her ne kadar" herkes" kısmına katılmasam da, geri kalanına çoğunlukla katıldığım yazı. ona katılmıyorum çünkü hiç aldatmadım.

kolaya kaçmak insanlar için her zaman tercih edilir bir hareket oldu galiba tarih boyunca. aldatmak birçok insan için kolay olan seçenek. niye? "libidom tavan yaptı. onu susturmak zorundaydım. gittim yattım o kadınla/adamla. bu kadar basit". peki sonuç? her ne kadar yaşadığı sırada bunu fark etmese de ve durumdan bir hayli zevk alsa da, ruhundan koca koca parçaların koparılması. daha ileri zamanlarda ise kopan o parçaları fark ediş, yerine koyma çabaları ama koyamayış... kaç yaşında olursanız olun, bunun kaçınılmaz son olduğundan emin olabilirsiniz. ben bunun örneğini çok gördüm, çok insan tanıdım bu duruma gelen. etrafınızda beden değil ruh aradığınızda anlayacaksınız hatanızı.

zor olan sadık kalmaktır. içinden gelen o libido sesi ne derse desin ona yenilmemek, onu bastırabilmektir. hepimiz biliyoruz bunun zor olduğunu ama zaten önemli olan da zoru başarmak. beden çok kolay doyuyor. başkasına ihtiyaç duymadan bile doyurabiliyorsunuz, öyle bir seçenek var ama ruhunuzu doyuran kişiyi zor bulursunuz. bulduğunuzda da daha "ucuz" olanla değiştirmemeniz gerekir, kendi iyiliğiniz için.

kısa vadede beden rahatlaması mı, uzun vadede rahat bir vicdan ve pişman olmamak mı? şahsen uzun vadeyi tercih edeceğim her zaman.

benim için avril lavigne nin en sevdiğim şarkılarındandır

eski yazarların gittiğini görmek üzse de, yeni yazarların geldiğini görmek, güzel...

erdal kalın poe ukdesi.

yalnızlığı tercih etmek ya da mesafeli olmak başka çaresi gerçekten yok.

ancak kendi sorunlarıyla uğraşan insandır. maalesef günümüz ilişkilerinde kimse kimseye iyi gelmiyor daha bir dertlendiriyor.

anma günü. aksi gören gözler için mümkün olmayan bir anma bu. türkiye cumhuriyetinde var olan sayısız eseriyle mustafa kemal atatürk'ü anma günü.

sabah fırında bir ekmek için uzattım türk lirasını. seni andım.

fırında çalışan kadını gördüm. seni andım.

dönerken balkonlarda tereddütsüz süzülen bayraklara baktım. seni andım.

köşedeki iş bankası atm'sine uğradım. seni andım.

hür bir ülkenin okul çocukları geçti önümden. seni andım.

yan binanın bahçesinde boynu bükük mülteci çocukları gördüm. bizi ne hallere düşmekten kurtardığını bir kez daha hatırladım.

eve geldiğimde kapı zilimde yazan soyadımı gördüm. seni andım.

kahvaltıda zeytinin paketi üstünde 500 gram ifadesini gördüm. seni andım.

çayıma iki şeker attım. seni andım.

bunları yazarken klavyemdeki harflere baktım. seni andım.

üstüne türk tütününden bir sigara yaktım. tütünümü gavur ellerinde rehin olmaktan kurtarmanı andım.

tv'de bazı adamlar çıkmış diyorlar ki o artık yok; kalbimizde. öylece şaşakaldım. sen her yerdeyken nasıl böyle körleştiğimize yandım.

sevgili sinan meydan'dan esinlenip birkaç satır yazayım dedim.

kelime-i şahadet

evimiz bahceliydi. erik ağacı, elma ağacı ,dut ağacı ve daha bir sürü ağaç bahçemizde arz-ı endam ederken, bu ağaçların envai çeşit yaprakları arasından süzülen güneş hüzmesi içinde uçuşan toz zerrelerine dalıp giden küçük dünyamı unutamıyorum. o anlarda sanki kocaman bir mutluluk pastası saklıydı sanki; ve ben , çocuk aklımla bu pastadan büyük bir iştahla zihnime avuç avuç anı biriktiriyordum. eğer yaşamın içinde bir şiir cismani bir halde mevcutsa; işte benim çocuk dikkatime ve nazarıma mazhar olan o manzara şiirdir ve unutulmayan bir çocukluk anısıdır...

erkek kankalarımla görüşmeme, mesajlaşmama, samimi olmama vb. karışamazsın diyen, onlarla içli dışlı senli benli olmama engel olamazsın, onlara sarılmama, onları öpmeme karışamazsın diyen kız sevgilidir.

erkek kankalarıyla mutluluklar dileyip aradan çekilmeniz gerekir.

bir kızın elbette samimi olduğu bir iki tane erkek arkadaşı olabilir, dostluk, kardeşlik gibi kavramlara inanırım. ama her halükarda sevgili olunan erkeğe de saygı gereği ölçüyü iyi bilmek gerekir. terbiyesizliğin lüzumu yoktur. ayrıca 50 tane erkekle de kanka olmaz insan.

martin seligman tarafından ortaya atılan pozitif psikoloji, bireylerin olumsuz , sorunlu ve eksik yönlerinden çok olumlu özelliklerine, güçlü yanlarına ve erdemlerine odaklanan bir yaklaşımdır. pozitif psikoloji insanın doğasındaki ve geçmişindeki bir takım yanlış noktaları düzeltmektense insan doğasının olumlu özelliklerinin vurgulanması gerektiğini savunmuş, insanın içindeki potansiyelin keşfine vurgu yapmıştır.
kişisel gelişim kitapları bu kuramın ilkelerine dayanarak hazırlanmaktadır.

coldbay, sen konuş biz dinleyelim. içi dolu çok iyi hazırlanılmış bir yayın olmuş elinize sağlık.

yazarın mahlasını görünce dobby'nin ölümü geldi aklıma.*keyifli sözlükler dilerim efendim. *

günaydın sözlük! pazar pazar napıyon alüminyum seslerini duyar gibiyim.(bkz: swh) uzun süre sonra ilk defa sabahladım. güzel bir sabah esintisi var, ne sokakta ne sözlükte kimse yok, yaprak kımıldamıyor mode: on. güzel bir pazar günü dilerim, oturun evinizde sağlam bir kahvaltı yapın yayıla yayıla!

şemsi tebrizi der ki: mum gibi erimiyorsa insan, yanıyorum dememeli. yanmaktan korkuyorsa kişi, aşk kapısından girmemeli.

artık dayı demesen mi ezel.

maalesef çeşitli sosyal mecralarda varlığını sürdürmeye çalışan, aciz, zavallı, omurgasız ve beyinsiz yobazdır.

aradan bunca yıl geçmiş olmasına rağmen maalesef hala atatürk korkusunu iliklerine kadar hissedip, her uyandığı yeni günde acaba bugün atatürk’e karşı ne argüman üretebilirim diye kendi kıt kanaat zeka seviyesiyle bir şeyler yapmaya ve yazmaya çalışır.

oysa ki ortamlarda ta.ak malzemesidir. zekasızlığının, vizyonsuzluğunun, haysiyetsizliğinin makaraya alındığını bilmez.

iki cümleyi denk getirip yazabilirse, kendi omurgasızlığıyla bir kenara geçip vazifesini tamamlamış köpek minnettarlığıyla bir sonraki hareketini düşünerek kemiğini yalamaya devam eder.

anne babasizlik; ailesini yada aile uyelerinden birini kaybeden veyahut yurtta yasamis her cocuk erken buyur. hatta cocuk kalamaz. buyumek zorundadir cunku nazini niyazini ceken kimsesi yoktur.

sorumsuz ebeveynlerin cocuklari; anne babasizlik bazen onlar yanindayken de olur. hatta boylesinin daha da zor oldugunu soylemek mumkundur. varlar gibidirler ama yokturlar. bu cocuga degersiz hissettirir, yuk oldugunu dusunur falan. kendini basini kendi kasimayi ogrene ogrene olgunlasir garibim.

gecim sikintisi; yokluğun, kit kanaat gecinmenin insana en buyuk ogretisi olgunlasmaktir. hayallerden vazgecmeyi ogretir, hayatin "gercek yuzunu" tokat gibi carpar adamin yuzune. huzur birakmaz lakin yorgun bir beden, sönük gozler, yipranmis bir ruh hali birakmasi mumkundur.

şiddet; ozellikle psikolojik siddetin en buyuk etkisi erken olgunlasmaktir. kendi dertlerini kendin kapatmaya calisirsin, kendi yaralarini kendin onarirsin. düsünursun, cikis yolu ararsin, bir seyler icin cirpinirsin. ve gunun sonunda bir bakarsin, kendini eylerken buyumussundur, olgunlasmissindir kocaman insan olmussundur.

o üç beş gevezeden biri ben oluyorum galiba. ama bundan henüz pişman olmadım. tabii daha canlı ve çeşitliliği olan bir sol frame sözlük keyfini çok daha iyi bir noktaya getirebilir.

bunun için hala şansımız var diyeceğim ama yazarların isim ve soyadının baş harfleri başlığına 35 entry girildiğini gördüm gözlerim kanadı.

habertürk'e yaptığı açıklamada "ben hard rock, metallica dinleyen bir rektörüm." demiş kişi. açıkçası konuşulan konularla verdiği bu cevabın ilgisini çözemedim. sempatik olmaya çalışırken iğreti gözüken kişidir kanımca. tüm açıklamalarına ulaşmak isteyen şuraya tıklayabilir.