her daim yaptığım, yapmaya devam edeceğim şey. hatta yazdıklarını begenmediysem acaba ortak noktamız yoksa neden beğenmiş diye kendi kendimi de sorguladigim oluyor.

şakası bir yana seviliyorsunuz.

çene kaslarım zayıf olduğu için*, şeklinde cevaplayacağım sorudur.

sevmemekten öte konuşmaktan çenem yoruluyor.*

bu akşam erken uyuyacağım denir ve yapılmaz

asla ilk mesajı atan olmaması.

genellikle pazardan ya da ev oturmasından dönüyorlardır. 3 ya da 5 kişiden oluşurlar. yolun ortasında aheste aheste yürüyüp konuşurlarken birden tam kaldırımın orta yerinde durup daha hararetli konuşmaya başlarlar. o anda dünya umularında değildir. sen arkadan geçmeye çabalarsın, pardon bir saniye dersin ama nafile çünkü teyzeler duymazlar çünkü teyzeler için o an hayat durmuştur. sesini biraz daha yükseltip pardon geçebilir miyim dediğin an seni duyarlar ve sanki yolu kapatmamışçasına, kendi yaptıkları çok normalmiş gibi sert bir ifadeyle geç geç derler ve ters ters bakarlar. ılginç.

bu cümle gerçeklere subjektif anlam yüklemenin getirdiği bir sonuçtan doğan söz öbeğidir. çünkü gerçekler olduğu gibidir. onu acı yapan hep insanoğludur. insanlar gerçeklere karşı gözlerini ve kulaklarını kulaklarını kapatmaya çalıştıkça gerçekler onlara acı gelecektir. çünkü insanlar gerçeklere karşı algısını kapatırsa yalanlarla yaşamaya başlar. günün birinde gerçek bir tokat gibi insanın suratına çarptığında ise senin için elbette acı verici olur. duymak istemediğin şeylerle karşılaştığın için gerçekler sana acı gelir.

kerhaneleri kapatalım da millet bizi mi

uzaklaşıyorum ellerinizden uçabildiğim kadar!

kendimi bildim bileli dinlediğim, öz babamdan daha çok sevdiğim insan.
nasıl ağlamıştım babayı kaybettiğimizde. ertesi gün kral tv'de art arda şarkılarını çalıyorlar diye okula gidememiş, ekranın başında oturmuştum saatlerce. en büyük keşkem herhangi bir konserine gidememiş olmaktır. son zamanlarındaki tarz değişikliğine bile darılmadım, kızmadım. arabesk halini nasıl sahiplendiysem affet'i de nilüfer'i de öyle sahiplendim. her ayrılıkta sana geldim, bazen mutluyken uzun zamandır dinlemediğimi fark edip yine geldim, sana ayıp olmasın diye. çok özledim be baba.

az önce yaşadığım komik gerginlik.
yeşil-uzum den geldi.
yarın namıdiğer seneye yapacağımız kahvaltıyı konuştuk.*

işlenen bu adice cinayeti kınamak için, insan olmak yeterli. ancak henüz o evrime uğramamış canlımsıları başlık altında görmek mümkün.

açık seçik planlı bir saldırı. iktidar ne zaman güç kaybetse, ortalık karışıyor. henüz 27 yaşında genç bir kız deniz poyraz neyin bedelini ödedi? çok acı çok.

bildiğim, bilmediğim tüm ırkçı düşüncelere lanet olsun.

kediler kendilerine inanır. benim kedilerim bana inanıyor. hayvanların ruhu yok diyenler olmuş. belki yoktur. varsa da kanıtlamak için uğraşmamışlardır. hayvanların ruhları var mı bilmem ama ego ve kendilerini ispatlama arzularının olmadığını düşünüyorum. inandıklarını, inanmadıklarını, becerilerini, başarılarını, ortaya saçma çabaları yok. yok ya dur yanlış oldu sanırım bunlar insanlardı. siz hiç sürekli inançlarını konuşan, ortaya saçan bir insan gördünüz mü? ben hep gözlerimi kapatıyorum da.

bizimki harfleri tanıyor ama heceleri birleştirip okuyamıyor. ancak fotoğrafik olarak tanıdığı bazı kelimeler de var.
sitenin etrafında yürüyüş yapıyoruz.
- a bak ' kafa' yazıyor. (kafa'yı tanıdı)
- aferin oğlum sana, üstünde ne yazıyor oku bakalım. (işte bu bir hataydı)
- gı. gı ö. gö. gö tı. anneee 'göt' yazıyor. 'göt kafa' ne demek ki?
- oğlum ilk okuduğun şey bu olmamalıydı...
ve tabii tüm sülaleye telefon edip, ' ben bugün okumayı öğrendim. duvarda g.. kafa yazıyordu' diye anlatması da ayrı bir hikaye.

on tane eyaletten ve üç tane de ''territory'' adını verdikleri kanadalı yerlileri sürdükleri bölgeden oluşan devlet. eyaletlerden biri olan ''québec'' ayrılıkçılığıyla bilinir ve fransız bölgesidir. insanların anadili ve eyaletteki tek genel geçer dil fransızcadır. ülkenin en gelişmiş ve en bilinen eyaleti ise britanya kolombiyasıdır.

sende yaşayıp sende ölmek.

f. scott fitzgeraldın yazdığı amerikan rüyası dönemini de konu alan postmodern bir klasiktir. ana karakterlerimiz jay gatbsy ve daisydir. kitapta kızı olan daisynin kurduğu şu cümle aslında kitaptaki olayları ve kitaptaki kadınların neden aptal olduğunu açıklamıştır:
kitap 2013 yılında sinemaya uyarlanmıştır. leonardo dicaprio,carey mulligan, joel edgerton gibi oyuncular oynamaktadır ve film müziğinin bestecisi lana del reydir. tavsiyem kitabını okuduktan sonra filmi seyretmek çünkü kitabını okumayınca filmdeki olayları anlamak daha zor oluyor.

fransız ihtilali ve getirdiği havayı en güzel özetleyen söz. nitekim devrimin sloganlarından da biridir.

bırakma kendini, kaan boşnak.
bir şeyler karalamaya başladığımda bu şarkının kafiyesi, ritmi çok etkilemişti.
şiir müzikle birleşince başka bir şeye dönüşüyor zaten.

bırakma kendini
hadi gel yaslan bana
yanımda değilsen
ne istanbul ne ankara

dalgalara direndim
bilmem neye güvendim
bir damla su dökmem
tüm dünya alev alsa da

bilmem kime gücendin hadi gel anlat bana
değişmem gülüşünü tüm dünya benim olsa da
her kimse seni üzüp üstüne ağlatırsa
bir damla su vermem çöllerde kavrulsa da

gösterme kendini
hadi gel saklan bana
ben hiçbir yerdeyim
ne evde ne bankada

hainlere direndim
pisliklere gülerdim
elinizden su içmem
ruhum tuza batsa da

bilmem kime gücendin hadi gel anlat bana
değişmem gülüşünü tüm dünya benim olsa da
her kimse seni üzüp üstüne ağlatırsa
bir damla su vermem çöllerde kavrulsa da