her şeyin kafamızda başlayıp yine kafamızda bittiğini gösteren durumdur.

benim için bu sözlüğe gelene dek var olmayan kriterler. kimseyi engelleme huyum yoktu. ta ki...

neyse, dedikoduya girer bundan sonrası, tek tek saymayacağım ama bundan sonra eleştirmek ile çamur atmak arasındaki ayrımı bilmeyenleri, eleştirilerini burada yazdıklarıma değil, kafasından bana yakıştırdığı karakter özellikleri üzerinden doğrudan hiç tanımadığı kişiliğime yöneltenleri, üslubuna dikkat etmeyenleri engelliyorum artık. ben buraya normal olmayan insanları tedavi etmeye değil, güzel vakit geçirip bilmediğim bazı şeyleri ilk kez duyup öğrenmek için giriyorum. problemi olan başka yazarlarla uğraşmak yerine doktora görünsün.

aklı başında tüm eleştirilere de, yazdıklarıma yapılan düzeltme isteklerine de her zaman açığım. zaten bunu, beni adam gibi eleştirenler de, "şu kısmı düzeltirsen daha iyi olur" diye mesaj atanlar da çok iyi bilir. insan gibi davranan kişileri asla geri çevirmem, kırmam. had bilmezlere ise, birçok insanın olmadığı gibi, benim de tahammülüm yok.

inanılmaz zor olan durumdur. bulanlara hep imrenmişimdir. hayatınızda böyle tek bir kişi olsa başka kimseye gerek kalmaz diye düşünüyorum. henüz bilmiyorum.

sevgili (bkz: oglalalakota) yazarımız bu alanda bir numaradır. kullandığı rumuz bile kızılderili kabilesinin ismi.

iki ay sonra birinci yaş gününü kutlayacağız tosuncuğun(nedense erkek oldu!)

dert ettiğin şeyler uçup gidecek. bazı hayallerin gerçek, bazıları hüsran olacak. sonra gelecekte başka hüsranlar da yaşayacaksın.
demem o ki şimdiden yıpratma kendini, cildin bozuluyor.

almanca bir kelime olup ;başkasının adına utanmak manasına gelir. fremşemiın şeklinde telaffuz edilebilir.avusturya’da 2010 yılında yılın en iyi kelimesi seçilmiştir.
özellikle tv programlarına telefonla bağlanan ya da bizzat katılan kişilerin saçmalaması ve farkında olmadıkları için uzatması beni tam da bu şekile sokuyordu.ben utandıkça kişi uzatır uzattıkça da saçmalar ya ,işte artık en sonunda kanalı zaplamamla son bulurdu. tv’deki rezilliklere katlanamayıp uzun zamandır izlemediğim için, artık pekte fazla yaşamadığım his.

annemin her zaman her derdime karşılık kendi acıklı hayat hikayesinden kesitlerle derdimi burnumdan tıktığı cümle. tamam en çok sen dertlisin senin derdin en büyük sen bir of çeksen karşıki dağlar yıkılır anne tamam en acı hayat sensin tamam

1. mustafa kemal atatürk
2. mete han,
3. timur,
4. atilla,
5. hülagü han,
6. istemi yabgu,
7. bilge kağan,
8. alp arslan,
9. gazneli mahmut,
10. osman gazi ( (gbkz: birinci osman) ),
11. fatih sultan mehmet,
12. kanuni sultan süleyman.

valla bu kadar andaval var iken bu sosyal medya hepimizi gömer dostlar.

cümle sonuna nokta koyunca trip yiyen başlık sahibinin de artık paranoyak olup yazılan cümle ve kelimelerden yeni anlam bulmasına neden olan durum.
bakmayın başlıkta isyan ettiğine kendisinin de bir farkı kalmadı nokta koyunca trip atanlardan. işte aramızda geçen bir iki konuşma;

gomercan: nasıl olmuş yapalım mı bunu?
ben: olmuş sanırım bilemedim..
gomercan: "sanırım + bilemedim = olmamış. " iyi tamam baştan yapayım ben.

ben: bunu neden daha önce bana söylemedin ki?
gomercan: ama daha yeni oldu.
ben: iyi peki.
gomercan: offf hem iyi hem peki hem nokta, çok özür dilerim vallahi bi daha yapmayacağım.
ben: kihkihkih *

"sokak köpeklerine selam vermek adam olmaya çeyrek var demektir" repliğiyle tanıdığımız sanatçıdır.

kendinize ve cocuklariniza vicdan azabi cekmeden hayir demeyi ogrenirken ve ogretirken, size hayir denmesini kabullenmeyi de ogrenin ve ogretin.

kusmuk.

büyüleyici.

güney amerika'da yaghan dilinden bir kelimedir. “iki insanın da yapmak istemediği, ancak ikisinin de söylemeye çekindiği için yapmamalarını umarak karşılıklı bakışmaları” anlamına geliyor bu kelime.
guiness rekorlar kitabı’na dünyanın en az ve öz kelimesi olarak girmiştir.

uyanır uyanmaz , siz yazarların nerede olup ne yaptığınızı, merak ettiğim için , hemen bu başlığa koştum, ha ben , ben yeni uyandım yüzümü yıkayıp işe gideceğim, yani rutin benimkisi , benim son 45 yıldır her gün yaptığım, bazı pazar günleri ve bazı bayramlar hariç..
günaydın canlar.

büyük konuşmam hemen başıma gelir.

varan 1,
sözlüğe ilk geldiğimde herkes birbirine cicili bicili nick altı giriyordu. bana saçma gelmişti. ne ara kaynaşıp tanımadıkları insanlara uzun uzun yazıyorlar? bir iki ay yazmaya devam ettiğimde bazı yazarlar tanıdık gelmeye başlayıncada baktım bende yazıyorum. ilk gelenler muhtemelen bizim tanımlarımıza denk geldiğinde ulan ne yalaka insanlar, ellerine ne geçiyor bunların, ne samimiyetsizler diyebilirler. eleştirdiğim şey'i yapmışım işte.

varan 2,
kafa izni yapıp çıkıyor sözlükten. ne gerek var, izin mizin yazısına direkt çıkış yap işte. bir yere de yazdım başlığı hatırlamıyorum.
bende yaptım onu hemde sözlüğe tavır yapar gibi hissettim o an. * kaybettiniz beni, gökten bir yıldız kaydı tiribine girdim. tiridine tiridine tiridine bandım..

varan 3,
uzun yazıları okuyamaz, uzun uzun yazamazdım. anlam veremezdim. ne gerek var. az öz, yaz çık. şimdi cümleleri bitiremiyorum.

en son eleştirdiğim şu vedalar vardı. içimden diyorum ne gerek var, uzun uzun gidiyorum ben ben ben demeye.. hayır demiyorum. çünkü neredeyse bir sene olmuş. bir mesai harcanmış buraya belki bazıları ismine denk gelmemiştir ama niye yazmıyor bu ya diyen elbet çıkacaktır. bir haber edeyim. çıkarken de istifa mektubu yazayım artılarıyla, eksileriyle değerlendireyim burayı diyebilir.

durumu elvermeyip okuyamayan direkt buraya geçsin. hizmette sınır tanımam
demem o ki, şimdi ne burası sanal sanal ne takıyonuz deyip iki ay sonra veda mektubu yazmayın. hayat bu olabilir. eleştirdiğini yapiverirsin. ben ne zaman eleştirdim dersin. ne uzun yazdım be..

çok muhabbet etmeyeceksem olurum. sohbetim güzel ama sıkılınca tat vermiyor.