1915'de tüm dünyanın öğrendiği bir şekilde geçilemeyen bir marmara bölgesi şehri.

henüz karşılaşmadığım modlar. şimdi yine yalaka diyecekler ama pek bi' önemsiz her neyse. başka bir başlık altında modları eleştirdiğim bir konu olmuştu hiçbirinden o konuyla ilgili ters bir tepki almadım. hâlâ da bir sorun olduğunda güleryüzlü tavırlarını eksik etmiyorlar keza uyarı yaparken de aynı şekilde. kaldı ki entrylerimde çok kez forumsal olduğum halde yine de pek bi' sabırlı yaklaştılar. belki biraz da kişinin karşı tarafa tavrı ve söylemleriyle de ilgilidir, etki tepki meselesi gibi, bilemiyorum...

eski bir fransız tenisçidir.

amelie simone mauresmo dünya eski bir numarası olmasının yanı sıra emekli olduktan sonra da andy murray’in kişisel antrenörlüğünü yapmıştır.

mauresmo çok iyi bir tenisçi olmasını tekniği ve oyunu okuma ve kurma becerileri kadar fiziksel gücüne de borçludur. özellikle öldürücü servisleri ve sağ backhandleri ile rakibini çaresiz bıraktığına defalarca şahit olmuşluğum vardır.

mauresmo tenis oyunculuğunun önüne geçen, daha doğru bir tabirle söylemek gerekirse rakipleri tarafından önüne geçirilen cinsel yönelimi ile de oldukça fazla polemiğe malzeme edilmiştir. haksız bir şekilde sık sık eleştirilen mauresmo’nun kadınlarla değil erkeklerle maça çıkmasını önermeye kadar gitmiştir iş.

bütün bu saçma itiraz ve eleştirilere rağmen mauresmo’nun kız arkadaşı kendine ayrılan kutudan yetenekli tenisçinin bütün maçalarını izleyerek ona destek olmaktan asla vaz geçmemiştir.

kariyeri boyunca iki grand slam zaferi kazanan tenisçi bu zaferlerden birini wimbledon’da diğerini ise avustralya açık tenis turnuvasında kazanmıştır.

eski bir numaralardan martina hingis’in yarım adam diye nitelediği mauresmo 2009 yılında tenisi bırakırken arkasında oldukça fazla tartışma da bırakmış oldu.

nickinin dibine dustugum moderator...ınanilmaz derece de pozitif, hos sohbetli ve yardimseverdir kendisi. genel kulturu de cok yerindedir, tanimlamalarini da cok begeniyorum ama caktirmiyorum...

kendine özgü dokuma tekniğiyle bilinen, coğrafi tescilli el halıları ünlü olan manisa ilçesi.

ilgi ve alaka.

ikisi zaten aynı sözcük.

zamanın kendisinin ne kadar hızlı geçtiği..

sonra dönüp bakıyorsun ardına, kaldığını düşündüğün yer ile durduğun yer arasına yıllar girmiş..

covid parti olmuş, partisi de girdiği seçim yarışından 650 üzerinden 500 milletvekili çıkarmış.

her biri o kadar kötü ki hangisinden utanacaĝımı şaşırdım, kılıçdaroğlu ' na yumruk atan adam utanç verici mesela.
öldürülen kadınlara , başka bir kadının, o da öyle giymeseymiş canım demesi utanç verici mesela.
türkiye ' de yaşamak bile utanç verici.

insan denen yaratık, bin yıl da yaşasa yeterli bulmayacağından ötürü tam anlamıyla doğru olmadığını düşündüğüm başlıktır.

ahmet ümit'in eylül 2003 basımlı polisiye-gerilim türünde romanıdır.
roman ellili yaşlarının başında yıllardır dost olan üç arkadaşı konu alır. selim nihat ve kenan liseden beri ayrılmayan hayatları gittikçe sıradanlaşmış insanlardır. kenan'ın geçirdiği kaza sonucu onun ölümsüzlük ile kafasını bozmasıyla üç arkadaşı da bilinmez bir yolculuğa çıkarır. kitap selim'in ağzından anlatılır ve bu beyaz türk diyebileceğimiz insanların geçmişleri ve gelecekleri arasındaki bağlar bir cinayeti çözme uğraşlarıyla iyice karışır. kitap tümüyle beyoğlu'nda geçmesiyle bize beyoğlu'nun sokaklarını, caddelerini; camilerini, kiliselerini; kafelerini, barlarını, pasajlarını ve meyhaneleriyle; semtin tarihine, mimari yapısına, kültürüne ışık tutar.
ahmet ümit kitabı agatha christie'nin roger ackroyd cinayeti adlı polisiye romanından esinlenerek yazmıştır.
kitap genel itibariyle bilgi kültür açısından çok doyurucu ve okunurken sıkılma gibi bir durum söz konusu değil, fakat asıl polisiye tarafa giriş iki yüzlü sayfaların başında olduğu için okuyucuyu belli bir süre sonra sıkabilir. hikayenin üç ana karakteri güzel bir şekilde analiz edilmişken yan karakterlerin sadece sahne doldurmak için-gülriz, burç vb.- yazıldığını düşünüyorum. kitap sonuyla şok etse de katilin tam olarak nedenlerinin çok hızlıca geçilmesi, çok aceleci bir final olması beni pek tatmin etmedi. hikaye çok kopuk kopuk ilerledi, son yüz sayfa olaylar akarken katilin kim olacağına dair hiçbir ipucu okuyucuya verilmemişti.
son olarak kitap ahmet ümit skalasında polisiye olarak biraz yavan kalsa da kültür tarafı ağır basarak, okuyucuya her zaman bir şekilde tetikte bekleterek bir oturuşta okunabilir.

kendini kandırmayı becerebilen yaşamayı da becerir. sad but true.

oscar wilde kitabıdır.

oscar wilde, vahşi bir masalcıdır. aslında belki de bu soyisminden kaynaklanan bir yanılgıdır. oscar wilde’ın yazdığı her şey sizi duvardan duvara vurur ama büyük bir şefkatle. intihara meyletmenize neden olacak şeylerden yazmıştır, aşktan nefret etmenizi sağlayacak şeyler de ama içinizde umutla dolduran sayfaları da vardır oscar wilde abimizin. bu kitapta 5 öykü birbirini kovalıyor. hepsi sırayla zihninizi allak bullak edecek türden. tabii eğer bunları çocuk masalı sayıp burun kıvırmazsanız.

ilk öykü kendini gerçekleştiren kehanete bir örnek belki de. bazen okuduğunuz falların, burçların size geleceği gösterdiğini düşünürsünüz. aslında belki de okuduğunuz şeyleri gerçekleştirmek için içinizde farkında olmadığınız bir dürtü sizi ele geçirmektedir. unutmayın olumsuz bir kehanet önce kahini vurur.

ikinci öyküde korkularınızın sizin onları ne kadar ciddiye aldığınızla ilgili olduğunu göreceksiniz. gece vakti yolda yürürken arkanızda bir ses duyarsınız ve adımlarınızı hızlandırdıkça korkunuz artar, korkunuz arttıkça adımlarınız hızlanır. halbuki belki de sadece üzerine bastığınız kuru bir daldan gelmiştir ses. ciddiye almasanız korkmanız için bir neden yoktur.

üçüncü öykü herkesin bildiği mutlu prens öyküsüdür. ve mutlu prens yaptıkları ve yaşadıkları ile sizi derin duygulara batırıp çıkarır.

dördüncü öykü çoğu insanın bildiği ama yazarını tanımadığı klasik bülbül ve gül öyküsü. okuduğunuz zaman kalbinize batan gül dikeninin acısını duyacak ve insanoğlunun dünya için bir virüs olduğuna emin olacaksınız.

son öykü ise yine o çok meşhur öykülerden biri olan bencil dev öyküsüdür. bunu uyumadan hemen önce okursanız bir cennet bahçesinde rüyalara dalacaksınız.

türkiye'de başını alıp gitmeyen bir biz kaldık ama dolar bir ayrı gidiyor sanki. *

uyanın, uyanın sabah oldu! umutlar saçtığımız bir sabaha daha uyandığımıza göre dikin kahverinizi kafanıza ve gün başlasın sevgili sözlük sakinleri. herkese günaydın!*

erkin babadan akrebin gözleri'dir. gerek soloları gerekse erkin koray'ın enfes performansıyla -her zamanki gibi- türk rock'ının en sağlam parçalardan biridir.

denise’nin verdiği nasihat ile * yazılarına kendinden hikayeler ile başlayan ve sonrasında edebiyata, felsefeye dayalı bilgileri metinde harmanlayıp akıcı bir üslupla okura işleyen yazar gaunter o'dimm.
bunun yanında harika bir americano. atfettiğim değerin ölçütü bu. eğer ki iyi harmanlanmış kahve çekirdeklerinin yüksek basınçlı bir makinede preslendikten sonra ,biraz su seyreltmesiyle hafifletilmiş halini içtiyseniz ne demek istediğimi anlayacaksınız. yok içmediyseniz şöyle bir tanım yapabilirim. kahvesiz hayatta kalabiliriz ancak iyi bir kahve yaşamınıza farklı aromaları katar. yudumladığınız anda benzersiz bir tat ile karşılaşırsınız. ve bu tat sizi şımartır, mutlu eder. işte okuduğumda hissettiğim şey tam olarak bu.
minik bir çocuğun bir arabanın yanında geri geri yürüyerek oynadığı oyun ya da bir fotoğraf karesine hınzırca dahil olması, bunca sene adını bile duymadığım sanatçıları, yazarları birden karşıma çıkarması *, oyun-film-müzik... okursanız dahil olacaklarınız bunlar.
bununla beraber * sen biliyorsun, ben biliyorum ne gerek var dediğin her şey. ama bir kısmı şurada hatıra kalsın. biliyorsun sözlük buddy olmak bunu gerektirir. öncelikle koca bir sitem * yanında daha kocaman bir teşekkür * tüm o fikirler ve destek için. olursa sayende güzel olacak.
son söz, iyi ki varsın god. iyi ki...

yaptıklarımdan dolayı özür dilerim.

çayı şekersiz içmek.
kaşığı çıkarıp kullanmıyorum canım derken ki gurur kimsede yok.

ilkokuldan sonra gidilen anadolu lisesi mezunuyum. şoaal.

marşımız bile vardı.* “yalova’nın gözbebeği uygarlığın gür sesi.”

hazırlık sınıfındayken 7 sene geçer mi diyordum, geçiyormuş. o kadar hızlı geçiyormuş ki üzerine kaç 7 sene geçti.