karadeniz bölgesinde
artan kanser vakalarının bir kısmının müsebbibi olan takım.
zevali uşaklarım.
bir gün görmediler takımlarından.

zaten bu ülkede herkes birbirine bir yerlere gitmesini söylüyor. kişiye göre değişik rotalar öneriliyor. kimileri sıcak arabistan'a, kimileri soğuk moskova'ya...

sakat kalıp birilerine muhtaç yaşamaktır.

herkesin hayatında en az bir tane bulunması gereken insanlardan. allah'ım, o nasıl bir enerjidir öyle! bir insan nasıl bu kadar güzel, nasıl bu kadar zeki, nasıl bu kadar dost canlısı, nasıl bu kadar eğlenceli, nasıl bu kadar anaç ve bunun gibi daha birçok nasıl sorusunun cevabını bünyesinde ancak bu kadar barındırabilir. kelimeler yetmiyordu onu anlatmaya, basit bir "iyi ki" ile yetinmek zorunda kaldım.

hep merak etmişimdir, acaba duygusal minimalizm de mümkün müdür diye.
sadece ihtiyacın olduğu kadar hissetmek.
acaba minimalizm bunu da kapsar mı.
acaba duygusal anlamda da ihtiyaç dan fazlasını yaşamadan, minimalist denilebilir mi gerçekten bireye.

kendi önünü arkasını kollamayı öğrenmiş kadındır.

bırakın lisans derecesine sahip olanları, 'profesör' unvanına sahip nice cahillerle çalışıyorum bilemezsiniz. atalar boşuna "tahsil cehaleti alır, eşeklik baki kalır" dememiş.

t: (türkiye'de) diploma sahibi olmanın eğitilmiş olmayı beraberinde getirmediği iması taşıyan ancak anlatım bozukluğuna sahip olan başlıktır.

olması gereken başlık, "diploma sahibi olmayı eğitimli olmak sanmak"tır.

gençliğinden itibaren önce meksikalılarla, daha sonra amerikalılar gelince iki tarafla birden yıllarca gerilla tarzı savaşmış, a.b.d'deki en son teslim olan reistir.
yeniden firar edeceğinden ve savaşacağından o kadar korkuluyorduki, teslim olduktan sonra amerikanın en batısı sayılacak arizona'dan, en doğusundaki bataklık dolu florida'ya sürülmüştür.
sıtma hastalığından dolayı apache'lerin çoğunun öldüğü haberi, texas'daki eski düşmanları olan comanche ve kiowa'lara gelince, apache'lerin bu büyük reisini gelip bizimle kalsınlar diye, rezervasyonlarına misafir ettiler. geronimo yıllar sonra burada ölmüş, gömülmüş ama birkaç gün sonra mezarı açık bulunmuş. bazı kızılderililerin reisin cenazesini ata topraklarına gömdüğü söylenir.

programlama dilleri sayılıyorsa beni de yazın dediğim kişi listesi.

gerçi kullanmaya kullanmaya unutmaya başladım sanırım onu da...

sözlüğe kaydolurken yapılan "robot değilim" testini bir şekilde atlatmış yazarın, kanunen de suç olan bir eylemi gerçekleştirmeye dair kurduğu hayali baz alan başlıktır.

her şeyi dışa vurmak iyi değildir.

gece göğünün en parlak yıldızı. burada konuyu bilmeyenler için karışıklık olmaması adına şunu ekleyeyim; gökyüzünde gördüğünüz en parlak cisim değil sirius. "en parlak cisim" sıralaması güneş - ay - venüs ve duruma göre diğer gezegenler şeklinde. sirius ise, güneş dışındaki yıldızların en parlak görüneni.

literatürdeki ismi alpha canis majoris. hint ve mısır mitolojilerinde, kişileştirilmiş şekilde bahsi geçer.

dünyadan yaklaşık 8,6 ışık yılı uzaklıktadır sirius sistemi. kuzey yarım küreden izliyorsanız, kış ve bahar aylarında güney, güneydoğu, güneybatı taraflarında, yaz sonunda da doğuda görebilirsiniz. en ideal gözlem zamanı şubat ayı diyebiliriz. orion takımyıldızı'nda kemer bölgesini bulursanız, bunu takip ederek güneydoğusunda sirius'u da bulabilirsiniz. şöyle

her ne kadar biz kendisini tek yıldız gibi görsek de, bizim görebildiğimiz ve bir anakol yıldızı olan sirius a yıldızı, çıplak gözle göremediğimiz bir beyaz cüce olan sirius b ile bilinen çift yıldızlardan birini oluşturuyor. yakınlarında bir yıldız daha var ve onun da sisteme dahil olup olmadığı konusundaki araştırmalar sürüyor.

sirius a'nın kütlesi, güneş kütlesinin yaklaşık 2 katı. yaydığı ışınım ise neredeyse güneş'in yaydığı ışınımın 25 katı kadar. 200 küsur milyon yaşıyla oldukça genç bir yıldız. yüzey sıcaklığı güneş'inkinden biraz daha fazla.

sirius b'nin kütlesi güneş kütlesinden biraz daha fazla. bu kadar kütle, neredeyse dünya boyutlarına sıkışmış durumda. yüzey sıcaklığı yaklaşık 25.000 kelvin civarında. bu son derece sıcak cismin yaşı da, yoldaşının yaşından birazcık daha küçük.

ilk defa iki tekerlekli bisiklet sürmeyi öğreniyordum. dengemi kaybedip dikenli çalıların üstüne düşmüştüm ve her tarafım kanamıştı. bunu gördüğümde aklıma o an geldi. yaşadığım en büyük fiziksel acı bu olabilir.

edit: 10-11 yaşlarındayken yaz tatilinde kuran kursuna gidiyordum. ayağımda pembe üstünde beyaz bir çiçek olan plastik terliklerim vardı. şadırvanda abdest alan arkadaşımı beklerken ıslak bir yere bastım ve ayağım kaydı. yaklaşık 5 basamak merdivenden popo üstü düştüm. sırtımı da basamaklara çarpmıştım ve uzun süre ciddi anlamda nefesimin kesildiğini hissettim. düştükten sonra sırtım ezilmişti ve bir süre ne düzgün oturabildim ne de eğilebildim. yaşadığım en büyük fiziksel acı bu nefesimin kesildiği andı. öleceğimi sanmıştım.

alırım bi fav.

nickaltının boş kalmasına şaşırdım. sözlüğe katkısı olan azimli bir yazar.

sizinle yaptığı sohbet esnasında, sürekli size dokunan insanlardır.

bazısı parmak uçları ile dokunur, kimisi kolunuzu tutar, kimisi omzunuza dokunur ve son derece rahatsız edicidir.

yapılan bir araştırmaya göre bu tarz insanların bu hareketleri çocuklukları ile alakalıymış. çevresindeki insanlarca dinlenmeyen çocuklar, büyüdüklerinde dikkatin kendi üzerinde ve söylediklerinde olduğundan emin olmak için sürekli temas kuruyorlarmış.

yapma arkadaşım.

1993 yapımı r dereceli gerilim filmidir. bu film çok tırt. aldığı puanların hiçbirisini hak etmiyor. sadece oyunculuklar ve nicole kidman'ın sevişme sahnesi çok iyiydi. onun haricinde ciddi ciddi tırt bir film.başından sonuna kadar tahmin edilebilir senaryo (senaryo sanki iki bölümden oluşuyor. biri seri katil diğeri dolandırıcılık hikayesi) , ruhsuz karakterler (bakın karakterler diyorum , oyunculuklar değil) sanki karakterler öyle bir yazılmış ki bas baya ben kötüyüm yaaa!! diye bağırıyordu. film ilk başlarda bir seri katile odaklanıyordu açıkçası konuyu sevmiştim lakin filmin yarısında seri katil ortaya çıktı ve film bambaşka saçma sapan bir aldatma , dolandırıcılık hikayesine dönüştü. sanki proje daha yapım aşamasındayken ve senaryo daha yazılmamışken oyuncular seçilmiş ve oyuncular seçildikten sonra belli bir ekip senaryoyu yazmış daha sonra başka bir ekip gelmiş ve demiş ki yaaa bu seri katil hikayesi aslında güzel ama biz başka bir şeyler daha koyalım. o kadar abidik gubidik saçma sapan bir şey çıkmış ki ortaya... bu filmin asıl sıkıntısı kesinlikle senaryonun saçma sapan ilerlemesi. kardeşim madem filmin ana temasi seri katil değil niye bana 40 dakika boyunca seri katilin kim olduğun çözdürmeye çalışıyorsun?? hayır sonra seri katil ortaya çıkıyor ve biz saniyoruz ki "waoww diyeceğiz" seri katil kimse çıkmıyor. bomboş bir insan çıkıyor daha önce hiç görmediğimiz biri çıkıyor. 4/10 kesinlikle berbattı.

dakikalarca çevrimiçi olurum. ben sohbete bakarım, sohbet bana bakar. kiminle konuşuyorsun desen o da yok. yalnız olmayışıma mı sevineyim manyak olduğuma mı üzüleyim ben şimdi.

okulun değiştirildiğini görmek kadar acı veren durumdur. okulumun yıkıldığına hiç şahit olmadım fakat değiştirildiğinde, anılarımın bir kısmı da değiştirilmiş gibi hissettim.
çünkü, o kapının önünde dikilir sohbet ederdik biz, girişler o kapıdan olurdu. koridorun sonunda kantin vardı ve biz o kantinden hiç hoşlanmadığımız yiyecekleri alırdık, şu an orası danışma oldu belki de. sonra, biz girişteki o masanın arkasına saklanıp okuldan kaçmıştık, şimdi o masa da kaldırılmış.

kim bilir koridorları ne yaptılar, boyadılar mı? sınıf isimleri mesela... eminim onlar da değiştirilmiştir. oysa biz sınıf isimlerini bile eğlence konusu yapardık. sınıf düzenimiz hele? kesin değişmiştir! neden ki, neden zaten yıllar geçtikçe anımsamakta zorlanacağımız anılarımıza dokunma ihtiyacı duydunuz? neden bıraktığımız gibi kaldığını düşünüp vicdanımızı biraz da olsun rahatlatmamıza ve anılarımızın zihnimiz dışında orada da muhafaza olduğunu düşünmemize izin vermediniz?

pnömonultramikroskopik silikovolkonyoz olarak türkçeye çevrilir. muhtemelen hastalığın tanısı, hastalığın adını söylerken nefesin yetip yetmemesine göre konuyor.