sigaranın son nefesi otobüse üfleyen kimsenin başı çektiği versustur.

hayır, araştırmalar küfrün rahatlatıcı olduğunu söylüyor, demek ki rahatlamak istemeyenler mal.

siz kendinizin ne dediğini anlamazken o şıp diye sizi anlar.

+burası mı ağrıyor?
-hhhığğğr oğğğn yağndahii.
+hmm tamam bu mu?
-eeğğt.

iskandinav ülkeleri.

kimisinin doğum tarihi, kimisinin ölüm.

dostoyevski, gogol, çehov.

2 sn sonra öpücük atarak sonlanır.

bir manyetik türü. single coil manyetiklerde gain açıldıkça dip gürültüsü denen meret artar. bu sorunu ortadan kaldırmak için bu manyetikler geliştirilmiştir.

bilgim olmadığı için dip gürültüsünün nasıl kesildiğine, yani teknik bilgilerine girmeyeceğim. onu da bilenler anlatsın.

bu gitarla gaini fulleseniz bile dip gürültüsü acaip az gelir. manyak da çalınır. ancak **clean tonları o kadar da güzel değildir.

lavaşı kalın olan ısırması zor olan dürümdu. bir de sosu falan akar hiç uğraşılmaz. ekmek arası harikadir.

ismail abi (leyla ve mecnun)
-bu acı geçiyor mu?

reuters'un "türkiye'ye gitmek için en iyi zaman, türkler dışarı çıkamıyor." haberini haklı çıkaran açıklama. biz artık misafir konumunda olduğumuzdan turistlerden "kendi memleketinizmiş gibi rahat olun." lafını duyabiliriz.

bazı insanlara çok yakışan aksesuar.
ben buna çok heveslendim ve gidip burnumu deldirdim. hem de ne kadar yakışacaktı, sanki kimliğimin tamamlayıcı parçasını keşfetmişim gibi. ama burnum sürekli hızmayı atıyordu, sanki kabul etmiyordu ve yara oldu.
bu kısa hevesim ve burnumdaki delik olaysız kapansın diye gece yatarken burnuma merhem sürüp sargı bezi yapıştırıp yattım bir süre. bir gece ansızın uyandım ve bir sigara yaktım. burnumdaki sargı bezi alev aldı. yanık palyaço burnumla 1 hafta gezerek bu pişmanlığın finalini yaptım.

özür dilerim arkadaşlar*
fotoğraf bugünden, yeni düştü kendisi kütüphaneye. yememek için zor duruyoruz ofiste. deliricem!

edit: oyy benim kızımla tanıştığımız günmüş bu! artık birlikte yaşıyoruz kendisiyle, bu fotoğraftan yaklaşık 15 gün sonra sahiplendim ben kendisini ve 6 ayı devirdik bu evde.
adı da sirsi. gideyim de öpeyim kızımı*

ruhu dinlendiren eylem.
teknolojik aletlerden uzakta, kokulu mum veya tütsü eşliğinde yapılırsa; sinirden, stresten arındığınızı hissedebilirsiniz.

aşı olmamak.
birilerinin istediği partiye oy vermemek.
maske takmamak.

hepatoduodenal ligaman içindeki portal ven ve hepatik arterin parmakla veya vasküler klemple kompresyonu ile karaciğer kanamasının kontrol altına alınması yöntemine dayanan özel manevra.

goril - bodyguard
maymun - hırsız
köpek - dedektif
yılan - müdür

kesinlikle müzik dinlemektir.

hiçbir yere, hiç kimseye ait hissetmiyorum. her an her yerden gidecekmişim gibi geliyor. "rahat ol evin gibi hisset" denilen günlerin gecesinde yabancılık çekip uykusuz kalıyorum. hiçbir yere 'evet ben buraya aidim, burası benim evim' diyemedim. her gelenin gideceğini biliyor, ama asla kimseden gidemiyorum. sonra mustafa görgüç'ün şu satırları geliyor aklıma: "dünyanın evim olmadığına inanıyorum bu aralar. pek yaşamak gelmiyor içimden. yaşamak dediysem, öyle işte… ne zaman balkona çıksam ay ışığı, “ölmek için güzel bir gece,” diye fısıldıyor sanki kulağıma. hayvan gibi sigara içiyorum. parmaklarım sarardı, gözlerim sarardı; tırnaklarım, ruhum sarardı. hayatımı renklendirmek için intihar süslü hayaller kuruyorum gecelerde."