bugün dergimizi şereflendiren yazarımız:
yaşamayı unutmak yazısı ile merve yılmaz. bir solukta okunacak bu güzel yazıya buradaki öne çıkanlardan ulaşabilirsiniz.

kategori sınırlaması olmadan her türden yazılarınızı, denemelerinizi, dışavurumlarınızı ve iç dökmelerinizi de [email protected] adresine gönderebilirsiniz. iyi okumalar diliyoruz.

ismimizin içinde bulunan harflerin kişiliğimizin ve karakter özelliklerimizin üzerinde etkileri olduğu düşünülen analiz çeşididir. inanmak ve inanmamak arasında bir yerlerde olduğum konudur.

(bkz: ayrılık da sevdaya dahil)

dudak şeklinde olduğu için dudak çiçeği olarak da bilinen öpücük çiçeği (psychotria elata) güney amerika ve afrika’nın tropikal ormanlarında yetişmektedir. öpücük çiçeği
1900 tane türü bulunan, bol su seven ve kırmızı renkte olan öpücük çiçeği dünyadaki en ilginç çiçekler arasında sayılmaktadır.
ortadoğu ve ülkemizin bazı bölgelerinde yetişmediği için şanslı bir çiçek türüdür.

amerikalı oyuncu ve sunucudur.

the king of queens dizisinde yıllarca harikalar yaratan leah rimini bu diziyi izlememin ana nedeniydi sanırım. sadece güzel olması değildi leah rimini’nin etkileyici yanı. kimsede olmayan ya da çok az kişide olan bir ses tonu var leah’nın. bu kadar cızırtılı bir sesin nasıl bu kadar etkileyici olabileceğini her zaman düşünmüşümdür diziyi izlerken.

leah rimini çocukluğundan itibaren the scientology tarikatının bir üyesi olarak sürdürür yaşantısını ancak belli bir dönemden sonra tarikatta dönen işlerden rahatsız olmaya başlayan oyuncu tarikattan ayrılır. ancak bu ayrılığın ardından tarikata bağlı olan arkadaşları tarikatın emri ile onunla ilişkilerini keser. zor zamanlar geçiren rimini bir kitap yazarak the scientology tarikatının gerçek yüzünü gözler önüne serer, hatta dava da açar tarikata.

daha sonra ise leah rimini: scientology and the aftermath isimli - scientology ve sonrası- bir belgesel hazırlar ve sunar. bu programda tarikatın kurbanlarını yayına çıkarıp her şeyi ortaya dökmeye kararlıdır ve bu belgesel dizi ile iki emmy ödülü kazanır.

ben söylemem. ayrıca gerekmez de.

azap başlangıcı. sonu gelmeyen girdap. büyük stres kaynağı.

ıstırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer,
ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
gam karar eyleyemez hande-i hürrem de geçer,
devr-i şâdi de geçer, gussa-i matem de geçer,
gece gündüz yok olur, ân-ı dem âdem de geçer,

bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,
çağlayan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?
inleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?
çevrilir dest-i kaderle bu şu’unun fili mi,
ney susar, mey dökülür, gulgule-i cem de geçer,

ibret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan.
niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,
önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da’vadan
utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe,
süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre
cahilin korku kokan defterini tanrı düre!
ma’rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
cennet iflas eder, efsane-i âdem de geçer.

serseri neyzen’in aşkınla kulak ver sözüne,
girmemiştir bu avalim, bu bedyi’ gözüne.
cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.

(bkz: neyzen tevfik)
kendi sesinden dinlemek isteyenler için;

gartic.io/055vh7zT

yoldaşla içerdeyiz. 30 kişi olunca başlatıyoruz.
edit: arkadaşlar mahlaslarınızla gelin, sonucun resmini de paylaşabiliriz.
edit 2: uykusuz, haklıyım, hi my i run içerisi şampiyonlar ligi.

en kestirme yolu sınıf arkadaşımın yaptığı gibi yüksek lisans yapıyorum demektir.

günaydın, sözlüğün güzel insanları. gününüzün güzel geçmesi dileğiyle.

nerede negatif duygu var hepsi içine çullanmış sanki. dışarıya çıksan daha fazla, içeriye girsen daha da fazla. kimseye bir şey olmuyor. kendi kendine ediyorsun, hırçınlığın senin ruhuna izler bırakıyor, bak bakalım o benliğinden taşan nefret kimin boğazını sarmış? bütün pencereler tozlu değil mi? diyelim ki öyle, olmasa başka bir şey görecek misin sanki? gözlerine inen kömür karası perdeler ne olacak? biliyorum bütün bu karanlığı görmezden gelemezsin ancak sen karanlığı içine çekmişsin, önce o seni yutmuş sonra sen onu iliklerine işlemişsin. neden bundan rahatsızlık duymuyorsun peki? neden bu eziyet hoşuna gidiyor? bu kadar mı kıymeti yok canının?

ve bir insan bu kadar mı üşengeç olur?
resmen yaşamayı bile erteliyorsun, düşünmeyi bırakıp eyleme dök artık bazı şeyleri. aksi takdirde sen düşünürken eyleme dökebilmiş insanların çoktan yolun sonuna ulaşmış olduklarını da düşünmek zorunda kalacaksın. iki gram hırsın olsun.

ayrıca kendine eziyet etme işini bırak.
hobi diyorsun da sayılmıyor be o.

muhtemelen viski ile birlikte içen insandır..

12 yıllık ballantines tavsiye ederim, küba purosu ile güzel gider..

garibin teselli cümlesi. teskin etkisi hafif bir çekişle kendini gösterir.

ülkeler ve tarihlerinden bi haber bir yazar arkadaşın yapmaya çalıştığı eleştiri.
andımız tamamen sembolik bir olaydır.
tıpkı istiklal marşında olduğu gibi. onu da günümüze göre güncelleyelim yada kaldıralım o zaman.
mesela ingiltere de kraliyet aynı şekilde sembolik olarak mevcuttur. ülkelerin marşlarına baktığın zaman zaten bunun gibi günümüz de pek anlamlı olmayan söylemler ve yeminler görebilirsin. yine kültürel olarak devam ettirilen özel günler vesaire de buna dahildir.
"artık çalar saatimiz var şu ramazan davuluna ne gerek var" denilince bile ortalığı inleten ve işi maneviyata kültürel değerlere yada adetlere bağlamaya çalışan tiplerin, böyle bir cümleden rahatsız olup yaptığı kalitesiz eleştiriler komiğime gidiyor.

eskiden anne babalar çocuklara yabancılarla konuşma, onlarla bir yere gitme, birsey verirlerse alma diye tembihte bulunurlardı. şimdi çocuklar kendi evlerinde öz ebeveynleri tarafından tecavüze uğruyor. biz nasıl bir ahlakı yozlaşmanın içine doğduk anlamıyorum artık. çocuklar cehennemi yaşamaya geliyor dünyaya.

tombiş bebekler diyecegim basliktir. bebek ve cocuklara karsi ekstra bir sevgim var ama, birde boyle tombis olduklari zaman ekstra ekstra eriyorum. ozellikle o minicik ayaklar yok mu, öp öp doyamiyorsun. kucuk olan canlilarin kesinlikle mutlulukla cok guclu baglantilari var eminim...

tiradı ile başlayan türk sinemasının efsane filmi. yeni sinemacılar akımının bayrak filmi sayılabilir, kardeş filmi laleli'de bir azize de mutlaka izlenmelidir.