tuhaf kökünden türemiş, arapça tuhaf hediyeler demek, tuhafçı "hediyelik eşya satan" kişi demektir. tuhafiye de "giysi aksesuarı" manasına geliyor. tdk sözlüğe göre tuhafiyenin anlamı ise : çorap, mendil, eldiven gibi giyim ile kurdele, dantel gibi giysi süsüne yarar şeyler.

kafası rahattır..

polisiye türü seviyorsanız eğer jean christophe grange ve john verdon'u takip etmenizi şiddetle öneririm. grange'in lontano ve kongoya ağıt, verdon'un ise aklından bir sayı tut ile başlayan serisini mutlaka okumalısınız.

ingiliz film ve televizyon sanatları akademisinin kendi dilindeki konsantre hali. bu akademi oscara eşdeğer gösterilen bir ödül de vermekte her yıl.

katıldığım önerme. zaten önemsiz görüldüğü için engellenmiştir.

arapsaçına döndüm, çöz beni arapsaçı...erkin koray anadalu rock müziğinin öncüsüdür.

eski yunan şehirlerinde, en önemli yapıların ve tapınakların bulunduğu iç kale.

365 gün elma.

balkonumdan.

(bkz: vay anam vay neler dönmüş serhat ya)

bu tür temizlik davranışlarını erkekler kadınlar kadar güçlü sergileyemedikleri için bu tür şeylerin arkasına sığındıklarını düşünüyorum. sığındıkları yetmiyor gibi bunu yapan erkekleri de kötü bir şey yapıyormuş gibi hissettirip kendileri gibi olsun istiyorlar. temizlik ne güzel şeysin.

varlığın için teşekkürler.

annem, babam ve iki amcam.
anneme "doğumda ölme riskin olduğunu bile bile ilaçlarını neden içmedin?"
babama "annem öldükten sonra neden sahip çıkmadın?"
amcalarıma "öldürmekten beter edecek kadar kötü yaşattınız?" diye soracağım enfes bir kahvaltı olurdu. düşünsene yıllardır acı çekmişsin, her pazar yalnız ve başkasına hizmet ederek.
bu kez de hayat sana bir pazar vermiş felekten. bu pazar sana güzel ötekilere cehennem.
var bir hayalimiz anamı mezardan kaldırabilirsem. :d

say say bitmeyeceğini düşündüğüm için kısaca istanbul olması diyorum*.

çok iyi arkadaşlar o yüzden beni hiç takmıyorlar ama olsun.

ay bu sözlükte ilk defa ciddi bir konuda bana söz hakkı doğdu. öncelikle buradan herkese sevgiler selamlar. ayy çok stres yaptım.
öhömmm.
başlıyorum.

şimdi şöyle ki ben kamu çalışanıyım. benim bile gülesim geliyor ama evet, öyleyim. merak etmeyin "ne alakası var kardeşim?!" demeye gelmedim. lafa girebilirsem gözlemlerimi aktaracağım.

ben daha yeni olduğumdan mıdır yoksa biraz iyilik meleği kıvamında bir enayi olduğumdan mıdır bilmiyorum ama insanlara son derece kibar, anlayışlı davranıyorum. hem kurum içindeki arkadaşlara hem de beni arayan/kuruma gelen vatandaşlara karşı. ama gel gelelim insan yine insan. yani siz iyi davransanız da kötü davransanız da o içindeki öfkeyi dışarı çıkarmaya çok hazır. işini en hızlı ve sorunsuz şekilde halletsen dahi sinirlenebiliyor, hesap sorar gibi davranabiliyor. bu da insanın tahammül sınırlarını zorluyor. henüz ben sınırı zorlamadım ama "yeter ulan! madem öyle işte böyle!" kıvamına gelenleri de anlayabiliyorum. haklı bulmuyorum, o ayrı.

zaten bir şekilde hepimiz stresliyiz. birçok konuda dertli, kederli ve de asabiyiz. ya iki/üç/dört medeni insan gibi konuşmak çok mu zor? tek yapılması gereken; düzgün bir ses tonuyla ve nezaket sınırları içinde konuya odaklanmak.

üff neyse, sırf içlerinde bir tane bile olsa nezakete ve anlayışa ihtiyacı olan, bunu da sonuna kadar hak eden biri olma ihtimaline karşı "sonuna kadar sabır, nezaket, anlayış ulan!" diyorum.

adını amerikalı astronom edwin hubble'dan alan uzay teleskobu.

dünya yörüngesine 1990 yılında nasa ve esa'nın ortak çalışmasıyla oturtuldu. optik, moröte ve kızılöte bölgelerde gözlem yapması planlanmıştı.

yörüngeye yerleştirildikten sonra bir aynasının yanlış yöne baktığı fark edildi. küçük bir uzay operasyonu ile bu durum düzeltildi ve o günden beri 1,3 milyondan fazla gözlem yaptı, başarılı fotoğraflar çekti.

aslında görev süresi çoktan doldu ama hâlâ iyi bir şekilde çalışır vaziyette olduğundan uzayda durmaya devam ediyor. işlevlerini yerine getiremez hale geldiğinde, kontrollü olarak dünyaya düşürülecek ve yerine james webb uzay teleskobu geçecek.

çektiği sayısız fotoğraftan biri: