çok küçükken benim de yarısını telef ettiğim dedemden babama, babamdan da bana geçen koleksiyon. aslında başlığı görene kadar koleksiyon gözüyle bakmamıştım, bakmamıştık. şu an daha çok eşsizleşti.

şahit olmadığım çılgınlık türü. daha sık gördüğüm başlıklar var ona gelene kadar. sanırım dediğiniz gibi, algıda seçicilik olmuş biraz.

mesela exxen'in günlerdir konuşulmasını saçma buluyorum ama insanlar konuşur efendim işte, durduramayız bunu. saçma bulduğum daha onlarca konu var, üzerinde uzun uzun konuşmaya değmeyeceğini düşündüğüm fakat aynı şeyi bir başkası da benim konuştuğum konular için düşünebilir. yapacak bir şey kalmıyor bu durumda pek.

arkadaşını bulan çıksın, bekleme yapmasın. hadi hadi hadiii.

şair mehmed nebil bey'in kızı olan şeref hanıum, aynı zamanda 19. yüzyılın üç kadın şairinden biridir.

(bkz: nedim) tarzı şen tavırlı şiirleri ile dikkat çekmiştir ve bu tavrı döneminde oldukça garip karşılanmıştır.

bahsedilen türk kadını ise katılmadığım önerme . türk kadını esmer kirli sakallı erkeklerden hoşlanır .

hangimiz olmayız ki? biri evime misafirliğe gelmiş de keyifli vakit geçirdiği için teşekkür ediyor gibi hissediyorum.

biraz da modern rus sanatı konuşalım…

güzel bir şehir ama önlenemeyen bir koku var.son zamanlarda nasıl bilmiyorum ama benim aklıma o koku geliyor.ha bide kediler çok sevecen ve sıcakkanlı,hemen geliyorlar yanınıza sevebiliyosunuz falan.

bir tunç okan filmidir.

1975 yılında yayınlanan filmin senaristliğini de yapan tunç okan filmde rol de almıştır. birçok uluslararası ödül kazanan filmin don quijote ödülü kazanması türkiye’de yıllarca yasaklı kalan bir film için oldukça anlamlı bence. film aynı zamanda tunç okan’ın oyunculuktan yönetmenliğe geçiş yaptığı filmdir.

yol filmleri konusunda ne kadar yetkin bir yönetmen olabileceğinin izlerini bulduğumuz film aynı zamanda yönetmenliğini yine tunç okan’ın yaptığı sarı mercedes’in de habercisidir.

tam bir başrol söylemek mümkün olur mu bilemiyorum film için ama tuncel kurtiz, aras ören ve tunç okan’ı sayabiliriz sanırım başrol oyuncuları için.

film daha önce köylerinden dışarı hiç çıkmamamış, küçücük dünyalarında yaşamaya çalışan insanların bir insan kaçakçısı tarafından isveç’e götürülmesini anlatıyor.

filmin otobüste geçen kısmı oldukça etkileyici olsa da asıl hikaye kaçak göçmenlerin isveç’e vardıktan ve ellerinde avuçlarında hiçbir şey kalmadıktan, pasaportlarını da kaptırdıktan sonra yaşadıkları kısımda başlıyor.

görsel olarak çok iyi bir film olmasa da sinema dili, anlatımı ve oyunculukları ile takdire şayan bir filmdir. modern bir köyden indim şehire yorumu olarak da okuyabileceğimiz filmde çaresizlik, yeni karşısında duyulan şaşkınlık, büyük bir dünyaya ayak uydurma çabasını tüketiciliği müthiş işlenmiştir filmde.

az sayıdaki tunç okan filmlerinden biridir ve bence mutlaka izlenmelidir.

temizlik ve yemek kokusu.

melek gibi melektir, tanımlarımı okumasa da olur ne de olsa artı oy, artı oydur. bir artı oy da 0,75 karma puana eşittir.

hafta sonunu güzelleştirecek tariflerden biridir. demli çaya eşlik eden muhabbetin yanında önemsiz bir detay olsa da kahvaltı masasında kahvaltılık dışında yer alan her şey yanımızda yöremizde olan insanları önemsediğimize delalettir. önsözü yazdıktan sonra sözü, kaşarlı mantarımızın malzemelerine ve yapılışına getirelim.

malzemeler:

* tavayı dolduracak kadar mantar.
* bir miktar sıvı yağ, aroma katması için azıcık tereyağ da katılabilir.
* tuz
* rendelenmiş kaşar peyniri

yapılışı:

öncelikle mantarlarımızı temizleyelim, kabuklarını bıçak yardımıyla soyalım. yıkayıp kurulayalım. sap kısımlarını da alalım. ( sap kısımlarını almak önemli çünkü o çukurlara kaşar peynir serpiştireceğiz. )

tüm bu aşamaları geçtikten sonra tavamıza sıvı yağ koyalım. yağın ısınmasını bekleyelim ve mantarların ayıkladığımız sap kısımları bize bakacak şekilde tavaya yerleştirelim. tavaya uygun bir kapak kapatalım ve mantarları pişmeye bırakalım. işlemi kolaylaştırmak, hızlandırmak istiyorsak biraz tuz serpiştirebiliriz. bir tur mantarları çevirelim. (çok elzem değil, zaten mantarın ne kadar canı var ki…)

mantarların alt kısımları iyice kızardığında bolca rendelenmiş kaşar peynirini mantarın oyuk kısımlarına serpiştirelim. illa taşacak ve eridikçe mantarın etrafını saracaktır. en güzel kısım da budur. ateşi kapatıp, tavanın sıcaklığıyla erimesini sağlayalım. sıcak sıcakken tüketelim.

büyük sözü dinleyin ve ıkisinin dışında bir seçenek olarak, hayatınızdan çıkartın.
çünkü bağışladım desenizde içiniz soğumuyor. ya da bir tek benim mi soğumuyor bilemedim şimdi.
fakat bu işin sonu hiç hoş değil onu bilin.

bir dönem bana büyük kötülük yapan birini bağışladım. bağışlamamışım, ben öyle zannetmişim. sonra ilk fırsatını bulduğumda intikam aldım. hem de kendime saygımı yitirme pahasına. o intikamı almasaydım mı daha kötü olurdum, yoksa aldıktan sonraki ben mi daha kötü oldu, ondan emin değilim.
tek emin olduğum şey, benden bir şeyler götürdüğü.

kar yağdığını gören babam aceleyle köpeğimizi kucaklayıp “bak, kar yağıyor!” diyerek balkona koştu ve karı izlediler beraber. uzun zamandır hiç bu kadar huzurlu hissetmemiştim kendimi. yumuş yumuş oldum resmen.

ulanbator-moğolistan

sırf yeşil diye almadığım mahlas rengi.

şöyle aslanağzı,ekru,fuşya, rose, somon, manolya, mor gibi mahlas renkleri olsa karma puana aldırış etmeden gözüm kapalı alırım.

yeşilin en çirkin tonuna 1 krş bile karma puan harcamam. sanki fosfor yeşili adidas çakması kapşonluyu yüksek ısı da makineye atmışlar da 100 kişinin arasında belli olacagin bir yeşilin tonu çıkmış ortaya. ıyk hiç güzel değil.

o yeşil tona o kadar karma puani vereceğinize kafa store 'da daha güzel ozellikler aktif edilebilir, bir sürü rozet alınabilir.

eskiden çok sevdiğin dinlediğin bi şarkıya bir yerde denk gelmek

padişahımız anayasayı değiştirmek istiyorsa yapabilir. ne var bunda?*

şaka maka ilk 4 madde üzerinde bir değişiklik yapılırsa eyvahlar olsun bunlar iyi günlerimiz demektir.

sürpriz yumurtadan çıkan bu yeni anayasa çalışmasının en büyük sebebi kesinlikle gideceğini anlayan hükümetin,sözde başkanın yerini sağlamlaştırmaya çalışmasıdır. yoksa ne bir söylenti vardı ne de bir tahmin yeni bir anayasaya yönelik.

20 yaşında iken okulundan evine gitmek için bindiği minibüste canice katledilen güzeller güzeli bir kadındır.
bir anneye “çok acı çekmiştir kızım, keşke kurşunla öldürselerdi...” dedirtecek kadar acı bir ölümü olmuştur.
katledildiği yıl ise benim üniversiteye başladığım 2015 yılıydı. her otobüse bindiğimizde korkmaya başlamıştık artık. gerçi hâlâ otobüste en son biz kalmamaya dikkat ediyoruz maalesef. varmamız gereken yere eğer otobüsün içi boşalmışsa erken inip yürüyerek gidiyoruz.
bugün ise özgecan'ın önce bıçaklanıp sonra da yakılarak öldürülmesinin ardından tam altı sene geçti.
geçen bu altı sene de ise ülkemizde kadın cinayetleri ise giderek arttı.
biz ne çektiği acıları ne de güzeller güzeli bu kadını unutmadık.
ancak ''başka özgecanlar ölmesin!'' diyerek uğraştığımız bu direnişi kaybettiğimizi 2021 yılının ilk ayından 23 kadının öldürülmüş olması ile dahi anlayabiliriz.
zamanla katlanarak giden kayıplar veriyoruz. yarın bu listenin içinde belki ben de olabilirim.
tıpkı özgecan aslan'ın arkasından bir destek mesajı bırakan şule çet gibi. (bkz: şule çet)


anitsayac.com