(bkz: oltamı attım bekliyorum)

ya siz ne şekersiniz öyle, ne kadar güzelsiniz, kadın gibi kadınsınız, insanın sizi kıtlayıp yiyesi gelir. gelin pijama partisi yapalım sonra öpüşürüz belki??? *

her insanın okuması gereken bir kitaptır.
yaşlı bir insanken okursanız çocukluğu düşler tebessüm edersiniz.
genç bir çocukken okursanız bu çocukluk nerede acaba diye düşlersiniz.
okunması gereken bir eserdir.

merak etmeyince sormuyor
sormayınca bilmiyorsun.
bilmeyince her şey yolunda sanıyorsun.
ama hiçbir şey yolunda değil bilmiyorsun...

“sakın kader deme.
kaderin üstünde bir kadeeerr vardır.
ne yapsalar boş,
göklerden gelen bir karaaarr vardır.” *

yanında olmak istiyorum.

bu sözlük gibi küçük ve kısmen steril bir sosyal medya ortamında bile gözüme çarpan gerçek günümüzde insanların ilgisinin ve beklentisinin değişmiş olduğu.

ben bu sözlükteki yazarların çoğunun okumaya, yazmaya ve düşünmeye çalışan insanlar olduğunu düşünüyordum.
bugünkü portakaldaki entry görünce bu düşüncem değişti.

iki gündür ülke tarihine geçen olaylar oluyor.
gündemdeki başlıklar bunlarla ilgili. portakala bakayım dedim, farklı bilgi ve bakış açısı olabilir diye.
ama portakalda 1 -bir- tane gündemle ilgili entry yok. portakaldaki ilk beş entrynin dördü fotoğraf, 20'de 12 entry fotoğraf.

6 normal sözlük yazarlarının çektiği fotoğraflar
3 anın fotoğrafı
2 hangi yazar gözünde nasıl canlanıyor sorusu
1 güne anlamlı bir fotoğraf bırak

türk ekonomi tarihine geçecek olaylarla ve kararlarla ilgili bir sürü entry var. portakalda 12 tane fotoğraf.

(bkz: sözlükte beğenmeye değer yazı bulamamak) başlığından da 2 entry var. ilk entry'de yazılanlara karşılar. bugünkü en beğenilen entryler daha doğrusu fotoğraflar dolaylı da olsa başlık sahibini haklı çıkarıyor. demek ki yazılar begenilmiyor.

anın fotoğrafı için whatsapp durum, twitter ve instagram var.
çekilen fotoğraflar için instagram, pinterest, twitter ve facebook var.

burası sözlük. ya da bu nasıl sözlük?

aradığıni bulamaz. bulsa da farkedemez.

din afyonu ve insanlık palavrası öyle bir silahtır ki türkiye gibi bir yerde hukuku bile eğip bükebilir, harbi insanlığı çileden çıkartabilir. geçen annemle bu konuda konuşuyordum. kendisine şu mezarı bile olmayan cellatlardan bahsettim. şahsen 60 yıllık hayatımda şunlar gibi en ahlaksız en az 100 bin kişiyi beraberimde götürmek karşılığında o şekilde gömüleceksin deselerdi hiç düşünmeden kabul ederdim. en azından toplumda 100 bin kişinin tam ya da kısmi zehirleyeceği paralel hayatları temizleyerek bu hayatı daha güzel yapabilirdim (ya da yapabileceğim konusunda kendimi kandırırdım).

ah, ryuk, neredesin elmacı güzeli? verseydin de o defteri*, gönderseydim şu ahlaksız bedevileri...

güncelleme: söz konusu olayın duruşmasında avukatlarını bulunduran saadet öğretmen çocuk istismarı ile mücadele derneği’nin yaptığı paylaşımlarına bakılırsa söz konusu çocuk %92 serebral palsi hastalığından muzdarip, olayın sanığı osman çur “ben türkiye’yi satın alacak insanım. durun hele. bundan sonra ölüm makinesi olacağım” ifadelerini kullanmış ve tahliye haberini alan sanığın ailesi ise sanığın -mağdura yaşattıklarına rağmen- adliyede bayram havası estirmiştir.

hayatının baharında bir çiçek daha soldu gitti bu dikenler ile dolu dünyadan, artık söyleyecek söz bulamıyorum.
mekanı cennet olsun.

senelerce "kikibebe" diye ismini yanlış okuduğum bebe bisküvisi.

başlığını akışta göremediğim için dinlemeye geç katıldığım, denk gelmiş olmaktan ötürü çok mutlu olduğum yayın, radyonun parıldayan yeni yıldızı.

ağzı kulaklarında dip: pame (yazıldığı gibi okuyunuz)* dinleyicisi olmaları sebebiyle müdavimleri olacağım sevgili yayıncıların güzel programı.

frank zappa konseri

“seksenli yıllar, berlin olimpiyat stadyumu... alman gençler doldurmuş stadı.
çünkü 20. yüzyıl’ın en önemli filozof-sanatçılarından frank zappa konser verecek.
ama bir sorun var: konser saati gelmiş olmasına rağmen zappa yok ortada!

yarım saat, bir saat geçiyor, yok yok yok...
tam iki saat sonra teşrif ediyor nihayet ağır adımlarla sahneyi...
çıkıyor, mikrofonun önünde durup seyirciye bakıyor.
sonra eliyle bir nazi selamı çakıveriyor aniden: ‘heil hitler!’
stadyumda ölüm sessizliği... berlinliler şaşkın...
yavaş yavaş bir homurtu yükselmeye başlıyor.
sahnedeki adamsa hiç oralı değil.
tekrar çakıyor nazi selamını: ‘heil hitler!’
seyircilerin küçük bir kısmı, aynı şekilde bağırarak cevap veriyor ona.
ama sanatçı hâlâ memnuniyetsiz.
daha sert bir nazi selamı veriyor ve bağırıyor avazı çıktığı kadar: ‘heil hitler!’
bu sefer seyirci daha hazırlıklı... stadyumun yarıya yakını, sahnedeki adamın söylediği şeyi bir ağızdan tekrarlıyor.
ne var ki tatmin olmuyor frank zappa...
karşısındaki binlerce kişiye ters ters baktıktan sonra yine veriyor o selamı, yine bağırıyor: ‘heil hitler!’
kitle artık ne yapması gerektiğini anlamış durumda.
bir ağızdan; ‘heil hitler!’ diye cevap veriyorlar, bütün stadyumu inleterek...
bir sessizlik oluyor. kısa ama gergin bir sessizlik.
frank zappa’nın sözleri bozuyor sessizliği:
‘eyyyy almanlar, gördüğüm kadarıyla siz hâlâ akıllanmamışsınız.
yok size konser monser!’
dönüyor arkasını ve çekip gidiyor sahneden...”

hem izliyor hem dinliyorum.. söyleyen sağolsun şekerimi yükseltiyor.

hala (@ı am melting lannn melting)e içten içe aşığım. olmuyor yani kopamıyorum bu deliden.

nobel ödüllü ve egzistansiyalizm edebi akımının temsilcilerinden birisi olan yazar, bu kitabında insanın farklılıklara tahammülsüzlüğünü, kendine benzemeyenden korkusunu ve yok etmek isteyişini çok güzel bir biçimde işler. dolayısıyla bu romanı, iyi vakit geçirmekten çok satır aralarındaki nüanslara dikkat ederek okumak, kitabın verdiği mesajı ve vurgusununun anlaşılmasını kolaylaştırır kanaatindeyim.

avm çıkışı o takilmanin üzerine bir de iki seksen kapaklanip kaldırımı öpmüslüğüm, pantolonu gömleği yirtmisligim var evet. ama ah aldım o gün biliyorum.

birde ağzının açık kalması olayı var. aman allah korusun*

beni güzel hatırla
bunlar son satırlar
farzet ki bir rüyaydım esip geçtim hayatından
ya da bir yağmur sel oldum sokağında
sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim
belki de bir rüyaydım
senin için..
uyandın ve ben bittim
beni güzel hatırla
çünkü sevdim seni ben her şeyini
sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın
yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini
beni üzdün kınamadım
alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım
beni güzel hatırla
sayfalarca mektup bıraktım sana
şiirler yazdım her gece
çoğunu okutmadım
sakladım günahını sevabını içimde
sessizce gittim senden öncekiler gibi sen de anlamadın
beni güzel hatırla
sana unutulmaz geceler bıraktım
sana en yorgun sabahlar
gülüşümü gözlerimi sonra sesimi bıraktım
en güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka
söylenmemiş merhabalar sakladım her köşeye
vedalar bıraktım duraklarda
ne arasan bir sevdanın içinde
fazlasıyla bıraktım ardımda
beni güzel hatırla
dizlerimde uyuduğunu düşün
saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı
mutlu olduğun anları getir gözünün önüne
anlından öptüğüm dakikaları
birazdan kapını çalan kişi olabileceğini düşün
şaşırtmayı severim biliyorsun
bu da sana son sürprizim olsun
şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum
beni güzel hatırla
gidiyorum …

telefonla normalde oyun oynarım ama arkadaş ortamında asla yapmayacağım bir aktivitedir.

arkadaş toplanmasının amacı oyun oynamak değil sohbet etmek, hasret gidermektir.