ölüm bile getirsen güzelsin ömrüm. inan bana, bütün yüreğimle söylüyorum bunu. bağırabilirim de. ne var? gene mi “ötekiler” le mukayese beni? maşallah sevgilim! çok mültefitsin… korkunç vuruyorsun. hem de eldivensiz. vur canım. aşağılık bile olsa hoşuma gidiyor bu hâlim. “ben senin mecburunum- başkaca yokum. "
leylim leylim / 16 temmuz 1955

hiçbir sözlükte 24 saatimi harcamam. hiçbir internet sitesinde de. burdan çıkamıyor buraya giren kimse.

ayrılık ne biliyor musun?
ne araya yolların girmesi
ne kapanan kapılar
ne yıldız kayması gecede, ne güz
ne ceplerde tren tarifesi
ne de turna katarı gökte
insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

şükrü erbaş

eozinofil bağışıklık reaksiyonlarında rol oynayan hücrelerden biridir. enfeksiyon ajanlarından daha çok parazitleri ortadan kaldırmada görevlidir. fagositoz yapabilme yeteneği vardır.

yapısında majör basic protein,eozinofilik katyonik protein ve eozinofil peroksidaz gibi proteinler bulunur.

bazı insanların yaptığı, kaç kiş ile ne kadar süre bilgi olduğu , unutmadığı olup olmadığını sorgulama durumudur. bu konunun ne kadar etik olduğu tartışmalıdır. bir insanı geçmişi ile yargılamak doğru bir hareket olmadığı gibi, insanın merak etmesi de çok doğaldır.

kurt cobainca kuzuların makarası olurmuş.

dayanamadım yaptım, sert vurmayın olur mu *

çanakkale..

güçlü sesiyle bangır bangır söylediği efsane şarkıları arşa çıkaran efsane şarkıcı.

kısa süreliğine de olsa lanet bir insana dönüşmemek için* dinlemesem de şarkılarını da sesini de severim.

efsane oyunlardan.

iletişim yayınlarına göre türk edebiyatı diye bir kavram yok efendim...
"türkçe edebiyat" ya da "türkiye edebiyatı" var.

ilk zamanlar devrimci geçinen iletişim yayınlarının bu tavrı da sadece bizim ülkemizdeki bir kısım solculara özgü hastalıklı bir bakış açısının tezahürü olsa gerek. nitekim dünyanın hiçbir yerinde böyle bir devrimcilik anlayışı görülmemiştir.
milliyetçilik karşıtı falan olabilirsiniz ama en başta tutarlı olacaksınız. sonra da neyin milliyetçilik olduğunu anlayıp böyle çocukça saçmalıklara girişmeyeceksiniz ki antiemperyalist olacağım derken emperyalizmin bir aracına dönüşmeyesiniz.
iletişim yayınları türk edebiyatı yerine türkçe edebiyat derken ne kadar tutarlı davranmış bakalım :

iletişim yayınevi sonradan sermayeye karşı aldığı tavır ile de ne kadar sağlam devrimci(!) olduğunu göstermiştir ama buradaki konu farklı.
türk demeyi güya ırkçılık olarak görürken rus,fransız ya da ingiliz demekte bir behis görmemek ideolojik bir duruş falan değil en basit ve açık haliyle türk düşmanlığıdır.

mutlu olamayacağımı anladım.

bu ümmetçilik olayını neden sadece araplara karşı yapıyorlar hiçbir fikrim yok. doğu türkistandaki soydaş müslümanlar ve diğerleri ümmet değil galiba? burada bahsedilen zulümden fazlası yaşanıyor ve hassas konu diyerek üstünü örtüyorsunuz toplanıp bir kınama dahi yapmıyorsunuz... işte bu iki yüzlülüğe kızıyorum. filistin israil çatışmasına gelirsek sadece masum çocuklara üzüldüğüm olay yoksa bize iki ülkenin de hayrı yok hatta tarihte zararı var. vicdan akılla birlikte olmalı bence öbür türlü platonik fanatiklik olur.

fikirlere kurşun işlemez derler. atam idealist ve hayallerinin çoğunu gerçekleştirmiş bir liderdi. yetmez koçlar yetmez. sizin gücünüz atama yetmez.

bazen kelimelerin yetersiz kaldığı, içinin sızladığı zamanlar olur. dilinle söyleyemediklerini gözlerinle söylemeye çalışırsın ama araya damla damla gözyaşları karışır. ağladığını saklamak isterken anlatmak istediğini de anlatamazsın. gözlerinden akan iki damla gözyaşı içindeki ateşi söndürecek sanırsın ama olmaz.
zira yaşanmışlıkların bir sonucu mudur bilinmez ansızın gözlerin dolar.
kelimeler acı, gözyaşı hüzün olur, iner taa derinliklere...

rasim öztekin'in ölümünden sonra yazdığı meltubunda bir gün ben de uçup geleceğim gökyüzüne. buluşuruz gökyüzünde neşeli bir meyhanelerinde diye yazmıştı.. ah be bu kadar mı çabuk!
günaydın lan yaşamak... olmadı bu günaydın...
çok büyük bir usta kendisine çok hayrandım. bir gün bir söyleşisine denk geldim kavuğunu aldığı ustası münir özkul'u anlatırken ki o nahifliğe şahit oldum. gözyaşlarını tutamamasıyla birlikte gözlerim doldu o an ... o an bir kez daha hayran kaldım kendisine, düşüncelerine,duygularını anlatma biçimine. bu kadar etkileyici.. duygularını karşı tarafa bu kadar samimi geçiren bir ustaydı işte.
tiyatro'da oynamadılar, yaşadılar, yaşattırdılar. iyi ki geldiler bu dünya'ya elleri kolları dolu dolu geçtiler önümüzden. bize de paylaştırdılar ve bize de verdiler her aldıklarından.
bugün içim yandı sanki bir devrin kapandığını hissettim.
çok güzel insanlardınız be...

güle güle en sevdiğim meddah. ahhh bee..

tablolardaki insanların gözleriyle sürekli takip ediliyormuş hissi uyandıran psikolojik fenomendir.
genel olarak ele alındığında, mona lisa'nın gözleriyle bizi takip ettiğini hissetmemizin daha terimsel isimdir.
lakin kazın ayağı öyle değilmiş.
bi niyan vardı nickli yazarımızın ukdesidir.

dolaşımı engeller annemmmm çıkar o çorapları..

cemal süreya der ki:
"gitmekle gidilmiyor ki.. gitmekle gitmiş olamazsın; gönlün kalır, aklın kalır, anıların kalır."

çünkü biz buna değeriz.

l'oreal paris markasının, slogan kalıplarını da aşıp, dünyadaki bütün kadınlara hitap eden bir güzellik misyonu.

içinde bulunduğum yazar grubudur.

belki kararlarından dönerler bu kadar tepkiden sonra diye bekliyorum.