övünmek değil ama geniş omuzlarım çok hoşuma gidiyor ama sıradan da bir tipim.

birkaç ay önce dönüştüğüm şey. uzun zamandır kestirmemiştim. özlemişim...

yazın güzeldir kısa saçlı olmak. efil efil eser rüzgâr ensenize. sıcaktan çok bunalsanız, kafanızı lavaboda bile komple ıslatabilirsiniz. hatta dışarıda bir mekânda olsanız bile...

fakat kışın, rüzgârın soğuk versiyonu eser ensenize. bu biraz can sıkıcı ama genel olarak bakarsanız rahatlıktır kısa saç.

alt sekmedeki yeni online butonuna resmen aşık oldum. o ne güzel estetik ve zarif tasarımdır böyle. kafastore ve mesaj butonu da hakeza öyle. bildirim, kokpit, sözlük logosunu da es geçmemek gerek. sözlük, şahane atılımlarda bulunuyor.

ona da alışıyor bünye dediğim yokluktur.
mesaji bırak, günde 100 kelime dahi edemediğim günler çoğalıyor gitgide.
önce en yakınım, sonra babam derken kimse kalmadı yakınım olarak.
arkadaşlarla zaten pandemi sebebiyle bir araya gelemiyorum.
mesaj atmanın ne kıymeti var ki ?
bir dost, sıcak bir ses yoksa neye yarar ki hayatın ?

yaptıkları işe, ve sözlük için harcadıkları mesai'ye saygı duyuyorum. kişilik karakter olarak nasıl insanlar onu da bilmiyorum.

ama şimdiye kadar edindiğim tecrübelerden yola çıkarak konuşacak olursam, birini bende hiç sevmiyorum.

bu tip yerlerde insanlar net olmalı diye düşünüyorum. çok çabuk karar değiştirmek ve rüzgarın estiği noktaya doğru dönüş yapmak, kişiyi itici kılan detaylar arasında.

ağız şapırtısı

bitcoinden daha mantıklı bir yatırım şeklidir.

id: tabiri yerindeyse evin yaramaz çocuğudur. canlılara ait en ilkel dürtülerin (açlık, saldırganlık, cinsellik) temsilcidir. en çok onun dediği olsun, hemen olsun, hep olsun ister. arzuların baş isyancısıdır. bebeklik ve çocukluk döneminde başroldedir.

supergo: evin ahlak bekçisidir. kuralların, gelenek ve göreneklerin, yaptırımların kraliçesidir. sosyal hayata adım attığımız çocukluk dönemlerinde sahneye çıkmaya başlar. ee bizim id durur mu? kıskanç olduğu kadar ele avuca sığmaz olan sevgili id, superegoya karşı sürekli bir isyan halindedir.

ego: mantığın ta kendisidir. görevi en zor olandır. çatışma ve problem çözme konusunda master yapmış, doktorasını en kanlı savaşlarda vermiş bir yapı olan ego ise gece gündüz demeden id ve superego arasındaki gerginliği azaltmaya çalışmaktadır.

***

olayı biraz daha dramatize etmek için şu sahneye bakabiliriz:

ali isimli bir öğrenciye arkadaşının küfrettiğini düşünelim. id gelip sol kulaktan fısıldıyor:

-"git bir yumruk at, o kim ki sana küfredebiliyor? göster ona gününü."

ali'nin kanı kaynamaya başlıyor. tam yerinden kalkacakken superego'nun evindeki alarmlar çalıyor. belli ki id yine iş başında diyerek güzellik uykusundan uyanarak söylene söylene yetişiyor ve sağ kulaktan fısıldıyor:

-"alicim nereye gidiyorsun? eğer bu yumruğu atarsan öğretmen sana çok kızacak ve ceza verecek biliyorsun. okuldan bile atılabilirsin bunun için."

ali ne yapacağını bilemez halde düşünmeye başlarken ter basmaya başlıyor. bir yandan öfkeyle dolup taşıyor bir yandan da alacağı cezadan çekiniyor. ortalık oldu mu size yangın yeri? dumanları gören ego bulaşıkları bırakıp koşa koşa olay yerine geliyor. halledilmesi gereken bu çatışmanın acaba kazananı kim olacak? ego kimin elinden tutacak?

***

bu gece gördüğümüz rüyanın, meslek seçimimizin, dil sürçmelerimizin yada kurduğumuz arkadaşlıklarımızın aslında bu ufak çatışmalarla şekillendiğini biliyor muydunuz?

ego, id ve superegonun arasındaki çatışmayı her ikisinin de kalbini kırmadan gerçekleştirmeyi başarmıştır. birine sus, diğerine dur demiş ve ikisinin de isteğini yerine getireceğini söylemiş ve senaryolar yazmıştır.

ali'ye ne mi oldu?

+ ali arkadaşını dövmedi, ama rüyasında çok büyük bir kavga ederek sabah soluk soluğa uyandı.

+ ali arkadaşına vurmadı, ama arkadaşlarını sözünü geçirip hayatlarına müdahale ettiğinde sesini çıkarmayacak insanlardan seçti (bkz: mobbing).

+ ali bugün arkadaşını dövmedi, ama büyüdü ve polis oldu. dövme işini meşrulaştırdı.

yani anlayacağınız bu kavgayı ikisi de kazanıyor. istekler ertelenebilir ama bastırılamaz. ali bugün patolojik bir vaka oldu mu bilinmez*. ama bastırılmaya çalışılan, ifade edilemeyen her duygu zamanla evrim değiştirerek patolojiye dönüşür. çözüm "her arzumuzu yerine getirmek" yada "toplumsal kurallara saplanmak" değil. bu kriz anını yaşamamak için egonuzu bilginizle ve farkındalığınız ile beslemelisiniz. çocuklarınızın bilinçli bir şekilde büyümesi için yol gösterici olmalısınız. egosu sağlam bir insan olun ki akıllıca planlar ile bu çatışmaların üstesinden gelebilesiniz.

kalite istesem burada ne işim var.
ucuzluk istiyorum, çirkeflik, kaos, kavga istiyorum.
umarım kalite daha da düşer.

filozof olan karl popper’ın bir sözü bu durumdaki görüşlerimi yansıtmaktadır.

karl’a göre gerçek cehalet; “bilginin yokluğu değil, onu edinmeyi reddetmektir.”

dün gece başıma gelen rezalet olay.

böyle tam akşam egzersizlerimi yapmışım, detoks suyumu içmişim, bir güzel duşumu alıp kremlenmişim, 5 dakika meditasyon sonrası yatağa geçmişim ki, bu sesle irkildim. abi inanır mısın tam böyle transa geçmişim vücudum karıncalanmaya başlamış, dayı başımda dikildi:

"abi pişmaniye alır mısın, izmit pimaniyesi bak yemeyen bin pişman"
"ya abii gitsene artıkk kurtulamayacak mıyım sizden ya?? her yolculukta başımda dikiliyorsunuz!!"
"bak iki kutu beş lira tek alırsan yedi lira."
"abicim istemiyorum pişmaniye falan. ben yemiyorum öyle şeylerr. gider misin artıkk!"
"tamam gülüm, bu kadar kızma biz de ekmek parası...."
"gittt!!! artık!!!"

bir daha uzun bir süre transa geçemedim. aradaki gümüş kordon da koptu. tekrar mars saatinin ay'a 1.3 derece orb'ta geçmesini bekleyeceğiz.

bu daha başlangıç dediğim olay. inşallah 2021 ortalarında daha da büyüyeceğiz.

yapması çok zor gelen olay, su içmekten bıkıyor insan ama sağlıklı bir vücut için bol su içmek gerekir, ayrıca yemeklerden önce su içerseniz daha az yemek yediğiniz söylenir.

tımarhaneler, insan müzeleridir...

birçok kısa film festivalinde ödül kazanmış çok eğlenceli bir edward andrews kısa filmidir.


hollywood filmlerinin klişelerinden biridir. korku filmlerinde ilk önce şişman olan kişi ölür. bu filmde hiç formda olmayan bir baş kahramanımız var. kendisi ormanda sağlıklı bir koşu yapmaya niyetlidir ama şişman olduğunun farkında olduğu için kendini gizlemek ister.

hayat yanlış anlaşılmalardan ibarettir aslında. hatta hayat ve ölüm birer yanlış anlaşılmalar bütünüdür. film boyunca bunu düşündüm. tesadüfler ve yanlış anlaşılmalar olmasa hayatı sürdürmemiz ya da hayatın son bulması bu kadar rahat bir şekilde gerçekleşmeyecek.

film boyunca kendiyle barışık olmamanın ortaya çıkarabileceği saçma sonuçlar, her şeye burnunu sokmanın nelere mal olacağı, merakın kediyi öldüreceği gibi konulara çok eğlenceli bir şekilde değinilmiş.

eğer ormanda altı kişi kendi halinde spor yapmak için koşuyorsa ve bu olay bir filmde gerçekleşiyorsa ilk olarak şişman olan kişi ölmek zorunda olmayabilir. tabuları yıkmanın tam zamandır. bazen fit olmak sizi ölümün avuçalarından alamayabilir. ve bu çok komik bir olaya dönüşebilir.

redhanded

kafa sözlükle organik bir bağı bulunup bulunmadığını merak ettiğim, aylık edebiyat dergisi.

'sen kim köpek' küfre giriyor mu?
girmesin lütfen ama lütfen.

birlikte olduğu insan demiş ama tasmalı kuçusu olarak değiştirilmesi gereken başlık.

aşk yasaklandı artık halka açık yerlerde
el tutmak yol açıyor diye hesapsız
susmalara kaldırdık tüm tutuşmaları
yasak kelime oyunu yapmak
yalan söylemek mecburi ve serbest ayyuka çıkmak
artık yağmur sonraları toprak kokmak yok
tomurcuklanmak günah
ve bir insan gözü yüzünden 100 gün ardarda uyumamak
kimse ölmesin diye
kimsenin aklında her sevdalı verdiği sözü geri alacak
güneşi ayı ve hatta hiç bir tabiat olayı
şahit gösterilmeyecek hiç bir sevdaya
ne deniyorsa onu atacak kalp
ve süresi24 saate çıkarılacak meskun mahallerde ağlamanın.

sözlüğümüze çok yakışacak bir isim olacaktır efenim. gerçi her şey ayarlanmıştır ama umut fakirin ekmeği işte be?

bir de fikri benden çıkmıştır efendim, lodos86 aşk olsundur. *
#1288265

edit: entrym lodos86'nın entrysine benzemişti, düzelttim, baarmayın be!