"ağzımın ortasına çakıver" derse seve seve yapacağım tiptir.

pozitif ayrımcılık yaptığım kişilerdir. beni takip edenleri ben de takip ediyor, yazılarını düzenli okuyor ve elimden geldiğince beğeniyorum. iyi ki varlar.

geçen sene ağustos ayında yani bundan 4-5 ay önce mecliste paket halinde kabul edilen, paketin içerisinde; kişilerin kendisine ait her türlü bilgi, belge, konuşma, demeç ve söylemlerin aleyhte kullanılması veya itibarı zedeleyici unsurları oluşturması sebebiyle doğabilecek olumsuzlukları engellemek amacıyla “unutulma hakkı” olarak tanımlanan yasal hakkını kullanmıştır.

post-truth dönemin hukuki bir zeminini oluşturmak olarak bakılırsa çok tehlikelidir.

nedense aklıma direkt devlet geldi. benim nickim devlet olurdu.
devlet en büyük mafyadır. hatta bu konu hakkında charles tilly'nin
war making and state making as organized crime adlı bir makalesi var.
buradan türkçe çevirisini okuyabilirsiniz.

beş taş, taso, misket, yedi kule... çok güzel zamanlardı. bazen saatlerce oynardık ve havanın karardığını bile fark etmezdik. bu oyunlar uğruna eve geç gidip az laf işitmedim.

ne zaman geleceklerini merak ettiğim nesil.

evrende insanlar gibi bilinç sahibi ve düşünebilen farklı canlı türlerinin de var olduğuna eminim fakat kanıtlayamam...

mikroorganizma türü canlıların varlığı kesin zaten. o konuda tartışmaya gerek görmüyorum.

hiç seks yapmamış kadınlar genelde seksin aşk ile yapılmasını savunur. sonra aşık olup ilk tecrübelerini yaşadıktan sonra. sekste aşık olmanın mutluluk getirmediğini anlamış olurlar. çünkü sadece kendi zevkini düşünen partnerini hiç orgazma ulaştıramamış çok kadınla tanıştım. zaten aldatmalarının temel sebebi de bu değil mi. sekste önemli olan tahrik ve tutkudur. bunları hissetmek içinde aşık olmaya gerek yoktur. tabi ki bu her önüne gelenle seks yap anlamını taşımıyor. ama tecrübesiz kadınlar sekse çok anlam yüklüyorlar. gerçi sonra hepsi 90 derece değişiyor ama.

kadının vücudu hakkında o kadın dışında hiç kimsenin söz hakkı yoktur.

haddiniz olmayan işler hakkında atıp tutmayı bırakın lütfen.

sabah sabah inanılmaz bir baş ağrısı ile uyandım. ona uyanmak denmez, gözlerini açmaya çalışmak, hayatta kalmak için direnmek denir. hayır sen başsın kardeşim derdin ne senin? insanı hayattan soğutmanın, kafanı duvarlara vurmak istercesine son noktaya getirmenin anlamı nedir? kesip atılabilecek bir şey olsan 1 dakika durdurmazdım seni gövdemin üstünde.
kendi başına sinirlenmek de ancak bana özgü bir davranış olabilir, başımın da çok umurundaydı bu durum.*
bu ağrıyı anlat derseniz anlatamam, enine boyuna yaşarım ancak.
bir de gif koyabilirim tabi, başım ağrırken beynime aynen şöyle bir muamele ediliyor;
ps: benimle aynı durumda olup iyi hissetmeyenler için gelsin sıradaki gifimiz.*

akraba ve/veya arkadaş kayırmaca.

kriz, çin alfabesinde iki sembolle ifade ediliyor. biri tehlike, diğeri fırsattır. bunu en iyi ifade eden winston churchill "iyi bir krizi asla ziyan etmeyin " demiştir.

ben külah sarma konusunda çok beceriksizdim. bir kere sarma işini hızlı yapamıyordum. yaptığım külahlarda pek ince olmuyordu. bu konuda çeşitli denemelerim oldu. tabiri caizse kırk fırın ekmek yedim ama nafile... baktım olmayacak, kendime küçük bir külah çantası yaptım. daha doğrusu anneme yaptırdım. bu çantayı yanlamasına takar, muazzam şekilde yapılmış külahları içine koyar ve böylece rekabeti dengelerdim. aksi halde şişen külahlar lordu olarak anılacaktım ki, kök tengri kimseyi bizim mahallenin çocuklarının diline düşürmesin. külahı iyi yapamıyordum ama boruyu üflemek ve hedefi vurmak konusunda gayet başarılıydım. allah bir yerden almış bir yerden vermiş işte. özetle benim meselem lojistikti ve onu da çözmüştüm.

yalnız bu külah işi tehlikelidir. yani normalde gayet stabil bir oyundur ama mahallenin piçleri * bu oyunu bir anda cehennem azabına çevirebilir. aslında kurallar baştan konulmuştur. herkes bu kuralları bilir. kimse kimsenin tavuğuna kışt demez, maksat eğlenmektir ama istisnasız bir tane sivri zeka muhakkak çıkar ve oyunu sabote ederdi. ha o nasıl oluyordu derseniz, şöyle oluyordu; bu sivri zekalar külahların ucuna iğne takıyor ve külahın isabet ettiği çocuk yandım anam nidaları ile canı yanmış bir şekilde diğerinin üzerine çullanıyordu. sıkıntı şu ki, iğneli külah tehlikeli yerlere de isabet edebilirdi. misal göz gibi. işte o yüzden de bu işi yapanlar genelde bir daha oyuna alınmazlardı. ama nasıl oluyorsa o iğneli külah bir şekilde atılırdı. bana da isabet etmişliği vardır. bir kaç kere bacaktan, bir kaç kere de kaba etimden vurulmak sureti ile gazilik unvanına erişmiştim.

güzel zamanlardı cidden. sürekli kendimize eğlenecek bir şeyler bulur ve onları hayata geçirirdik. ha laf aramızda ben halen adam gibi külah saramıyorum. çantayı da kaybettik, o yüzden düelloya davet etmeyin asla icabet etmem *

bizim zamanlar için şöyle modernize edilmiş halleri vardı. havalı dururlardı.



tanım: çocukluk zamanlarımızın en keyifli oyunlarından birisidir. elektrik borusu ve kağıttan yapılan külahlar marifetiyle oynanırdı. ayrıca fişek oynamak olarak da bilinir.

sokağa çıkma yasağını çiğnememiştir,tebrikler.

psikoterapist olmasından mütevellit varoluşçu yaklaşımı ve yazarlığı ile bazı düşüncelerini okurları için unutulmaz kılan didaktik öykülerin adamı.

''peki, eğer ölüm kaçınılmazsa, eğer tüm yapıtlarımız, hatta tüm güneş sistemi bir gün yok olup gidecekse, dünya tesadüfi ise ( yani, her şey pekala başka bir türlü de olabilir idiyse), eğer dünyayı ve o dünyanın içindeki insani düzeni insanlar kurmak zorundaysa, o zaman yaşamın ne gibi bir kalıcı anlamı olabilir?'' (aşkın celladı ve diğer psikoterapi öyküleri, s.20)

mümkün olan durumdur. şöyle ki;

sigmund freud tarafından ele alınan bir kavram var: tekinsizlik.* freud, bu ruh halini dehşet verici olarak tanımlamış. genel olarak, zihinsel belirsizlik ve yabancılaşma hissi olarak tarif edebiliriz tekinsizliği. aslında ölüm de bu yüzden korku vericidir, düşünebilenler için. sonu belirsizdir, nasıl olacağı belirsizdir gibi gibi..

hatta william sheakspeare, şöyle der*: tüm kötülüklere, belirsizliklere nasıl katlanır insan? ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, o bilinmez dünya ürkütmese yüreğini..

bilimsel ve edebi açıdan bu şekilde irdelenebilir. benim açımdan ise, daha görülecek çok yer, keşfedilecek çok şarkı ve yardım edecek çok insan var!

“gürültü huzur bozar, sinir dimağı yorar.”

1970 ankara, ulus meydanı



fotoğrafın tamamı



görsel kaynağı

sword art online reki kawahara tarafınbdan yazılan ve abec tarafından görselleştirilen bir mangadır. hikaye 2022'de geçip devasa rol yapma oyunu ve sanal gerçeklik ile birleşen bir oyunu konu almaktadır. playstation için oyunları da bulunmaktadır.

şimdi animenin hikayesine geçelim.

nerve gear isimli sanal gerçeklik oyunlarını oynatan bir cihaz vardır ve bu cihaz çok yaygındır. 6 kasım 2022 yılında sao isimli bir vrmmorpg oyunu çıkışını yapar ve oyunu sadece 10.000 kişi alabilmeyi başarmıştır. kirito isimli oyuncu da bunlardan biridir. ancak oyunda bir sorun vardır. çıkış tuşu yerinde yoktur. herkes ne olduğunu anlamaya çalışırken oyunun geliştiricisi kayaba akihibo aniden herkesi başlangıç noktasına ışınlar ve oyundan çıkmanın tek yolunun 100 farklı zindan bossunu yenip oyunu bitirmenin olduğunu söyler. ayrıca eğer oyuncunun canı sıfıra inerse otomatik olarak radyasyon yayarak oyuncuyu öldürecektir.

kirito daha önce bu oyunun beta testlerinde çok fazla deneyim elde ettiği için tek başına hareket ederek oyunu çok kolayca bitirebileceğini düşünmektedir. ancak işler kirito'nun beklediği gibi gitmeyecektir çünkü oyun beta sürümünden farklıdır.

bazen öğretmen öğretemez çünkü çocuğun öğrenebileceği doğru yöntemi bulamaz. belki sağlıklı ilişki kuramaz. öğretmenini sevmediği dersi öğrenci de öğrenemez. bazen de tam tersi öğretmen hangi yöntem ile öğretirse öğretsin öğrenci öğrenemez. o dersi alma kapasitesi veya öğrenme yetisi azdır veya yoktur. mesela ortaokul matematik öğretmenim muhteşem bir insan ve eğiticiydi. bana matematiği sevdirebilmek ve öğretebilmek için denemediği yöntem kalmadı ama ben öğrenemedim çünkü o kapatisem o derste yoktu. kısacası duruma göre değişecek versus.