bu başlıkta herkesin bildiği kült kitaplar yerine (simyacı dönüşüm şeker portakalı vsvs) daha az ön planda olan kitaplar önerilmelidir kanımca.
benden bir öneri gelsin madem. bu başlıkta daha çok kitap önereceğime inanıyorum zaten.
(bkz: siyah damar)
(bkz: golem ve cin)

orijinal adı wuthering heights olan kitaptır.
açıkçası herkes son zamanlarda okuyor gibi geliyordu, instagram story'lerde oldukça sık görür olmuştum. en sonunda da bir arkadaşımın evine gittiğimde kitabı masanın üzerinde görmemle birlikte içimde bir merak duygusu uyandı. kapağı bana hep soğuk geliyordu, okumam için kendisine çekmiyordu. kime sorsam "nasıl bir kitap sence" diye, olumlu hatta çok fazla olumlu dönütler alıyordum. bunun üzerine ben de okudum ve bahsettikleri gibi bir çırpıda da bitirdim.

kitap konu itibariyle aşk, tutku ve intikam duygusunu bir arada barındıran kahramanın neler yaptığını anlatmaktadır. betimlemeler ve anlatım oldukça içten. bu yüzden de kendimi, kitabı dışarıdan okuyan üçüncü kişi olarak değil de olayların geçtiği yerlerde her şeyi tüm gerçekliği ile izleyen biri olarak hissettim.
bazı kahramanlar vardı ki beni gerçek anlamda kendisinden nefret ettirdi. okurken kötülüklerinden dolayı kendilerine karşı bir tiksinti hissettim. yeri geldi bazı karakterler için çok üzüldüm. bütün karakterler adeta et tırnak ilişkisi olarak çok yakın olduklarından dolayı bir bütünlük içerisinde değerlendirmeye özen gösterdim.

böylesi klasik romanlarda beni içerisine en çok çeken şeylerden birisi de kahramanların psikolojik tahlilleri oluyor. tıpkı suç ve cezayı okurken sigmund freud'un yaptığı tahlilleri merak ettiğim gibi, bu kitap için de aynı merak duygum uyandı. gerçekten de bu tür klasik edebiyat eserleri ile psikoloji arasındaki tahlil bağı beni oldukça cezbediyor.*



özet: intikam duygusunun ince bir şekilde satır satır, ilmek ilmek işlendiği bir ingiliz klasiği!

terk edileceğinin garantisidir. erkekler emin olunca karşı taraftan artık hevesleri mi kaçıyor bilmiyorum ama değişiyorlar. hak ettiklerini düşünmüyorum o yüzden o kadar da belli etmeyin bence.

her tanımından sonra, dünya bir deist yada ateist daha kazanıyor. devam etmesi umuduyla.

2003 yılında show'da yayımlanmaya başlayan 2005 yılında kanal dvde biten, senaristliğini bölümlere göre ahmet yurdakul , raci şaşmaz , bahadır özdener , mehmet turgut'un yönetmenliğini yine farklı bölümlerde osman sınav, mustafa şevki doğan, serdar akar'ın üstlendiği aksiyon, dram, politik, istihbarat dizisidir.

4 sezon 97 bölüm devam etmiştir. ardından kurtlar vadisi terör ve kurtlar vadisi pusu dizileriyle devam ettirilmeye çalışılmıştır. özellikle pusu 10 sezon 300 bölüm devam etmiştir.

hahah hatırlıyorum ya 'bu bir mafya dizisidir' şeklinde yayımlanmaya başlıyordu. ben o zamanlar aile evinde olduğumdan ve abim diziyi izlediğinde ilk bölümlerini ben de izlemiştim. şahsen oktay kaynarca'lı bölümler bir derece izleniyordu gibi sonrası aman aman. neyse zevk meselesi malum ülkenin büyük bir kesimi nefesini kesip izliyordu. gün sayıyordu ve bugün kurtlar vadisi günü alooo modunda dolaşıyordu. tarz meselesi ne diyeyim.

polat alemdar gibi bir adamın nasıl bu kadar popüler olduğunu hala anlayabilmiş değilim. açıkçası bana çok itici geliyor kendileri. benim için baş rol önemli ve sevmediğim bir tür olsa bile bazen sırf oyuncu için izlerim.

özgü namal için ehh diyeceğim. yani voovvv değilim ama fenada değil.

böyle vurdulu kırdılı diziler bizde pek tutuluyor. belden aşağı esprili komedi yapımları gibi. iki türü de pek sevmiyorum. ama sanırım meraklılarını tatmin edecek bir dizi. ee ne diyelim izleyin gitsin o zaman.

türkçe konuşan ülkelerde olması gereken uygulama. aklın yolu bir.

iki doz mrna aşısı olan* ve salgın döneminin başından beri bütün hijyen kurallarına itinayla uyan biri olarak bsg demek istediğim olası kapanma.*

minnak kalplerimizi ilk kıranlar. *

küçükken ile hangi yaş kast edilmiş bilemedim ama sıralama yaparak hayranlık beslediğim o güzellikleri hep beraber bir yad edelim istedim.

öncelikle "tsubasa"; yarabbim bir futbol sahası ne kadar büyük olabilir havsalam almazken o koştukça, koştukça ve koştukça bende bir kalp çarpıntısı. hele o kaleye yollanan top ve tam o anda sonlanan bölümler sayesinde epey ter döktüm. *

sonra çelik: "ateşteyim ateşte ateşte aklım gitti bir kıza işte" derken içimde yangınlar büyüten adam. uzun saçlarını savurdukça o, kalbim pır pır. çok severdim çoook. *

son olarak şebnem ferah: canım şebom, onun için 1779 km yol yaptım, rock fastlerden atılıyordum, sabahtan akşama birçok konser kapısında bekledim de hiçbirinden gram pişman değilim. yine olsa yine yaparım. hâlâ ve çooook hayran olduğum tek kadın. *

edit: küçükken aşık olduğumuz ünlülere yaptığım tanım, çocukluğa evrilince birden anlamsız gibi oldu ama benim ruhum hala çocuk klişesinden devam edip öylece bırakıyorum düzenlemeden.

allah rahmet eylesin, mekanları cennet olsun. ateş düştüğü yeri yakıyor maalesef. birkaç haber geçecek, isimleri anılacak ve yine hiçbir şey olmamış gibi devam edecek bazı şeyler. kazaya karışan couger helikopterleri ile yaşanan 3 kazada 28 şehidimizi toprağa verdik. 1996'dan beri bu helikopter kullanılıyor. daha önceki kazalarda hiç ders almadık bu sefer de mi görmezden gelinecek bazı şeyler? her şeye para bulunan ülkemizde ordu envanterini yenilemek bu kadar zor değildir. bakalım şehitler varken kongrelerde gülenler, araplar için ulusal yas ilan edip bunu kendi askerine çok görenler ne diyecek bu duruma.

gereksiz bir söylemdir.
yaşananlar üzerine geriye dönüp konuşmak, tespitlerde bulunmak, özellikle de bireysel konuları ele almak ve bunu şu an yaşamayan birinin arkasından yapmak,
bence ahlaksızlığın en büyüğü budur.
bu inandığın ve savunduğun düşünceleri, zeki müren yaşarken neden dile getirmedin de şimdi konuşuyorsun derler adama.

vücut üstten ve alttan yassılaşmıştır. gözler vücudun sağ tarafında olup, gözlerin bulunduğu sırt yeşilimsi veya sarımsı kahverengi lekelerle kaplıdır. sırt yüzgeci başta gözden, kuyruk yüzgeci kaidesine kadar devam eder, kuyruk yüzgeciyle birleşmez. üst kısmının rengi esmer, kısmen kahverengi, koyu noktalı, alt tarafı ise beyazdır. vücut küçük pullarla kaplıdır. yan çizgi gözün bulunduğu tarafta göğüs yüzgeci etrafında kıvrımlıdır. sırt ve anüs yüzgeçleri kuyruk yüzgecine ulaşmaz.

bazı insanların gözünde daha önce farkına varamadığım bir parıltı fark ediyorum. tam olarak tarif etmem mümkün değil ama en basit konularda, olmayacak yerde ve zamanda herkesi nasıl harcayabileceklerinin habercisi bir parıltı bu. o an soğuyorum ve o insana karşı temkinli olmam gerektiğini düşünüyorum.

heyecanlandiğım zaman veya yüreğim kıpır kıpır olduğu zaman üst üste en az 10 kere hapşırıyorum.

cem adrian'ın baya ayten alpman sanılmasını sağlayan şarkı.

hiçbir şey düşünmemek.

toplumcu dünya görüşü, yani toplumcu gerçekçi akım, 19.yüzyılın ikinci çeyreği edebiyat ve sinema alanında görülmüştür. italyan sinemasında yeni gerçekçi akım olarak karşımıza çıkar. bu akımın temsilcileri sanat toplum içindir amacı ile eserler kaleme almıştır.

türk edebiyatında da toplumcu dünya görüşü üzerine temellendirilmiş bir edebiyat akımıdır. köy yaşamındaki sorunlar, işsizlik, yoksulluk, köyden kente göç, toprak kavgaları, ağa köylü çatışmaları, büyük kentlerdeki işçilerin mücadeleleri, savaş gibi toplumsal meseleler konu edinilir. hikaye ve romanlarda, okuyanın anlayabileceği basit ve sade bir dil kullanılmıştır. toplumun alt kademesindeki insanlar gerçekçi bir bakış açısı ile incelenmiştir. 1950'li yıllardaki köy enstitüsü mezunlarıyla ön plana çıkarak köy ve kasabalarda yaşanan zorluklar yazıya dökülmüştür.

ince memed serisiyle ünlenen yaşar kemal, yapılarında insan psikolojisinin derinlerine inen sabahattin ali, en bilinen eseri yılanların öcü ile köylülerin günlük yaşamından kesitler sunan fakir baykurt, osmanlı tarihi ve toplum sorunlarına ışık tutan, devlet ana isimli eseriyle türk edebiyatının en başarılı ve üretken edebiyatçılardan olan kemal tahir, toplumcu gerçekçi edebiyatçıların en bilinen temsilcileridir.

yol uzun öğrenci geldik öğrenci gidicez sanırım. tıp fakültesi bitmiyor arkadaşlar...

finlandiya'yı yönetiyorlar şu anda. merak ediyorsanız bir inceleyin derim.

güvenliği keşfeden atalarımız, konforu da keşfeder.hayvanları öldürüp yerler . meyve yerler ama hayvan eti yemeden de kendilerini enerjik ve zinde hissetmezler. avcılık ve toplayıcılık, o yüzden gerekli. bir gün hasbelkader, et ateş üzerinde kalıyor. onların döneminde ocakta yemek unuttum endişesi diye bir şey de yok. bir anda çiğnemek zorunda kaldıkları eti saniyeler içinde parçalayıp yutmalarını sağlıyor bu yöntem.
ondan sonra da yemeklerin pişirildiği yüzbinlerce yıllık süreç de başlamış olur. bilim bu konuda diyor ki, bu sayede çenemiz küçüldü ( eski insan kafataslarında çene büyük ve önde). bunun dışında da sindirimin kolaylaşması için bağırsaklarımız da uzadı.