nil karaibrahimgil'in "kek" şarkısını kendinizi kaptırarak söylediğiniz an olabilir. bir an kafanıza bir portakal dank eder ve aydınlanırsınız.

vay arkadaş neler olmuş neler. bende kutucuğa sürekli kredi kartı bilgilerimi yazıp yazıp siliyordum.

buna bir son vermem lazım. uyarı için teşekkürler.

(bkz: jandarcam)
bundan üç yıl kadar önce arkadaşımın ailesi ile bir yolculuğa çıktık. oğlu henüz ben merkezci dönemde olduğu için ısrarla her şeye itiraz ediyor ve hep kendisinin istediği olsun istiyor.
araba hareket halindeyken kemerini çıkarınca annesi
"kemerini çıkarma tehlikeli" diyor, o "hayır çıkaracağım" diyor.
annesi "üzerindeki hırkayı çıkaralım sıcak oldu" diyor, o "hayır benim hırkam çıkarmam" diyor,
annesi "acıktıysan bu krakerlerden vereyim" diyor, "benim krakerim o vermem diyor" gibi gibi.
anlayacağınız tam sevilesi çocuk tipi.*
her neyse yolculuk devam ederken (can diyelim) can çocuk koltuğunun kemerini çözdü ve ön tarafa meyletti. bu sırada yan tarafta trafik kontrolü yapan jandarmalar vardı,
annesi yeniden "can bak otur yerine, jandarma var görmüyor musun?"
gelen cevap "jandarcam işte jandarcam, hiçbir şeyi yaptırmıyorsun, jandarcam."*

insanların etek boyuna karışıldığı sürece yakında etek giyecek kimse kalmayacak, bilin istedim.*

hamam böceği..
çok iyi ölü taklidi yaparım..

sis

uyur tanrılar ben geçerim uykularından
durmuştur saatler
eski bir alışkanlıktır
içimdeki ölüleri toplarım
kalabalıktır kadınlar

bir kurşun,
vazgeçer kendinden bir çiçek

ya bu ellerin elsizliği
bulanık mağaralar
ya bu ibresi bozuk pusulalar
bulutlar ve kuşları göğün

çoğul bir uykudur
organik yaşam

bir türlü geçmeyen geçmiş zaman
pıhtılaşmış felâket
benlik zamanı
uyanır tanrılar


yedinci dem şiiridir. *

şu an çok fena bu hisse kapıldım. en çılgın en korkusuz yaşlarımda olmama rağmen eve tıkıldım kendimi yaşını başını almış insanlar gibi hissediyorum ama değilim işte. benim şu an arkadaşlarımla deli danalar gibi gezmem lazım, yeni yerler keşfetmem lazım, sabahlara kadar eğlenmem lazım ama yapamıyorum. ileride gençliğimi ah ne çılgın yıllardı diye hatırlamak istiyorum ama çok stabil bir hayatım var bana göre değil ki bu. bilemiyorum altan. çok fenayım. sıkıldım bunaldım.

trafik trafik trafik

çaylakların, özelikle de düzgün olanlarını çok tutuyorum.
hepsi de değerlidir.

radiohead'in dinleyene "triplerden trip beğen" dediği the bends sonrası çıkardığı 97 tarihli kült albümü. armonik açıdan zengin noisy gitarlar, alternatif- elektronik ve gezegenler arası gidip gelen özgün bir sound, çok katmanlı şarkı sözleri ve thom yorke'un tarifsiz vokalleriyle rock tarihinin eskimeyen albümlerinden biri.

1.airbag
2.paranoid android
3.subterranean homesick alien
4.exit music (for a film)
5.let down
6.karma police
7.fitter happier
8.electioneering
9.climbing up the walls
10.no suprises
11.lucky
12.the tourist

dünya'ya yaklaşık 600milyon ışık yılı uzaklıkta, muhteşem dairesel bir galaksi.



1950 yılında arthur allen hoag tarafından keşfedilmiştir. keşfedilen en garip ve en güzel galaksilerde ilk sıralarda yer alır. bizim galaksimizden çok az daha büyüktür. yukarıdaki fotoğraf hubble tarafından çekilmiştir.

2-3 kelime ile tanım yapılmasını yasaklamalı, ilkokul çocukları bile daha güzel tanım yapar!

bilgisayar bilgisi ve bilgisayarı olmayan için zor bir durum.

benimdir. çok utanıyorum bu durumdan. şimdi ağlayarak tiktok hesabı açıp ağır çekimde kameraya yürüdüğüm videolar çekeceğim. bu utancı ancak böyle temizleyebilirim...

(bkz: yok öyle bir şey)

facebook kullanmayı yıllar önce bıraktığımı
twitter ve instagramı hiç kullanmadığımı
tiktokun ne olduğunu bile bilmediğimi söyleyince çevremdekiler
şaşkınlık ve gıpta ile bakıyor
önceleri ne mana olduğunu anlamadım ama galiba bir çeşit bağımlılıktan kurtarmışım kendimi
bu da hafif bir gurur yapmıyor değil

ne şaçma
keşke daha dişe dokunur gurur kaynaklarım olabilseydi
bir çocuğu okutsaydım ya da
ölemekte olan bir kediyi veterinere yetiştirseydim

benim gibi küçük bir beyaz yakaya
bu gurur ömür boyu yeter
öyle değil mi dostoyevski
ne küçüğüz
bizi gidi insancıklar

nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsunuz hayret ediyorum. anneniz kadar normal bir kadındır. kendimi tanımlıyorum resmen bu başlığa. sizin tabirinizle "adam" gibi bir erkek bulamamakla hiçbir alakası yok bunun. ya da 35 yaşıma gelince isterim zaten diye de düşünmüyorum. belki öyle "adam" gibi bir erkek aramıyorumdur. belki hemcinsimden hoşlanıyorumdur (ki bu anne olmaya engel değildir.)belki de erkek arkadaşım olmasına rağmen kendim istemiyorumdur. illa altında bir sebep aramaya gerek yok. bu bir tercihtir ve istemek kadar istememek de normaldir. her kadın anne olmak istemez yani anlayacağınız.

sevildiğini hissetmek.

an itibariyle kitapyurdu sesli kitap uygulamasından bir hafta boyunca ücretsiz dinleyebileceğiniz kitap.

2012 ile içine dahil olduğum insan gurubu.
tamamen oğlumun öğretmeninin ricası ile oldu.
öyle bilinçli bir giriş değil. *
ama giripte çıkmamam bilinçli oldu bence.
linç bile yemişliğim var.
öyle de ciddiye alındım.*