ne bir eksik ne bir fazla...

bir sebastian thiery oyunudur.

devlet tiyatroları tarafından sahnelenen oyunda oyunculukları çok beğenmemiş olsam da dekor tasarım ve ışık kullanımı oldukça başarılı idi.

tiyatro oyunun metnini ise özellikle çok beğendim. evlerinde mutlu mesut yemek yemekte olan belier çifti bir anda olağan dışı bir durum içinde olduklarını fark ederler. bu durum öncelikle duvardaki resimle dikkatlerini çeker çünkü resim onlara ait değildir. sonra yavaş yavaş kendi evlerinde olmadıklarını fark ederler, hatta zamanla anlarlar ki olduklarını düşündükleri şehirde bile değillerdir.

oyun ilerledikçe sahneye girip çıkan polis, doktor ve kapıcı ile sohbetleriyle daha korkutucu bir şeyin farkına varırlar. onlar bay ve bayan belier bile değillerdir. en azından konuştukları insanlara göre durum böyledir.

ve onlar da otoritenin onlardan istediği şeyi yapmaya karar verirler. aslında bu karar mevcut dünya düzeninde hepimizin aldığı ya da almaya zorlandığı kararın tıpa tıp aynısıdır. eğer istediğiniz kişi olamıyorsanız, size dayatılan kişi olmayı kabul edin. ve kafası karışmış çiftimiz de bu durumdan kurtulmak için tam da bunu yapar.

geçiş garantili, hasta garantili, ihale işlerini alan, milletin orasına, burasına koyan müteahhit ler.
her yerden koydukları halde, saygınlık larindan zerre eksilme olmaz tüm kapılar ardına kadar açık .
bizde ağzımızın suyu aka aka hani bize hanı bize der bekleriz.

şöyle bırakalım.

eski erkek arkadaşım intihara meyilliydi. hatta 1 kez denemişti benimle tanışmadan önce.

tanıştığımızda hiçbir şekilde hiçbir şeyden keyif almıyordu. günlerce dışarı çıkmıyordu mesela. attığım mesajlara dönmüyor ya da 1 gün sonra dönüyordu. doktorun teşhisi "depresyon artık senin yaşam stilin hâline gelmiş" idi. o derece yerleşmişti yani hayatına bu durum.

ne yapacağımı çok da bilmiyordum aslında. her ne kadar bu "haydi dışarı çık" mevzusu eleştirilse de, dışarıya çıkmanın, doğada zaman geçirmenin bu tip hastalıklarda tedavi edici olduğuna dair bir şeyler okudum o dönem. şansımı denemek istedim. arıyordum "haydi çıkalım" diye. asla istemiyordu. her şeyi göze alarak zorluyordum. en sonunda "lanet gitsin tamam" moduna girdiği için kabul ediyordu ama günün sonunda her seferinde çok daha iyi dönüyordu eve. dışarıda olmak, sevdiği bir insanla olmak iyi geliyordu çünkü.

biraz uzun sürmekle beraber o süreç, 5 senenin sonunda çok daha iyi bir noktadaydık. yani demem o ki gerçek sevgi insanlara birçok durumda iyi geliyor. ben ona zerre kadar iyi geldiysem -ki geldiğimi biliyorum- bunun nedeni tamamen ona olan büyük sevgim ve bunu ona gösteriyor oluşumdu. böyle durumlarda sevildiğini bilmek bir insan için çok ama çok önemli bence.

her ne kadar hâlâ depresyon belirtileri gösterse de asla eskisi kadar kötü durumda ve karamsar değil.

tabii ki profesyonel bir yardım gerekiyor ama etrafınızda böyle insanlar varsa, onlara ne kadar sevildiklerini göstermeyi sakın ihmal etmeyin derim. elinizden gelenin belki de en iyisi bu olacak çünkü.

istanbul, kuzguncuk'ta.

ben müslüman değilim. şimdi açıklayacağım gerçeğe de hazır olun. bu ülkenin yüzde 99.99 unun müslüman olduğu da külliyen yalan. ilkokuldan itibaren devlet bize böyle koca koca yalanlar neden söyler ki? böyle bir devletin bireyinden, toplumuna kime ne hayır gelir.

ülkemizin yüzde 99.9 u'nun müslüman olmadığını söylerken hristiyan, yahudi vatandaşlarımızla ilgili bir istatislik gelmesin aklımıza. onları hayatından ede ede, bezdire bezdire pek bırakmadık. bu kadar çok mazlum ahı almış insanlarız. bedeli veresiye değil ama bu ahın. dünya cehenneminde ödüyoruz.
her geçen gün ateist ve deist nüfusumuz büyüyor hayırlı olsun. ben de 20 yıllık bir ateist olarak söylüyorum ki bu tablo korkunçtur. insanlar hazmetmeden 50 bin yıllık teolojiyi ruhlarından bir çırpıda atarlarsa uzun dönemde çıldırırlar. lakin bu ateist gidişatın en büyük sorumlusu kanaatimce diyanettir. evlerimizde destursuz bozuk ses sistemleriyle günde beş vakit patlayan seslerdir. bunu bir işkence yöntemi olarak öneren de süleyman soyludur 2 sene evvel.

bu açıklamalara dışarıdan bakanlar şöyle anlıyor. bunun bir adım sonrası lgbt-i bireylerini sandalyeye bağlayıp inşaatlardan atmak. 2 adım sonrası aynısını gayrımüslümlere yapmak.

ve tüm dış dünya bize kapılarını her gün daha sıkı kapatıyor.
genç arkadaşları uyarıyorum. "benn zaten yurtdışına gideceğim yeeaaww" demek bir kurtuluş değildir. o eskidendi canım. şimdi kimseyi almıyorlar.
mecburen öncelikli olarak ataletimizi yenip kurtuluşu buradan getireceğiz.

erkek kadın fark etmez. hata yapmışsanız size mesaj atarım. başlığı hatalı açmışsanız, moderasyona. ben mesaj atarım. siz yeter ki hata yapın.

hani bir şarkı vardı. bay bay hepinis bay bay loolınıs beni takip edin hepiniz.

özgürlük, "hayalimdeki muhteşem sevgili" anlamlarına gelmektedir. aynı zamanda bir çiçek ismidir. "ölüm çiçeği" olarak bilinir.

türkiye'nin ilk kadın caz sanatçısıdır.

rüzgar ıslak, gece sisli
gölgelerin sessizliği
yorgun yalnız yürüyorum
umutları arıyorum
yine sana dönüyorum seninle ben
unutulan sokaklara
gülümseyen yapraklara
sevgi dolu bakıyorum
yine seni anıyorum
yine senle dönüyorum senle
geceler aydınlık güneş solgun
ve ben yalnız yürüyorum
ve ben yalnız...

ve ben yalnız

@eiektlc ukdesidir.

duygu ve düşüncelerimizi kontrol edebilme ve yönlendirebilme durumudur. başarılı insanların ortak özelliği; güçlü bir iradeye sahip olmalarıdır. sigarayı bırakıyorum dedikten sonra bir daha asla ağzına sürmeyen, spora başlayıp hiç aksatmayan, diyetine harfi harfine uyan insanların ortak yönü irade gücünü sağlamalarıdır.

an itibariyle dibine kadar hissettiğim dünyevi his. tek olma durumu.

bıraktım onu bunu da... bir flört kişisi yanımda olsun istiyorum. zor zamanlar geçirebiliriz ve bunları ancak beraber atlatabiliriz. kafam karışık olabilir. beşer şaşar. ama tek şaşmayacağı şey gözümün bir tek onu gördüğü...

işte... yapayalnız, bir başımayım.

koca yürekli erkan abi.

biraz terslese, naz yapsa kezban, sağlıklı bir insan gibi hoşlandığı kişiye karşılık verince de basit diyorsunuz dediğim başlıktır.

kadınların bazı davranışlarını eleştiriyoruz ama bu konuda biz erkekler sanki ne istediğimizi bilmiyor gibiyiz.

bu uğurda çaba gösteren tüm insanlarımızı saygı ve minnetle anıyorum. unutmamak adına anmayı ihmal etmemek gerek. başta önderimiz mustafa kemal atatürk ve tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun.

yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?

saatler olmuş. başlığı açılmamış. bu terbiyesizlik son bulsun istedim. bu çocuğun bir adı vardı.

(bkz: cemaat baskısından dolayı intihar eden tıp öğrencisi)

kaldığı tarikat yurdunda gördüğü baskıya dayanamayarak intihar etti.

bu konuda yeterince bilgili değilim ama her şeyi öğrenip sana sonsuz destek olacağım , annen hep yanında *.