“bazen insanlarla aynı dilde konuşamayacağını fark edince, farklı dilde susmayı tercih edersin.”

tagore.

en güzeli.herseyin doğalı güzeldir .kendini seven insandır.

"beni en güzel günümde
sebepsiz bir keder alır.
bütün ömrümün beynimde
acı bir tortusu kalır."

bana göre bu durumu en iyi anlatan şey sabahattin ali'nin yukarıdaki dörtlüğüdür.

aslında mutlu olmam gereken zamanda bir anda beni saran ve kolay kolay geçmeyen şey. sanki bir anda bütün hayat damarlarım tıkanıyor. her şey anlamsız ve gereksiz gelmeye başlıyor. neden yaşıyorum ki? neden burdayım? gibi sorular durmadan aklımdan geçmeye başlıyor. üzerime, tabiriyle, öküz oturmuş gibi hissediyorum ve garip bir şekilde bu duygu durumundan çıktıktan sonra hafiflemiş gibi hissediyorum. fakat asıl sıkıntı bu durumdan çıkabilmek. çoğunlukla benim çabamla gitmediği için bu duygu durumunun geçmesini beklerim. bazen hızlıca geçer bazen de saatler alabilir. lakin tecrübe ettiğim kadarıyla geçmesini hızlandıran tek şey biraz ağlamak ve ardından uyumak.

(bkz: başkasının yerine utanmak)

cem yılmaz, tarkan, athena üçlüsünden sonra sıra sezen ablama gelmiş. vah gerizekalılar vah.

kendisini bu kadar geç fark ettiğim için başımı taşlara vurmak istediğim yazardır. bu ne güzel tanım girmektir yahu. hayranlıkla okudum bir süre sonra koşarak nickaltına geldim. umarım musmutlu bir hayat içinde bize bu güzel tanımları girmeye devam eder. var olsun, hep bizimle olsun.

edit: kendisinin kocaman ve iyilikle dolu bir kalbi de var.

adam sılvera'nın kaleme aldığı kitap gençlik kitabı olarak geçiyor. biraz distopik ögeler taşıyan kitap, bir kurum tarafından ölüm habercisi olarak geçiyor, mateo ve rufus'u ölüm habercisi ara ve o gün içinde öleceklerini söyler ama nasıl öleceklerini veya hangi saate öleceklerini söylemez. mateo ve rufus farklı sebeplerden ötürü aynı kurumun kurduğu son arkadaş uygulaması sayesinde yolları kesişir.

kitabın dili güzel olmasının yanında kurgusu da takdiri hakkediyor. ister istemez de kitap empati kurdurup sizin son gününüz bu gün olsaydı ne yapardınız sorusunu size sormayı da ihmal etmiyor, bu soru biraz klişe olsa da kitap farklı kurgulara yani birden fazla kişiyi de hikayesine katmış yan karakterlerin hikayesine de bakabiliyor, gözlemleyebiliyorsunuz. benim kendi düşüncem kitap bana hiç bir şey katmayan bir kitaptı tamamı ile vakit öldürmelik boş zamanınızda bakabileceğiniz bir kitap. benim elimde biraz sürünse de bitirdiğim bitirince de gerçekten bu kadar mıydı diye düşünmeden edemediğim kitap size hikayeyi anlatırken beklentiyi de yükseltiyor bana kalırsa o beklentiyi iyi kullanamadığını düşünüyorum. lgbti ögeler taşıyan kitap o yönden baya soft tatlı olsa da sanki yapmak için yaptı gibi bir duygu hissettirtti o yüzden de bazı şeyler samimiyetsiz gözüktü, kitap çevirisi de buna etkili olmuş olabilir bazı ingilizce kelimler türkçeye çevirince o duyguyu kaybetmiş anlamsız kalmış. ingilizce olarak okuyabilseydim kitabı yorumum daha farklı olabilirdi.

benim puanım 10/4

"sonunu bilmeden başlarız hikayenin parçası olmaya
bazen hiç gülmeden bitiverir hikayemiz
geçeriz bomboş bir sayfaya..." dizelerinin geçtiği pinhâni şarkısı. sonsuz gökyüzü, götür beni

beyni olmadan bir ömür yaşayan insanlar var bu daha garip.

dert ortağıdır lakin kendi dertleriyle kimsenin canını sıkmak istemediği için anlatmaz.

genelde geçiştirmeyi yeğler. herkesin kötü haline koşar. aranan bir dinleyici, çözüm ortağıdır.

dünyada psikanaliz kavramı yokken yazılarında ilk psikanaliz örneklerine yer veren, modern klasiklerin başında gelen stefan zweig tarafından “psikologların psikoloğu” olarak adlandırılan ve birçok toplumsal,bireysel tespitleri olan dünya klasiklerinin vazgeçinilmez rus yazarı.

normal yaşamda insanlarda "bunu dersem dayak yer miyim" korkusu oluyor. ama sanalda bu temkinlilik hiç yok. haldur huldur sataşıyor herkes birbirine. bu nickaltılar biraz olsun dizginliyor milleti gibi geliyor. çünkü adamın suratına iğrenç bir insan olduğunu özelden birebir haykırsan karşılığında sülalenle ilgili bir takım samimiyetler ifade edip geçer. ama mevzu nickaltına yazılma ihtimali olunca az biraz sakinliyorlar. çünkü karşılarındaki insanın kendi hakkındaki düşüncelerini önemli görmüyorlar, önemli olan bu yergilerin halka açık ifade edilmesi. o zaman bir panik ki herkes sormayın. bir yazar on yüz milyon iyi yoruma karşılık tek bir negatif yorumda kendini uçurtturmayı başarmıştı hatırlarsanız. anlayacağınız kaosu yarı yarıya indiriyor. bu yüzden nickaltı iyidir.

benim sorunum ise mahlasıma özel olmaması. browsermış filmmiş kim denk getirirse yazmış. neyse sözlüğün canı sağ olsun çok da mühim değil.

kemal sunal'ın korkusuz korkak filminde kiralık katiline verdiği talimat :
" kapalı havada öldürme, cemaat ıslanıp arkamdan küfür etmesin".

beynin devre dışı bırakıldığı duygu durumudur.

aşk... bitti. soldu şiir.
büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım
ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde
aşk yalnız bir operadır, biliyordum.
m. mungan

mayasında vardır. menfaat için, huri ve sınırsız şarap için veya ateş korkusundan yapılan zoraki iyiliklerden kat be kat değerlidir bu iyilikler.

öyle şey mi olur. gider tek kişiyi çözer beş kişinin yanına bağlarım. anca beraber kanca beraber. sonra altısı birden ölsün (!)

babamdı.
ben oruç tutmuyorum kardeşim asıl benim senden para almam lazım uyku kalitesi bozdugun için deyip kovaliyordu davulcuları.

kadın arkadaşının darp edilmesinden rahatsız olmak yerine 1.70cm olan boyunun derdine düşmüş yazar kişisinin beyanıdır.
bu nasıl bir rencide olmaktır ki ağzı burnu kaymış denecek biçimde dayak yiyen biri ile ilgili buraya gelip zırvalıyorsun.
abla tavsiyesi olarak kabul et lütfen ve psikologtan randevu al. boyun ile ilgili büyük bir kompleks sahibisin ve daha da acısı bunu kabul etmiyorsun.
uyardım ama dayağı yedi mivnalinde bir entry yazmak için ağır psikolojik bunalım yaşıyor olmalısın.
170 cm oluşundan ötürü anne ve babana, gen havuzundaki akrabalarına, seni spora teşvik etmeyip kısa kalmana sebep olma ihtimali olan ilkokul öğretmenine de beddua etmeye başlamamış olmanı dilerim.
ne diyeyim artık, allah başka keder vermesin.

severek dinlediğim, be the cowboy albümü ile beni kendisine aşık eden japon-amerikalı muhteşem kadın.
kendisinin washing machine heart şarkısı bağımlılık yapabilmektedir ayrıca.

gereksiz olsaydı böyle bi başlık açamazdın seni kendinle çürüttüm bb