sonumun ne olacagi hakkinda hicbir fikrim yok ve sanirim basladigim yere geri döndüm. ne yapacagimida hic bilmiyorum. okudugum bi kitapta ne istedigini bilmiyosan ne istemedigini düşün diyodu bi karakter. düşünüyorum ne istemedigimi. fakat yinede istediklerimi yapacak gücü istegi kendimde bulamazken nasil bi yola cikabilirim bunu bilmiyorum. her sey kolay olmayacak ve hep cicekli yollardan da gecmicem bunu biliyorum ama. belkide ben bi dogum gerceklestiriyorum.. ve bu beni yoran dusuncelerde bilinmezlikler de bu dogumun sancisi..

1976 abd yapımı robert deniro filmi. konusu şöyle; wietnam savaşı'ndan sonra kim olduğu pek de bilinmeyen hatta bilinmesine gerek bile olmayan travis adlı bir genç var. kent hayatının iticiliğinden, pislenmisliğinden bahsetmesinden, travis'in kırsala ait olduğunu anlıyoruz. bu genç ağır bir şekilde travma sonrası stres bozukluğu yaşamaktadır. yalnızlığın da vermiş olduğu buhranlı havayla kendince birşeyler yapmak istemektedir. evvela ansızın gördüğü genç bir kıza aşık olur ancak kendisini yeterince ifade edemediği için yanlış anlaşılır ve terk edilir. ardından hayata tutunmaya çalışmak adına ve gerçekten de iyi niyetli olduğu için ergenlik çağındaki bir kızı kurtarmaya çalışır. ama maalesef o da pek mümkün görünmez. uğraşır uğraşır nihayetinde başarır. siyaset, savaş, yalnızlık ve travmalara uğraşan bireylerden oluşan toplum yapısıyla abd'nin saf eleştirisi niteliğindedir. filmle ilgili şaşırdığım noktalardan biri de şu oldu, metot oyunculuğunda usta olan deniro filmin çekimlerinden aylar öncesinde abd sokaklarında taksicilik yapmıştır. bu sayede de rolüne iyice hazırlanabilmiştir. deniro'nun en sevdiğim filmidir.
filmden birkaç alıntı bırakıyorum ilgilenenler için;
kaosun kendisine güven, oluşumlar şiddete mahkumdur.

ben tanrının yanlız adamıyım !

aşıklar tepesi'nden fethiye manzarası. düzenleme yapılmamıştır.

bu başlığa girilen tanımları sallayın.

yolda gördüğüm ve selam verdiğim bir kedinin sanki beni tanıyormuşcasına yüzüme bakması. bakmayı geçtim, ben bakmaya devam ettikçe onunla bakışmaya devam etmemiz.

birazdan lobilerin basacağı başlıktır efenim.
çiğdemimizi ve şekersiz kolamızı aldık izliyoruz.*

/ bu kadarına razıysan, yaşa, gitsin!
kaç kişiyiz savunan sevdayı? /

ben demiyorum ki, sezen diyor.
mahalle kızıdır bak kendisi, sözünü tutmazsak sinir yapıyor bi de hatırlatayım ve bilirsin zaten.
çok konuştuk daha önce, çok benziyoruz. o yüzden mırıldan bakiym, duycam!

hem önümüzdeki sonbahara kadar ohoo?
ilk önce yeni bi sayfanın bile öncesine dikmek lazım gözü, inadına..

benim de büyük icraatler beklediğim türkiye cumhuriyeti başkanı.

birkaç sevimli zibidi bırakıp gideceğim başlıktır.

aşırı öz güven sahibi bir cümledir. cümlenin de öz güven sahibi olanı varmış demek ki.

hadi "evliliğin güzel bir şey olması" dersin anlarım. hadi o da az geldi hızını alamadın ve"evliliğin çok güzel bir şey olması" dedin, onu da anlarım. ama bu başlık bana biraz abartı geldi. dünyadaki her şeyi tattın deneyimledin ve en güzelinin evlilik olduğuna mı karar verdin? eğer böyleyse tebrik ederim, hızlı yaşamışsın.* eğer böyle değilse, bu cümle dünyanın en güzel şeyine haksızlık oluyor.

bu yaşıma kadar gördüğüm evli çiftler beni evlilikten soğuttu. sadece bir çift var bayıldığım onları da dillendiremiyorum dilim falan değer diye, yuva bozmayalım şimdi.*

başlığın "doğru evliliğin çok güzel bir şey olması" ya da "seni tamamlayan kişinin evliliği güzel yapması" şeklinde düzenlenmesi gerektiği düşüncesindeyim. bu başlık biraz ayıp etmiş çünkü.*

aklıma bu geliyor.(bkz: swh)
“dünyadaki nüfus sürekli artar ama toplam zeka sabit kalır.”

gaaaah! yıldım yeminle ülkeden yahu!



t: hakkında çok fazla şey yazabileceğim ama siyasetle ilgili konulara derinlemesine girmemek konusunda anneme söz verdiğim için yazmayacağım haber. sebep olanların belasını allah versin demekle yetineceğim.

her yerden kalabilirim ama dünyadan uzak kalamam.
daimi fanıyım, süresiz destekçisiyim. güzelcim uyansın da bu başlığı görsün diye de inanılmaz sabırsızım. saatler geçmiyor...

aşık olmak.

iki düzenli ordunun bir cephede kitle imha silahlarını kullanmadan birbirlerine karşı tankla, tüfekle, stratejiyle mücadele ettikleri geleneksel savaş türüdür. bunun tam tersi de asimetrik savaştır.

konvansiyonel, yani conventional, 'geleneksel' demektir. ancak örf, adet anlamındaki geleneksellik değil, bir disipline bağlılık anlamındaki gelenekselliktir.

bir rastrel ukdesidir.

galli yazar, oyuncu ve komedyenidir.

nick frost doğal komik bir oyuncudur. nedense kendisini bir filmde görmek, hatta adını filmin afişinde okumak bile yüzümde bir gülümsemeye neden olur. nick frost, ünlü geek ve büyük komedyen simon pegg'in de yol arkadaşı sayılır.

özellikle three flavours cornetto triology'yi oluşturan shaun of dead, hot fuzz ve the world's end filmlerinde çok etkileyici performanslar sergilemiştir.

truth seekers dizisinde de harika işler başaran nick frost, benim için simon pegg ile oynadığı ve ortaklıkları ile komedi şovu sundukları filmlerle efsane olmuştur.

paul filmindeki rolü ise en beğendiğim rolüdür. özellikle de paul isimli kaçak ve serseri uzaylı ile ilk karşılaşmasında önce kahkahalara boğulup sonra da hiç ara vermeden bayıldığı sahne benim için kahkaha nedenidir.

slaughterhouse rulez filmini çok beğenmesem de bu nick frost'a olan sevgimi ve saygımı hiç azaltmadı.

kendi komedi anlayışından ödün vermeden filmler ve diziler yapmaya devam eden komedyenler benim için her zaman bir adım öndedir ve nick frost da bunlardan biridir.

bir insanın başındaki bez parçasıyla zerre ilgilenmiyorum, ülkece ne saçma konularla uğraşmışız. takarsa da takmazsa da tercih meselesi, bu kadar basit. her siyasetçinin siyaset dönemine alet olmuş bez, kimse alet etmekten geri durmadı, durmaz da çünkü üzerinden bolca prim yapılabilen bir şey.

sadece belgesellerde gördüğümüz bambaşka bir hayvan. isminin hakkını veren bu hayvan tam bir miskin. günde 15-18 saat uyuyor ve yerde 1 saatte 15-30 cm. arası ilerliyor.

en sinir dayatmalardan biri bu. azla mutlu olmak marifetmiş gibi empoze edilir ruhu fakirler tarafından. biz de yeriz; kolaydır çünkü.

niye böyle olsun ki? niye daha iyisi, daha estetiği, daha doyurucusu, daha büyüğü olmasın? niye içinde sıkışıp kaldığımız dar çemberi kırıp çıkmayalım, niye bildiğimizden başka lezzetleri tatmayalım?

yok mu bunun daha güzeli, daha anlamlısı, daha zevklisi, daha sevgilisi? hayallerimiz yok mu, umutlarımız, hırslarımız, tutkularımız yok mu?

iyiyi göstermeden kötüye razı ediyorlar...tevekkül sahibi olmak, eldekine şükretmek, azla yetinmek, bir hırka bir gömleğe kanaat etmek. silkeyim ben böyle kanaat önderliğini.

bilinenin aksine
"şeyhim beni 70'lere ışınla" değildir doğrusu
"şeyhim beni yetmişlere ışınla" şeklindedir.
ikisinin arasında anlam farkı vardır.