günler haftaları, haftalar ayları, aylar yılları derler ya yeşilçam filmlerinde, ben de ömrü kovalıyorum sanki. sanki normalden daha çabuk bitsin diye elimden geleni yapıyorum gibi geliyor. kader bu kadar mı sevmez bir insanı, bu kadar mı acımasız davranır ?
keşke cevaplarını bulabileceğim sorularım olsaydı ama maalesef vaziyet bunu gösteriyor.

ben insanlarla yakın olmaya çalıştıkça sanki bir güç yalnızlığımı olanca gücüyle besliyor, büyütüyor. ben bunları hak edecek ne yaptım diye sorduğumda ise cevap verecek bir nefes bile yok etrafımda.

çok şey istiyorum demek ki. bir el olsa da saçımı okşasa, bir çift göz gözlerime baksa, bir omuz, bir diz olsa. ama sadece boş hayaller ile hiç bir şey düzelmiyor maalesef. ne kadar hayal, ne kadar rüya, o kadar acı olarak geri dönüyor bana.
bu dünyada gülmeyi sadece ağzımla yapabildiğim bir durumdayım. ne mutlu gönülleri gülenlere...

diğer adı confessional poetry olan tarzdır.
itiraf şiiridir.
şair şiirinde kendi hayatında itiraflarda bulunur bunu öyle anlatır öyle rahatlar. bir nevi anlatıcı anlatır ve kurtulur.
özellikle kadın şairler çok sık kullanmışlardır en ünlü kullanan şair ise sylvia plath ve maxine kumin dir.
ülkemizde örnek olarak didem madak, nilgün marmara gibi kadın şairler ve ece ayhan kullanmıştır.
anlatıcı şiirinde intihar, depresyon, travma, kurtuluş gibi kavramlar hakkında itirafta bulunur ve yaralarıyla okuyucuyu yaralar.
ayrıca iranlılar bu şiir türüne çok güzel bir isim vermişlerdir. şiir-i itirafi
gizdökümcü şiir olarak en sevdiğim ve en beğendiğim şiirler didem madak şiirleridir hayatındaki gizleri bize anlatmak için çaba gösteren çaba sarf eden büyük bir isimdir.
didem madak şöyle demiş şöyle anlatmıştır.

seni sevince pazara çıktım sevinçten
enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan
oturup ağladım sonra, şaşırdın.
bu “süper” oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı.
canımın acısıydın.
ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım.
sevişmiştik.
evde binlerce tespih böceğinin ayak izleri
sevişmiştik.
biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü
boşaltmış gibi
seni sevince kıpırdayan her şiiri
kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum.

nilgün marmara ise böyle anlatmıştır böyle dökmüştür gizlerini.

çözüldü aşkın zarif ilmeği
bulandı aynalar duruluğu.
çok gizli bir doğru gecenin toyluğunda
bilmedik çekenin yanlış bir uzaklık
olduğunu...

yabancıların en yakınıydın sen! "

ey iki adımlık yerküre
senin bütün arka bahçelerini gördüm ben



ece ayhan böyle mest etmiştir okuyucuyu

ben ki son üç gecedir intihar etmedim hiç, bilemem
intihar karası bir faytonun ağışı göğe atlarıyla birlikte
cezayir menekşelerini seçip satın alışından olabilir mi ablamın.

galiba bizlerde bu ekibin bir parçasıyız. yanılmıyorum değil mi?
iyi günde mi sadece buradayız? hayır tabi.
bu süreçte manen çok destek olamasakta madden buradayız. yani yazılarımızla.

ayrıca buraya arkadaşlarımında belirttiği gibi hiçbirimiz ismi için gelmedik.
güzel bir ortam, mükemmel yazarlar (yani en azından çoğu hahah tamam tamam hepiniz öylesiniz. tabi ben de dahil.) ve efsane bir yönetim kadrosu olduğu için buradayız.

yazar, editör, moderatör, yönetici, vsvs, kurucu... fark etmiyor, biz bir ekibiz ve her zaman yanınızda (arkanızda, sağınızda, solunuzda.) yız.

son olarak yeni isim vatana millete hayırlı olsun. bu bize yeni bir heyecan olur belki kim bilir? güzel günlere...

vaktiyle bir atsız varmış... var olsun!

hakkında hiçbir şey bilmeden yadırgayanlar hariç, edebi olarak, düşünce olarak türk tarihindeki en önemli yere sahip değerlerimizdendir.

ad gününde saygı, sevgi ve minnetle anıyoruz.

öyle sanat düşkünü falan biri değilim. ancak bu adamı yeni tanıdım. fotoğraf çekercesine resimler çizmiş. danimarkalı ressam peter mork mönsted'e ait 1905 tarihli "bir dere ve geyik" tablosu.

benim için puslu kıtalar atlasının giriş cümleleridir.
ulema, cühela ve ehli dubara; ehli namus, ehli işret ve erbab-ı livata rivayet ve ilan, hikâyet ve beyan etmişlerdir ki, kun-ı kâinattan 7079, isa mesih'ten 1681 ve hicretten dahi 1092 yıl sonra, kostantiniye derler tarrakası meşhur bir kent vardı.

mfö'nün 1984 yılında yayınlanmış ilk albümü ele güne karşı yapayalnız'dan, söz ve müziği mazhar alanson'a ait olan parça.

keşbiş olsun
mekanik center olsun
allah yardım cımbız olsun
bandıl (dumbell).

"içimde binlerce kudretin yükseldiğini duyuyorum: kurnaz, şen, durgun, hüzünlüyüm, birinden diğerine dönüşüyorum. köklerim var ama akıyorum. baştan sona altın, akıyorum..."
hayatın kıyısında, jennifer niven
bu alıntıyı buraya bırakıyor ve ekliyorum; uçmak varken kök salmayı tercih ediyorsun ki uçanlara dal olabilesin, bir gün uçmaya başladığında doğru dalı bulabilmek için yanlış dallara basacaksın ama doğru ağacı, dalı, kökü bulacaksın. ondan her düşüşe inat uçmanın tadını çıkar, ağaç olduğunu hissettiğin zaman da köklerini keşfetmenin, toprağın daha derinine inmenin tadını çıkar.

gerek olmayan butondur, insanların fikirlerini beğenmemeniz veya katılmamanız o kişiyi kötü gösterme amacı taşımamalıdır. zaten engelleme seçenekleri mevcut.

yalak gibi su arama ihtimali yuksek olan canlidir, kendisine saygisi hic yoktur, tansiyondan hikik diye gitmesi olasidir, allah rahmet eylesindir.

(bkz: up)

b*k varmış gibi sesin geldiği o karanlık yöne gitmemek olabilir. ya sen burnunun ucunu bile göremediğin yere titrek bacaklarla gidip hayatta kalabileceğine inanıyor musun gerçekten canım ya?

bestesi cahit berkay / funda ersöz 'a ait duygu dolu bir moğollar şarkısıdır.

bir ss sonucu 5 dakikadır gülüyorum. bunu hakedecek ne yaptım len ben?*
(bkz: suçum nedir hakim bey?)

türkiye'ye çok büyük hizmetler yapmış bir çizerdir kendisi.
karikatür öğretmeninden ziyade bir "baba"dır o.
şöyle eski çizerlerin konuşmalarını dinlerseniz mutlaka kendisinden bahsedildiğini ve saygıyla anıldığını görürsünüz.
öğrencilerine bol bol tembihlediği gereksiz taramalardan kaçının sözüyle de ün salmıştır.
her dönemde kişiliğini korumuş kalemini konuşturmuş galip tekin, bülent arabacıoğlu, ilban ertem gibi pek çok kaliteli çizeri yetiştirmiş ve türkiye'ye gırgır gibi muhteşem bir mizah dergisini armağan etmiştir.
ayrıca avni, utanmaz adam, huysuz ihtiyar gibi ölümsüz karakterlerin yaratıcısıdır.

saygı ve minnetle...

benim anlamadığım ise yıllarca çesitli alimler, hocalar, tarihçiler vesaire gelip geçer de kimse bu gerçeği göremez. bir tek kıt ilminle sen görürsün. insan hayret ediyor.