6. filo eylemlerinde emperyalizme karşı direnen deniz gezmiş ve arkadaşları idam edilmiş, aynı eylemlerde abd askerlerini koruyan abdullah gül bu ülkenin cumhurbaşkanı olmuştur. yaşadığımız bu karanlık çağın miladı olan tarihtir.

''deniz gezmiş idam edildiği için kahraman olmamıştır. kahraman olduğu için idam edilmiştir.''

farkındalığımızı arttırmak amacıyla yapılan 4 dakikalık kısa film üzerinden bile prim yapma çabasına giren mağazaların alçaklığıdır. bu üreticilerin amacı daha fazla yayılsın, daha çok insan görsün, hayat hayvanlar için daha yaşanılabilir yer olsun filan değil. eğer öyle olsaydı saçma sapan, basit, ucuz tasarımlarını 69,99₺‘den satmazlardı.

www.gittigidiyor.com/giyim-...

arkadaşıma dinlettiğimde kulakları için saygı duruşunda bulunmamı istemişti, ben de hemen esas duruşa geçmiştim.
sonra bu şarkıyla neler yapılmaz ki, mesela kavgaya gidilir dedi. dedim ki kavga da neymiş savaşa bile gideriz.*

bir children of bodom şarkısı. ölüm temalı bir şarkı.
1960'da finlandiya'nın espoo şehrindeki bodom gölünde dört genç kamp yaparken saldırıya uğrar ve sadece bir genç sağ kalır.
grubun ismi de buradan gelmektedir.bodom gölü

şarkıda kirli bir okuyuş var ve müzikalite olarak çok iyi olduğunu söyleyebilirim. hatta o kadar iyi ki bu tarz şarkılara karşı ön yargımı kırmış bile olabilir.

bu kadar kirli okuyuş varken sözleri anlamakta ben zorlandım açıkçası sözlerini şöyle bırakayım:
"ow
oh
the faint blaze of the candle of my life
slowly dying like a fire in a pouring rain
no sparks of hope inside
no shooting stars on my sky
on broken wings, no flying high
another night, another demise
cadaverous wind blowing cold as ice
you'll let the wind blow out the light
'cause it gets more painful everytime ı die
out of strength to fight
ı cannot take another night
ı cannot take it no more
lust of light slips through my fingers
like blood on my arms
black candle wax has buried me
another night, another demise
cadaverous wind blowing cold as ice
you'll let the wind blow out the light
'cause it gets more painful everytime ı die"

neredeyse iki ay olmuş bu başlığa fotoğraf atalı.abdürrezzak büyümüş,karındaşı olmuş.*
ikinci filiz çok az büyüdükten sonra ilk filiz durdu ve işte neredeyse aynı boydalar.çok ilginç.*

“yüreğin temiz olmadıktan sonra kaç para, hacı hoca oluşun! tespih, hırka, post, seccade, hepsi güzel; ama kanar mı tanrı bunlara? “

iranlı şâir, filozof, matematikçi ve astronom.

çünkü burası yabancıya dost, kendi vatandaşına düşman bir muz cumhuriyetidir.

muhtemelen mezun olmak üzere olan kişilerin heyecanla beklediği ama zaten duymuş oldukları tavsiyelerdir.
heyecanlısınız, biliyorum. hayatınız değişiyor artık ve işsizlikle boğuşan bir ülkede sizi strese sokacak bir döneme giriyorsunuz. ama korkmayın, derin bir nefes alın ve her şeyin iyi olacağına inanın. biraz pozitif düşünmek kimseye zarar vermez. *

öncelikle ben 2 yıl kadar önce mezun oldum ve mezun olduktan 2-5 ay sonra ilk işime girdim, çalışırken daha iyi bir iş teklifi alıp iş değiştirdim. eski iş yerimde de yeni iş yerimde de sevilen bir insan oldum. bir de benimle aynı donanıma sahip bir arkadaşım ise daha yeni iş buldu ve bu durum kesinlikle şans ya da tesadüf değil, eylemlerimizin sonucu. bu bilgiler ışığında affınıza sığınarak bir şeyler bildiğimi düşünüyorum ve birkaç tavsiyede bulunmak istiyorum.

- öncelikle iş bakarken tek bir alana bağlı kalmayın. çoğunuzun mesleği ya da okuduğu alanlar buna izin veren alanlar diye düşünüyorum. sosyal bir alandan mezunsanız mesela, iş bulma ihtimaliniz olan paralel alanlara da bakın. sosyal medya uzmanlığı gibi işler mesela birçok alanın mezunlarının başvurabileceği alanlara giriyor.

- birçok ilana başvuracaksınız, başvurun da zaten, ama cevap almadıkça çekinmeyin. :) başvurduğunuz ilanlar genelde hayalinizdeki iş olacak ve çoğunlukla onlardan herhangi bir geri dönüş almayacaksınız. çünkü şartları iyi işler tecrübe istiyor genelde.

- ilk başta tam içinize yatmasa da yapmak isteyeceğiniz alanla uzaktan da olsa alakası olan işlere başvurun. alanınızla alakalı hiçbir şey bulamıyorsanız bile çağrı merkezi elemanlığı, müşteri temsilciliği gibi alanlara yönelin. bu tavsiyeyi vermek istemezdim ama eğer aileniz zengin değilse ne yazık ki atmanız gereken bir adım. çünkü iş verenler boş duranları sevmiyor, bir yandan böyle bir işte çalışıp bir yandan da daha iyi bir iş aramaya devam edin. inanın şansınız o zaman daha fazla olacak.

- iş hayatına girdiğinizde atılgan olun. yapmanız gereken şeyleri öğrenirken bol bol soru sorun, ilgili olduğunuzu muhakkak fark ettirin. yoksa siz arka planda o alanda birçok yeni şey öğrenseniz bile bu fark edilmediği sürece bir değeri olmuyor. meraklı olun ve bunu fark ettirin.

- yine iş hayatında bilmiyorum kelimesini unutun. bilmediğiniz konular olunca çok gerek olmadıkça bilmediğinizi söylemeyin, "hemen gerekli bilgileri edinip geri dönüşte" bulunacağım tarzı laflarla işi lehinize çevirin.

benden şimdilik bu kadar, oldukça klasik tavsiyeler biliyorum ama yine de ben de yazayım dedim. umarım hepiniz çok iyi yerlere gelirsiniz, bol şans diliyorum.

keşke gerçek hayatta da olsa lan dedirten hede.
düşünsene sevmediğin görmek istemediğin ne kadar tip varsa hepsini engellemişsin geriye sadece görmek istediklerin kalmış mis gibi tertemiz.

anamur ilçesidir. mersin'e tam 232 km dir. arabayla yaklaşık 4-5 saatte varırsınız. antalya'ya da bir o kadar uzaktır.

dip: 232 km nasıl 4-5 saat sürer diyenler mersin antalya yolunu görmemişlerdir.

hep başkalarını suçlarız ama belki de onların mecburen katlandığı, idare ettiği kişi bizizdir, bunu ancak kör noktalarımızı fark ettiğimizde çözebiliriz. özeleştiriyi hakkıyla yapabilmek, kendinle yüzleşmeyi gerektirir ki bu da dünyadaki en zor şeylerden biridir çünkü insan, hem hata eder hem de onu rasyonalize etmenin yollarını bulmada ustadır.

herkesin bildiği gerçeklerin daha yetkili bir kurum tarafından dile getirilmesidir.

buradan

"yaptığın iyilik, bir zaman sonra görevin olur" misali, tahta çıkan padişahlar tarafından iyi günlerde bol, bol dağıtılıp askerler alıştırılmış, ama kötü günler gelince başa bela olmuş bir ücrettir.

bu yüzden tayt giyen kadınların birçoğu tayt üzerine kalçalarını kapatacak tunik/ kazak/ hırka tarzı kiyafetler giyiyor.

ülke de rahat rahat bir şey giyip gezmek lüks olduğu için tayt giydikten sonra kalcamizi ve vücut hatlarımızı kapatmak zorundaymışız gibi hissediyoruz. rahat rahat tayt bile giyemiyoruz yani.

birine bakmanın, süzmenin de bir sınırı bir adabı vardır. öküz gibi içine düşecek gibi bakmak sapıklıktır, saygısızlıktır.

haa bu arada evet yıl 2021.

ivanmilinski.
hazall.
severnoe siyanie.
idle.
meja.
elminster the wise.

birinin bu başlığı açması lazımdı, sonuna kadar desteklediğim uygulama!

edit: evinde besle diyerek gelen kamillere inat :)

edit2: bi arkadaş da cins mins bi şeyler söylemiş o tipler bizden çok uzak tipler bromen, biz cins ayırmayız canlı canlıdır bizim gözümüzde, gücü ağzı dili olmayan canlılara yetenlere :) çünkü çocuklara tek zarar verebilecek canlılar sokak hayvanları dimi?

edit3: bazı aklı başında arkadaşlar çok güzel açıklarmışlar onlara teşekkür ediyorum, bu sözlüğe inancımı yitirmek üzereydim :)

ders.

hayatın anlamını ararken kendini kaybeden insan.



başta güzel gibi gelebiliyor bazen.
ama bir bakışınıza bir sözünüze alelade bir davranışınıza anlam hele de 'yanlış anlam' yüklüyorsa vay halinize.

şu sıra hayatımın kıyısında bekleyen böyle bir insan var. o da emin değil bu hayata dahil olup olmamaya ben de emin değilim onu hayatıma buyur edip edemeyeceğime.

çünkü o kadar zıtız ki.
ben ne dediysem o. sıfır ima sıfır serzeniş sıfır satır arası...
o sürekli bir alt anlam arama çabasında.
neden öyle dedin? böyle mi demek istedin? bunu mu anlamalıyım?...

o kadar yoruyor ki. sürekli diken üstünde duruyorsun. aman ha yanlış anlamasın diye.

ki ben ne hissettiysem ne düşündüysem doğru yanlış kırmadan hırpalamadan söylerim. ne söylediysem, ne söylüyorsam hep eksik kalıyor ona. ya da hep daha fazlasını arıyor cümlelerde. şaşıp kalıyorum doğrusu.

gereksiz anlam yüklüyor hayata ve çok fazla beklentisi var hayattan, insanlardan...

bir iki gündür orta yolu buluruz belki diye biraz sorguladım kendimi. yok yok bu bile çok fazla. bir haftada böyle çektiyse beni anlam karmaşasına bir ay sonra bu deniz boğar beni.

daha az düşünün ya da şöyle söyleyeyim daha çok düşünün ama daha azını biz insanlara sunun lütfen.
sevgiler...

başımı dizine koyup yattığımda baya güzel huzur verici bir eylemdi ama uyuyabilecek kadar vaktim olmadı hiç malum zar zor uyuyabilen bi insanım zaten kafamı koyar koymaz uyuyabilenlerden olsaydım asla kaldırmazdım başımı dizinden

bir fotoğraf karesini özenle albüme yerleştirir gibi korumak istiyoruz ilk intibayı. hayır canım kendimizinkini değil, başkalarını görüş biçimimizi saklamak istiyoruz. devinimsiz, değişmeyen, sabit kalan ne varsa bize güvende hissettiriyor. iyiyse iyi, kötüyse kötü kalsın. birini tanıdıkça "ah nasıl haklı çıktım!" diyebilmenin gizli övüncünü yaşamak, yanılmamak üzerine kurulu küçük oyunlarımızdan biri.

*

edit: son samuray ukdesidir.

dünya edebiyatının dev isimlerinden, bir yazardan daha fazlası olan, faust gibi bir başyapıt yazarak edebiyatı olduğundan daha yüksek bir yere taşıyan johann wolfgang von goethe’nin bu dünyadaki görevini tamamlayıp ayrılmak üzereyken sarf ettiği son sözleridir.

1832 yılında görevinin yapmış olmanın verdiği huzurla dünyadan ayrılmak üzereyken söyler bu sözleri büyük yazar. bu sözlerin fiziksel olarak muhattabı yardımcısıdır aslında.

ancak bazı insanlar ne yaparlarsa yapsınlar, yaptıkları şeyi nasıl ve ne amaçla yaparlarsa yapsınlar ortaya mutlaka bir sanat eseri, üzerinde düşünülecek bir felsefi ve edebi bir şaheser çıkarırlar.

goethe de benim için kesinlikle böyle bir insandır. nietzsche’nin übermensch dediği adamdır o. yazdığı her cümlenin derin bir anlamı olduğunu düşündürür. sanki edebi bir mükemmellik örneğidir büyük yazar.

bunları neden söyledim? çünkü yazar ölmeden önce bu sözleri gözlerindeki görme kaybı yüzünden yardımcısında perdeleri açmasını istediği için söylemişti. sadece dünyayı son kez daha aydınlık görmek için.

ama yazarın bu sözleri edebi ve ilahi ışığın peşinden koşmuş bir yazar için göründüğünden daha da anlamlı bir şeydi aslında.

bazı geceler, eğer dolunay varsa perdelerinizi aralık bırakıp goethe okumayı deneyin bence. yazara borcumuzu belki böyle öderiz.