bu akşam, saat 23:00 da canlı olarak sizlerle..

müzikler iyidir.

muhabbet de fena değil.

ilginizi çeken ve üzerine konuşmak istediğiniz başlıkları yayından önce buradan yazabilir veya bana mesaj olarak atabilirsiniz.

faithfully yours.

"acaba iyi bir şey olacak mı? hayır dedim kendime. iyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı."
-korkuyu beklerken, oğuz atay

kitap kokusunu koklamak çok hoştur, hele ki yeni bir kitap ise. fakat kendimi balici gibi hissettirir bazen.*

bu tanımdan anlam çıkarma konusunda yagami light‘ın tanımına katılmakla birlikte ben de fazladan bir düşünce de uyandırdı ve zihnimde fazladan bir düşünce uyandığı zaman onu uzun uzun yazmadan edemiyorum. uzun uzun yazma konusunda kendimi durduramadığım zaman da konu dallanıp budaklanıyor ve anlatmak istediğim şeyi anlatıp anlatamadığım konusunda yeni düşüncelere gark oluyorum; dolayısıyla bu yeni düşünceler de yepyeni ve en az diğerleri kadar uzun tanımlar yazmama neden oluyor.

bu kısa girizgahtan sonra ben de uyanan hissiyatı anlatabilirim. eğer konudan sapar gibi olursam beni ikaz edin.

sadece çevreden soyutlanmak yeterli olunabilir yazmak için. yani bir süre uzaklaşıp kendine yazmak için yeterli alanı ve zamanı yaratmak güzel bir yazı için yetersiz kalabilir.

ben gerçek anlamına biraz daha yakın bir anlamda aldım oradaki “öldürmek” eylemini. bir yazar ne yazarsa yazsın kendi yaşadıklarından ufak izler taşır bu yazdıkları. aynı zamanda hayatında, yani çevresinde olan insanlar da bu yazılara kıyıdan köşeden girer.

bu bir öz denetime neden olabilir yazar için. yazdığı anılarla süslenmiş yazıyı üstüne alınacak insanlar çıkacaktır ve bu durum zamanla sosyal ilişkilerde büyük sorunlara neden olacaktır.

daha önce bir yazarın anılarında okumuştum. eğer bu tanımı okuyorsa kusuruma bakmasın ismini hatırlayamadığım için. annesi ve babası hakkında yazı yazmak için onların ölmesini beklediğini yazmıştı. onları kırmak istemediği için onlar hayattayken yazacakları çok gerçek olmayacak ve yazı anlamsız bir cümleler toplamına dönüşecekti.

yani yazmak için bazı insanları ya da onlarla olan ilişkisini gözden çıkarmak zorunda kalabilir yazar.

makinist ,bu kadar geç izlediğime çok üzüldüm.başroldeki abimiz ne yapmış kendine öyle helal olsun.

nobel ödüllü ve egzistansiyalizm edebi akımının temsilcilerinden birisi olan yazar, bu kitabında insanın farklılıklara tahammülsüzlüğünü, kendine benzemeyenden korkusunu ve yok etmek isteyişini çok güzel bir biçimde işler. dolayısıyla bu romanı, iyi vakit geçirmekten çok satır aralarındaki nüanslara dikkat ederek okumak, kitabın verdiği mesajı ve vurgusununun anlaşılmasını kolaylaştırır kanaatindeyim.

erken kalkmak, spor yapmak ve düzenli ders çalışabilmek

öbür ülkelere bakıyorsun, anlaşamayınca gidip normal bir şekilde boşanıyorlar, ne birbirini öldürme, ne çirkinleşme, ne zorbalık. bir de bizim insanlarımıza bakıyorsun, boşanınca sanki birini öldürmüşsün gibi bakıyor ve boşananı öteliyorlar. boşanmak sanki günah ve suç gibi algılanıyor. bu da evlenmek kadar normal bir durum oysa ki.

başlığı açan arkadaş nedir anlamın derinliğini açıklayabilir mi?

nerden, ne zaman, hangi amaçla geldi hatırlamıyorum ama bu.

tek güzel getirisi, artık fetullah gülen ile ilgili espri yapabilme özgürlüğüdür. hoca bu durur mu, yapıştırmış kalkışmayı.* *

şiddet uygulamak, güven vermemek,dinci davranmak...

rasim ozan kutahyali

arîn
kürtçe kökenli; ateşten olan, ateş gibi anlamlarına gelen bir kız ismi. aşırı çekici bir isim bence...

vücut hareketleriyle çevrilen plastik halka. genellikle çocuklar tarafından oyuncak olarak kullanılır ancak jimnastik gösterilerinde de hulahoptan yararlanılır. hulahup olarak da bilinir.

nasıl çevrilir peki? böyle:

ezanı allah okuyor sanıyordum.
sonradan aklıma geldi ek yapmak istedim. ortaokulda bir arkadaşım arabayla ilerlerken yol kenarındaki ağaçların da arabayla birlikte hareket ettiğini sanıyordu.

okuması hem çok zor hem de çok maliyetli olan bölümdür. mesleğe başladıktan sonra da dişlerini fırçalamayan ve dahası, muayene olmadan hemen önce sigara içip de karşınıza çıkan hastalardan dolayı kafayı kırmanıza neden olacak bölümdür.

gülmek çok güzel bir şeydir. sadece sizin için değil, sizinle bir şekilde iletişim kuran diğer insanlar için de. gülmenize neden pek çok şey olabilir. kitaplar bunu zor başarsa da sizi bazen güldürmeyi başarabilirler. en az bir sayfasında kahkaha attığım kitaplar listesini hazırlarken yüzümde bir gülümseme olduğuna yemin edebilirim:
1. çavdar tarlasında çocuklar ((holden’ in vurulmuş taklidi yaptığı otel sayfası. )
2. alıklar birliği( ıgnatius’un seyyar satıcılık yaptığı sayfalar. )
3. bilirbilmezler ( bouvard ile pecuchet’in yeni bir ilgi alanı buldukları bütün sayfalar. )
4. bazuka ( derviş öyküsünün tamamı.)
5. tutunamayanlar ( selim ışık’ın yazdığı küçük şiir. )
6. mütevazı bir teklif ( teklifin tamamı. )
7.otostopçunun galaksi rehberi ( hemen hemen her sayfa. )
8. devrim bize güldü geçti ( akpınar köyü sakinlerinin devrim hakkında konuştukları sayfalar.)
9. allah senden razı olsun bay rosewater ( rosewater’ın cömertliğini anlatan sayfalar. )
10. (gbkz: don quixotte () şövalyemizin her sayfası. )

ekşi sözlük o kadar farklı bir mecra ki, istese de hiçbir mecra ekşi sözlük'e benzeyemez.
kafa sözlük de o kadar farklı bir platform, hatta kendi jargonuna göre o kadar farklı bir kafa ki, o kafaya silah dayasanız da, kafa sözlük'ten başka sözlüğe benzeyemez.

bugün şu güzel fotoğrafa denk geldim.
yer: ankara - evrensel kitapevi
tarih: 1985
can yücel'in rıfat ılgaz'ı başından öptüğü o an objektife böyle yansıyor. yücel öpmekle kalmıyor, ılgaz anadolunun sen yüce bir dağısın, eteklerinde kitaplar diyor.

verem hastanesinde yatarken aziz nesin'e söyleşi veriyor. yaşadıkça adlı şiir kitabı toplatılmış. marko paşa'da birlikte yazdığı yazar arkadaşına konuşmuş. konu yasaklardan çok edebiyat.. ve tabii ki birbirlerine destek çıkma derdindeler. biri düşerse diğeri ayağa kalkmalı hesabı. davaları aynı.

birinin kitabı yasaklanır diğeri hapse atılır. can yücel mapus damlarındayken arkadaşına şu mektubu yazmıştır:

15 mayıs 1973 rıfat kardeş, işitmişindir belki bir dört aydır burada günümüzü doldurmakla meşgulüz. böylece devlet sayesinde ben de bir meslek sahibi oldum. hapisanecilik. ara sıra gazetelerde cemalini görüyorum. sağlığın yerinde. uzaktan izliyoruz gidişatını. iyi olduğunu gördükçe de memnun oluyoruz. anam, senden ricam, öğretmen beyin oyun izni ricasına ilişik olarak cezaevine öbür oyunlarını da imzalayıp göndermen. eşe dosta selamlar. gözlerinden öperim.

bir resimden nerelere geldim. iyi ki geldim...