hayatımda bu kadar saçma bir şey duymadım. insanları evlerinden kovup o evlere başkalarını yerleştirirseniz buna tabii ki tepki gösterirler. bunun etnik kökenle ne alakası var. üstelik türkiye içinde milyonlarca suriyeliyi ağırlarken oraya uygurluları yerleştirmesinin ne mantığı var. yapılan şey bölgedeki kaosu arttırmaya sebep oluyor. o bölgeye o bölgenin 2010 yılındaki sahipleri yerleştirilmeli bir başkası değil. uygurluların ezilmiş halk oldukları doğru lakin bu onların başkalarının toprağını gasp edebileceği anlamına gelmez. söylediklerim dünyadaki bütün halklar için geçerlidir.

(adalar tarafından batan güneş, yalova, 2013 ya da 2014)

onu ölüme götürecek hastalığını öğrendikten sonra günlüğüne; "geleceğini kaybetmek, yaşanan zamanı boşlaştırıyor" diye yazmıştı. bu böyledir. insanı yaşama motive eden yegane şey yarının merakıdır. bir insanın elinden yarınını alırsan, bu gününü öldürürsün.

oda ölmek mi dersin,
söyle canım ne dersin?
bulaşık yıkarken kendime söylediğim şarkı.

yazarların kendilerini uçsuz bucaksız hız sınırının olmadığı yollarda sürerken hayal ettikler arabalardır.
buyrunuz benimki:

sebebim yok yazmak için, öyle bir uğrayayım dedim ahahahaha
tipe bak ya ahahahaahah

içinde bulunmadığım yazar grubudur.

aslında çok güzel bir aktivite örgü örmek hatta beynin de gelişmesini sağlıyormuş ve alzheimer hastalığına da engel oluyormuş diye biliyorum.

kim bilir belki bir gün.

seksenlerde çocuk olan şebnem ferah hayranı bıyıklı idare müdürleri grubuna davet ediyii... pııffsstt amaaann... ne biçim bi grup yaa buu!

bu kıyafeti yeni mi aldın olabilir. yeni kıyafetler biraz daha sıkıdır ve insanı kilolu gösterebilir gibi saçma bir şey söylersiniz en olmadı.

kafa sözlüğe bir daha gelinse alınacak nickler.

eveet gelelim benim şahsi yorumlarıma öncelikle bol kan ve gerilim var kitapta
abi bu çocuklar kaç yaşında ya ortaokul öğrencisi ve birbirlerini öldürüyorlar aralarından sadece biri yaşayacak
21'i kız 21'i erkek tam 42 öğrenci
kitap konu olarak bakınca basit dursada iç metin hiç de öyle değil . kitapta bol siyasi göndermeler de var hatta amerika' dan



diye bahsediliyor . ve daha birçok gönderme var yazarın amerika'dan pek hoşlanmadığını rahatlıkla görebilirsiniz.
insani yönüne gelecek olursak bu kitapta "can havli" denilen duyguyu çok derinden hissettim ben okurken . küçücük çocukların yaşayabilmek için mücadeleleri , arkadaşlarına karşı acımazsızlıklarını gördükçe aslında doğamız gereği hepimizin içinde yatan bir canavar olduğunu görmek biraz korkutucuydu. biraz diyorum çünkü kitapta o kadar ürkünç detaylar var ki.

kitabın 2005 yılında japon yapımı aynı isimde bir de filmi var ayrıca ( " battle royale" kitabın ve filmin orijinal ismi türkçeye "ölüm oyunu" diye çevrilmiş . battle royale :bir tür güreş müsabakası demekmiş(u: kitabın giriş kısmında bununla ilgili ayrıntılı bir ön söz (giriş kısmı mevcut) ) ama ben izlemeye açıkçası cesaret edemedim . normalde testere izlerken bile fazla gerilmeyen ben bu kitabın filmini izlemekten korktum açıkçası çünkü yazar cidden bazı yerlerde öyle iyi betimlemeler yapmış ki okurken görüntüler yeterince gözümün önünde canlandı . e malum uzak doğu sinemasında sağ olsunlar holluwood gibi basit sahneler olmuyor adamlar hissettiriyor duyguyu gerçekmişçesine . filmi seyredemeyeşimde bunun da büyük payının olduğunu söyleyebilirim.

arkadaşlık etmemizde hiçbir beis yoktur ben onun yerine de yerim üzülmesin.*

sık sık öğretim üyesi ile karıştırılan akademik ünvandır.

eski ihtişamını yitirmekte olan bir av tüfeği.

ne zamanki spor salonları dolup taşmaya, insanların bedenlerine verdiği önem giderek artmaya başladı, işte ondan sonra topuklu ayakkabının tahtı sallandı. sallanıyor. sallanmakta.

insan gerçekten hayret ediyor topuklu ayakkabının eskisi kadar rağbet görmüyor oluşuna. nereden nereye. halbuki ne değerler atfedilirdi şuna. şıklığından, zarafetinden tutun erkeğin bilinçaltında yarattığı evrimsel algılara varana dek. methiyeler dizilirdi şu acayip nesneye. peki sonra ne oldu? spor ayakkabılar giyildi ve topuklu ayakkabıdan daha seksi olduğuna inanılan squat çalışmalarına hız verildi.

işte bu bir dramdır.

bırak bütün insanlar seni tanısın; ama hiç kimse seni tam olarak tanımasın. insanlar, sığ yerini gördükleri dereyi kolay geçerler. benjamin franklin

yerli ve milli.

yakın zamanda persepolis'i okudum çok güzeldi tavsiye ederim animasyon filmi de var hatta. şu cümleler hep aklımda:

"hayatın boyunca işe yaramayan birçok insanla karşılaşacaksın. eğer seni incitirlerse bunun onların aptallığından kaynaklandığını söyle kendine. bu seni onların acımasızlığına karşılık vermekten alıkoyar. çünkü zalimlik ve intikamdan daha kötü bir şey yoktur... her zaman onurunu koru ve kendine karşı dürüst ol."

bu sözler nasıl aklında kalıyor, nasıl unutmuyorsun diye sormayın lütfen. insan bazen bir şiirden etkilenir ya asla unutamaz aynı öyle işte bu sözler de beni çok etkiledi.

rütbe almak için yaklaşık 4000 puana ihtiyacım var. bi destek olursanız çok sevinirim.