yani her şey venüs burcuyla mı alakalıymış yav? benimki de oğlakmış ama seviyorum ben iltifat almayı, beğenilmeyi, süsü, gösterişi. aşağılık kompleksim yok. aptal sayılmam. çirkin de değilim. insanlara güzel söz söylemekten ve onların da güzel sözlerini kabul etmekten hoşnutum. ne işe yarıyormuş ki bu venüs burcu? yha inanmyrm hrks bnm pşmde, nfrt edyrm btn erk*klrdn, lnt olsn vns oğlk demediğim için durduk yere evde otururken aptal ve çirkin bir vitrin süsü oldum.(bkz: yeter) (bkz: hiçbir şey hak etmiyorsunuz siz)

t: katılmadığım laf püsürü. seviyorum ben erkekleri anam.

bunların kalpleri engelli.

mabel matiz'in klipleri. özellikle de çukur ve mendilimde kırmızım var. kısa metrajlı film yarışması olsa ödül alırmış.

muhabbetine doyum olayan, zeki, sevecen ve alttan göndermeleriyle kendini belli eden, an itibari ile takibe aldığım güzide yazarlarımızdan. umarım yazmaya devam eder. sevgiler..
(bkz: sözlüğün gece daha bir güzel olması)

biri tek başına evidneyken gece vakti elektrikler kesilir, aman kötüyü çağırmayalım

ayın şavkı dağlara vurmuş burda, 03:55

ev işleri genel olarak bir sorun. şanslı olduğum bir konu varsa o da babamın ve annemin her şeyi tamamen eşit yapması, yaz tatili ile birlikte üçümüz yapıyoruz. ama bazı insanları görüyorum, sırf erkek olduğu için kız kardeşinden su istiyor, kalkıp almıyor beyefendi. çok yazık ve çok acı bir durum bu, allah sabır versin bu durumda olanlara.

"mutluluğun tek bir türü vardır ama mutsuzluk bin bir şekilde ve büyüklükte gelebilir. tolstoy'un dediği gibi:'mutluluk masal, mutsuzluk ise öyküdür.'"


(bkz: sahilde kafka- haruki murakami)

sözlükte, deprem gündemiyle ilgili gerekli bulduğum her kategoriden paylaşım yaptığımı sanıyorum. aynı kategorilerde başka birçok haber görüyorum ama anlayan anlar, anlamayacak zaten anlamaz diye düşünerek onları sözlüğe taşıma gereği duymuyorum.

itiraf... bilemedim ya. umarım bu zamanları mümkün olan en az hasarla atlatırız ve bu sefer bir sürpriz olur da toplum olarak büyük dersler çıkartırız.

zeynep bastik abi. sevgilimin aga cevresinden tutun otobuste karsilastigim tanimadigim erkek kisisi bile benzetti. soruyo bana bi bagin var mi diye bide* ben benzetemiyom ama artik pek sevgili kayinvalidem de benzetince okeyledim. dedim olabilir

shakespeare hamletteki 'olmak ya da olmamak' tiradında, bu duruma şöyle değinir;

bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
kim ister bütün bunlara katlanmak
ağır bir hayatın altında inleyip terlemek
ölümden sonraki bir şeyden korkmasa
o kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
ürkütmese yüreğini?
bilmediğimiz belalara atılmaktansa
çektiklerine razı etmese insanları?
bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
yürekten gelenin doğal rengini.
ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
yollarını değiştirip bu yüzden
bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.

plan çok ama icraat yok.

ağrı.

ölüm.

erkek parfümü kullanan kadından bir farkı yoktur, kokuların cinsiyeti mi olur ayol.

bunda benim biraz katkım varsa, ne mutlu bana. iftihar ederim, gurur duyarım efendim.

dikkatlice okunması gereken, çok sağlam sosyolojik gözlemler içeren, kıymetli bir yakup kadri karaosmanoğlu eseri.
tanımadığı insanların canı ve namusu için gazi olmuş bir subayın,
yine o insanlar tarafından ucube muamelesi görmesini anlatır.

insanlar ne nankör, ne cahil, ne kötü niyetlidir.
vatanı için çolak kalmış bir askeri bile ötekileştirecek kadar dar görüşlüdür.
o "candan anadolu insanı" güzellemeleri ne boştur.