirinç pilavı, karışık dolma.

sözlükte nasıl bir tip yarattığınıza ve/veya gerçeğinize göre değişkenlik gösteren sorunsal.

örnek olarak örselenmiş bir entel olduğunuzu var sayalım, birini gözünüze kestirdiniz, tanımlarını bi hızlıca okuyun bakalım neye ilgisi var, sonra okuduklarınızın arasında en saçma, en anlaşılmaz olanın altındaki mesaj yolla'ya tıklayın ve şuna benzer bişi yazın :

"o kadar ayrık yollardan beraber yürümüşüz ki, karl marx'tan herodot'a kadar tüm yollarda gördüğüm bir yalnızlık gibi yazdığın, şimdi bir eylül sabahı ve hâlâ bir yaz akşamı gibi için..."

önemli not : mesaja sim, naber, merhaba diye sakın başlamayın ve mesajın sonunu da bi yere bağlamayın, bırakın boşlukta kalsın. böylelikle karşıdaki kadıncağız ya " ne diyo la bu manyak? " diye düşünüp " kimin evini sordun sen kardeşim? " diyecektir ya da "sokrates'e o konuda ben de çok kırgınım, tolstoy da bir eserinde bunu 366 sayfa betimlemişti, okumuş muydun?" diyecektir, evet artık karşı tarafın dikkatini çektiniz, yardırın gitsin artık bundan sonra..jdjskksks