sabah sabah can sıkan haber.

canımı sıkanlardan biri de şu; bugüne dek "bu yapılırsa ortalık ayağa kalkar" dediğimiz her şey yapıldı, kimsenin de sesi çıkmadı. halk arasında yapılan protestolar ve 3-5 cılız ses... gerisi yok. o nedenle şimdi bu gidişat çok ama çok tehlikeli çünkü yine kimse bir şey yapmıyor, yapmayacak. büyük büyük konuşup asıp kesiyor herkes ama isteyen, istediğini elde etmeye devam ediyor.

merak ediyorum, iran'da, afganistan'da ya da mesela venezuela'da da "işler bu noktaya gelirse şöyle karşı çıkarız, böyle yaparız" diyenler var mıydı, varsa şimdi ne haldeler...

kimse kusura bakmasın ama, halkın büyük bir kısmı bu olanlardan şikayetçi değilse, biz artık kaynayan sudaki kurbağayız demektir.

17.5 aylık evladın, çatalla yemek yemeye başlaması olayıdır. zibidi, kırk yıllık çatal ustası mübarek. *

başka bir insana yenilmektir. hepsi bu.

küçük bir not düşeyim: onur veya gurur gibi kavramların cinsiyeti olmamakla beraber bir insan yenilgi karşısında gurur yapıyorsa bu, onun olgunlaşamadığının göstergesidir.

kalbi kırılmış bir aşık söylemi olduğunu düşündüğüm haklı cümle. *

20 senedir beklenmesine rağmen inatla önlem alınmaması beni çileden çıkarmaktadır.

neresinden tutsak elimizde kalmasındandır o. artık savunulacak ,yaşanılacak hiç bir yeri kalmadı lağımdan hallice şu an bu ülke. ortadoğu’nun bile güzel kültürünü alabilecekken yine ülkenin büyük cahil kesimi eliyle yemek yemeye çalışan pis arap kültürünü benimsedi. evet kardeşim nefret ediyorum ve kendimi barbar avrupa’ya atmak için de elimden geleni yapıyorum , her gün kusmaktan yoruldum çünkü.

magmanın yeryüzüne ulaştığı, yeryüzünde soğuyarak katılaştığı oluşumlardır. bu türün başlıcalarını tanımlayalım.

baca:merkezi patlamalarda volkanik maddeler baca adı verilen bir kuyu boyunca yüzeye çıkar.

krater:bacanın sonunda huniye benzer oluşan çukura denir.

kaldera:yeni bir patlama ya da çökme sonucu kraterin genişlemesiyle oluşan çanağa verilen isimdir.

maar:magmadan yeryüzüne ulaşan gazların oluşturduğu basınç sonucu meydana gelen patlamalarda oluşan çanaklardır.

somutlaştırmak adına
kaynak: coğrafya kitabım.

19 mayıs 1919'da türk kurtuluş savaşının başladığı gün.

alman thrash metal grubu kreator' un 1999 tarihli endorama albümünün açılış şarkısıdır. almanların metaldeki yüz akı gruplarından olan kreator' un sanıyorum en sevilen şarkılarından biridir:

osman hamdi bey’in hocası jean-léon gérôme'a ait osmanlı başıbozuk askeri (1869)

new york metropolitan sanat müzesi’nde sergilenmektedir.

başıbozuk askerleri ordudan bağımsız takılan cesur askerlerdir. deliler olarak bilinirlerdi. ıslak mermerleri tokatlayarak antrenman yaptıkları için düşmana silahsız olarak saldırıp tokatları ile onları yere yıktıkları söylenir. osmanlı tokadı tabiri buradan gelmektedir. kavalalı mehmet ali paşa eski bir başıbozuk komutanıdır.

çamlıca camii için yapılan masraf 290 milyon dolar. 20 bin öğretmenin 2 yıllık maaşı kadar. başka da bir şey demiyorum.

iyi gidiyor aslında, uzun süredir ertelediğim, bir zamanlar başlangıcını yaptığım ama gerisini getiremediğim bir romana tekrar başlamak ve bunu en yakın zamanda bitirmeye niyetliyim bu yıl.

sevgili yazar, eski polisiye öykülerdeki dedektifler arasından, arthur conan doyle'un yarattığı sherlock holmes karakteri mi daha iyi, yoksa agatha christie'nin hercule poirot'u mu?

“bir gün sana dünyada katlanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim.”
en sevdiğim cümlesidir kitabın.

cenaze namazına katılan ateist günaha girer mi değil de ateist birinin cenaze namazı kılınır mı olsa başlık daha çok ilgi çekerdi benim açımdan. çünkü katıldığı kendi iradesi, inanmadığı bir dinin günahı sevabı da onu ilgilendirmez diye düşünüyorum, sevdiği birisini son yolculuğunda yalnız bırakmak istememiştir ya da çok sevdiği birisine destek oluyordur. kime ne bundan? öldüğünde ise başkaları onun yerine karar veriyor. bu daha korkunç bir şey değil mi?

gerçi bu gündem olacak kadar önemli bir şey mi? bu ülkede evet. vakitlice ve insan gibi ölmeyi becerelim de günah öteki tarafın mevzusu zaten...

şekersiz içiyorum, evet.
şekersiz içenler derneği falan mı var? şekersiz içiyorum diye kendimi üstün mü görmeliyim. ooo, waaauw şekersiz içiyormuş falan tepkisi mi versin insanlar?

bir insanın çayı şekerli içmesiyle şekersiz içmesi arasında neden bir kategorilendirme yapılır ki. neye yarar? cidden kime ne faydası var? bunu belirleyerek nereye varıyoruz? ne katıyor bize? neyi anlamamızı sağlıyor?

sadece şekersiz seviyorumdur. bu kadar. ötesi berisi bir felsefesi falan yok yani.

çayı şekersiz sevmekle beraber, çay kaşığının çayı karıştırırken bardakta çıkardığı çın çın sesi çok severim.

bu arkadaş tam anlamıyla pahalı bir yancıdır. hiçbir zaman tek başına tadı çıkmaz.doyurmaz da insanı. yanına hep bir şeyler ister. fazla marul varsa evde haydi tüketmek için çiğ köfte yapalım, haydi mercimekli köfte yapalım, dedirtir. insana rahat vermez, bir bakmışsın salatanın içinde, bir bakmışsın ton balıklı sandiviçte. nazlıdır bir de hemen büzüşür, marulu yemedik diye vicdan yaptırır insana.
alacağın olsun marul.

sen ben gibi değil, böyle insanlar başarılı olur işte. tutku taktiri hak eder. hiç tanımıyorum seni komik nickli adam, ama yazmak istedim. şans yanında olsun. başka bir şeye ihtiyacın yok belli ki.

burak aksak'ın yazdığı onur ünlü ve erkan tunç'un yönettiği yapımcılığını orkun ünlü ve funda alp' ın üstlendiği star tv'de yayınlanan absürt komedi, aile dizisi.

3 sezon yayınlanan leyla ile mecnun'un sebep gösterilmeden aniden yayından kaldırılması ardından ekibin düştüğü boşluğu anlatmaya çalıştığı dizidir. bir yandan tepki veremez bir yandanda duramazlar ince esprilerle tiye alırlar ama bence içleri yangın yeridir.

dizide leyla ile mecnun'un final halinide göstermişlerdir ve ben orda pıt olmuşumdur. hala o sahneler aklıma gelince bir üzülürüm. siz bana bakmayın ben her şeye üzülürüm, üzülme eşiğim düşük benim.

makus talih ekibin yakasını buradada bırakmamış ve 13. bölümde dizi bitmiştir.

mecnun kimlik çatışması yaşayan ali'ye geçiş yapmıştır yapmasına ama mecnun'luğunu bir türlü bırakamamıştır. serkan'ın içi ismail abidir. dışının ne olduğunu o da bilmez. osman belki yavuz kalmamıştır ama ekiptende kopamamıştır. evli ve çocuğu olmasına rağmen ekip ruhunu terk edip ailesinin yanına dönememiştir. ahmet kendini ekipten sıyırmaya çalışsada ekip onu baballıktan azat etmez. içten içe o da zaten bunu kabul edemez.

hep birlikte bir maceraya atılırlar. hayal dünyası mı desek masal alemi mi bilemedim. ve sonunda bu masalda böylece biter. herkes rolüne veda eder.