öğlen yemeği sırasında akşam ne yiyeceğimi düşünüyorum .

yanlaroloji *

whatsapp var sadece bende.
o bile fazla geliyor.
nasıl beceriyor insanlar acaba.

(bkz: yarın daha iyi olur belki)

bir türkü, acıklı, asker türküsü..

diğer adı, "asker ettiler beni", ona da baktım o da yok, böyle daha güzel sanki, böyle kalsın.

"asker ettiler beni, kıdemli çavuş
gurbet çöllerinde oldum bir baykuş
anadan, babadan, yardan bir haber yokmuş
uçun kuşlar uçun izmir’e doğru

güverteye çıktım, uzandım yattım
komutan gelince selama kalktım
anayı, babayı, yarı sılaya attım
uçun kuşlar uçun izmir’e doğru

evimizin önü duttur geçilmez
bağımızda gazel sıktır seçilmez
bir ben ölmeyinen ordu bozulmaz
uçun kuşlar uçun izmir’e doğru
bir ben ölmeyinen ordu bozulmaz
uçun kuşlar uçun izmir’e doğru"


hemşerim muammer ketencoğlu yorumu;



ah, bir de şu hali var?

/ ağlattı ama şimdi bu? / *

erhan bener'in bazı kitapları da bu kategoriye dahildir. kedi ve ölüm romanında ölümcül bir hastalığı olduğunu öğrenen bir resim öğretmeninin kalan son üç ayında yaşamını sorgulaması ustaca anlatılır. böcek romanında ise insanları birer böcekmiş gibi gören ve onlardan iğrenen polis bir başkarakter aracılığıyla ve bol bol ruhsal çözümlemeyle birey - toplum çatışması aktarılır. böcek kitabının konusu ilgi çekici olduğu için elimdeki adam yayıncılık baskısının arka kapağından bir kısım paylaşmak istiyorum:

"1980 öncesinde, ankara'da, kendisini birdenbire toplumsal çalkantıların tam orta yerinde bulan, ruhsal dengesizliğinin bunalımlarıyla kıvranan, mesleği gereği insanların hep pis yönleriyle uğraşmak zorunda olan ve ister istemez onlarla benzeştiğini fark eden bir insanın, hamamböceklerine karşı duyduğu insafsız tiksinti...

içine bir türlü kendisini yerleştiremediği bir toplum yapısına ve yaşayış biçimine karşı duyduğu nefret ve öfke..."

hdp'nin, sosyalistlerin, solun, işçi sınıfının olmadığı bir yerde sen trol maaşını ya da mamanı almaya devam edebileceğini mi sanıyorsun su yalağı? sende o çap olsa zaten burada yazmaz, ihale falan kovalardın.

insanlar katlediliyor, bu yine üç kuruşluk menfaatinin peşinde yalamaya devam ediyor. yok sana tanım manım.

((düzeltme; dediklerim "selefilik'i" değil "esasında harici olup kendisini selefi zannedenleri" yansıtmaktadır. zira selefi önde gelen demek ve mezhep imamlarının hepsi selefi. fakat günümüz selefiliği; sadece ilk gelenlere tabii olmak manasında, sonradan gelen bir insanı eskileri nispetinde otorite olarak kabul etmiyorlar ve olamayacağını da savunuyorlar. hadis-i şerife binaen bunu yapıyorlar haddi zatında sonradan gelen büyüklerin hiçbiri kendini ilklerden büyük görmemiştir.

hariciler ile benzettim fakat kendisini selefi olarak tanımlayıp aklı yerinde insanlarda varmış, benim kastım/tepkim ışid vari oluşumlara ve ideolojileredir. ))


-
hariciler eskide kaldığından tarih gözüyle daha objektif bakılabilir, işte kendine yapılacak tek iş olarak tekfir ve diğer müslümanlara sataşmayı gören selefilere selefi değil bi yönüyle harici demek lazım gelir çünkü onlar selefi değil haricilerin bugünkü versiyonudur.

dine olan muhabbetleri ifrat manasında olduğundan hadis ve ayetlerden yanlış manaları çıkartıp insanları galeyana hızlıca getirebilirler. hızlıca parlarlar ve hızlıca sönerler tarihten bakınız harici vari oluşumlara aynısını göreceksiniz.

günümüzden buna verilecek örnekse ışid'dir

(bkz: ışid)

uçurumun kenarındayım hızır
ulu dilber kalesinin burcunda
muhteşem belaya nazır
topuklarım boşluğun avcunda
derin yar adımı çağırır
dikildim parmaklarımın ucunda
bir gamzelik rüzgâr yetecek
ha itti beni, ha itecek
uçurumun kenarındayım hızır
civan hazır
divan hazır
ferman hazır
kurban hazır

uçurumun kenarındayım hızır
güzelliğin zulme çaldığı sınır
başım döner, beynim bulanır
el etmez
gel etmez
gülce'm uzaktan dolanır
uçurumun kenarındayım hızır
gülce bir davet
mecaz değil
maraz değil
gülce bir afet
peri değil
huri değil
gülce beyaz sihir
gülce ölümcül naz
buram buram zehir
yar yüzünde infaz

bir gamzelik rüzgâr yetecek
ha itti beni, ha itecek
güzelliğin zulme çaldığı sınır
uçurumun kenarındayım hızır
ben fakir
en hakir
bin taksir
ateşten
kalleşten
mızrakla gürzden
dabbetülarz'dan
deccal’dan, yedi düvelden
korku nedir bilmeyen ben
tir tir titriyorum gülce’den
ödüm patlıyor gülce’ye bakmaktan
nutkum tutuluyor, ürperiyorum
saniyeler gözlerimde birer can
her saniyede bir can veriyorum

(bkz: gülce)

eskilerden. ben çocukken abim çok dinlerdi. hatta o kadar çok dinledi ki kaset bozuldu tekrar aldı.

etliye sütlüye karışmayıp kendi yağında kavrulan yazardır.

saçma sapan olan, bir anlamı olmayan paradır.

fakat çoğu yer için zorunludur.

aradığın insanın,
aradığı insan olmamak ekseriyetle olan.

ülkemiz içinde yapılabilecek güzel bir yaşama şeklidir. sonuçta her gün gerçek hayatta kan, gözyaşı ve vahşet varken hayal aleminde her şey güllük gülistanlık.

yazılmamış ama galip derviş de harikadır. aynı zamanda güldürür.

köylü kurnazlığıdır. yatırım tavsiyesi değildir.

soru ve çözüm konusunu bilmiyorum ama benim kafamı karıştırıyor.

"sözlüğün en büyük 10 günahı" diye bir liste olsaydı eğer, muhtemelen ilk üçe girmeyi başaracak türden bir günah olurdu. yukarıda da defaatle bahsedildiği üzere, intihal kesinlikle kabul edilebilir bir durum değildir. eğer öyle bir hata yaparsam, veya yaptıysam beni uyarın lütfen. böyle bir şeyi kasten yapmak benim gözümde emek hırsızlığıdır. alıntılama usülünden ve bunun etik açısındaki ehemmiyetinden haberdar olmayan yazarları bu kategoriden ayrı tutuyorum elbette. ancak bu maalesef oldukça büyük bir ayıp, ve bunun ayıp olduğunun herkes tarafından bilinmesi gerekliliğine inandığım için, bir katkımız olur veya olmaz ben yine de bu tanımı girmek istedim.

bazı tanımları yağmur sonrası gökkuşağı, bazı tanımları da “kendine gel artık” diye atılan tokat gibi. kimine jelinon kalpli, kimine ketum gibi.. aslında o biraz gibi gibiii.. kül olmadan yeniden doğduğu anlarının olması temennisiyle, kalemine kuvvet.

çok uzun olması. diyalogların gereksiz olması.