bazen kendi kendine sorar insan,
bazen kendine bile cevap veremez.
söylemek bağırmak ister de bazen,
kendi bile dinlemez.
halbuki her an kaçmaya hazırdır dudakların arasından.
hatta kaçsın istersin.
ama kaçmaz.

belki de vakti gelmiştir artık, ne dersin arkadaş?

p.s: makinist ile son istasyon radyo yayınında kullanılacak başlık.

koskoca imparatorluğun düştüğü hale bak. üzerinde güneş batmayan imparatorluk sincaplara doğum kontrol hapı hazırlıyor. şaka gibi.

türü ve derecesi ne olursa olsun hastalık.

(bkz: ucemak) üstüne tanımam. tanımak isterim o ayrı.

eğer bağlam olarak yeşilçam sinemasını alırsak bu tanımı birkaç başlıkla özetleyebiliriz:

1. hafıza: sık sık bir trafik kazası, düşme, darbe alma gibi nedenlerle filmin kadın ya da erkek karakteri hafızasını kaybeder. hafızanın geri gelmesi için kazaysa bir kaza daha, düşme ise bir düşme daha, darbeyse bir darbe daha gerekir.



2. görme yetisi: hafıza kaybı işe aynı nedenlerden görme yetisi de sık sık kaybedilen bir şeydir ve geri gelmesi içinse ya çok para gerekmektedir ya da hafıza kaybında olduğu gibi aynı eylemin panzehir olarak kullanılması gerekmektedir.



3. bekaret: çok cinsiyetçi bir yaklaşım olsa da bunu yazmak zorundayım. yeşilçam’da sık sık filmin başrol ya da yardımcı oyuncuları bekaretlerini kaybeder ve bu genelde cebren ve hile ile olur. bu iş için özel eğitim almış oyuncular rol alır.



4. masumiyet: filmin başında saf temiz anadolu çocuğu olan başrol oyuncusu film boyunca o kadar darbe alır ki filmin sonunda o masumiyetten eser kalmaz, en çok kaybedebilen şeylerden bağlantılı olan diğerleri de saflık ve dürüstlüktür.

yine aile terbiyesinin ve ailede verilen eğitimin ne kadar önemli olduğunu gösteren video.

çocuklara hayvan sevgisini aşılamazsak bu tür insanın kanını donduran görüntülerle karşılaşırız. saldirganca davranıp çevresindekilere zarar verirler. bu çocukların büyüdüğünü ve ileride aile kurduklarını veya büyüdükten sonraki yaşantilarinda nasıl bireyler olacağını tahmin etmek çok da zor değil.

cevap olarak " seni sevdim be tosunum " yazdığım mektup.

vakti zamanında; ulus'taki villasında, dönemin genç müzisyenleriyle beraber klanı andıran bir topluluk kuran, türk pop müziğinin büyük sanatçısı.
birçok müzisyene, el vererek kariyerlerinin ilk aşamasını oluşturmuş ve onları müzikal anlamda beslemeye, büyütmeye devam etmiştir. hala da bu misyonunu sürdürmektedir.

(bkz: levent yüksel)
(bkz: sertab erener)
(bkz: aşkın nur yengi)
(bkz: tuğba özerk)
(bkz: harun kolçak)

eşeğe ters bindiğine inanılan konya akşehir'li aksakallı bilge gandalff dedemizdir. göle maya çalma hikayesi bir nesile umut olmuştur. bir de " sanane " adlı içinden derin ders çıkarılması gereken fıkrası vardır.

nasreddin hoca bir gün yolda yürüyüşe cıkmış.
yanından geçen adam hocaya " hocam az önce burdan bir adam elinde bir tepsi baklavayla geçti " demiş. hoca banane demiş. adam " ama hocam senin eve doğru gidiyordu " demiş. hoca e o zaman sanane demiş.

(bkz: bebek taklidi)

- oğlum! dur yavrum tehlikeli o. tamam konuşuruz sonra, hı hı öptüm çookk..

çevrede oluşan kirliliğin örneğin petrol atıkları gibi bazı mikroorganizma türleri tarafından parçalanması ve zararsız hale getirilmesi olayıdır.

gayet yerinde bir haktır. homofobikler toplanmış yine başlığın altına. bir çocuğun bilişsel ve fiziksel gelişimini ebeveynlerinin cinsel yönelimleri değil yaşadıkları evdeki şiddet ortamı bozar. açık bir iletişimin olduğu ve çocuğun ihtiyaçlarını karşılayabilecek imkanlara sahip bir evde sağlıklı bir birey yetiştirilebilir. cinsel gelişim sadece model alınarak gerçekleşmez. eğer öyle olsaydı örneğin, sadece annesi olan oğlan çocuğu hetero bir erkek olamazdı. farklı cinsiyetleri, yönelimleri ailemizi ve toplumu gözlemleyerek öğreniyoruz ama cinsel gelişim fiziksel boyutu dışında kişisel bir yolculuktur.
ülkemizde ve dünyada lgbtı bireylerin en yakın zamanda evlenme, evlat edinme vb. haklarına kavuşmalarını diliyorum.

(bkz: the wire)
(bkz: band of brothers)
(bkz: six feet under)
(bkz: the sopranos)
(bkz: game of thrones)
(bkz: spartacus)

serbest bırakıldığını öğrendiğimde şaşırtmayan haber. ne kolay oldu canınızı sıkan insanları öldürüp öldürüp atmak.

bir ülkede bu kadar çok katil olmasının anormalliğini görmek istemeyenlere neler neler söylemek istiyorum da işte, neyse...

edit: xapan konuyla ilgili bilgi vermiş. kendisine teşekkür ediyorum.

fakat bu bilgiye rağmen, ülkede çok fazla katil olduğu gerçeği de ne yazık ki değişmiyor. (bkz: müge anlı ile tatlı sert)

rengi gibi bir doğum günüsü yaşamasını temenni ettiğim doğum günü çocuğu yazar:

her gün kalabalık caddelerden geçiyorum. gruplar halinde karsidan karşıya geçiyor tonla insan. aralarında ben de varım. aslında yokum. varlığımi hissedemiyorum bir süredir. bir şeyler geçsin gitsin bitsin diye katlanıp duruyorum. zaman geçsin, gece bitsin, gün bitsin, bu hafta bitsin..
bitmesini istemeyeceğim zamanlari arıyorum. neredeler? bu hayati geçmesi için yaşamak istemiyorum artık.
gece yatağıma döndüğümde tüm bunları sorgulayıp üzülmek istemiyorum. biraz olsun ben de hayatın yaşamaya değer kısımlarına geçmek istiyorum.

yaptığı hatayı kabul etmemesi ve devamlı olarak burnunun dikine gitmesi. devletin başına geçseymiş tam bir diktatör olurmuş yemin ederim. bir şeyi yapacağım bile demez, gider kendi başına halleder, sonra yanlışsa kabul etmez doğruysa öve öve bitiremez. 10 yıl sonra söyler "orda yanlış yaptık" diye, sonra sen çıldırırsın sinirinden o zaman neden kabul etmedin diye. iş işten geçtiği için tartışma düşmüş olur zaten.

araçlarda sürücü, şoför veya yolcu olarak bulunmayan, karayolunda hareket halinde veya hareketsiz olarak bulunan insanlardır.

ağrısı başlayınca dünya kadar servetı önünüze koysalarda umurunuzda olmayan bir ağrılı sancı.