ortamlarda havasından geçilmeyecek kişidir.
hakkıdır, ben yapamıyorum mesela bir gün başarırsam ben de:
"şeker kullanmıyorum" diye hava atarım.

puanlara zam isityoruz.

izmir birgi eski evler

benim bir anlamda hayat amacim: " kendime yetmek!"

ekmeği fırından almıyor da kendim pisiriyorsam mutlu oluyorum. cebimde yemek yiyecek kadar param yoksa, şikayet etmek yerine son kalan paramla bir su bir de poğaça ile idare edebiliyorsam mutlu oluyorum. arkadaşımdan borc istemek yerine ac kalmaktan, bilmem kaç km yolu yürümekten mutlu oluyorum.

mutluluğu ikinci bir kişide aramak yerine kendime bağlıyor ve kendime özen gösteriyorsam mutlu oluyorum. paramin hem karnımı doyurmaya hem de beynimi doyurmaya yetmediği zamanlarda beynimi doyurmayı tercih ettiğim için mutlu oluyorum.

şikayet etmemekten ve bununla birlikte de birilerinden bir şey istememekten ötürü mutluluk duyuyorum. ne kadar kendi kendime yeter, ne kadar kendi kendimle yetinebilirsem o kadar mutlu oluyorum!

sabah uyanır uyanmaz koca kupa kahve sigara. öğlene kadar en az iki kupa daha. yemekten sonra tekrar. yani akşama kadar nerden baksak 6 kupaya kadar içiyorum. bağımlı mıyım, kesinlikle evet. henüz mükemmel filtre kahveyi bulamadım ama denemeye devam *

tükenmişlik sendromu.

dune evreninde paul atreides için kullanılan terim. kelime kökeni olarak ibranice bir terim olan “kefitzat haderech” ten geldiği bilinmekte. yani; yolu zıplayan.
kitapta ise; aynı anda birden fazla yerde bulunan ve üstün insan manalarında kullanılır.
ilk kullanılışı bene gesserit rahibeleri arasındadır.

türkçe’ye değişik şekillerde çevirileri mevcuttur. bunun nedeni ise yayınlandığı seneler ve basımevlerinin genel tutumudur.

bilindiği üzere bene gesserit’ler, genetik hafızaya sahip olduklarından ötürü atalarının yaşamlarını da yaşarlar içlerinde. ama malumdur ki, kadınlar “xx” iken erkeklerin “xy” olmasından ötürü, erkek bir bene gesserit olası bir mesih gibi görülür. bu mesihe ise kwisatz haderach deniyor. ve bu kişi, bene gesserit’lerin kendi genetik hafızalarında bakmaya bile cesaret edemeyecekleri kadar derine inebilen, geleceğe dair öngörüleri olabilen biridir. aynı zamanda olası bir mentat ve lonca yönbulucu’dur. bu yüzdendir ki saygı ile beraber korku da bu mesih’in etrafında şekillenir.

gerçek ismi aleksandr aleksandroviç blok olan, rusya'nın en ünlü sembolist timsallerinden olan şairdir. 1880 yılında, üst tabakaya mensup bir çocuk olarak dünyaya gelen blok, hukuk profesörü bir babanın ve döneminin st. petersburg üniversitesi rektörünün kızı olan, kültürlü bir yazar olan annenin oğlu idi. annesi ve babası yollarını ayırdıktan sonra ise st. petersburg üniversitesi rektörü olan büyük dedesi andrey beketov'un köşkünde kaldı.

nitekim, kültürlü ve seçkin bir ortamda yetişen blok'un edebi kişiliği de küçük yaşlardan itibaren gelişmeye başladı. ilk şiir denemelerine beş yaşında iken atıldı. küçüklüğünden gençliğine kadar bilhassa aleksandr puşkin gibi romantik şairlerden, ve vladimir solovyov'un temsil ettiği mistisizm fikirlerinden etkilendi. şiirlerinde sık sık; aşk, doğa, gizem, özgürlük ögelerini kullandı, çoşkulu ve heyecanlı bir anlatımı benimsedi. bu bahsettiklerime istinaden, kendisine ait olduğunu bildiğim az miktarda şiirden en sevdiğimi bırakıyorum:



ama en çok da aleksandr blok'un bozkır kavimleri tarihçiliğine dair yaptığı katkıdan bahsetmek istiyorum.belki farkındalıkla, belki farkında olmadan yaptığı katkıyı:


20. yüzyılın ilk çeyreğinde, ukrayna bozkırlarında günyüzüne çıkarılmış iskit kurganlarına olan yöneliğin ilginin artmasında bu şairimizin rolü çok büyük olmuştur. at üzerinde yaylarla savaşan, altından yaptıkları muhteşem güzellikteki sanat eserleri ve gür sakallarıyla meşhur bu toplum hakkındaki teorilerin yoğunlaştığı bir dönemde "iskitler" adlı şiirini yazdı. alman tarihçilerın aryan kavmi, türk tarihçilerinin turan kavmi olarak gördüğü bu kavmi, rusların ve marksist tarihçilerin lehine en çok o benimsedi. iskitleri rusların atası olarak bellediği şiiri rusya'da çok büyük ses getirdi:

"... ancak mutluluğa giden yolda kullanışlı bir araç olabilir." şeklinde devam ettiğinde mantıklı bir hâl alabilecek düşünce.

insanın düşmanı insandır. düşman arayan illa birini buluyor. güzel diye, çirkin diye, zeki diye, cahil diye. geçen biri çirkin diye öldürüldü, bir çoğu da sözde onu çok güzel gören sevgilileri tarafından. sadece kadının düşmanı kadındır sözü yapıştı üzerimize çünkü ataerkillik içinde düşünceleri baskılanmış onlarca kadın var.

insanın olduğu ortamda kadın ya da erkek fark etmeksizin düşmanlık bitmez. insan hep ben dedikçe de bu bitmeyecek. oysa herkes başkaları ile uğraşmak yerine biraz kendiyle uğraşsa dünya daha yaşanılır olmaz mı?

sözlüğün başından beri burada olan, ve nickini bütün sözlüğün bildiği, yokluğu infial yaratacak * yazarlardır.

türkçe'ye ailem robotlara karşı olarak çevrilmiş bir netflix animasyon filmidir.

mitchell ailesi mükemmellikten uzak olan, her ferdinin tuhaflıkları bulunan bir ailedir. ve dünyayı kurtarmak bu aileye kalır.

kesinlikle çok eğlenceli, birçok yerinde kahkaha attığım *, iç ısıtan tatlı mı tatlı bir film. zaman ayırıp izleyin derim, birçok kişinin gerçekten seveceğini ve eğleneceğini düşünüyorum.

direkt sorun. hayat kısa sözlük, uğraşmayın antin kuntin şeylerle.

arkadaşımın köpeği bende,normalde yorgunluktan ölüyorum uyumam lazım ama öyle bi hava alalım dedik.

su içsem yarıyor .

böyle bir şey yok, nefret ederim. sürekli açıklama sürekli gönül alma. çocuk gibi tavırlar. çocuk bakmak istesek doğururuz bundan sonra, kimsenin tavrını tribini çekemeyiz

bir şey ayrı yazılır ama ille de ayrı değildir iki sözcük birbirinden. zaten ikisi arasına giren mesafe onların birbirlerinden uzak olduğu anlamına da gelmez. çünkü her şey zaman meselesidir ve mekan, üzerinde uzlaşılmış bir yalandır.

gece gece sevdiğim sözleri ve sözcükleri aklama işine girdiysem ve bunun nedeni yağmursa yapılacak bir şey yoktur aslında. en iyi bildiğim şeyi yapıp yazdıkça yazacağım.

bir şey güzeldir; çünkü kendi başına bir anlama gelmezmiş gibi görünse de anlamını bilmediğimiz her sözcüğün anlamına gelebilir. az şey midir bu?

bir şey ayrı olduğu halde bir arada olmanın da bir metaforu sayılır. sayılmaz belki ama ben sayılsın istiyorum. ayrı ama birlikte, zamana mahkum ve mekana isyankar. taş kesil ulan!

düşünüyorum da, müthiş bir şey. en sevdiğim kitap isimlerinden biridir bu. bu gece serbest çağrışım gecesi. kedilere pizza verip ayarlarını bozabilirim mesela yazdığım tanımda. ama yapmayacağım bunu. çünkü daha önce çok güzel bir şekilde yapıldı bu.

eğer en sevdiğiniz kitap isimlerinden birinde bir şey sözü geçiyorsa ona sahip çıkın. çünkü söylemek istediğim bir şey var.

23 şubat 2020 diyarbakır