bazı yazarlar işi yalakalık boyutuna taşıyor. farklı başlıklarda gördüğümde bile okumadan geçiyorum. öyle tiksindim.

genelde yanımdaki çocuktur, napalım ayol. *

t: genellikle dedikodulara meze olan, pek de haz edilmeyen çocuktur.

malum üreme hızı ile doğru orantılı bir ihtimal.

acaba neden?

yorumlar yine komedi.*
'diyarbakır' da uyuyorsun sabah bir kalkmışsın muş'tasın'*

belki de youtube'daki en muhteşem kanal. şarkılara yaptıkları grafikler de ayrıca muazzamdır.

türkiye'de koca bulma konusunda sıkıntı çekerler. bir noktadan sonra aradıkları erkekteki tek özellik ''uzun olması'' olur.

1.71+ boy tc sınırları içerisinde uzun sayılır.

ben bile ilk günkü gibi seviniyorum. bildirim demek tebessüm demek.*

bana şifreni söyle sana kim olduğunu söyleyeyim.

terörist'in kelime anlamını öğren sonra gel yavrum. ses çıkaran, yanlışa baş kaldıran herkesi terörist görmen normal, bu ülkede hükümeti desteklemeyen herkes terörist zaten, öylee değil mi?

(bkz: ing bank): i-ne-ge bank, bu kadar. ineg bank, ing bank, inig bank... neler duydu bu kulaklar...

aynı kafada olduğumuzu düşündüğüm -sözlük olan kafa değil.-, genelde fikirlerine katıldığım artıladığım yazar kişisi.
o da beni artılıyor, şımartıyor, arkamda olduğunu hissettiriyor, sağolsun.

bir edep timsali olarak, lambayı söndürmenin olumsuz bir anlam taşıdığı düşünülerek bunun yerine kullanılan, ‘kimsenin ışığı sönmesin, allah kimsenin ışığını söndürmesin’ temennisini içeren, incelik dolu bir ifadedir.aynı şekilde mum için de kullanılır.

peki,ışık sönerse ne olur? göz görmez, bitki yeşermez,ısınma olmaz kısacası hayat olmaz.
bu şekilde düşününce aslında çok daha derin manalar geliyor insan aklına.

ayrıca ısınan lamba da belki de biraz olsun dinlenmeyi hak ediyordur*

bu arada lambayı yakmak yerine de lambayı uyandırmak olarak kullanılırmış.

*

1800’lü yılların başında, sultan abdülmecid döneminde, ünü istanbul’a yayılmış bir bestekâr olan hacı arif bey; bu ünün sultanın kulağına kadar gelmesi ve öğrencisi olduğu eyyübi mehmet bey’in de yardımı ile mızıka-i hümayun’a girer.

yeteneği, kibarlığı ve efendiliği ile kısa zamanda sultanın takdirlerine mazhar olan hacı arif bey, harem-i hümayun’a musiki eğitimi vermek üzere sultan tarafından atanmış; böylelikle memleketin en güzide kadınlarının olduğu bu haremde hacı arif bey, cariyelere musiki derslerinde hocalık yapmaya başlamıştır.

gel zaman git zaman, hacı arif bey bu hareme gidiş gelişlerden ötürü cariyelerden birine kayıtsız kalamayarak gönlünü kaptırıveriyor. kimdir bu dilber derseniz; zülf-i nigâr isimli çerkez bir cariyedir.

bu aşk uğruna yapılan besteler ağızdan ağıza, kulaktan kulağa, fazlaca da dedikodu ile yayıldıktan sonra; hacı arif bey’i de seven sultan, bir fermanı ile bu iki aşığın evlenmelerine müsaade ediyor…

hacı arif mutluluktan uçuyor, güzel günlerin hayali ile besteler yapmaya devam ediyor derken; bu mutluluk maalesef kısa sürüyor. nigâr hatun amansız bir hastalığa yakalanmış ve hacı arif bey’i onulmaz dertlere, kederlere boğuyor…

hacı arif bey’de bu acısını, sözleri namık kemal’e ait olan şiiri besteleyerek notaya döküyor…

‘’olmaz ilâç sine-i sâd pâreme
çâre bulunmaz bilirim yâreme
baksa tabîbân-ı cihân çâreme
çâre bulunmaz bilirim yâreme’’

o ilk yorum diye videoya yorum atan ferhat kim onu merak ediyorum şu anda ben. bulup banlayın onu. swh

öz ailemdir bunlar. herkes çocuk yapmalı diye bir kural yok , çocuk sahibi olabilmek için özel bir teste tabii tutulmalı insanlar yoksa dünya sevgisiz , yorgun ,nefret dolu ve topluma sırt çevirmiş bireylerle dolup taşar. daha kötüsü emil m. cioran'ın dediği gibi :

--- alıntı ---

'aşka, hırsa, topluma sırt çevirenlerden kendinizi sakınınız.
vazgeçmiş olmanın intikamını alacaklardır...''

--- alıntı ---

hiç unutmam bir gün diye başlama zevkini vermeyeceğim kendime. neyse.

kpssye hazirlandigim donem, kurstan çıktım eve gitmek için dolmuşa bindim, bir yandan da deneme sınavı sorularını kontrol ediyorum. ücreti odemedigimi fark ettim. cuzdanimda sadece 5 lira olduğunu biliyorum, onu alıp hızlıca şoföre götürüp verdim, aklım sorularda. para üstü bekliyorum ayakta. o an şoförün 'aman tanrım' tepkisiyle elindeki paraya baktım. para değil beyaz bi kağıt parçası. hiç bakmadan elimdeki o kağıdı şoföre uzatmisim. sonra gerçek para verip rahatladim, denemeyi kontrol etmeyi eve bıraktım. bi sakin dönüş yolu.

otobüse akbil basmak yerine kredi kartını tutup, ses gelmesini beklerken şoförün oradan çekmiyor maalesef demesi, otobuse binmeden hemen önce kart çıkarmak yerine evin anahtarını çıkarıp, son anda fark etmek şeklinde çeşitlenen dalgınlıklarımdan dinlediniz. herkese iyi geceler, sağlık ve mutlulukla kalın.

bir milleti x,y,z kuşağı diye ayırmadığınızda aynı dili konuşacağız. *

çoğu yazarın sevmediği ve yakında bu yüzden isyan çıkaracağı kısıtlamanın bildirim mesajı.

yönetim uyuma! sabrımızı taşırma! nidaları hafif hafif yükseliyor, benden söylemesi.*