kimyasal maddelerden korkmadır.

gozde odak kaymasi sonucu olusan, nesneleri flu gormeye neden olan hastalik. bilimum isigi karanlikta cizgi cizgi gorenler gelin sarilalim.

(bkz: meyve veren ağaç taşlanır.)
sözlük eleştiri alıyorsa bu durumun kötüye gittiği değil, aksine sarmaşık etkisi yarattığındandır.
(bkz: benim anama küfür ettiler sahip çıkmazsam bakanlığım ne işye yarar, hukuk birşey yapmayacakmı diyip, ama aynı zat ben ana yasayı tanımıyorum diyip, ana yasayı tehdit eden zatın tutarsız serzenişi gibidir.)

polonyalı şair czeslaw milosz'un güzide şiirlerinden biri. new & collected poems'de gift ismi ile yer alan şiirin dilimize çevirisi de cevat çapan tarafından ustaca yapılmıştır. ikinci cihan harbi sırasında faşizm karşısında büyük bir direniş göstermiş olan milosz aynı zamanda savaşın yıkıcılığını da ilk elden tecrübe etmiş olmasına rağmen çoğu şiirinde olduğu gibi bağış şiirinde de yine o umutlu tutumunu yansıtmayı seçmiştir ki katliamın arasından çıkıp bunu başarabilmek ve sanat ile insanlara ulaştırmaya çalışmak hayranlık uyandırıcı. eleştirel şiirlerinden ziyade -ki yirminci yüzyılın portresi üst düzey bir şiirdir- bağış şiirindeki umut halinin basit ama etkili ifadesi şiiri bu denli etkili kılmaya yeter muhakkak. şiir zaman zaman ivan malinovski'nin 'izledi yakıcı bir göz umudumuzu ve yüreksizliğimizi' dizelerinin etkisini perçinleyen bir his uyandırsa bile reddedilemez bir gerçek ki bu şiirde umutsuzluğun ve savaşın gözünün içine bakmış olan bir adamın umuda dair cesareti mevcut. bazı fotoğraflar arkasındaki hikaye bilindiğinde etkili gelir ve bazı şiirler de biraz böyledir bana kalırsa. ilk okunduğunda basit hatta belki vasat görülebilecek bağış şiiri de şairini ezberledikten sonra devleşen şiirlerden. cevat çapan çevirisi ile:

her yazdığı 1000 kere okunmaya değer insandır. neler desem bilemiyorum. henüz iki saat önce karşılaştığım profilinde şimdi yeni bir şeyler yazmasını bekliyorum. hep yazın efenim, siz yazın biz okuyalım.

başlık konusunda da sözümü vermiş bulunmaktayım. şimdi internet arayışına girişiyorum*.

halk, devletini kendi seçtiği için, devletin halk için olması durumunda olmamız gerekli. ama güzel ülkemin birtakım insanları şükür politikaları sayesinde devleti ulu bir kavim, adeta bir tanrı olarak görüp yücelttiklerinden dolayı olması gereken şeyler olması gerektiği gibi değil.

bir nevi emek hırsızıdır.

arif erdem, burak yılmaz gibi cezasahasında kendini yere atıp penaltı kazanmaya çalışmak gibi bir şeydir yaptığı.

istesen veririz oğlum zaten ukde mukde nedir köpeğin olsun, ama böyle allengirli işlere girersen kodun mu tekmeyi yuvarlarım aşağı.

ince bir kitap olmasına rağmen modern iran edebiyatının kurucusu sadık hidayetin kör baykuş(bufi kur) kitabıdır

entrylerin çoğunu okudum, hatunların bir çoğu tav oluyomuş böylelerine.
bence bir daha düşünün isterseniz:

tarihin -ismi bilinen- ilk mimarı, mühendisi ve tıp doktoru. aynı zamanda astronom,devlet adamı, din adamı, yazar, sanatçı..
firavun djoser'in (zoser) veziri, bilinen ilk piramit olan djoser piramidi'nin (basamaklı piramid) (sevgili meja üstteki giriye fotoğrafını eklemiş) mimarı.

1900'lerin başında imhotep hakkında çok az şey bilindiği için efsanevi bir kişilik olduğu düşünülürken hastalarını tedavi ettiği oda keşfedilince kendisinin modern tıbbi yöntemleri kullanan ilk hekim olduğu anlaşılmıştır.

tarihin ilk yazılı tıbbi kaynağı -aşağıdaki papirüs- yine imhotep'e aittir. (m.ö. 2500-3000)
papirüs sayfalarının fotoğraflarına buradan ulaşabilirsiniz


meme kanseri ile ilgili ilk kayıtlar yine imhotep'in yazılarında ortaya çıkmıştır. kanamayı durdurmak için koterizasyon (kızdırılmış demir aletleri ile dağlama) ve damarları bağlama tekniğini geliştirmiştir. ampiyemi (plevral boşluğun mikrobiyal enf.) ilk tanımlayan hekimdir. omurga ve omurilik yaralanmalarında girişimi asla önermeyip immobillizasyon ve sabitlemeyi önermiştir. 90'dan fazla anatomik terim ve 48 yara tedavisi keşfetmiştir.

ilk hekim andı yine imhotep'e aittir. andın ingilizce tam metni aşağıdaki görseldedir.



andın içinde geçen birkaç şey:
''...tıbbi uygulamam sırasında onur ve dürüstlük ilkelerine bağlı kalacağım. yoksullara karşılıksız bakacağım ve hiçbir zaman verdiğim üstünde bir ödeme isteğinde bulunmayacağım. evlere alındığım zaman gözlerim orada olup bitenleri görmeyecektir; bana aktarılan sırları saklayacağım gibi törelere zarar verecek ya da suça yardımcı olacak bir biçimde de davranmayacağım. hocalarıma saygılı ve minnet borçlu olarak onların çocuklarına babalarından öğrendiğim bilgiyi aktaracağım. verdiğim sözleri yerine getirirsem insanlar benden saygılarını esirgemesinler...''

yunanlar da elbette imhotep'ten habersiz değillerdi, ona ''imouthes'' diyorlardı ve sağlık tanrısı asklepios ile bir tutuyorlardı.
yine üstteki giride sevgili meja'nın fotoğrafını eklemiş olduğu imhotep heykelciği, onun ne kadar büyük bir insan olduğunun kanıtıdır. zira antik mısır'da ancak tanrıların ve firavunların (onlar da tanrı soyundan kabul ediliyordu) heykelleri yapılabiliyordu. halihazırda bu husus imhotep'in gerçek bir kişi değil de efsanevi bir karakter (ya da tanrı/yarı tanrı) olduğu ihtimalini yıllarca beslemişse de, başta da belirttiğim gibi, imhotep'in hastalarını tedavi ettiği oda keşfedilince onun tarihin ilk hekimi olduğu kabul edilmiştir.

ölümünden sonra tanrılık atfedilmiştir (amenhotep ve imhotep tam tanrı mertebesine erişmiş tek ölümlü mısırlılardır). sağlık tanrısı olarak kendisine hem mısır'da hem de tanındığı diğer tüm topraklarda tapılmıştır. roma imparatorları claudius ve tiberius tarafından mısır'daki tapınakların duvarlarına imhotep'i öven yazılar yazdırılmıştır.

ferhat göçer twitterda beni takip ediyor.
bir gün, beni takip ediyorsanız beğeninde diye bir tweet attım, onu etiketleyip hemen beğendi. çok iyi bir sosyal medya uzmanı var bence.

dopamin eksikliğim olduğunu öğrendiğim başlık.

artı oy alınca seviniyorum, çok gelsin istiyorum, ilgililere duyrulur falan. *
artılayalım geçelim arkadaşlar, kasmayalım kendimizi.

“bir insan bir yere bakıyorsa orada ilgilendiği bir şey vardır. bir insan bir yere hiç bakmıyorsa, orada ilgilendiği bir şey kesinlikle vardır.”

artık bakanlar instagramdan istifa eder oldu.

mesleğimi bırakır tır şoförü olurdum

bir cem yılmaz filmidir.

filmin yönetmenliğini ali taner baltacı ile birlikte aynı zamanda da filmin başrol oyuncusu ve senaristi olan cem yılmaz yapmıştır.

cem yılmaz’ın nedense değeri bilinmeyen filmidir bu film. küfürle güldürmek kavramı ile sürekli eleştirilen cem yılmaz küfür olmadan da güldürebileceğini çok iyi bir film yaparak göstermiş ama bu seferde kimse filmi izlemek için sinemaya gitmemiştir. ilginç bir milletiz biz.

film gösterime girdiğinde savaş ay senaryonun kendi çekeceği şeytan torbası filminde çalındığını iddia etmiş ve cem yılmaz’ı fikir hırsızlığı ile suçlamıştı. ancak şeytan torbası filminin oyuncu kadrosunda düşünülen doğa rutkay ve aynı filmin senaryosuna katkıda bulunan kıvanç baruönü iki senaryo arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını söyleyerek savaş ay’ı yalanlamıştır. savaş ay, sihirbaz olan babasının turnelerinden hikayelerden hareket ederek yazdığını söylediği filmi ise hiçbir zaman çekememiştir.

filmin konusu ise çocukluk arkadaşı olan maradona ve iskender’in sihirbazlık konusunda bir türlü başarı elde edemeyince turneye çıkıp işleri düzeltmeye çalışmasını anlatmaktadır. cem yılmaz senaryoyu yazarken maradona karakteri için tuna orhan’ı düşünerek yazdığını söylemiştir ve tuna orhan da bu karakteri hakkıyla canlandırmıştır.

filmde ayrıca cem yılmaz’ın askeriyeden malülen emekli edilen babasını mazhar alanson ve gelin rolünü de özlem tekin layıkıyla canlandırmıştır.

(bkz: masaya çık tepin istersen)

bugunun cabucak bitmesi icin acil khk, elden ele hizlica.

alerjim tuttu dun gece, musluk gibi geziyorum fis fis. ne dogru duzgun nefes alabiliyorum ne de hapsirmadan an gecirebiliyorum.

uzun aradan sonra sirkette durum degerlendirme toplantisi vardi bugun.
ardimda ayi orkestrasi senfonik konser veriyorken zaten; bir saat olarak planlanan toplanti, dallama genel müdürumun keyfi icin bes bucuk (5,5) saat surdu. alinan kararlar, yapmam gereken secimler, konusulmasi gereken calisanlar derken pure kivaminda eve gelebildim.

apartmanin giris kapisindan rastgele iceri bakarken bir de ne goreyim? bir cift yesil goz bana bakiyor iceriden ve beni gorunce bana dogru gelmeye basladi.
butun yol boyunca l koltuga devrilip sizmayi hayal eden ben, apartmandan iceri giremedim. yorgunluktan geberiyorken, yarim saat* apartmanin onunde bekledim, birisi iceriden ciksin da kediyi apartmandan cikarsin diye. (bkz: kedi fobisi)

kedi cikmadi.
parmak ucumda basa basa eve geldim.
stresten bobreklerim sizliyor.
dur duraksız hapsiriyorum.
kedi cikmadigi icin yarin sabah evden cikamayacagim.
yikiklardayim.
hapsu.

bazen savaşmak, bazen teslim olmak ama bazen de barışmak gerekir. sanırım hangi durumda hangisini seçebileceğini bilmek bilgeliktir.